For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Noorwegen op het Eurovisiesongfestival.

Noorwegen op het Eurovisiesongfestival

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Vlag van Noorwegen
Noorwegen
Eerste deelname 1960
Aantal deelnamen 60
Aantal gewonnen 3
Zender NRK
Statistieken
Hoogste positie 1ste (1985, 1995, 2009)
Laagste positie laatste (1963, 1969, 1974,
1976, 1978, 1981, 1990,
1997, 2001, 2004, 2012)
Portaal 
Portaalicoon
 
Eurovisiesongfestival

Noorwegen doet sinds 1960 mee aan het Eurovisiesongfestival.

De balans

Alexander Rybak toont de Noorse vlag na zijn monsteroverwinning op het Eurovisiesongfestival 2009
Alexander Rybak toont de Noorse vlag na zijn monsteroverwinning op het Eurovisiesongfestival 2009

Noorwegen heeft een zeer wisselvallige relatie met het songfestival. Het land presteerde vaak zeer matig, maar heeft ook vele successen gekend. Driemaal won Noorwegen het Eurovisiesongfestival:

Alexander Rybak kreeg van 16 landen het maximale aantal van 12 punten en won met een totaalscore van 387 punten. Hij zorgde daarmee niet alleen voor een recordoverwinning voor Noorwegen, maar ook voor een unicum in de songfestivalgeschiedenis. Geen enkel ander songfestivalliedje scoorde ooit zo hoog in de puntentelling die tussen 1975 en 2015 werd gehanteerd.

Naast de successen heeft Noorwegen tevens de twijfelachtige eer dat het in de historie van het Eurovisiesongfestival het vaakst op de laatste plaats eindigde, namelijk elf maal. Dat gebeurde in de jaren 1963, 1969, 1974, 1976, 1978, 1981, 1990, 1997, 2001, 2004 en 2012. In vier van deze jaren eindigde Noorwegen bovendien onderaan met nul punten. Geen enkel ander land bleef vaker met lege handen staan.

De laatste plaats van 1976 werd in eerste instantie niet officieel erkend. Aanvankelijk was Joegoslavië als laatste geëindigd met één punt achterstand op Noorwegen, maar na een controle bleek dat de vier voor Joegoslavië bestemde punten van Frankrijk niet waren meegeteld. De uitslag bleef onveranderd, zodat Noorwegen voorlaatste bleef, maar tegenwoordig wordt over het algemeen de juiste eindrangschikking gehanteerd, met Noorwegen op de laatste plaats.

Het songfestival op Noorse bodem

Als gevolg van de drie overwinningen, heeft Noorwegen ook driemaal het Eurovisiesongfestival mogen organiseren:

Presentatie: Åse Kleveland

Presentatie: Ingvild Bryn en Morten Harket

Presentatie: Erik Solbakken, Haddy N'jie en Nadia Hasnaoui

Songfestivals zonder Noorwegen

Noorwegen heeft praktisch altijd meegedaan aan het Eurovisiesongfestival. Sinds het debuut in 1960 waren de Noren slechts twee keer afwezig. In 1970 bleven de Noren vrijwillig thuis. Samen met Oostenrijk, Finland, Portugal en Zweden boycotte Noorwegen het festival, als protest tegen de vier winnaars van 1969. In 2002 moest Noorwegen noodgedwongen een jaar overslaan vanwege het slechte resultaat van een jaar eerder. Sinds in 2004 de halve finale werd ingevoerd, kan ieder land elk jaar deelnemen.

