For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Ivo Karlović.

Ivo Karlović

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ivo Karlović
Ivo Karlović
Persoonlijke informatie
Bijnaam Dr. Ivo, The King of Aces
Nationaliteit
Vlag van Kroatië
Kroatische
Geboorteplaats
Vlag van Joegoslavië
Zagreb, Joegoslavië (SR Kroatië)
Geboortedatum 28 februari 1979
Woonplaats
Vlag van Kroatië
Zagreb, Kroatië
Lengte 2,11 m
Profdebuut 2000
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld 10.032.251 US dollar
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 367–337
Titels 8
Hoogste positie 14e (18 augustus 2008)
Olympische Spelen 3e ronde (2004)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië
Australian Open
4e ronde (2010)
Vlag van Frankrijk
Roland Garros
3e ronde (2014, 2016)
Vlag van Verenigd Koninkrijk
Wimbledon
kwartfinale (2009)
Vlag van de Verenigde Staten
US Open
4e ronde (2016)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 91–109
Titels 1
Hoogste positie 44e (10 april 2006)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië
Australian Open
halve finale (2010)
Vlag van Frankrijk
Roland Garros
2e ronde (2004, 2011)
Vlag van Verenigd Koninkrijk
Wimbledon
3e ronde (2005)
Vlag van de Verenigde Staten
US Open
2e ronde (2004, 2007)
Laatst bijgewerkt op: 28 mei 2018
Portaal 
Portaalicoon
 
Tennis

Ivo Karlović (Zagreb, 28 februari 1979) is een tennisser uit Kroatië. Hij is prof sinds 2000. Hij bereikte voor het eerst de top 100 in 2003 en de top 50 in 2007. Zijn hoogste plaats op de ATP-ranglijst is de 14e, die hij behaalde op 18 augustus 2008.

Karlović is met zijn 2,11 meter de langste tennisser in de top 100 sinds het open tijdperk.[1] Karlović staat vooral bekend om zijn harde opslag en het hoge aantal aces dat hij hiermee slaat. Op 5 maart 2011 sloeg hij met 251 km/u de snelste opslag tot dan toe.

Karlović heeft in zijn carrière vier enkelspeltoernooien en één herendubbelspeltoernooi op zijn naam geschreven. Hij won ook zes challengers en vier futurestoernooien in het enkelspel. Zijn beste resultaat in het enkelspel op een grandslamtoernooi is de kwartfinale op Wimbledon in 2009. In het herendubbelspel haalde hij de halve finale op het Australian Open van 2010.

Carrière

Jaarverslagen

2000 - 2001

Karlović werd proftennisser in 2000. Hij speelde in 2000 en 2001 voornamelijk futures- en challengertoernooien. In 2001 nam hij deel aan zijn eerste ATP-toernooi, in Tasjkent, waar hij in de eerste ronde verloor van de Zwitser Marc Rosset. Hij eindigde het jaar met zijn eerste toernooizege op de challenger van Urbana.

2002 - 2003

In 2002 startte Karlović op het ATP-toernooi van Chennai, waar hij zijn eerste overwinning in een ATP-toernooi boekte door in de eerste ronde Byron Black te verslaan. Hij werd in de tweede ronde uitgeschakeld door Guillermo Cañas. Karlović haalde in juni de finale van de challenger van Andorra, die hij verloor van de Belg Dick Norman. In diezelfde maand nam hij ook deel aan het ATP-toernooi van Londen, waar hij in de eerste ronde werd uitgeschakeld.

In 2003 maakte Karlović zijn grandslamdebuut op Wimbledon, waar hij meteen de derde ronde bereikte en in de eerste ronde voor een grote verrassing zorgde door titelverdediger Lleyton Hewitt te verslaan. Hewitt werd zo de eerste mannelijke titelverdediger op Wimbledon die in het open tijdperk in de eerste ronde uit het toernooi ging. In de derde ronde was Maks Mirni te sterk voor Karlović. Tijdens de zomer zette Karlović zijn goede vorm door met winst op de challengers van Binghamton en de Bronx. Op de US Open bereikte hij, net zoals op Wimbledon, de derde ronde. In het najaar haalde hij nog de kwartfinale op het ATP-toernooi van Sjanghai. Karlović eindigde het jaar voor het eerst binnen de top honderd, op plaats 74.

