Colombiaans voetbalelftal - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Colombiaans voetbalelftal.

Colombiaans voetbalelftal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Colombia
Bijnaam Los Cafeteros
FIFA-ranglijst 15 Stabiel (7 april 2021)
Hoogste ranking 3e (jul-aug 2013)
Laagste ranking 54e (juni 2011)
Associatie FCF
Bondscoach
Reinaldo Rueda
Stadion Estadio Metropolitano
Roberto Meléndez
Meeste interlands Carlos Valderrama (111)
Topscorer Radamel Falcao (30)
Wedstrijden
Eerste interland:
 Mexico 3–1 Colombia 

(Panama-Stad, Panama; 10 februari 1938)
Grootste overwinning:
 Bahrein 0–6 Colombia 

(Riffa, Bahrein; 26 maart 2015)
Grootste nederlaag:
 Brazilië 9–0 Colombia 

(Lima, Peru; 24 maart 1957)
Wereldkampioenschap
Optredens 6 (eerste keer: 1962)
Beste resultaat Kwartfinale (2014)
Copa América
Optredens 19 (eerste keer: 1945)
Beste resultaat Winnaar (2001)
FIFA Confederations Cup
Optredens 1 (eerste keer: 2003)
Beste resultaat Vierde plaats (2003)
Thuis
Uit

Het Colombiaans voetbalelftal is een team van voetballers dat Colombia vertegenwoordigt bij internationale wedstrijden. Het thuisstadion is het Estadio Metropolitano Roberto Meléndez in Barranquilla.

Colombia kwalificeerde zich zes keer voor een WK-eindronde. Op het WK van 1994 opende Andrés Escobar tegen de Verenigde Staten de score door een eigen doelpunt. Door het uiteindelijke verlies (1-2) en de verloren eerste wedstrijd werd Colombia uitgeschakeld. Enkele dagen later werd Escobar vermoord in zijn thuisland.

Deelname aan internationale toernooien

WK voetbal / Confederations Cup

Colombia neemt sinds 1957 deel aan de kwalificatiewedstrijden voor het WK en wist zich te kwalificeren voor de WK-eindronden van 1962, 1990, 1994, 1998, 2014 en 2018.

In 1990 overwoog de nationale voetbalselectie niet naar de WK-eindronde in Italië te reizen. Aanleiding waren bedreigingen afkomstig van een groepering (Lifucol), die claimde op te komen voor het goksyndicaat en zegde het nationale voetbal te willen bevrijden van drugsgelden. Pas nadat een groep van drugsbaronnen, de zogeheten Extraditables, bondscoach Francisco Maturana hadden laten weten dat zij de spelers niet met de dood hadden bedreigd, werden de trainingen hervat. Colombia ging uiteindelijk naar Italië en overleefde de groepsfase door winst op de Verenigde Arabische Emiraten (2-0), verlies tegen Joegoslavië (0-1) en een gelijkspel tegen de latere wereldkampioen West-Duitsland (1-1). In de achtste finales moest de ploeg uit Zuid-Amerika vervolgens na verlenging het hoofd buigen voor de Ontembare Leeuwen uit Kameroen. In de hitte (30 graden Celsius) van Napels kreeg Colombia de beste kansen. Carlos Estrada miste al na zeven minuten vrij voor doelman Thomas N'Kono, Freddy Rincón raakte van achttien meter de kruising. In de verlenging sloeg de 38-jarige supersub Roger Milla tweemaal toe namens de Afrikanen, waarna Bernardo Redín de eindstand in de 116de minuut op 2-1 bepaalde. Voor het eerst in de geschiedenis bereikte daardoor een Afrikaans land de laatste acht van een WK voetbal.

