Michael Hayböck - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Michael Hayböck.

Michael Hayböck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Michael Hayböck
Data i miejsce urodzenia 5 marca 1991
Linz
Klub UVB Hinzenbach
Debiut w PŚ 3 stycznia 2010 w Innsbrucku (17. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 3 stycznia 2010 w Innsbrucku (17. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 16 stycznia 2014 w Wiśle (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 6 stycznia 2015 w Bischofshofen
Rekord życiowy 241,5 m na Letalnicy w Planicy (20 marca 2015)[a]
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
srebro Soczi 2014 duża druż.
Mistrzostwa świata
srebro Falun 2015 duża druż.
srebro Lahti 2017 norm. druż. miesz.
srebro Seefeld 2019 duża druż.
brąz Lahti 2017 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
brąz Tauplitz 2016 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Szczyrbskie Jezioro 2009 drużynowo
złoto Hinterzarten 2010 indywidualnie
złoto Hinterzarten 2010 drużynowo
złoto Otepää 2011 drużynowo
Turniej Czterech Skoczni
2. miejsce
2014/2015
3. miejsce
2015/2016
Puchar Kontynentalny
2. miejsce
2009/2010
3. miejsce
2011/2012
Alpen Cup
2. miejsce
2008/2009
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski II Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi
Strona internetowa

Michael Hayböck (ur. 5 marca 1991 w Linzu) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant klubu UVB Hinzenbach. Drużynowy medalista: srebrny zimowych igrzysk olimpijskich z 2014, trzykrotnie srebrny (2015, 2017 i 2019) i brązowy (2017) mistrzostw świata, a także brązowy mistrzostw świata w lotach z 2016. Czterokrotny złoty medalista mistrzostw świata juniorów (trzykrotnie w drużynie i raz indywidualnie), dwukrotnie na podium klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego.

Jego bracia, Stefan i Alexander również uprawiali skoki narciarskie[1].

Przebieg kariery

W październiku 2007 w Einsiedeln zadebiutował w zawodach FIS Cup, zajmując 15. miejsce[2]. W kolejnym sezonie rozpoczął starty w Pucharze Kontynentalnym, regularnie zajmując miejsca w najlepszej trzydziestce, najwyższe – piąte – w styczniu 2009 w Braunlage. Wystąpił również w konkursie Mistrzostw Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2009 w Szczyrbskim Jeziorze. Zajął tam 7. miejsce indywidualnie, a w zawodach drużynowych zdobył złoty medal[3].

W sezonie 2009/2010 Hayböck zadebiutował w Pucharze Świata. W swoim pierwszym starcie, 3 stycznia 2010 w Innsbrucku, zajął 17. miejsce. W całym sezonie sześciokrotnie stał na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego, dwukrotnie wygrywając (w grudniu w Engelbergu i w styczniu w Titisee-Neustadt)[4]. Jego wyniki pozwoliły mu zająć 2. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego 2009/2010[5]. W konkursie skoków narciarskich na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2010 zdobył dwa złote medale: zarówno w rywalizacji indywidualnej, jak i drużynowej. Kilka dni później wystąpił w zawodach Pucharu Świata w Willingen, zajmując 6 lutego 2010 6. miejsce indywidualnie[4].

W pierwszej części sezonu 2010/2011 regularnie startował w zawodach Pucharu Świata, zajmując miejsca pomiędzy trzecią a piątą dziesiątką (najwyższe – 22. w Lillehammer na początku grudnia). W styczniu w Otepää zdobył trzeci z rzędu złoty medal mistrzostw świata juniorów w zawodach drużynowych[6].

Osiągnął dobre rezultaty w Letnim Grand Prix 2011, dwukrotnie zajmując miejsca w czołowej dziesiątce. Zimową część sezonu 2011/2012 rozpoczął od startów w Pucharze Kontynentalnym, pięciokrotnie z rzędu zajmując miejsce na podium. W styczniu występował w Pucharze Świata. Najwyżej sklasyfikowany był 6 stycznia 2012 w Bischofshofen, gdzie zajął 7. miejsce, poza tym z reguły zajmował pozycje w trzeciej dziesiątce. W lutym powrócił do startów w Pucharze Kontynentalnym, dwukrotnie stając na podium, a w marcu ponownie rozpoczął występy w Pucharze Świata, tylko raz zajmując miejsce w czołowej trzydziestce[7]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego 2011/2012 zajął 3. pozycję[5].

