Eilandjes van Langerhans - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Eilandjes van Langerhans.

Eilandjes van Langerhans

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Een eilandje van Langerhans (pancreas van rat): bètacellen (groen), alfacellen (rood), celkernen (blauw).
Een eilandje van Langerhans (pancreas van rat): bètacellen (groen), alfacellen (rood), celkernen (blauw).
Schema van eilandje van Langerhans van rat (boven) en mens (onder): buikzijde (links) en rugzijde (rechts). De functie is in kleur weergegeven.
Schema van eilandje van Langerhans van rat (boven) en mens (onder): buikzijde (links) en rugzijde (rechts). De functie is in kleur weergegeven.

De eilandjes van Langerhans[1] (genoemd naar hun 19e-eeuwse Duitse ontdekker Paul Langerhans) vormen het endocriene deel van de alvleesklier. Ze produceren hormonale stoffen, die rechtstreeks in de bloedsomloop terechtkomen, niet in de alvleesklier zelf. Ze beslaan maar 1 tot 2% van het gehele pancreasvolume.

Er bestaan verschillende soorten cellen in de eilandjes van Langerhans. De zogeheten α-cellen (ca. 20%) produceren glucagon, de β-cellen (ca. 80%) insuline en de D-cellen somatostatine.

Eilandjes van Langerhans dienen niet verward te worden met de cellen van Langerhans, die een rol spelen bij het immuunsysteem.

Literatuurverwijzingen

  1. Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Eilandjes van Langerhans
Listen to this article