Taal

Lange tijd was het voor de deelnemende landen op het Eurovisiesongfestival verplicht om in de eigen taal te zingen. Veruit de meeste Noorse inzendingen zijn dan ook vertolkt in het Noors. Tussen 1973 en 1976 bestond er een vrije taalregel en kozen de Noorse deelnemers voor het Engels. In de inzending van 1973 kwamen naast het Engels ook flarden van andere Europese talen voorbij. Sinds de vrije taalregel in 1999 heringevoerd werd, heeft Noorwegen steeds Engelstalige liedjes naar het songfestival gestuurd, met uitzondering van 2006, toen er weer voor een Noorstalig liedje gekozen werd. In 2007 was de Noorse inzending deels ook voorzien van een Spaanse tekst. In 2011 introduceerde Stella Mwangi namens Noorwegen het Swahili op het Eurovisiesongfestival.

Melodi Grand Prix

De Noorse kandidaat voor het Eurovisiesongfestival wordt elk jaar gekozen via een nationale voorronde, de Melodi Grand Prix. Enkel in 1991 werd de kandidaat rechtstreeks aangeduid. Er zijn nogal wat artiesten die de Melodi Grand Prix meermaals wonnen en Noorwegen dus ook meerdere keren vertegenwoordigd hebben, solo of in een groep. Kirsti Sparboe, Hanne Krogh, Elisabeth Andreassen, Anne Karine Strøm en Jahn Teigen kwamen allen driemaal voor Noorwegen uit, terwijl Ketil Stokkan, Ellen Nikolaysen, Arne Bendiksen, Nora Brockstedt en Anita Skorgan allen tweemaal voor Noorwegen op het Eurovisiepodium stonden.

De jaren 60 en 70

Debuut

In navolging van Denemarken en Zweden, die respectievelijk in 1957 en 1958 al debuteerden op het Eurovisiesongfestival, maakte Noorwegen zijn intrede in 1960, op het vijfde Eurovisiesongfestival dat gehouden werd in Londen. De populaire zangeres Nora Brockstedt werd afgevaardigd en mocht Noorwegen voor het eerst op het songfestival vertegenwoordigen. Het werd een succes; Brockstedt eindigde met haar lied Voi voi op de vierde plaats. Een jaar later mocht Brockstedt nogmaals aantreden, maar kon haar eerdere prestatie met een zevende plaats niet evenaren.

In 1963 eindigde Noorwegen met Anita Thallaug voor het eerst zonder punten op de laatste plaats. Tijdens de puntentelling zorgde de Noorse vakjury bovendien voor verwarring. De Noorse woordvoerder gaf de punten aanvankelijk niet in de juiste volgorde door, waardoor presentatrice Katie Boyle in de war werd gebracht. Na enig onbegrip over en weer, werd besloten de Noorse punten uit te stellen en eerst de overige landen te laten stemmen. Noorwegen kwam vervolgens als laatste land aan de beurt. Verbazend genoeg bleek de puntenverdeling van de Noren nu echter heel anders te zijn. Koploper Zwitserland, dat een voorsprong van 2 punten verdedigde op Denemarken, kreeg van Noorwegen nu slechts één punt, terwijl dat er eerder nog drie waren. Denemarken, dat eerder twee Noorse punten kreeg, mocht er nu vier ontvangen. Tot woede van de Zwitsers won Denemarken hiermee het songfestival.

Na twee onopvallende jaren maakte Noorwegen in 1966 furore met het lied Intet er nytt under solen van Åse Kleveland. Het lied viel in de smaak in Europa en was goed voor een derde plaats. Het betekende het grootste Noorse songfestivalsucces tot dan toe, en zou dat ook nog een lange tijd blijven.

In het restant van de jaren zestig eindigde Noorwegen nog tweemaal als voorlaatste, en in 1969 opnieuw als laatste. Deze negatieve trend werd vervolgens gedurende de gehele jaren zeventig doorgezet, met keer op keer magere tot ronduit slechte resultaten. Van 1974 tot 1978 belandden de Noorse inzendingen zelfs driemaal op de laatste plaats. Het enige succesje dat Noorwegen in de jaren zeventig kon boeken, was een zevende plaats voor de Bendik Singers op het songfestival van 1973.