2004 - 2006

Op de Australian Open van 2004 verloor Karlović in de tweede ronde van Mardy Fish. Daarna volgende een reeks toernooien waarin hij in de eerste ronde werd uitgeschakeld, tot april, toen hij de challenger in Calabasas won. Op het ATP-toernooi van Londen haalde hij de derde ronde, en op Wimbledon deed hij beter dan in 2003 door de vierde ronde te halen. Tijdens de zomer na hij deel aan de Olympische Zomerspelen in Athene, waar hij de derde ronde van het olympisch tennistoernooi haalde. Hij won van Andrej Pavel en Arnaud Clément, maar verloor van Carlos Moyà. Op de US Open werd hij meteen in de eerste ronde uitgeschakeld door het vijfde reekshoofd Tim Henman. In oktober haalde Karlović nog de kwartfinale op het ATP-toernooi van Sint-Petersburg.

Op de Australian Open van 2005 werd Karlović al in de eerste ronde uitgeschakeld door de Tsjech Bohdan Ulihrach. Ook op Roland Garros moest hij na de eerste ronde al naar huis. De voorbereiding op Wimbledon was voortvarender, met finaleplaatsen op de challenger van Surbiton en op het ATP-toernooi van Londen. Hij verloor de finale in Londen van Andy Roddick. Na afloop zei Roddick dat Karlović' service "wellicht het grootste wapen in tennis is" ("It's probably the biggest weapon in tennis.")[2] Wimbledon daarentegen was een tegenvaller met een vierde uitschakeling in een eerste ronde in een Grand Slam op rij. Tijdens de zomer op de hardcourts van Amerika haalde hij de kwartfinale op het ATP-toernooi van Washington. Op de US Open verloor hij in de tweede ronde van Andre Agassi, de uiteindelijke verliezend finalist. In het najaar haalde hij nog de kwartfinale op het Masterstoernooi van Madrid, met overwinningen op Greg Rusedski en de toenmalige nummer drie van de wereld Andy Roddick. Karlović verloor in de kwartfinale van David Nalbandian.

In 2006 werd Karlović, net als in 2005, op de Australian Open in de eerste ronde uitgeschakeld, ditmaal door het vijfde reekshoofd Nikolaj Davydenko. In het herendubbelspel haalde hij de kwartfinale met zijn partner Jan Hernych. Het duo werd uitgeschakeld door de topreekshoofden, de broers Mike en Bob Bryan. Op het ATP-toernooi van Zagreb in zijn thuisland Kroatië haalde hij de kwartfinale. In Las Vegas in februari haalde hij de halve finale, die hij verloor van James Blake. Op het ATP-toernooi van Memphis won hij zijn eerste herendubbeltitel aan de zijde van de Zuid-Afrikaan Chris Haggard. Op de graveltoernooien van Barcelona en München haalde hij telkens de kwartfinale. In mei nam Karlović deel aan de World Team Cup in Düsseldorf, die hij samen met Ivan Ljubičić en Mario Ančić won. In de finale versloeg het Kroatische team Duitsland met 2-1. Op Roland Garros verloor Karlović in de tweede ronde en op Wimbledon verloor hij net zoals in 2005 in de eerste ronde, na een fel bevochten vijfsetter tegen Stanislas Wawrinka. Ook op de US Open lag hij er na de eerste ronde uit. Hij speelde daarna enkel nog het ATP-toernooi van Peking, waar hij in de tweede ronde moest opgeven.