Regularnie startował w PŚ w sezonie 2012/2013. W większości swoich startów zdobył punkty, a najwyższym miejscem, jakie zajął, było piętnaste. Osiągnął ten rezultat czterokrotnie: 24 listopada 2012 w Lillehammer, 16 grudnia w Engelbergu, 4 stycznia 2013 w Innsbrucku i 12 stycznia w Zakopanem[8]. W klasyfikacji generalnej cyklu zajął 34. miejsce z 163 punktami[9]. 26 stycznia na mamuciej skoczni Vikersundbakken w Vikersund ustanowił swój rekord życiowy, wynoszący 214 m[10][11].

Zimową część sezonu 2013/2014, podobnie jak dwa lata wcześniej, rozpoczął od startów w Pucharze Kontynentalnym. Po trzech zwycięstwach z rzędu trafił do kadry na Puchar Świata. Już w pierwszym starcie, 29 grudnia 2013 w Oberstdorfie, zajął 7. miejsce. 16 stycznia 2014 w Wiśle po raz pierwszy w karierze stanął na podium Pucharu Świata, zajmując 3. pozycję[12]. Został zgłoszony do startu na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 w Soczi[13], co oznaczało dla niego debiut w seniorskich zawodach rangi mistrzowskiej[14]. 8 lutego 2014 zwyciężył w kwalifikacjach do olimpijskiego konkursu na skoczni normalnej[15].

6 stycznia 2015 w Bischofshofen po raz pierwszy w karierze zwyciężył w konkursie indywidualnym Pucharu Świata[16].

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana 5. miejsce (K-95), 8. miejsce (K-125)
2018 Korea Południowa Pjongczang 17. miejsce (K-98), 6. miejsce (K-125)

Drużynowo

2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana srebrny medal[b]
2018 Korea Południowa Pjongczang 4. miejsce[c]

Starty M. Hayböcka na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
5. 9 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 101,0 m 98,5 m 258,0 pkt 20,0 pkt Kamil Stoch
8. 15 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 indywid. 134,0 m 125,5 m 254,7 pkt 24,0 pkt Kamil Stoch
2.
17 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 druż.[b] 134,0 m 130,0 m 1038,4 pkt (258,1 pkt) 2,7 pkt Niemcy
17. 10 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 99,5 m 103,0 m 219,7 pkt 39,6 pkt Andreas Wellinger
6. 17 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 140,0 m 131,0 m 267,7 pkt 18,0 pkt Kamil Stoch
4. 19 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[c] 133,5 m 136,5 m 978,4 pkt (272,5 pkt) 120,1 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2015 Szwecja Falun 21. miejsce (K-90), 14. miejsce (K-120)
2017 Finlandia Lahti 6. miejsce (K-90), 11. miejsce (K-116)
2019 Austria Seefeld/Innsbruck 14. miejsce (K-120), 9. miejsce (K-99)

Drużynowo

2015 Szwecja Falun 4. miejsce (drużyna mieszana/K-90)[d], srebrny medal (K-120)[e]
2017 Finlandia Lahti srebrny medal (drużyna mieszana/K-90)[d], brązowy medal (K-116)[f]
2019 Austria Seefeld/Innsbruck srebrny medal (K-120)[g]

Starty M. Hayböcka na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
21. 21 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 87,0 m 90,5 m 216,5 pkt 36,2 pkt Rune Velta
4. 22 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 druż. mix.[d] 83,0 m 87,5 m 869,5 pkt (195,3 pkt) 48,4 pkt Niemcy
14. 26 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 125,0 m 119,5 m 221,0 pkt 47,7 pkt Severin Freund
2.
28 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 druż.[e] 124,5 m 122,0 m 853,1 pkt (203,8 pkt) 19,4 pkt Norwegia
6. 25 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 98,0 m 95,5 m 254,4 pkt 16,4 pkt Stefan Kraft
2.
26 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. mix.[d] 92,0 m 97,5 m 999,3 pkt (249,3 pkt) 36,2 pkt Niemcy
11. 2 marca 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 121,5 m 128,0 m 260,3 pkt 19,0 pkt Stefan Kraft
3.
4 marca 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[f] 130,0 m 118,5 m 1068,9 pkt (303,3 pkt) 35,3 pkt Polska
14. 23 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 122,0 m 125,5 m 233,7 pkt 45,7 pkt Markus Eisenbichler
2.
24 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[g] 122,5 m 120,5 m 930,9 pkt (227,3 pkt) 56,6 pkt Niemcy
9. 1 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 93,5 m 100,0 m 208,5 pkt 9,8 pkt Dawid Kubacki