De jaren 80 en 90

De Bobbysocks zorgden in 1985 voor de eerste Noorse overwinning op het Eurovisiesongfestival
De Bobbysocks zorgden in 1985 voor de eerste Noorse overwinning op het Eurovisiesongfestival

Bobbysocks

De jaren tachtig begonnen voor Noorwegen ook niet al te best. In 1981 eindigde het land opnieuw met nul punten op de laatste plaats. Jahn Teigen zorgde in 1983 voor een opleving door negende te worden met het lied Do re mi, maar de echte breuk met de lange negatieve periode kwam in 1985. Noorwegen werd dat jaar vertegenwoordigd door de Bobbysocks, een duo bestaande uit Hanne Krogh en Elisabeth Andreassen. Zij brachten het op ABBA gelijkende lied La det swinge en wisten hiermee veel enthousiasme te wekken. De Noren vergaarden 123 punten en wonnen hiermee voor het eerst in de historie het Eurovisiesongfestival. Duitsland, dat vooraf als de grote favoriet gezien werd, eindigde op de tweede plaats. Na de vele nederlagen die Noorwegen door de jaren heen geleden had, werd deze winst uitbundig gevierd.

In 1986 werd het Eurovisiesongfestival georganiseerd in het Noorse Bergen. Noorwegen zelf werd hierbij vertegenwoordigd door Ketil Stokkan, wiens optreden discussie opriep doordat een van zijn danseressen eigenlijk een man was. Noorwegen zorgde hiermee voor de eerste travestie-act in de historie van het songfestival. Met deze opvallende act zong Stokkan het gastland naar de twaalfde plaats.

In 1987 en 1988 boekten de Noren wederom succes. Kate Gulbrandsen werd negende in Brussel met het lied Mitt liv en de destijds 18-jarige zangeres Karoline Krüger eindigde met For vår jord als vijfde in Dublin.

In 1990 werd Ketil Stokkan nogmaals voor Noorwegen naar het songfestival gestuurd. Ditmaal zonder travestieten, maar met een op de veranderingen in Europa geïnspireerd lied, Brandenburger Tor. Ditmaal maakte Stokkan minder indruk; hij eindigde met 8 punten op een gedeelde laatste plaats. Na nog twee magere jaren brak er vanaf 1993 een glorieperiode aan voor Noorwegen. Het land boekte viermaal op rij zeer goede resultaten. In 1993 maakte de toen 16-jarige Silje Vige met haar lied Alle mine tankar indruk in Europa en kreeg van vrijwel alle landen punten, waarna ze op de vijfde plaats eindigde. Een jaar later zorgden Jan Werner Danielsen en Bobbysocks-zangeres Elisabeth Andreassen voor een zesde plaats met hun Duett.

Secret Garden

In 1995 werd Noorwegen vertegenwoordigd door de groep Secret Garden, bestaande uit de Ierse violiste Fionnuala Sherry en de Noorse pianist/componist Rolf Løvland. Zij werden op het podium bijgestaan door zangeres Gunnhild Tvinnereim. Het lied waarmee zij aantraden, Nocturne, was grotendeels instrumentaal en kende slechts 24 woorden, die alleen aan het begin en het eind van het lied gezongen werden. De Noorse inzending won het songfestival met vlag en wimpel; het nam aan het begin van de puntentelling de leiding en stond deze niet meer af. Voor Rolf Løvland was het al de tweede songfestivalzege, aangezien hij tien jaar eerder ook de componist was van de eerste Noorse overwinning. Na de zege van Noorwegen ontstond kritiek op het instrumentale karakter van Nocturne. Verschillende landen pleitten met succes voor een aanpassing van de regels, waardoor (semi-)instrumentale inzendingen sindsdien niet meer zijn toegestaan op het Eurovisiesongfestival.

