For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Benoît Paire.

Benoît Paire

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Benoît Paire
Benoît Paire tijdens Roland Garros 2018
Persoonlijke informatie
Bijnaam La Tige
Nationaliteit
Vlag van Frankrijk
Franse
Geboorteplaats
Vlag van Frankrijk
Avignon
Geboortedatum 8 mei 1989
Woonplaats
Vlag van Frankrijk
Avignon
Lengte 1,96 m
Profdebuut 2007
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld 9.258.436 US dollar
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 226–254
Titels 3
Hoogste positie 18e (11 januari 2016)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië
Australian Open
3e ronde (2014, 2017)
Vlag van Frankrijk
Roland Garros
4e ronde (2019)
Vlag van Verenigd Koninkrijk
Wimbledon
4e ronde (2017, 2019)
Vlag van de Verenigde Staten
US Open
4e ronde (2015)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 55–119
Titels 1
Hoogste positie 84e (5 augustus 2013)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië
Australian Open
Kwartfinale (2013)
Vlag van Frankrijk
Roland Garros
3e ronde (2021)
Vlag van Verenigd Koninkrijk
Wimbledon
4e ronde (2017)
Vlag van de Verenigde Staten
US Open
2de ronde (2012)
Laatst bijgewerkt op: 2 juli 2021
Portaal 
Portaalicoon
 
Tennis

Benoît Paire (Avignon, 8 mei 1989) is een Frans tennisser. Hij stond negen maal in de finale van een ATP-toernooi in het enkelspel, waarvan hij er drie won. Hij won één keer een ATP-toernooi in het dubbelspel. Hij deed al mee aan verschillende Grand Slams. Hij heeft zes challengers in het enkelspel op zijn naam staan.

Loopbaan

2007

Hij won het Futures-toernooi #10 van Frankrijk.

2008

Hij was finalist in het Futures-toernooi #17 van Italië.

2009

Hij behaalde zijn beste prestaties op niveau van Futures-toernooien. Hij won het Futures-toernooi #3 van Slovenië, en hij was finalist op die van Verenigd Koninkrijk (no. 8), Oostenrijk (no. 7), Portugal (no. 4) en Duitsland (no. 18).

2010

Hij won drie Futures-titels en was finalist in twee andere zulke toernooien. Kwalificeerde zich voor drie ATP-toernooien, inclusief Roland Garros (verloor van Olivier Rochus) en US Open (versloeg Rainer Schüttler, maar verloor in de tweede ronde van Feliciano López). Hij bereikte de finales van de challengers van Arad, Roemenië (verloor van David Guez) en San Sebastian, Spanje (verloor van Albert Ramos).

2011

De Fransman eindigde voor het eerst in zijn carrière in de top 100 met een record in challengers van 37-21 en twee titels. Won vijf matches in ATP-toernooien. In het begin van het seizoen maakte hij zijn debuut op Australian Open (versloeg in de eerste ronde Flavio Cipolla, maar verloor in de tweede ronde van Ivan Ljubičić). Volgende maand kwalificeerde hij zich voor het ATP-toernooi van Rotterdam (versloeg in de eerste ronde Gilles Simon, maar verloor in de tweede ronde alweer van Ivan Ljubičić). In april bereikte hij de finale van de challenger van Saint-Brieuc (verloor van Maxime Teixeira), even later kwalificeerde hij zich voor het ATP-toernooi van Barcelona (verloor in de tweede ronde van Albert Montañés). In mei kwalificeerde hij zich voor het ATP-toernooi van Nice en voor Roland Garros (in beide verloor hij in de eerste ronde van Victor Hănescu). Hij maakte zijn Wimbledon-debuut, maar verloor in de eerste ronde van David Ferrer. Daarna keerde hij terug op gravel, bereikte twee kwartfinales van challengers en bereikte de tweede ronde op het ATP-toernooi van Stuttgart (verloor van Marcel Granollers). In de volgende twee maanden bereikte hij op niveau qua challengers drie halve finales in San Marino, Como en Todi en won één titel in Brașov (versloeg Maxime Teixeira). In november eindigde hij het jaar met nog een titel in Salzburg (versloeg Grega Žemlja) en daarna stond hij voor het eerst in de top 100, namelijk van plaats no. 112 naar plaats no. 94. In zijn gelimiteerde aantal matches in ATP-toernooien had hij een record van 3-4 op hardcourt, 2-4 op gravel en 0-2 op gras. Hij verdiende dit jaar US$ 216.513.