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

Indywidualnie

2014 Czechy Harrachov 20. miejsce
2016 Austria Tauplitz 11. miejsce
2018 Niemcy Oberstdorf 31. miejsce[h]

Drużynowo

2016 Austria Tauplitz brązowy medal[i]
2018 Niemcy Oberstdorf 5. miejsce[j]

Starty M. Hayböcka na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
20. 14–15 marca 2014 Czechy Harrachov Čerťák K-185 HS-205 indywid. 178,0 m 171,5 m [k] [k] 322,5 pkt 68,5 pkt Severin Freund
11. 15–16 stycznia 2016 Austria Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 217,5 m 175,0 m 228,0 m [k] 533,7 pkt 106,4 pkt Peter Prevc
3.
17 stycznia 2016 Austria Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż.[i] 207,5 m 216,0 m 1310,4 pkt (371,4 pkt) 157,3 pkt Norwegia
31.[h] 19–20 stycznia 2018 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 171,5 m[l] [k] 126,0 pkt 525,9 pkt Daniel-André Tande
5. 21 stycznia 2018 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[j] 187,0 m 212,0 m 1488,8 pkt (363,4 pkt) 173,4 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2009 Słowacja Szczyrbskie Jezioro 7. miejsce
2010 Niemcy Hinterzarten złoty medal

Drużynowo

2009 Słowacja Szczyrbskie Jezioro złoty medal[m]
2010 Niemcy Hinterzarten złoty medal[n]
2011 Estonia Otepää złoty medal[o]

Starty M.Hayböcka na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 5 lutego 2009 Słowacja Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 indywid. 94,0 m 90,0 m 238,0 pkt 15,0 pkt Lukas Müller
1.
6 lutego 2009 Słowacja Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 druż.[m] 96,5 m 96,0 m 981,5 pkt (253,0 pkt)
1.
28 stycznia 2010 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 indywid. 106,5 m 110,5 m 282,5 pkt
1.
30 stycznia 2010 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż.[n] 109,5 m 103,5 m 1030,5 pkt (281,0 pkt)
1.
30 stycznia 2011 Estonia Otepää Tehvandi K-90 HS-100 druż.[o] 95,0 m 94,5 m 920,5 pkt (249,5 pkt)

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2009/2010 49.
2010/2011 56.
2011/2012 42.
2012/2013 34.
2013/2014 14.
2014/2015 5.
2015/2016 4.
2016/2017 7.
2017/2018 23.
2018/2019 27.
2019/2020 22.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 6 stycznia 2015 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 137,5 m 136,5 m 288,4 pkt * TCS 2014/2015
2. 19 lutego 2016 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 128,0 m 129,0 m 265,4 pkt
3. 21 lutego 2016 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 98,5 m 100,0 m 241,4 pkt
4. 23 lutego 2016 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 131,0 m 129,0 m 264,5 pkt
5. 17 grudnia 2016 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 138,0 m 134,0 m 304,7 pkt

Miejsca na podium

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2009/2010
2010/2011
2011/2012
2012/2013
2013/2014 1 1
2014/2015 1 1 4 6
2015/2016 3 5 1 9
2016/2017 1 1 2 4
2017/2018 1 1
2018/2019
2019/2020 1 1
Suma 5 7 10 22