Na de tweede Noorse zege kwam het Eurovisiesongfestival in 1996 naar de hoofdstad Oslo. Elisabeth Andreassen, die al tweemaal eerder succesvol voor Noorwegen was uitgekomen, trad aan voor het gastland met I evighet. Het kreeg van geen enkel land het maximum van 12 punten, maar werd desondanks tweede in de einduitslag, op redelijke achterstand van het winnende Ierland. Andreassen is een van de weinige artiesten die op het songfestival zowel eerste als tweede zijn geworden.

Aan de goede Noorse resultaten kwam in 1997 abrupt een einde toen Tor Endresen met zijn lied San Francisco geen enkel punt kreeg en laatste werd. In 1998 werd deze misstap enigszins goedgemaakt met een achtste plaats voor Lars Fredriksen.

2000 en verder

In 2001 kwam Noorwegen op het Eurovisiesongfestival wederom op de laatste plaats terecht. Conform het reglement had dit tot gevolg dat de Noren in 2002 noodgedwongen moesten thuisblijven. Het was voor het eerst sinds 1970 dat Noorwegen schitterde door afwezigheid, maar in 2003 kwam het land sterk terug. In Riga haalde Jostein Hasselgård met zijn piano-ballade I'm not afraid to move on een verdienstelijke vierde plaats binnen. Het jaar erop, in 2004, kregen de Noren echter een nieuwe teleurstelling te verwerken met opnieuw een laatste plaats, de tiende in totaal.

Sinds in 2004 de halve finale op het songfestival werd ingevoerd, scoort Noorwegen relatief goed. Alleen in 2007, in 2011 en 2016 faalde Noorwegen om zich te kwalificeren voor de finale. In 2005 en 2008 eindigden de Noren weer in de top 10, met respectievelijk een negende plaats voor de opvallende glamrock-band Wig Wam, en een vijfde plaats voor Maria Haukaas Storeng.

Alexander Rybak

In 2009 werd de bekende zanger en violist Alexander Rybak voor Noorwegen naar het songfestival in Moskou gestuurd. Rybak, van Wit-Russische komaf, bracht daar het door hemzelf gecomponeerde lied Fairytale en was voorafgaand aan de wedstrijd de gedoodverfde favoriet voor de eindoverwinning. Tijdens de puntentelling bleek al snel dat Rybak zijn favorietenrol ook waar ging maken; nadat de helft van de landen gestemd had, stond Noorwegen al bijna 100 punten voor op de nummer twee. Kort hierna kwam Rybak op een onoverbrugbare voorsprong te staan, waardoor Noorwegen zijn derde songfestivalzege, en zijn eerste sinds 14 jaar, niet meer kon ontlopen. Uiteindelijk kreeg Noorwegen van 16 landen het maximale aantal van 12 punten en won het met een totaalscore van 387 punten. Het betekende niet alleen een recordoverwinning voor Noorwegen, maar ook een unicum in de songfestivalgeschiedenis. Geen enkel ander songfestivalliedje scoorde ooit zo hoog.

In 2010 mocht Noorwegen voor de derde maal het Eurovisiesongfestival organiseren. Didrik Solli-Tangen trad aan voor het gastland, maar eindigde slechts op de 20ste plek. Ook in 2011 en 2012 presteerden de Noren teleurstellend, met in 2012 zelfs weer een laatste plaats, ditmaal voor zanger Tooji.

Sinds 2013 boekt Noorwegen weer meer successen. Het land eindigde driemaal op rij in de top 10. Margaret Berger eindigde in 2013 op de vierde plaats met I feed you my love, en in 2014 en 2015 behaalde Noorwegen tweemaal een achtste plaats met respectievelijk Carl Espen en Mørland & Debrah Scarlett. In 2016 werd Noorwegen, vertegenwoordigd door Agnete, voor het eerst sinds 2011 uitgeschakeld in de halve finale. In 2017 haalde het duo JOWST feat. Aleksander Walmann met Grab the moment wel opnieuw een finaleplaats. Zij werden uiteindelijk tiende. In 2018 stuurde Noorwegen voormalig winnaar Alexander Rybak nogmaals. Met That's how you write a song kon hij zijn succes van 2009 niet evenaren: hij won de tweede halve finale, maar in de finale werd hij pas 15de.

