For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Internationale Transportarbeiders Federatie.

Internationale Transportarbeiders Federatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

International Transport Workers' Federation (ITF)
Geschiedenis
Ontstaansdatum 10 juni 1896
Structuur
Voorzitter
Vlag van Australië
Paddy Crumlin
Secretaris-generaal
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Steve Cotton
Regio Mondiaal
Ledenaantal ca. 4 600 000
Verwante organisaties
Internationaal IVV
Media
Website www.itfglobal.org
Portaal 
Portaalicoon
 
Economie

De International Transport Workers' Federation (ITF), in het Nederlands Internationale Transportarbeiders Federatie, is een internationale vakbondsfederatie.

Geschiedenis

De vakbondsfederatie werd op 10 juni 1896[1] opgericht te Londen als International Federation of Ship, Dock and River Workers[2] naar aanleiding van een stakingsactie bij dokwerkers te Rotterdam. Bij de stakers ontstond de vraag voor Europese steun bij hun actie. Die vraag werd beantwoord door Britse scheepsvakbondsleiders die een orgaan oprichtten om deze steun te organiseren, dat uitgroeide tot de ITF. Stichters waren onder meer de Britten Havelock Wilson (NSFU), Ben Tillett, Tom Mann (beiden DWRGLU) en de Zweed Charles Lindley.[2] Hoewel aanvankelijk opgericht voor de maritieme industrie, werden later ook werknemers uit de weg-, spoorweg- en luchtvaarttransportsector in de ITF opgenomen. Dit resulteerde in 1898 tot de naamswijziging naar International Transport Workers' Federation (ITF).[2] De Belgische Transportarbeidersbond (BTB) was een van de eerste leden van deze koepelorganisatie. Prominente leden van deze vakbond zoals Louis Major en Omer Becu namen sleutelposities binnen het ITF in en drukten hun stempel op de organisatie.

De ITF voert al sinds 1948 strijd tegen de zogenaamde flags of convenience of goedkope vlaggen. Die stellen scheepseigenaars in staat om gemakkelijker bemanningsleden in lageloonlanden te werven. Bovendien laat de veiligheid op deze schepen vaak te wensen over, aangezien zij zich aan de veel minder strikte normen van hun vlaggenstaat dienen te houden. Hierdoor komen ongevallen en milieurampen aan boord van schepen met een flag of convenience veel vaker voor. Enkele bekende voorbeelden:

  • De MV Erika, die onder de Maltese vlag voer, zonk in 1999 voor de Franse kust en verloor daar zo'n 10 000 ton olie.
  • De Deepwater Horizon, een boorplatform met de Marshall Eilanden als vlaggenstaat. Na een ontploffing op 20 april 2010 zonk de Deepwater Horizon. Gedurende drie maanden kwamen dagelijks miljoenen liters ruwe aardolie in de Golf van Mexico terecht.

Missie

De ITF verdedigt de belangen van transportvakbonden in bestuursorganen zoals de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO), de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) en de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO). Ook biedt ze informatie en advies aan de vakbonden omtrent de ontwikkelingen in de transportindustrie. Verder organiseert de ITF internationale solidariteitsacties bij conflicten tussen haar lidvakbonden en werkgevers of overheden.

Structuur

Het hoofdkwartier van de organisatie is gevestigd in Londen, daarnaast zijn er regiokantoren in Nairobi, Ouagadougou, Tokio, New Delhi, Rio de Janeiro, Amman, Moskou en Brussel.

Bestuur

Periode Voorzitter[3]
1893 - 1901
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Tom Mann
1901 - 1904
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Tom Chambers
1904
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Ben Tillett
1904 - 1916
Flag of Germany (1867–1918).svg
Hermann Jochade
1920 - 1925
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Robert Williams
1925 - 1933
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Charlie Cramp
1933 - 1946
Vlag van Zweden
Charles Lindley
1946 - 1947
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
John Benstead
1947 - 1950
Vlag van België
Omer Becu
1950 - 1954
Vlag van Zwitserland
Robert Bratschi
1954 - 1955
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Arthur Deakin
1955 - 1958
Vlag van Duitsland
Hans Jahn
1958 - 1960
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Frank Cousins
1960 - 1962
Vlag van België
Roger Dekeyzer
1962 - 1965
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Frank Cousins
1965 - 1971
Vlag van Zwitserland
Hans Düby
1971 - 1986
Vlag van Oostenrijk
Fritz Prechtl
1986 - 1994
Vlag van Canada
Jim Hunter
1994 - 1998
Vlag van Duitsland
Eike Eulen
1998 - 2006
Vlag van India
Umraomal Purohit
2006 - 2010
Vlag van Zuid-Afrika
Randall Howard
2010 - heden
Vlag van Australië
Paddy Crumlin
Periode Algemeen secretaris
1896
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Ben Tillett
1896
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Robert Peddie
1896 - 1904
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Tom Chambers
1904
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Ben Tillett
1904 - 1916
Flag of Germany (1867–1918).svg
Hermann Jochade
1919 - 1942
Vlag van Nederland
Edo Fimmen
1942 - 1950
Vlag van Nederland
Jaap Oldenbroek
1950 - 1960
Vlag van België
Omer Becu
1960 - 1965
Vlag van Nederland
Pieter de Vries
1965 - 1968
Vlag van Zwitserland
Hans Imhof
1968 - 1977
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Charles Blyth
1977 - 1993
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Harold Lewis
1993 - 2014
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
David Cockroft
2014 - heden
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Stephen Cotton

Congressen

Het hoogste orgaan van de organisatie is het congres dat volgens Regel VI van de ITF Constitution om de vier jaar plaatsvindt.