2007

Begin 2007 haalde Karlović de kwartfinale op het ATP-toernooi van Chennai. Op de Australian Open werd hij voor de derde keer op rij in de eerste ronde uitgeschakeld. In februari bereikte hij zijn tweede ATP-finale op het ATP-toernooi van San José. Hij verloor deze in drie sets van Andy Murray. In april won Karlović zijn eerste ATP-toernooi door in de finale van het ATP-toernooi van Houston de Argentijn Mariano Zabaleta te verslaan. Op Roland Garros werd hij in de tweede ronde uitgeschakeld. De voorbereiding op Wimbledon verliep uitstekend, met een finaleplaats op de challenger van Surbiton, een kwartfinale op het ATP-toernooi van Londen en de tweede toernooiwinst van zijn carrière op het ATP-toernooi van Nottingham, waar hij de finale won van Arnaud Clément. Wimbledon was dan weer een tegenvaller, met een uitschakeling in de eerste ronde. Het was de derde keer op rij dat Karlović in de eerste ronde op Wimbledon verloor in een vijfsetter. Tijdens het hardcourtseizoen in Amerika haalde hij de halve finales van de toernooien in Washington en New Haven. Op de US Open ging hij er in de eerste ronde uit, na verlies tegen Arnaud Clément. Hij eindigde het jaar sterk, met een kwartfinale in Bangkok, een halve finale in Tokio en Bazel en de derde toernooiwinst van zijn carrière en van het jaar in Stockholm. Door zijn sterk jaar en de drie toernooizeges eindigde Karlović het jaar voor het eerst binnen de top vijftig, op plaats 22.

2008

Op de Australian Open was Karlović het 20e reekshoofd en raakte hij voor het eerst sinds drie jaar voorbij de eerste ronde. Hij werd in de derde ronde uitgeschakeld door Michail Joezjny. Op het ATP-toernooi van Rotterdam haalde hij de halve finale. Op Roland Garros was hij ook als 20e geplaatst en werd hij meteen in de eerste ronde geklopt door de Colombiaan Alejandro Falla. Karlović had opnieuw een mooie aanloop naar Wimbledon met een kwartfinale op het ATP-toernooi van Londen. Hij verdedigde ook met succes zijn titel op het ATP-toernooi van Nottingham en won het toernooi voor de tweede maal door in de finale Fernando Verdasco te verslaan. Op Wimbledon was hij als 18e geplaatst, maar werd hij, net zoals de drie vorige jaren, in de eerste ronde gewipt. Karlović verloor verrassend van de veel lager geklasseerde Duitser Simon Stadler. Tijdens het hardcourtseizoen haalde hij de halve finale van het Masterstoernooi van Cincinnati. Hij versloeg daar in de derde ronde de nummer 1 van de wereld, Roger Federer[3], maar verloor in de halve finale van Andy Murray. Karlović werd in augustus nummer 14 van de wereld, zijn hoogste plaats op de wereldranglijst. Op de US Open, waar hij het 14e reekshoofd was, verloor hij in de derde ronde. In de herfst bereikte hij nog de kwartfinale op het Masterstoernooi van Madrid. Karlović eindigde het jaar op plaats 26.

2009

Ivo Karlović op Wimbledon in 2009
Ivo Karlović op Wimbledon in 2009

Karlović startte 2009 met een kwartfinaleplaats op het ATP-toernooi van Chennai. Hij verloor die verrassend van de veel lager gerangschikte Indiër Somdev Devvarman. Op de Australian Open was hij het 25e reekshoofd en werd hij in de tweede ronde uitgeschakeld door zijn landgenoot Mario Ančić. In het voorjaar haalde hij nog de halve finale van het ATP-toernooi van Belgrado. Op Roland Garros werd hij in de eerste ronde naar huis gestuurd door Lleyton Hewitt. Karlović speelde slechts een toernooi ter voorbereiding op Wimbledon: hij haalde de kwartfinale in Londen, die hij verloor van Andy Roddick. Wimbledon was, na vier exits in de eerste ronde, dit keer wel een succes. Karlović, 22e reekshoofd, haalde zijn eerste kwartfinale op een Grand Slam met winst op onder andere Fernando Verdasco en Jo-Wilfried Tsonga. Hij verloor in drie sets van de uiteindelijke winnaar Roger Federer. Tijdens de zomer haalde hij de kwartfinale in Washington. Op de US Open was hij het 27e reekshoofd en werd hij in de eerste ronde uitgeschakeld door Iván Navarro. In de najaarstoernooien kende Karlović weinig succes: hij werd steeds vroeg uitgeschakeld. Karlović sloot het jaar af op plaats 37.