Op het songfestival van 2019 in Tel Aviv werd Noorwegen vertegenwoordigd door de groep KEiiNO met het nummer Spirit in the sky. Hoewel de vakjury's er weinig punten voor over hadden, was deze inzending wel zeer populair bij de kijkers thuis. Zowel in de halve finale als de finale waren de Noren de publieksfavoriet en kregen zij de meeste stemmen van de televoting. Dit leverde KEiiNO uiteindelijk de zesde plaats op in de eindrangschikking.

In 2021 haalde TIX met Fallen Angel de finale en daarin de achttiende plaats.

In 2022 haalde Subwoolfer de finale in Turijn. Ze deden mee met het nummer Give that wolf a banana. Ze eindigden op de tiende plaats met 182 punten.

Noorse deelnames

Jaar Artiest Titel Fin. Ptn. Semi Ptn. Taal
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
1960
Nora Brockstedt Voi voi 4 11 Noors
Vlag van Frankrijk
1961
Nora Brockstedt Sommer i Palma 7 10 Noors
Vlag van Luxemburg
1962
Inger Jacobsen Kom sol, kom regn 10 2 Noors
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
1963
Anita Thallaug Solhverv 13 0 Noors
Vlag van Denemarken
1964
Arne Bendiksen Spiral 8 6 Noors
Vlag van Italië
1965
Kirsti Sparboe Karusell 13 1 Noors
Vlag van Luxemburg
1966
Åse Kleveland Intet er nytt under solen 3 15 Noors
Vlag van Oostenrijk
1967
Kirsti Sparboe Dukkemann 14 2 Noors
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
1968
Odd Børre Stress 13 2 Noors
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977)
1969
Kirsti Sparboe Oj, oj, oj, så glad jeg skal bli 16 1 Noors
Vlag van Ierland
1971
Hanne Krogh Lykken er 17 65 Noors
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
1972
Grethe Kausland & Benny Borg Småting 14 73 Noors
Vlag van Luxemburg
1973
Bendik Singers It's just a game 7 89 Engels en Frans
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
1974
Anne-Karine Strøm & Bendik Singers The first day of love 14 3 Engels
Vlag van Zweden
1975
Ellen Nikolaysen You touched my life with summer 18 11 Engels
Vlag van Nederland
1976
Anne-Karine Strøm Mata Hari 17 7 Engels
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
1977
Anita Skorgan Casanova 14 18 Noors
Vlag van Frankrijk
1978
Jahn Teigen Mil etter mil 20 0 Noors
Vlag van Israël
1979
Anita Skorgan Oliver 11 57 Noors
Vlag van Nederland
1980
Sverre Kjelsberg & Mattis Hætta Sámiid ædnan 16 15 Noors
Vlag van Ierland
1981
Finn Kalvik Aldri i livet 20 0 Noors
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
1982
Jahn Teigen & Anita Skorgan Adieu 12 40 Noors
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland
1983
Jahn Teigen Do re mi 9 53 Noors
Vlag van Luxemburg
1984
Dollie de Luxe Lenge leve livet 17 29 Noors
Vlag van Zweden
1985
Bobbysocks La det swinge 1 123 Noors
Vlag van Noorwegen
1986
Ketil Stokkan Romeo 12 44 Noors
Vlag van België
1987
Kate Gulbrandsen Mitt liv 9 65 Noors
Vlag van Ierland
1988
Karoline Krüger For vår jord 5 88 Noors
Vlag van Zwitserland
1989
Britt Synnøve Johansen Venners nærhet 17 30 Noors
Vlag van Joegoslavië (1943-1992)