Bij het WK-eindronde 1994 in de Verenigde Staten trad Colombia aan als een van de outsiders, omdat het land indruk had gemaakt in de Zuid-Amerikaanse kwalificatiezone. De selectie onder leiding van bondscoach Francisco Maturana bleef zonder nederlaag en versloeg onder meer tweemaal Argentinië. Vooral de ruim uitgevallen uitzege (0-5), behaald op 5 september 1993 in Buenos Aires, had internationaal veel indruk gemaakt. De vreugde over deze historische overwinning was ook memorabel; deze leidde in de hoofdstad Bogota tot tachtig doden[1]. President César Gaviria decoreerde spelers en trainer nog voor het vertrek naar de eindronde. Voetballegende Pelé had de ploeg vooraf zelfs getipt als een van de kanshebbers op de eindzege. "Mijn favorieten zijn de Colombianen die soms echt fantastisch voetbal spelen", zei hij in een interview[2]. "In Asprilla, Rincón en Valderrama hebben zij bijzondere spelers en bovendien is het elftal goed georganiseerd. Colombia heeft zonder twijfel de mooiste ploeg. Het is alleen de vraag of er voldoende fysieke kracht in zit."

Maar op de eindronde zelf kon Colombia voortijdig naar huis na nederlagen tegen Roemenië (1-3) en gastland Amerika (1-2). De afsluitende zege op Zwitserland (2-0) mocht niet meer baten. De Colombianen hadden plaatsing voor de volgende ronde niet meer in eigen hand; ze waren afhankelijk van de uitslag in Los Angeles, waar de Verenigde Staten en Roemenië tegen elkaar speelden. Colombia was alleen gebaat bij een forse zege van de WK-organisator, maar het waren de Oost-Europeanen die met 1-0 zegevierden door een treffer van verdediger Dan Petrescu.

Colombia had slechts vier spelers meegenomen naar de VS die waren gehard in de Europese profcompetities. Aanvoerder Carlos Valderrama, bijgenaamd De Witte Gullit, redde het niet in Frankrijk en Spanje en Adolfo Valencia kon in het seizoen 1993/94 zijn draai niet vinden bij FC Bayern München. Víctor Aristizábal en Faustino Asprilla waren succesvoller, bij respectievelijk Valencia en Parma. Maturana, die na afloop van het toernooi als trainer in dienst trad van Atlético Madrid, had voorafgaand aan de laatste wedstrijd al zijn ontslag ingediend. De uitschakeling van Colombia werd naderhand overschaduwd door de moord op verdediger Andrés Escobar, die op 2 juli 1994 in zijn geboortestad Medellín werd doodgeschoten, luttele dagen nadat hij op het wereldkampioenschap een eigen doelpunt had gemaakt tegen de Verenigde Staten.

Voor het WK-toernooi in 2014, gespeeld in Brazilië, wist Colombia plaatsing af te dwingen door in de voorlaatste kwalificatiewedstrijd tegen Chili, op vrijdag 11 oktober 2013, een 0-3-achterstand in de tweede helft recht te zetten: 3-3. Aanvaller Radamel Falcao benutte in de slotfase twee strafschoppen, nadat de Chilenen met tien man verder moesten spelen na de rode kaart voor Carlos Carmona. Bij de WK-eindronde zelf wist Colombia door te dringen tot de kwartfinale. Daarin was gastland Brazilië uiteindelijk met 2-1 te sterk voor de selectie van bondscoach José Pékerman. Thiago Silva en David Luiz scoorden voor de Brazilianen. James Rodríguez benutte in de slotfase nog een strafschop. Dat was zijn zesde treffer van het toernooi. Met dat aantal werd hij topscorer van het toernooi. In het begin van het toernooi had Rodríguez in alle drie groepsduels – tegen Griekenland (3-0), Ivoorkust (2-1) en Japan (4-1) – één keer gescoord. Die reeks gaf hij met twee doelpunten in de achtste finale tegen Uruguay (2-0) een passend vervolg. Na de voormalige Braziliaanse wereldster Pelé, die in 1958 als zeventienjarige zes keer scoorde, was de Colombiaan de op een na jongste maker van minimaal zes goals op één WK-eindronde. De laatste die vijfmaal op rij scoorde bij een WK was de Peruviaan Teófilo Cubillas op de WK's van 1970 (vier duels op rij gescoord) en 1978 (één wedstrijd, één treffer). Na zijn uitblinkersrol werd Rodríguez ingelijfd door Real Madrid CF.