2012

Hij startte het seizoen op het ATP-toernooi van Madras. Hij kwalificeerde zich voor het ATP-toernooi van Auckland en bereikte daar de kwartfinale en verloor daar van Olivier Rochus. In deze match maakte hij vier aces op rij en kon zo een game winnen.

Palmares

Palmares enkelspel

Legenda
Grand Slam
Olympische Spelen
tot 2009 vanaf 2009
Tennis Masters Cup ATP Finals
ATP Masters Series ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold ATP Tour 500
ATP International Series ATP Tour 250
Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
gewonnen finales
1. 21 juli 2015
Vlag van Zweden
ATP Båstad
Gravel
Vlag van Spanje
Tommy Robredo
7-6(7), 6-3 Details
2. 14 april 2019
Vlag van Marokko
ATP Marrakesh
Gravel
Vlag van Spanje
Pablo Andújar
6-2, 6-3 Details
3. 25 mei 2019
Vlag van Frankrijk
ATP Lyon
Gravel
Vlag van Canada
Félix Auger-Aliassime
6-4, 6-3 Details
verloren finales
1. 5 mei 2012
Vlag van Servië
ATP Belgrado
Gravel
Vlag van Italië
Andreas Seppi
3-6, 2-6 Details
2. 10 februari 2013
Vlag van Frankrijk
ATP Montpellier
Hardcourt (i)
Vlag van Frankrijk
Richard Gasquet
2-6, 3-6 Details
3. 11 oktober 2015
Vlag van Japan
ATP Tokio
Hardcourt
Vlag van Zwitserland
Stanislas Wawrinka
2-6, 4-6 Details
4. 24 september 2017
Vlag van Frankrijk
ATP Metz
Hardcourt (i)
Vlag van Duitsland
Peter Gojowczyk
5-7, 2-6 Details
5. 24 augustus 2019
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Winston-Salem
Hardcourt
Vlag van Polen
Hubert Hurkacz
3-6, 6-3, 3-6 Details
6. 18 januari 2020
Vlag van Nieuw-Zeeland
ATP Auckland
Hardcourt
Vlag van Frankrijk
Ugo Humbert
6-7(2), 6-3, 6-7(5) Details
Gewonnen challengers
1. 5 september 2011
Vlag van Roemenië
Brașov
Gravel
Vlag van Frankrijk
Maxime Teixeira
6-4, 3-0 (opg.)
2. 14 november 2011
Vlag van Oostenrijk
Salzburg
Hardcourt (i)
Vlag van Slovenië
Grega Žemlja
66-7, 6-4, 6-4
3. 25 maart 2013
Vlag van Guadeloupe
Le Gosier
Hardcourt
Vlag van Oekraïne
Serhij Stachovsky
6-4, 5-7, 6-4
4. 15 februari 2015
Vlag van Italië
Bergamo
Hardcourt (i)
Vlag van Kazachstan
Oleksandr Nedovjesov
6-3, 7-6(3)
5. 8 maart 2015
Vlag van Frankrijk
Quimper
Hardcourt (i)
Vlag van Frankrijk
Grégoire Barrère
6-4, 3-6, 6-5
6. 15 november 2015
Vlag van Frankrijk
Mouilleron
Hardcourt (i)
Vlag van Frankrijk
Lucas Pouille
6-4, 1-6, 7-6(7)

