cover image

Kanteel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Een kanteel of tinne is een onderdeel van verdedigingswerken. Het is een rechtopstaand, vierkant of rechthoekig stuk van een borstwering, met eventueel een schietgat in het midden. Kantelen worden al sinds de oudheid gebruikt als verdedigend element, later, vanaf de Middeleeuwen, ook als verfraaiing.

Ghibellijnse kantelen
Welfische kantelen

Het doel van kantelen was het beschermen van de verdedigers tegen door de aanvallende partij afgeschoten projectielen (pijlen, later kogels en projectielen), terwijl ze door het gebruik van schietgaten en de openingen tussen de kantelen de aanvallers relatief veilig konden beschieten. Naast hun praktische nut werden en worden kantelen ook gebruikt als architectonisch element.

De hoofdvormen van de in de Middeleeuwen in Europa voorkomende kantelen waren het Welfische kanteel, rechthoekig, en het Ghibellijnse kanteel, dat een zwaluwstaartvormige inkeping aan de bovenkant had.

In andere delen van de wereld zijn ook andere vormen zoals afgeronde blokken vaak gebruikt.