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 16 stycznia 2014 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 137,0 m 130,0 m 261,2 pkt 3. 1,6 pkt Andreas Wellinger
2. 6 grudnia 2014 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 123,5 m 141,0 m 294,0 pkt 3. 8,7 pkt Gregor Schlierenzauer
3. 7 grudnia 2014 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 141,5 m 149,4 pkt 3. 4,5 pkt Roman Koudelka
4. 20 grudnia 2014 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 133,5 m 131,0 m 276,2 pkt 3. 1,5 pkt Richard Freitag
5. 21 grudnia 2014 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 135,5 m 134,5 m 282,4 pkt 3. 7,2 pkt Roman Koudelka
6. 29 grudnia 2014 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 137,5 m 132,5 m 285,0 pkt 2. 6,9 pkt Stefan Kraft
7. 6 stycznia 2015 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 137,5 m 136,5 m 288,4 pkt 1.
8. 13 grudnia 2015 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 130,0 m 133,5 m 260,4 pkt 2. 7,0 pkt Peter Prevc
9. 20 grudnia 2015 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 136,5 m 135,5 m 284,8 pkt 2. 19,4 pkt Peter Prevc
10. 29 grudnia 2015 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 130,0 m 139,0 m 304,2 pkt 2. 3,0 pkt Severin Freund
11. 6 stycznia 2016 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 134,0 m 139,0 m 282,6 pkt 3. 14,7 pkt Peter Prevc
12. 24 stycznia 2016 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 130,5 m 138,0 m 299,8 pkt 2. 7,5 pkt Stefan Kraft
13. 19 lutego 2016 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 128,0 m 129,0 m 265,4 pkt 1.
14. 21 lutego 2016 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 98,5 m 100,0 m 241,4 pkt 1.
15. 23 lutego 2016 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 131,0 m 129,0 m 264,5 pkt 1.
16. 27 lutego 2016 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 138,0 m 133,0 m 254,7 pkt 2. 18,0 pkt Peter Prevc
17. 17 grudnia 2016 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 138,0 m 134,0 m 304,7 pkt 1.
18. 30 grudnia 2016 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 135,0 m 133,0 m 296,2 pkt 3. 11,8 pkt Stefan Kraft
19. 6 stycznia 2017 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 130,5 m 142,0 m 283,3 pkt 2. 5,9 pkt Kamil Stoch
20. 19 marca 2017 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 241,5 m 222,5 m 430,4 pkt 3. 36,2 pkt Kamil Stoch
21. 11 marca 2018 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 133,0 m 130,5 m 255,6 pkt 3. 2,5 pkt Daniel-André Tande
22. 1 marca 2020 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 118,0 m 125,0 m 259,1 pkt 3. 7,3 pkt Karl Geiger

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

stan na 22 listopada 2020

Sezon 2009/2010
punkty
- - - - - - - - 17 38 - - - - - - - - 6 - - - - 54
Sezon 2010/2011
punkty
- - 35 22 25 23 34 32 48 34 39 - - 26 41 - - - - - - q - - - 28
Sezon 2011/2012
punkty
- - - - - - - - - 19 7 24 35 26 27 31 40 - - - - q q 25 - - 70
Sezon 2012/2013
punkty
15 33 28 39 26 33 15 39 31 15 16 39 15 20 24 19 18 23 17 50 27 27 30 - - q 29 163
Sezon 2013/2014
punkty
- - - - - - - - 7 24 34 14 10 16 3 7 - - 13 19 15 7 7 6 8 16 15 14 439
Sezon 2014/2015
punkty
9 5 5 3 3 9 5 3 3 2 7 6 1 16 4 5 4 10 20 18 15 9 - - 9 7 4 13 29 7 6 1157
Sezon 2015/2016
punkty
18 13 8 28 2 9 2 2 5 5 3 37 2 - - 4 6 8 9 1 1 1 2 5 8 41 7 4 6 1301
Sezon 2016/2017
punkty
11 10 31 9 11 1 6 3 10 - 2 8 15 5 6 7 10 19 28 8 13 15 26 3 6 12 814
Sezon 2017/2018
punkty
30 25 19 35 - 15 27 27 20 10 11 12 19 - - 12 3 44 19 25 - 24 245
Sezon 2018/2019
punkty
32 55 q - - 10 41 27 45 21 14 33 22 16 - - q 11 14 13 24 20 23 16 25 21 17 18 228
Sezon 2019/2020
punkty
q 36 21 13 35 18 34 14 28 23 19 16 20 29 29 18 16 8 18 11 23 30 11 9 3 29 16 350
Sezon 2020/2021
punkty
10 26
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Michael Hayböck podczas zawodów LGP w Wiśle (2013).
Michael Hayböck podczas zawodów LGP w Wiśle (2013).

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2009/2010 44.
2010/2011 40.
2011/2012 43.
2012/2013 28.
2013/2014 9.
2014/2015 2.
2015/2016 3.
2016/2017 19.
2017/2018 14.
2018/2019 26.
2019/2020 18.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017 12.
2018 17.
2019 14.
2020 19.

Willingen Five

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2019 17.
2020 25.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 52.
2019 14.