Vier jaar later was Colombia opnieuw van de partij bij de WK-eindronde, nog altijd onder leiding van Pekerman. Het land was op de vierde plaats geëindigd in de CONMEBOL-kwalificatiezone, achter Brazilië, Uruguay en Argentinië, waardoor rechtstreekse plaatsing een feit was. Colombia was ingedeeld in groep H en leed in de openingswedstrijd, gespeeld op 19 juni, een enigszins verrassende nederlaag tegen het lager ingeschatte Japan (1-2). Matchwinner was Yuya Osako. Colombia beëindigde de wedstrijd met tien man, nadat middenvelder Carlos Sánchez al na drie minuten en vijftien seconden van het veld was gestuurd door scheidsrechter Damir Skomina, omdat hij hands had gemaakt in het strafschopgebied. Dat was de op een na snelste rode kaart in de geschiedenis van het WK voetbal. Het vergrijp kwam Sánchez in eigen land te staan op een doodsbedreiging.[3] Vervolgens was Colombia in de overige twee groepswedstrijden te sterk voor Polen (3-0) en Senegal (1-0), waarna de ploeg in de achtste finales na strafschoppen alsnog werd uitgeschakeld door Engeland. In de reguliere speeltijd waren beide teams bleven steken op 1-1 door treffers van de Engelse topschutter Harry Kane (rake strafschop in de 57ste minuut na een overtreding van Sánchez) en een rake kopbal van verdediger Yerry Mina in blessuretijd. Colombia trad in het harde duel aan zonder sterspeler Rodriguez; de middenvelder van FC Bayern München had te veel last van een zwelling in zijn kuit. Engeland won de serie vanaf elk meter met 4-3. Jordan Henderson miste zijn strafschop voor The Three Lions. Maar omdat Mateus Uribe daarna op de lat schoot en de inzet van Carlos Bacca werd gekeerd door doelman Jordan Pickford kreeg Eric Dier de kans om af te rekenen met het penaltytrauma van de Engelsen. Het land had maar liefst zes van de zeven strafschoppenseries op de laatste EK's en WK's verloren. Alleen bij de EK-eindronde in eigen land wisten de Engelsen na penalty's te winnen van Spanje, maar vervolgens ging het in de halve finales tegen Duitsland weer mis. Uitgerekend de Engelse bondscoach Gareth Southgate miste toen de beslissende.

Wereldkampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
1958
Niet gekwalificeerd
1962
Groepsfase 3 0 1 2 5 11 (Kwal.)
1966
Niet gekwalificeerd
1970
Niet gekwalificeerd
1974
Niet gekwalificeerd
1978
Niet gekwalificeerd
1982
Niet gekwalificeerd
1986
Niet gekwalificeerd
1990
Achtste finale 4 1 1 2 4 4 (Kwal.)
1994
Groepsfase 3 1 0 2 4 5 (Kwal.)
1998
Groepsfase 3 1 0 2 1 3 (Kwal.)
2002
Niet gekwalificeerd
2006
Niet gekwalificeerd
2010
Niet gekwalificeerd
2014
Kwartfinale 5 4 0 1 12 4 (Kwal.)
2018
Achtste finale 4 2 1 1 6 3 (Kwal.)
2022
Kwalificatie
FIFA Confederations Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
2003
Vierde 5 2 0 3 5 5

Copa América (Zuid-Amerikaans kampioenschap)

Zuid-Amerikaans kampioenschap overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
1945
Vijfde 6 1 1 4 7 25
1946
Geen deelname
1947
Achtste 7 0 2 5 2 19
1949
Achtste 7 0 2 5 4 23
1953
Geen deelname
1955
1956
1957
Vijfde 6 2 0 4 10 25
1959
Geen deelname
1959
1963
Zevende 6 0 1 5 10 19
1967
Niet gekwalificeerd
Copa América overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
1975 Tweede 9 6 0 3 11 5
1979 Groepsfase 4 2 1 1 5 2
1983 Groepsfase 4 1 2 1 5 5
1987
Derde 4 3 0 1 8 3
1989
Groepsfase 4 1 2 1 5 4
1991
Vierde 7 2 2 3 5 6
1993
Derde 6 3 2 1 6 4
1995
Derde 6 3 1 2 7 8
1997
Kwartfinale 4 1 0 3 6 7
1999
Kwartfinale 4 3 0 1 8 4
2001
Kampioen 6 6 0 0 11 0
2004
Vierde 6 3 1 2 7 7
2007
Groepsfase 3 1 0 2 3 9
2011
Kwartfinale 4 2 1 1 3 2
2015
Kwartfinale 4 1 2 1 1 1
2016
Derde 6 3 1 2 7 6
2019
Kwartfinale 4 3 1 0 4 0
2021
Derde 7 2 3 2 7 7
2024
zomer 2024

