Iapetus (mythologie)

mythologie / Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Iapetus of Iapetos (Oudgrieks: Ἰαπετός, Iapetós) is in de Griekse mythologie een god, een van de Titanen. Waarschijnlijk is hij de god van de levensloop, die het eindige lot van sterfelijke wezens vaststelde. Iapetus symboliseert dus ook de sterfelijkheid, een pijnlijke, plotselinge dood en het feit dat aan alles een eind komt. Ook werd hij misschien gezien als het deel van de hemelbol dat vlak onder de horizon ligt, net onder Gaia (de aarde).

Iapetus wordt door creationisten soms gelijkgesteld aan Jafet, de zoon van Noach, vooral vanwege de gelijkenis in naam. Homerus noemt in zijn Ilias slechts twee Titanen die na de oorlog met de Olympische goden naar Tartarus werden verbannen; Iapetus en zijn broer Kronos. Zo zouden de eindigende tijd en de oneindige tijd samengeketend zijn in de diepte van de onderwereld.