Formule 1 in 1988 - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Formule 1 in 1988.

Formule 1 in 1988

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

39e Formule 1-seizoen (1988)
Volgende: 1989
Vorige: 1987
Ayrton Senna wordt in 1988 voor het eerst kampioen
Algemene informatie
Races 16
Coureurs 36
Constructeurs 18
Verdedigend
kampioen
Nelson Piquet (coureurs)
Williams (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats
Ayrton Senna 90 (1e titel)
2e plaats
Alain Prost 87
3e plaats
Gerhard Berger 41
Eindstand constructeurs
1e plaats
McLaren 199 (4e titel)
2e plaats
Ferrari 65
3e plaats
Benetton 39
Portaal 
 
Autosport

Het Formule 1 seizoen 1988 was het 39ste FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 3 april 1988 en eindigde op 13 november na zestien races.

  • Ayrton Senna werd voor het eerst wereldkampioen, hoewel hij minder punten behaalde dan Alain Prost. Het wereldkampioenschap werd echter beslist door de punten van de beste elf resultaten van het seizoen op te tellen.
  • McLaren domineerde het seizoen en won vijftien van de zestien races. Daarnaast scoorden Prost en Senna tienmaal een 1-2.
  • Het was het laatste jaar dat de turbomotoren gebruikt mochten worden.

Kalender

datum land circuit winnaar team verslag
1 3 april Brazilië Jacarepagua Alain Prost McLaren-Honda verslag
2 1 mei San Marino Imola Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
3 15 mei Monaco Monte Carlo Alain Prost McLaren-Honda verslag
4 29 mei Mexico Autódromo Hermanos Rodríguez Alain Prost McLaren-Honda verslag
5 12 juni Canada Circuit Gilles Villeneuve Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
6 19 juni Verenigde Staten Oost Detroit Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
7 3 juli Frankrijk Paul Ricard Alain Prost McLaren-Honda verslag
8 10 juli Groot-Brittannië Silverstone Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
9 24 juli Duitsland Hockenheimring Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
10 7 augustus Hongarije Hungaroring Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
11 28 augustus België Spa-Francorchamps Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
12 11 september Italië Monza Gerhard Berger Ferrari verslag
13 25 september Portugal Estoril Alain Prost McLaren-Honda verslag
14 2 oktober Spanje Jerez Alain Prost McLaren-Honda verslag
15 30 oktober Japan Suzuka Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
16 13 november Australië Adelaide Alain Prost McLaren-Honda verslag

Puntentelling

De eerste zes geklasseerden kregen punten, te weten:

Plaats 1 2 3 4 5 6
Punten 9 6 4 3 2 1

Uitslagen coureurs

(legenda: "--" = niet deelgenomen , "nf" uitgevallen en niet geklasseerd, "ns" niet gestart, "dq" gediskwalificeerd, "nq" niet gekwalificeerd, "pq" niet geprekwalificeerd)