CONCACAF Gold Cup

CONCACAF Gold Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
2000
Tweede 5 2 1 2 5 7
2003
Kwartfinale 3 1 1 1 2 3
2005
Halve finale 5 2 0 3 7 7

Olympische Spelen

Colombia wist zich vier keer te plaatsen voor het olympisch voetbaltoernooi, te beginnen in 1968. De ploeg strandde telkens in de groepsfase.

1968 · Voorronde
1972 · Voorronde

1980 · Voorronde
1992 · Voorronde

Interlands

Zie Interlands Colombiaans voetbalelftal 2010-2019 voor de meest actuele gespeelde en komende interlands van Colombia.

FIFA-wereldranglijst

1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
21
17
15
4
10
34
25
15
5
37
39
26
24
34
17
49
39
48
36
5
4
3
8
6
13
12

Huidige selectie

26 spelers opgeroepen om de Copa América 2021 te spelen, die tussen 13 juni en 10 juli in Brazilië wordt gespeeld

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met de wedstrijd tegen

 Peru op 9 juli 2021.

Nr. Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 David Ospina
113 0
Napoli
12 Camilo Vargas 10 0
Atlas
22 Aldair Quintana 0 0
Atlético Nacional
Verdediging
2 Stefan Medina 25 0
Monterrey
3 Óscar Murillo 20 0
Pachuca
4 Carlos Cuesta 0 0
Genk
6 William Tesillo 22 1
León
13 Yerry Mina 35 7
Everton
16 Daniel Muñoz 6 0
Genk
23 Davinson Sánchez 41 0
Tottenham Hotspur
24 Jhon Lucumí 4 0
Genk
26 Frank Fabra 23 1
Boca Juniors
Middenveld
5 Wílmar Barrios 42 0
Zenit
8 Gustavo Cuéllar 15 1
Al-Hilal
10 Edwin Cardona 45 6
Boca Juniors
11 Juan Cuadrado
101 9
Juventus
21 Sebastián Pérez 10 1
Boavista
25 Baldomero Perlaza 0 0
Atlético Nacional
27 Jaminton Campaz 1 0
Deportes Tolima
Aanval
7 Duván Zapata 29 4
Atalanta
9 Luis Muriel 42 8
Atalanta
14 Luis Díaz 23 6
Porto
18 Rafael Santos Borré 8 0
Eintracht Frankfurt
19 Miguel Borja 19 5
Junior
20 Alfredo Morelos 11 1
Rangers
28 Yimmi Chará 14 1
Portland Timbers

Bekende spelers

Zie Lijst van spelers van het Colombiaanse voetbalelftal voor een overzicht van spelers met minimaal vijftien interlands achter hun naam.

Juan Pablo Ángel
Iván Córdoba
Andrés Escobar
Luis Muriel
Radamel Falcao
Fredy Guarín