Congres Datum Locatie[4][1]
* 14 - 16 juni 1898
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
London
1 19 - 21 september 1900
Vlag van Frankrijk
Parijs
2 4 - 7 juli 1902
Vlag van Zweden
Stockholm
3 14 - 17 augustus 1904
Vlag van Nederland
Amsterdam
4 25 - 28 juni 1906
Vlag van Italië
Milaan
5 26 - 29 augustus 1908
Vlag van Oostenrijk
Wenen
6 23 - 27 augustus 1910
Vlag van Denemarken
Kopenhagen
7 26 - 30 augustus 1913
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Londen
8 29 - 30 april 1919
Vlag van Nederland
Amsterdam
9 15 - 19 maart 1920
Vlag van Noorwegen
Kristiania
10 18 - 22 april 1921
Vlag van Zwitserland
Genève
11 2 - 6 oktober 1922
Vlag van Oostenrijk
Wenen
12 7 - 12 augustus 1924
Vlag van Duitsland
Hamburg
13 15 - 21 september 1926
Vlag van Frankrijk
Parijs
14 19 - 24 juli 1928
Vlag van Zweden
Stockholm
15 22 - 27 september 1930
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Londen
16 7 - 13 augustus 1932
Vlag van Tsjechië
Praag
17 18 - 24 augustus 1935
Vlag van Denemarken
Kopenhagen
18 31 oktober - 5 november 1938
Vlag van Luxemburg
Luxemburg
19 6 - 11 mei 1946
Vlag van Zwitserland
Zurich
20 19 - 24 juli 1948
Vlag van Noorwegen
Oslo
21 21 - 29 juli 1950
Vlag van Duitsland
Stuttgart
22 16 - 23 juli 1952
Vlag van Zweden
Stockholm
Congres Datum Locatie
23 16 - 24 juli 1954
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Londen
24 18 - 26 juli 1956
Vlag van Oostenrijk
Wenen
25 23 juli - 1 augustus 1958
Vlag van Nederland
Amsterdam
26 20 - 29 juli 1960
Vlag van Zwitserland
Bern
27 25 juli - 4 augustus 1962
Vlag van Finland
Helsinki
28 28 juli - 6 augustus 1965
Vlag van Denemarken
Kopenhagen
29 28 juli - 3 augustus 1968
Vlag van Duitsland
Wiesbaden
30 28 juli - 6 augustus 1971
Vlag van Oostenrijk
Wenen
31 7 - 15 augustus 1974
Vlag van Zweden
Stockholm
32 21 - 29 juli 1977
Vlag van Ierland
Dublin
33 17 - 24 juli 1980
Vlag van de Verenigde Staten
Miami
34 20 - 28 oktober 1983
Vlag van Spanje
Madrid
35 31 juli - 8 augustus 1986
Vlag van Luxemburg
Luxemburg
36 2 - 9 augustus 1990
Vlag van Italië
Firenze
37 4 - 11 augustus 1994
Vlag van Zwitserland
Genève
38 30 juni - 2 juli 1996
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
London[5]
39 23 oktober - 5 november 1998
Vlag van India
New Delhi[6]
40 14 - 21 augustus 2002
Vlag van Canada
Vancouver
41 2 - 9 augustus 2006
Vlag van Zuid-Afrika
Durban[7]
42 5 - 12 augustus 2010
Vlag van Mexico
Mexico-Stad[8]
43 10 - 16 augustus 2014
Vlag van Bulgarije
Sofia[9]
44 14 - 20 oktober 2018
Vlag van Singapore
Singapore[10]

Gelieerde organisaties

De Europese afdeling is de Europese Transportarbeiders Federatie (ETF), daarnaast werkt het ITF nauw samen met het Internationaal Vakverbond (IVV). De internationale vakbondsfederatie verenigt 781 vakbonden en vakcentrales die de belangen behartigen van werknemers uit de transportsector in 155 landen. In totaal vertegenwoordigt de ITF zo'n 4,6 miljoen werknemers[11]

In België zijn de Belgische Transportarbeidersbond (BTB), ACV Transcom, de Bond van Bedienden, Technici en Kaderleden (BBTK) en de Algemene Centrale der Openbare Diensten (ACOD) aangesloten. In Nederland zijn dit respectievelijk de CNV Bedrijvenbond, FNV Bondgenoten, Nautilus NL en de Vakbond van Nederlands Cabinepersoneel (VNC).

Historisch document

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Internationale Transportarbeiders Federatie
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.

X

Wikiwand 2.0 is here 🎉! We've made some exciting updates - No worries, you can always revert later on