Titisee-Neustadt Five

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2020 26.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011/2012 43.
2012/2013 24.
2013/2014 14.
2014/2015 13.
2015/2016 8.
2016/2017 6.
2017/2018 25.
2018/2019 17.
2019/2020 14.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2009 40.
2011 18.
2012 21.
2013 78.
2014 9.
2015 64.
2016 10.
2017 65.
2018 39.
2019 45.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 9 sierpnia 2014 Szwajcaria Einsiedeln Andreas Küttel-Schanze K-105 HS-117 112,5 m 112,0 m 404,3 pkt[p] 3. 8,2 pkt Gregor Schlierenzauer
2. 6 sierpnia 2016 Szwajcaria Einsiedeln Andreas Küttel-Schanze K-105 HS-117 113,0 m 116,5 m 271,9 pkt 3. 5,1 pkt Maciej Kot

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan po zakończeniu LGP 2019

2009
punkty
- - - - - - 12 12 - 44
2010
punkty
- - - - - - - q - 0
2011
punkty
11 37 17 21 12 24 - - - 5 8 154
2012
punkty
17 16 14 - - - - 10 10 99
2013
punkty
37 22 - - - - - - - - - 9
2014
punkty
7 3 5 - - - - 5 16 201
2015
punkty
31 18 33 34 - - - - - - 22 22
2016
punkty
4 9 11 3 - - - - 7 14 217
2017
punkty
- - 37 - - - - 18 q 13
2018
punkty
40 - 20 24 - - - - 9 47
2019
punkty
- - 41 - - - 8 - 32
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Lotos Poland Tour

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011 20[17].

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2008/2009 42.
2009/2010 2.
2010/2011 18.
2011/2012 3.
2012/2013 72.
2013/2014 13.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 11 grudnia 2009 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 107,5 m 111,0 m 240,8 pkt 2. 3,2 pkt Stefan Thurnbichler
2. 28 grudnia 2009 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 133,0 m 129,5 m 251,5 pkt 1.
3. 16 stycznia 2010 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 136,5 m 139,5 m 277,3 pkt 1.
4. 23 stycznia 2010 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 137,5 m 133,5 m 269,3 pkt 2. 14,6 pkt David Unterberger
5. 24 stycznia 2010 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 133,5 m 133,0 m 259,2 pkt 3. 11,0 pkt David Unterberger
6. 20 lutego 2010 Niemcy Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 114,0 m 116,5 m 268,9 pkt 3. 4,1 pkt Severin Freund
7. 27 lutego 2011 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 126,5 m 122,5 m 246,2 pkt 3. 9,1 pkt Thomas Thurnbichler
8. 6 marca 2011 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 125,0 m 117,0 m 231,6 pkt 3. 7,6 pkt Maximilian Mechler
9. 11 marca 2011 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 126,0 m 127,0 m 253,9 pkt 1.
10. 28 listopada 2011 Finlandia Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 94,5 m 94,5 m 246,0 pkt 1.
11. 29 listopada 2011 Finlandia Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 94,5 m 94,0 m 249,0 pkt 3. 6,0 pkt Vegard Haukø Sklett
12. 13 grudnia 2011 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 133,5 m 138,0 m 270,7 pkt 1.
13. 14 grudnia 2011 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 131,5 m 132,0 m 254,8 pkt 1.
14. 18 grudnia 2011 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 106,0 m 103,5 m 268,5 pkt 2. 3,5 pkt Danny Queck
15. 5 lutego 2012 Niemcy Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 118,0 m 111,0 m 266,7 pkt 1.
16. 18 lutego 2012 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 90,5 m 95,0 m 213,5 pkt 3. 7,0 pkt Andreas Stjernen
17. 14 grudnia 2013 Norwegia Rena Renabakkene K-99 HS-111 111,5 m 106,0 m 276,7 pkt 1.
18. 20 grudnia 2013 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 128,5 m 125,0 m 274,4 pkt 1.
19. 21 grudnia 2013 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 129,5 m 126,5 m 272,0 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2008/2009
punkty
16 25 35 38 - - - - 28 5 - - - 27 25 29 49 - - - - - - 11 27 13 31 20 19 22 19 13 14 211
Sezon 2009/2010
punkty
7 8 2 9 - - 7 1 - - - 1 2 3 - - - - - 3 6 21 5 25 - - 714
Sezon 2010/2011
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - 6 11 - - - - 4 3 4 3 1 15 400
Sezon 2011/2012
punkty
1 3 1 1 2 10 7 6 - - - - - - - 5 1 - 4 3 10 21 30 - - - - 834
Sezon 2012/2013
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 12 6 - - - - - - 62
Sezon 2013/2014
punkty
4 1 1 1 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 350
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2008 86.
2009 7.
2010 43.
2013 17.
2017 84.
2018 52.