pos. naam land team BRA SMA MON MEX CAN USA FRA GBR DUI HON BEL ITA POR SPA JAP AUS tot.[1]
1 Ayrton Senna
McLaren dq 1 nf 2 1 1 2 1 1 1 1 10 6 4 1 2 90 (94)
2 Alain Prost
McLaren 1 2 1 1 2 2 1 nf 2 2 2 nf 1 1 2 1 87 (105)
3 Gerhard Berger
Ferrari 2 5 2 3 nf nf 4 9 3 4 nf 1 nf 6 4 nf 41
4 Thierry Boutsen
Benetton 7 4 8 8 3 3 nf nf 6 3 dq 6 3 9 3 5 27
5 Michele Alboreto
Ferrari 5 18 3 4 nf nf 3 17 4 nf nf 2 5 nf 11 nf 24
6 Nelson Piquet
Lotus 3 3 nf nf 4 nf 5 5 nf 8 4 nf nf 8 nf 3 22
7 Ivan Capelli
March nf nf 10 16 5 ns 9 nf 5 nf 3 5 2 nf nf 6 17
8 Derek Warwick
Arrows 4 9 4 5 7 nf nf 6 7 nf 5 4 4 nf nf nf 17
9 Nigel Mansell
Williams nf nf nf nf nf nf nf 2 nf nf -- -- nf 2 nf nf 12
10 Alessandro Nannini
Benetton nf 6 nf 7 nf nf 6 3 18 nf dq 9 nf 3 5 nf 12
11 Riccardo Patrese
Williams nf 13 6 nf nf nf nf 8 nf 6 nf 7 nf 5 6 4 8
12 Eddie Cheever
Arrows 8 7 nf 6 nf nf 11 7 10 nf 6 3 nf nf nf nf 6
13 Mauricio Gugelmin
March nf 15 nf nf nf nf 8 4 8 5 nf 8 nf 7 10 nf 5
14 Jonathan Palmer
Tyrrell nf 14 5 nq 6 5 nf nf 11 nf 12 nq nf nf 12 nf 5
15 Andrea de Cesaris
Rial nf nf nf nf 9 4 10 nf 13 nf nf nf nf nf nf 8 3
16 Satoru Nakajima
Lotus 6 8 nq nf 11 nq 7 10 9 7 nf nf nf nf 7 nf 1
17 Pierluigi Martini
Minardi -- -- -- -- -- 6 15 15 nq nf nq nf nf nf 13 7 1
Yannick Dalmas
Larrousse nf 12 7 9 nq 7 13 13 19 9 nf nf nf 11 -- -- 0
Alex Caffi
Scuderia Italia pq nf nf nf -- 8 12 11 15 nf 8 nf 7 10 nf nf 0
Martin Brundle
Williams -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 7 -- -- -- -- -- 0
Philippe Streiff
AGS nf 10 nf 12 nf nf nf nf nf nf 10 nf 9 nf 8 11 0
Luis Perez-Sala
Minardi nf 11 nf 11 13 nf nc nf nq 10 nq nf 8 12 15 nf 0
Gabriele Tarquini
Coloni nf nf nf 14 8 nq -- -- -- 13 nf nq 11 -- -- nq 0
Philippe Alliot
Larrousse nf 17 nf nf 10 nf nf 14 nf 12 9 nf nf 14 9 10 0
Stefan Johansson
Ligier 9 nq nf 10 nf nf nq nq nq nf 11 nq nf nf nq 9 0
Julian Bailey
Tyrrell nq nf -- nq nf 9 nq 16 nq nq nq 12 nq nq 14 nq 0
Nicola Larini
Osella nq dq 9 nq nq nf nf 19 nf -- nf nf 12 nf nf nq 0
René Arnoux
Ligier nf nq nf nf nf nf nq 18 17 nf nf 13 10 nf 17 nf 0
Stefano Modena
EuroBrun nf nc dq dq 12 nf 14 12 nf 11 nq nq nq 13 nq nf 0
Jean-Louis Schlesser
Williams -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 11 -- -- -- -- 0
Bernd Schneider
Zakspeed nq -- nq nf nq nq nf nq 12 nq 13 nf nq nq nf nq 0
Oscar Larrauri
EuroBrun nf nq nf 13 nf nf nf nq 16 nq -- -- -- nq nq nf 0
Piercarlo Ghinzani
Zakspeed nq nf nf 15 14 nq dq nq 14 nq nf nf nq nq nq nf 0
Adrián Campos
Minardi nf 16 nq -- nq -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Aguri Suzuki
Larrousse -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 16 -- 0
Pierre-Henri Raphanel
Larrousse -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- dq 0

Constructeurskampioenschap

pos. team + motor tot.
1 McLaren-Honda 199
2 Ferrari 65
3 Benetton-Ford 39
4 Arrows-Megatron 23
5 Lotus-Honda 23
6 March-Judd 22
7 Williams-Judd 20
8 Tyrrell-Ford 5
9 Rial-Ford 3
10 Minardi-Ford 1

De overige teams (Zakspeed, Coloni, Ligier, Osella, Lola, Scuderia Italia, AGS en EuroBrun) behaalden geen punten in het wereldkampioenschap.

Zie de categorie 1988 in Formula One van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Formule 1 in 1988
Listen to this article