2010-2011

Karlović startte het jaar sterk met een kwartfinale in Doha en zijn beste prestaties ooit op de Australian Open. In het enkelspel haalde hij er de vierde ronde (verlies tegen Rafael Nadal) en in het dubbelspel de halve finale. In februari bereikte hij de kwartfinales in Zagreb en Memphis en was hij verliezend finalist in Delray Beach. Na de Madrid Masters in mei kwam Karlović niet meer in actie door een voetblessure aan de achillespees en miste hij de drie andere grandslamtoernooien van het jaar. Hierdoor viel hij terug op de ATP-ranglijst en eindigde hij het jaar op plaats 73. Door zijn blessure kreeg hij echter een "protected ranking" op de 44e plaats.

Karlović maakte zijn rentree op de tour op het Doha, waar hij de kwartfinale haalde. Op de Australian Open werd hij in de eerste ronde uitgeschakeld door zijn landgenoot Ivan Dodig. Doordat hij in 2010 nog de kwartfinale had bereikt, verloor Karlović veel rankingpunten en zakte hij voor het eerst sinds 2007 weg uit de top 100. In maart haalde hij de kwartfinale van het Masterstoernooi van Indian Wells en in april de halve finale op het ATP-toernooi van Houston. Op Roland Garros lag hij er in de eerste ronde uit na verlies tegen Juan Martin del Potro en op Wimbledon verloor hij in de tweede ronde. Tijdens de zomermaanden haalde hij niet veel schitterende resultaten. Zijn beste resultaat was de derde ronde op de US Open. In het najaar won Karlović twee challengers: Sacramento en Tiburon. Hij sloot het jaar af op de 56e plaats.

2012

In januari haalde Karlović de derde ronde op de Australian Open en de kwartfinale van het ATP-toernooi van Zagreb. De daaropvolgende maanden presteerde hij minder, met vroege uitschakelingen, zoals een eerste ronde op Roland Garros en een tweede ronde op Wimbledon.

Davis Cup

Karlović vertegenwoordigde zijn land Kroatië voor het eerst in de Davis Cup in 2000, in de kwartfinale van Groep 2 van de Europees/Afrikaanse Zone tegen Ierland. Karlović speelde voor zijn land in 2000, 2002, 2004, 2005 en vanaf 2008 elk jaar. In totaal speelde hij zeventien enkelpartijen en acht dubbelmatchen, waarvan hij er respectievelijk negen en vier won.

Records

Met 251 km/u sloeg Karlović de snelste service ooit.
Met 251 km/u sloeg Karlović de snelste service ooit.
  • In 2007 werd Karlović de vierde speler ooit die in een seizoen 1000 aces sloeg. Hij eindigde het jaar met 1318 aces en staat daarmee op de tweede plaats, na Goran Ivanišević, die 1477 aces sloeg in 1996.[4]
  • Op Roland Garros in 2009 vestigde Karlović een nieuw record: hij sloeg in de partij tegen Lleyton Hewitt 55 aces, tot dat moment het record voor het meeste aantal aces in een partij, Karlović verloor evenwel de partij. Dit record werd tijdens Wimbledon 2010 verbroken door John Isner en Nicolas Mahut in de langste tenniswedstrijd ooit.[5]
  • De snelste service van Karlović is 251 km/u (156 mijl/u). Hij sloeg deze tijdens het dubbelspel in de Davis Cupontmoeting tussen Kroatië en Duitsland op 5 maart 2011.[6][7][8] Dit was op dat moment de snelste service ooit. Met deze opslag sloeg hij de Amerikaan Andy Roddick uit de recordboeken, die met 249 km/u (155 mijl/u) het oude record in handen had. De snelste tweede service staat met 232 km/u (144 mijl/u) ook op Karlović' naam. Hij sloeg deze op 3 augustus 2007.[4]
  • Karlović sloeg in 2017, op zijn 37e, in de eerste ronde van het Australian Open in een marathonpartij tegen de Argentijn Horacio Zeballos 75 aces (tegen 29 van de Argentijn), een record voor het toernooi in Melbourne. Karlović overtroefde de Zweed Joachim Johansson, die twaalf jaar geleden 51 aces liet noteren in een partij. De vijf uur en veertien minuten durende partij (Karlović won met 6-7, 3-6, 7-5, 6-2 en 22-20) telde 84 games, ook een record voor het Australian Open. In 2003 hadden Andy Roddick en Younes El Aynaoui elkaar en de toeschouwers gedurende 83 games beziggehouden.[9]