Miejsca na podium LPK chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 19 września 2010 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 103,0 m 103,5 m 238,8 pkt 2. 14,0 pkt Bjørn Einar Romøren

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2018

2008
punkty
- - - - - 28 26 - - - - 8
2009
punkty
22 18 26 9 7 4 9 4 13 - - 241
2010
punkty
- - - - - - - 27 44 61 2 - - - - 84
2013
punkty
- - - - - - 6 6 5 46 125
2017
punkty
- - - - - 28 20 - - - - - - 14
2018
punkty
- - - - - - 5 - - - - - - 45
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował

Odznaczenia

Uwagi

  1. Tego samego dnia Hayböck oddał skok na odległość 242 metrów, lecz zakończył go podpórką.
  2. a b Skład zespołu: Michael Hayböck, Thomas Morgenstern, Thomas Diethart, Gregor Schlierenzauer
  3. a b Skład zespołu: Stefan Kraft, Manuel Fettner, Gregor Schlierenzauer, Michael Hayböck
  4. a b c d Skład zespołu: Daniela Iraschko-Stolz, Michael Hayböck, Jacqueline Seifriedsberger, Stefan Kraft
  5. a b Skład zespołu: Stefan Kraft, Michael Hayböck, Manuel Poppinger, Gregor Schlierenzauer
  6. a b Skład zespołu: Michael Hayböck, Manuel Fettner, Gregor Schlierenzauer, Stefan Kraft
  7. a b Skład zespołu: Philipp Aschenwald, Michael Hayböck, Daniel Huber, Stefan Kraft
  8. a b W pierwszej serii zajął 28 miejsce, ale nie był zdolny do startu w kolejnych seriach z powodu kontuzji.
  9. a b Skład zespołu: Stefan Kraft, Manuel Poppinger, Manuel Fettner, Michael Hayböck
  10. a b Skład zespołu: Clemens Aigner, Manuel Poppinger, Michael Hayböck, Stefan Kraft
  11. a b c d Seria konkursowa została odwołana.
  12. Upadek tuż po lądowaniu.
  13. a b Skład zespołu: Thomas Thurnbichler, Michael Hayböck, Florian Schabereiter, Lukas Müller
  14. a b Skład zespołu: Mario Innauer, Lukas Müller, Florian Schabereiter, Michael Hayböck
  15. a b Skład zespołu: Markus Schiffner, Michael Hayböck, Stefan Kraft, Thomas Lackner
  16. W trakcie LGP, podczas konkursów w Wiśle, Einsiedeln i Courchevel, na łączną notę składał się również skok z kwalifikacji. Hayböck uzyskał w nich 117,0 m i notę 140,4 pkt. Kolejność startowa w nowym formacie zawodów (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2014-08-15].

Przypisy

  1. Roland Vielhaber: Die Hayböcks: Drei Brüder, die sich den Traum vom Fliegen teilen (niem.). nachrichten.at, 2014-01-13. [dostęp 2017-10-01].
  2. HAYBOECK Michael - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-02-09].
  3. HAYBOECK Michael - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-02-09].
  4. a b HAYBOECK Michael - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-02-09].
  5. a b HAYBOECK Michael - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-02-09].
  6. HAYBOECK Michael - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-02-09].
  7. HAYBOECK Michael - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-02-09].
  8. HAYBOECK Michael - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-02-09].
  9. HAYBOECK Michael - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-02-09].
  10. Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-02-09].
  11. Paweł Stawowczyk: PŚ: Schlierenzauer wyrównuje rekord Nykaenena, Stoch i Żyła w szóstce. skokinarciarskie.pl, 2013-01-26. [dostęp 2014-02-09].
  12. HAYBOECK Michael - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-02-09].
  13. Adam Bucholz, Dominik Formela: Żaparow ostatnim olimpijczykiem, ostateczne składy na Soczi. skijumping.pl, 2014-02-02. [dostęp 2014-02-09].
  14. HAYBOECK Michael - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-02-09].
  15. Andrzej Mysiak: ZIO Soczi: Hayboeck wygrywa kwalifikacje, Polacy awansowali w komplecie. skokinarciarskie.pl, 2014-02-08. [dostęp 2014-02-09].
  16. HAYBOECK Michael - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2015-01-08].
  17. Marcin Hetnał: Skoki Narciarskie: Lotos Poland Tour - pierwsza edycja za nami. skijumping.pl, 2011-07-27. [dostęp 2012-04-16].
  18. Aufstellung aller seit ca. 1954 verliehenen staatlichen Auszeichnungen im Bereich des Sports (Staatliche Auszeichnungen inkl. Dezember 2016) (niem.). sportministerium.at. s. 21. [dostęp 2018-01-22].

Bibliografia

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Michael Hayböck
Listen to this article