Palmares dubbelspel

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
gewonnen finales herendubbel
1. 6 januari 2013
Vlag van India
ATP Madras
Hardcourt
Vlag van Zwitserland
Stanislas Wawrinka
Vlag van Duitsland
Andre Begemann
Vlag van Duitsland
Martin Emmrich
6-2, 6-1 details
verloren finales herendubbel
1. 10 januari 2016
Vlag van India
ATP Madras
Hardcourt
Vlag van de Verenigde Staten
Austin Krajicek
Vlag van Oostenrijk
Oliver Marach
Vlag van Frankrijk
Fabrice Martin
3-6, 7-5 details
2. 14 april 2018
Vlag van Marokko
ATP Marrakesh
Gravel
Vlag van Frankrijk
Édouard Roger-Vasselin
Vlag van Kroatië
Nikola Mektić
Vlag van Oostenrijk
Alexander Peya
5-7, 6-3, [7-10] details
3. 28 februari 2021
Vlag van Argentinië
ATP Córdoba
Gravel
Vlag van Monaco
Romain Arneodo
Vlag van Brazilië
Rafael Matos
Vlag van Brazilië
Felipe Meligeni Alves
4-6, 1-6 details

Resultaten grote toernooien

Legenda
g.t. geen toernooi gehouden
l.c. lagere categorie
niet deelgenomen
G uitgeschakeld in de groepsfase
1R uitgeschakeld in de eerste ronde
2R uitgeschakeld in de tweede ronde
3R uitgeschakeld in de derde ronde
4R uitgeschakeld in de vierde ronde
KF uitgeschakeld in de kwartfinale
HF uitgeschakeld in de halve finale
F de finale verloren
W het toernooi gewonnen
w-v winst/verlies-balans

Enkelspel

toernooi 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021
grandslamtoernooien
Australian Open 2R 1R 1R 3R 1R 3R 1R 1R 2R 1R
Roland Garros 1R 1R 2R 3R 2R 3R 2R 1R 2R 4R 2R 1R
Wimbledon 1R 3R 3R 1R 2R 2R 4R 3R 4R g.t.
US Open 2R 2R 1R 2R 4R 2R 2R 2R 2R
ATP Masters 1000
Indian Wells 1R 3R 2R 1R 1R 1R g.t.
Miami 1R 3R 3R 3R 1R g.t. 2R
Monte Carlo 2R 1R 2R 3R 1R 1R g.t. 1R
Madrid 2R 1R 1R 3R 2R g.t. 2R
Rome HF 2R 2R 3R 1R 1R 1R
Montreal/Toronto 3R 2R 1R 2R 2R 1R g.t.
Cincinnati 1R 1R 2R 1R 1R 2R 2R 1R
Shanghai 2R 2R 2R 1R 2R 2R g.t.
Parijs 2R 1R 2R 1R 1R 1R 2R
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 0 0 1 0 0 0 2 0 0
eindejaarsranking 152 95 47 26 118 19 47 41 52 24 28

Dubbelspel

toernooi 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021
grandslamtoernooien
Australian Open KF 1R 1R 2R 1R 3R 1R
Roland Garros 1R 1R 1R 1R 1R 1R 1R 1R 1R 2R 2R 2R 3R
Wimbledon 1R 1R 1R 1R 1R 1R 1R g.t.
US Open 1R 1R 1R 1R 1R
ATP Masters 1000
Indian Wells 1R 1R 1R g.t.
Miami 2R g.t. 1R
Monte Carlo 1R KF 2R 2R g.t. 1R
Madrid g.t.
Rome 2R 2R KF
Montreal/Toronto 1R 1R KF KF g.t.
Cincinnati 1R 2R
Shanghai 1R 2R g.t.
Parijs 1R 1R 1R 1R
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0
eindejaarsranking 1253 793 314 395 91 1127 319 178 172 137 102 93
Commons heeft mediabestanden in de categorie Benoît Paire.
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Benoît Paire
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.