Palmares

Legenda
Grand Slam
Olympische Spelen
tot 2009 vanaf 2009
Tennis Masters Cup ATP Finals
ATP Masters Series ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold ATP Tour 500
ATP International Series ATP Tour 250

Enkelspel

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score
Gewonnen finales
1. 9 april 2007
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Houston
Gravel
Vlag van Argentinië
Mariano Zabaleta
6-4, 6-1 details
2. 18 juni 2007
Vlag van Verenigd Koninkrijk
ATP Nottingham
Gras
Vlag van Frankrijk
Arnaud Clément
5-7, 6-4, 7-5 details
3. 14 oktober 2007
Vlag van Zweden
ATP Stockholm
Hardcourt
Vlag van Zweden
Thomas Johansson
6-3, 3-6, 6-1 details
4. 21 juni 2008
Vlag van Verenigd Koninkrijk
ATP Nottingham
Gras
Vlag van Spanje
Fernando Verdasco
7-6, 6-7, 7-6 details
5. 21 juli 2013
Vlag van Colombia
ATP Bogota
Hardcourt
Vlag van Colombia
Alejandro Falla
6-3, 7-6(4) details
6. 22 februari 2015
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Delray Beach
Hardcourt
Vlag van de Verenigde Staten
Donald Young
6-3, 6-3 details
7. 17 juli 2016
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Newport
Gras
Vlag van Luxemburg
Gilles Müller
6-7(2), 7-6(5), 7-6(12) details
8. 14 augustus 2016
Vlag van Mexico
ATP Cabo San Lucas
Hardcourt
Vlag van Spanje
Feliciano López
7-6(5), 6-2 details
Verloren finales
1. 23 juni 2005
Vlag van Verenigd Koninkrijk
ATP Londen
Gras
Vlag van de Verenigde Staten
Andy Roddick
6-7(7), 6-7(4) details
2. 18 februari 2007
Vlag van de Verenigde Staten
ATP San José
Hardcourt
Vlag van Verenigd Koninkrijk
Andy Murray
7-6, 4-6, 6-7 details
3. 22 februari 2010
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Delray Beach
Hardcourt
Vlag van Letland
Ernests Gulbis
2-6, 3-6 details
4. 16 februari 2014
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Memphis
Hardcourt (i)
Vlag van Japan
Kei Nishikori
4-6, 6-7(0) details
5. 24 mei 2014
Vlag van Duitsland
ATP Düsseldorf
Gravel
Vlag van Duitsland
Philipp Kohlschreiber
2-6, 6-7(4) details
6. 30 juli 2014
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Newport
Gras
Vlag van Australië
Lleyton Hewitt
3-6, 7-6(4), 6-7(3) details
7. 20 juli 2014
Vlag van Colombia
ATP Bogota
Hardcourt
Vlag van Australië
Bernard Tomic
6-7(5), 6-3, 6-7(4) details
8. 19 juli 2015
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Newport
Gras
Vlag van de Verenigde Staten
Rajeev Ram
6-7(5), 7-5, 6-7(2) details
9. 24 juli 2016
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Washington
Hardcourt
Vlag van Frankrijk
Gaël Monfils
7-5, 6-7(6), 4-6 details
10. 18 juni 2017
Vlag van Nederland
ATP Rosmalen
Gras
Vlag van Luxemburg
Gilles Müller
6-7(5), 6-7(4) details
11. 5 januari 2019
Vlag van India
ATP Poona
Hardcourt
Vlag van Zuid-Afrika
Kevin Anderson
6-7(4), 7-6(2), 6-7(5) details
Gewonnen challengers
1. 26 november 2001
Vlag van de Verenigde Staten
Urbana
Hardcourt
Vlag van de Verenigde Staten
Robby Ginepri
6-4, 7-6
2. 4 augustus 2003
Vlag van de Verenigde Staten
Binghamton
Hardcourt
Vlag van Frankrijk
Nicolas Thomann
7-6, 6-7, 7-6
3. 11 augustus 2003
Vlag van de Verenigde Staten
Bronx
Hardcourt
Vlag van Rusland
Dmitri Toersoenov
6-3, 6-3
4. 5 april 2004
Vlag van de Verenigde Staten
Calabasas
Hardcourt
Vlag van de Verenigde Staten
Alex Bogomolov jr.
7-6, 6-3
5. 3 oktober 2011
Vlag van de Verenigde Staten
Sacramento
Hardcourt
Vlag van de Verenigde Staten
James Blake
6-4, 3-6, 6-4
6. 10 oktober 2011
Vlag van de Verenigde Staten
Tiburon
Hardcourt
Vlag van de Verenigde Staten
Sam Querrey
6-7, 6-1, 6-4

