Mike Pratt - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Mike Pratt.

Mike Pratt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Mike Pratt
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Volledige naam Michael John Pratt
Geboren Londen, 7 juni 1931
Overleden Midhurst, 10 juli 1976
Land
 Verenigd Koninkrijk
Werk
Beroep muzikant, componist, songwriter, acteur, screenwriter
Instrument(en) piano
(en) IMDb-profiel
Portaal 
 
Muziek

Michael John Pratt (Londen, 7 juni 1931Midhurst, 10 juli 1976) was een Britse pianist, componist, songwriter, acteur en screenwriter, bekend van zijn werk op de Britse televisie in de jaren 1960 en 1970.[1]

Biografie

Muzikale carrière

In het begin van zijn carrière werkte Mike Pratt in de reclame, terwijl hij ook een aantal parttime acteerrollen vervulde. Hij verliet zijn kantoorbaan halverwege de jaren 1950. Met drie vrienden (waaronder Lionel Bart) reed hij vervolgens door Europa in een ouderwetse Londense taxi. Bij zijn terugkeer in het Verenigd Koninkrijk verdiende hij de kost als jazz- en skiffle-muzikant in Londense clubs. Als ervaren gitarist en pianist, in de jaren 1950, jamde hij met de Vipers Skiffle Group[2] in de 2 I's club in Londen met zijn vriend Tommy Steele. Pratt was te zien terwijl hij skiffle jamt op een Pathé News-clip uit de jaren 1950 met andere muzikanten uit die tijd, waaronder leden van The Shadows. Mike, een succesvolle songwriter, werkte samen met Bart en Steele aan veel van Steeles vroege hits in de late jaren 1950 en begin jaren 1960. Om Steele in staat te stellen zijn levensverhaal te filmen, schreven co-schrijvers Steele, Bart en Pratt twaalf nummers in zeven dagen. De samenwerking A Handful of Songs tussen Steele en Pratt, oorspronkelijk een hit voor Tommy Steele in 1957, werd eind jaren 1970 het thema van een langlopend Granada Television-kinderprogramma met dezelfde naam. Ze hebben ook bijgedragen aan het schrijven van het nummer Rock with the Caveman. Bart en Pratt ontvingen in 1957 de Ivor Novello-prijs voor «Best Song Musically and Lyrically» voor Little White Bull. Hij won nog een Ivor Novello-prijs voor Handful of Songs. In 1961 schreef hij de muziek en teksten voor The Big Client, een toneelstuk dat vanaf 28 november 1961 in Bristol Old Vic[3] werd geproduceerd.

Acteer carriére

Pratt speelde tussen 1965 en 1967 in tal van toneelstukken. Vanaf 25 mei 1966 speelde hij in het Aldwych Theatre[4] in Tango, een toneelstuk van Slawomir Mrozek, naast Patience Collier, Peter Jeffrey, Ursula Mohan en Dudley Sutton, onder regisseur Trevor Nunn. Hij is vooral bekend door zijn rol als Jeff Randall in de ITC-detectiveserie Randall and Hopkirk[5] (overleden) aan het eind van de jaren 1960 naast Kenneth Cope en Annette Andre. Pratt schreef ook aflevering twee van de serie A Disturbing Case[6]. Hij verscheen ook in tv-series als No Hiding Place, The Saint, Gideon's Way, Z-Cars, Danger Man, Out of the Unknown, Redcap, The Baron, Man in a Suitcase, The Champions, Callan, UFO (aflevering The Psychobombs), The Expert, Hadleigh, Jason King, Arthur of the Britons, Softly, Softly: Taskforce, Crown Court, Father Brown, Oil Strike North en The Adventures of Black Beauty, waarin hij een semi-reguliere rol had. Zijn laatste televisierol was in de BBC-dramaserie The Brothers als piloot Don Stacy. Zijn filmcarrière omvatte rollen in This Is My Street (1964), The Party's Over (1965), Roman Polanski's Repulsion (1965), Robbery (1967), A Dandy in Aspic (1968), The Fixer (1968), Goodbye Gemini ( 1970), Sitting Target (1972), Assassin (1973), de horroranthology The Vault of Horror (1973) en Swallows and Amazons (1974). Hij kwam in 1966 bij de Royal Shakespeare Company en stond de rest van de jaren 1960 en het begin van de jaren 1970 op het podium.

Overlijden

Mike Pratt overleed in juli 1976 op 45-jarige leeftijd aan de gevolgen van longkanker. In augustus van dat jaar werd er ter nagedachtenis aan hem een show opgevoerd in het Aldwych Theatre in Londen. De cast bestond uit Glenda Jackson, Kenneth Haigh en John Le Mesurier. Zijn zoon is Guy Pratt, een sessiebassist die ook met Pink Floyd speelde in hun latere live optredens en als onderdeel van de live band van David Gilmour sinds 2006.

Filmografie

  • 1963: Impact als politieinspecteur
  • 1964: This Is My Street als Sid Graham
  • 1964: Face of a Stranger als Harry
  • 1965: The Party's Over als Geronimo
  • 1965: Repulsion als Workman
  • 1967: Robbery als Bob Uncredited
  • 1968: A Dandy in Aspic als Greff
  • 1968: The Fixer als Father Anastasy
  • 1970: Goodbye Gemini als Rod Barstowe
  • 1972: Sitting Target als gevangenenbewaarder Accomplice
  • 1973: The Vault of Horror als Clive (segment Midnight Mess)
  • 1973: Assassin als Matthew
  • 1974: Swallows and Amazons als Mr. Dixon
  • 1974: Invasion: UFO
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Mike Pratt
Listen to this article