René Higuita
Faryd Mondragón
Luis Perea
Juan Camilo Zúñiga
Carlos Valderrama

Adolfo Valencia
Juan Fernando Quintero
Mario Yepes
Carlos Bacca
James Rodríguez

Jackson Martínez
Pablo Armero
Cristián Zapata
Hugo Rodallega
Yerry Mina

Bondscoaches

  • Bijgewerkt tot en met de vriendschappelijke wedstrijd tegen
     China (0–4) op 14 november 2017.
Naam[5] Van Tot Duels
Alfonso Novoa
10 februari 1938 23 februari 1938 5
Fernando Paternoster
8 augustus 1938 21 augustus 1938 4
Roberto Meléndez
21 januari 1945 21 februari 1945 6
José Arana Cruz
9 december 1946 20 december 1946 6
Lino Taioli
2 december 1947 29 december 1947 7
Geen bondscoach 6 april 1949 6 mei 1949 7
Pedro López
16 maart 1957 1 april 1957 6
Rodolfo Orlandini
16 juni 1957 7 juli 1957 5
Adolfo Pedernera
5 februari 1961 7 juni 1962 9
Gabriel Ochoa Uribe
10 maart 1963 31 maart 1963 6
Efraín Sánchez
1 september 1963 4 september 1963 2
Antonio Julio de la Hoz
20 juni 1965 7 augustus 1965 4
César López Fretes
30 november 1966 11 december 1966 2
Francisco Zuluaga
16 oktober 1968 24 augustus 1969 14
César López Fretes
20 mei 1970 20 mei 1970 1
Todor Veselinović
29 maart 1972 5 juli 1973 13
Efraín Sánchez
20 juli 1975 28 oktober 1975 9
Blagoje Vidinić
15 oktober 1976 5 september 1979 16
Carlos Bilardo
5 januari 1980 13 september 1981 10
Efraín Sánchez
14 februari 1983 11 oktober 1984 14
Gabriel Ochoa Uribe
1 februari 1985 3 november 1985 19
Francisco Maturana
11 juni 1987 23 juni 1990 40
Luis Augusto García
29 januari 1991 21 juli 1991 2
Humberto Ortíz
8 juli 1992 2 augustus 1992 3
Francisco Maturana
24 februari 1993 26 juni 1994 35
Hernán Darío Gómez
31 januari 1995 26 juni 1998 58
Javier Álvarez
9 februari 1999 19 november 1999 15
Luis Augusto García
12 februari 2000 24 april 2001 21
Francisco Maturana
3 juni 2001 14 november 2001 13
Reinaldo Rueda
7 mei 2002 12 mei 2002 3
Francisco Maturana
20 november 2002 19 november 2003 18
Reinaldo Rueda
18 februari 2004 november 2006 40
Jorge Luis Pinto
12 december 2006 16 september 2008 27
Eduardo Lara
19 september 2008 15 oktober 2009 15
Hernán Darío Gómez
4 mei 2010 september 2011 16
Leonel Álvarez
september 2011 13 december 2011 5
José Pekerman
januari 2012 heden 70

Statistieken

Zie Lijst van voetbalinterlands Colombia voor een statistisch overzicht van alle gespeelde wedstrijden

Colfútbol · A-internationals · Selecties · Statistieken · Bondscoaches · Colombiaans vrouwenelftal · Olympisch elftal · Colombia U20 · Colombia U17

1938 – 1949 · 1950 – 1959 · 1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

WK 1962 · OS 1968 · OS 1972 · OS 1980 · WK 1990 · OS 1992 · WK 1994 · WK 1998 · WK 2014 · WK 2018

1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019

Algerije · Argentinië · Australië · Bahrein · België · Bolivia · Brazilië · Canada · Chili · China · Costa Rica · Cuba · DDR · Duitsland · Ecuador · Egypte · El Salvador · Engeland · Finland · Frankrijk · Griekenland · Guatemala · Haïti · Honduras · Hongarije · Hongkong · Ierland · Israël · Ivoorkust · Jamaica · Japan · Joegoslavië · Jordanië · Kameroen · Koeweit · Liberia · Marokko · Mexico · Montenegro · Nederland · Nederlandse Antillen · Nicaragua · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noord-Ierland · Noorwegen · Panama · Paraguay · Peru · Polen · Puerto Rico · Qatar · Roemenië · Saoedi-Arabië · Schotland · Senegal · Servië · Slovenië · Slowakije · Sovjet-Unie · Spanje · Trinidad en Tobago · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkije · Uruguay · Venezuela · Verenigde Arabische Emiraten · Verenigde Staten · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland

Wedstrijden in detail

Brazilië (2014) · Engeland (2018) · Griekenland (2014) · Ivoorkust (2014) · Japan (2014) · Japan (2018) · Senegal (2018) · Uruguay (2014)

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Colombiaans voetbalelftal
Listen to this article