Dubbelspel

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score
Gewonnen finales herendubbel
1. 20 februari 2006
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Memphis
Hardcourt
Vlag van Zuid-Afrika
Chris Haggard
Vlag van de Verenigde Staten
James Blake
Vlag van de Verenigde Staten
Mardy Fish
0-6, 7-5, 10-5 details
2. 14 juni 2015
Vlag van Nederland
ATP Rosmalen
Gras
Vlag van Polen
Łukasz Kubot
Vlag van Frankrijk
Pierre-Hugues Herbert
Vlag van Frankrijk
Nicolas Mahut
6-2, 7-6(9) details
Verloren finales herendubbel
1. 23 juli 2007
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Indianapolis
Hardcourt
Vlag van Rusland
Tejmoeraz Gabasjvili
Vlag van Argentinië
Juan Martín del Potro
Vlag van de Verenigde Staten
Travis Parrott
6-3, 2-6, 6-10 details

Resultaten grote toernooien

Legenda
g.t. geen toernooi gehouden
l.c. lagere categorie
niet deelgenomen
G uitgeschakeld in de groepsfase
1R uitgeschakeld in de eerste ronde
2R uitgeschakeld in de tweede ronde
3R uitgeschakeld in de derde ronde
4R uitgeschakeld in de vierde ronde
KF uitgeschakeld in de kwartfinale
HF uitgeschakeld in de halve finale
F de finale verloren
W het toernooi gewonnen
w-v winst/verlies-balans

Enkelspel

toernooi 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020
grandslamtoernooien
Australian Open 2R 1R 1R 1R 3R 2R 4R 1R 3R 1R 1R 2R 1R 3R 3R 2R 2R
Roland Garros 1R 1R 2R 2R 1R 1R 1R 1R 3R 1R 3R 2R 1R 2R
Wimbledon 3R 4R 1R 1R 1R 1R KF 2R 2R 1R 4R 2R 1R 2R 2R
US Open 3R 1R 2R 1R 1R 3R 1R 3R 1R 2R 2R 2R 4R 1R 1R 1R
ATP Masters 1000
Indian Wells 1R 2R 2R 3R 3R 2R KF 1R 2R 2R 2R 2R 1R 4R
Miami 1R 1R 1R 1R 2R 2R 3R 1R 2R 2R 2R 3R 1R 1R
Monte Carlo 1R 1R 2R 2R 1R 1R
Madrid l.c. 2R 2R 1R 1R 1R 1R
Rome 3R 3R 2R 1R 2R 1R
Montreal/Toronto 1R 1R 2R 1R 3R 2R 3R 3R
Cincinnati 3R 1R HF 2R 2R 1R 3R 1R 3R 1R
Shanghai l.c. 1R 3R 2R 1R 1R
Parijs 2R 1R 2R 1R 1R 2R
olympisch
Olympische Spelen g.t. 3R g.t. g.t. g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 0 3 1 0 0 0 0 1 0 1 2 0 0 0 0
eindejaarsranking 74 59 72 99 22 25 37 73 56 100 78 27 23 20 80 100

Dubbelspel

toernooi 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020
grandslamtoernooien
Australian Open 3R 1R KF 1R 1R 2R HF 1R 1R 1R 1R
Roland Garros 2R 1R 1R 1R 2R 1R
Wimbledon 1R 3R 2R 2R
US Open 2R 1R 2R 1R 2R 1R 1R
ATP Masters 1000
Indian Wells 1R KF 2R
Miami 1R 2R 1R 1R 1R
Monte Carlo
Madrid l.c. 1R
Rome 1R 2R
Montreal/Toronto
Cincinnati 2R
Shanghai l.c.
Parijs
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t. g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0
eindejaarsranking 86 111 55 154 376 178 82 163 140 812 277 270
Commons heeft mediabestanden in de categorie Ivo Karlović.
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Ivo Karlović
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.