1990
Ketil Stokkan Brandenburger Tor 21 8 Noors
Vlag van Italië
1991
Just 4 Fun Mrs. Thompson 17 14 Noors
Vlag van Zweden
1992
Merethe Trøan Visjoner 18 23 Noors
Vlag van Ierland
1993
Silje Vige Alle mine tankar 5 120 Noors
Vlag van Ierland
1994
Elisabeth Andreassen & Jan Werner Danielsen Duett 6 76 Noors
Vlag van Ierland
1995
Secret Garden Nocturne 1 148 Noors
Vlag van Noorwegen
1996
Elisabeth Andreassen I evighet 2 114 Noors
Vlag van Ierland
1997
Tor Endresen San Francisco 24 0 Noors
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
1998
Lars Fredriksen Alltid sommer 8 79 Noors
Vlag van Israël
1999
Stig Van Eijk Living my life without you 14 35 Engels
Vlag van Zweden
2000
Charmed My heart goes boom 11 57 Engels
Vlag van Denemarken
2001
Haldor Lægreid On my own 22 3 Engels
Vlag van Letland
2003
Jostein Hasselgård I'm not afraid to move on 4 123 Engels
Vlag van Turkije
2004
Knut Anders Sørum High 24 3 X X Engels
Vlag van Oekraïne
2005
Wig Wam In my dreams 9 125 6 164 Engels
Vlag van Griekenland
2006
Christine Guldbrandsen Alvedansen 14 36 X X Noors
Vlag van Finland
2007
Guri Schanke Ven a bailar conmigo X X 18 48 Engels en Spaans
Vlag van Servië
2008
Maria Haukaas Storeng Hold on be strong 5 182 4 106 Engels
Vlag van Rusland
2009
Alexander Rybak Fairytale 1 387 1 201 Engels
Vlag van Noorwegen
2010
Didrik Solli-Tangen My heart is yours 20 35 X X Engels
Vlag van Duitsland
2011
Stella Mwangi Haba haba X X 17 30 Engels en Swahili
Vlag van Azerbeidzjan
2012
Tooji Stay 26 7 10 45 Engels
Vlag van Zweden
2013
Margaret Berger I feed you my love 4 191 3 120 Engels
Vlag van Denemarken
2014
Carl Espen Silent storm 8 88 6 77 Engels
Vlag van Oostenrijk
2015
Mørland & Debrah Scarlett A monster like me 8 102 4 123 Engels
Vlag van Zweden
2016
Agnete Icebreaker X X 13 63 Engels
Vlag van Oekraïne
2017
JOWST feat. Aleksander Walmann Grab the moment 10 158 5 189 Engels
Vlag van Portugal
2018
Alexander Rybak That's how you write a song 15 144 1 266 Engels
Vlag van Israël
2019
KEiiNO Spirit in the sky 6 331 7 210 Engels
Vlag van Nederland
2021
TIX Fallen angel 18 75 10 115 Engels
Vlag van Italië
2022
Subwoolfer Give that wolf a banana 10 182 6 177 Engels
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
2023
Alessandra Queen of kings Engels
Kleur Betekenis
Eerste plaats
Tweede plaats
Derde plaats
Laatste plaats
Niet deelgenomen
Gastland

Punten

Door de locatie in het noorden van Europa kan Noorwegen over het algemeen bijzonder veel punten uit andere Scandinavische landen verwachten. Zowel Zweden, Denemarken en IJsland geven trouw punten aan Noorwegen. Ook Ierland geeft vaak bovengemiddelde punten aan de Noorse inzendingen. Andersom geeft Noorwegen ook graag punten terug aan zijn Scandinavische buren.

In de periode 1960-2022. Punten gegeven in de halve finales zijn in deze tabellen niet meegerekend.

Gegeven door Noorwegen[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Land Punten
1
Vlag van Zweden
 Zweden
397
2
Vlag van Denemarken
 Denemarken
221
3
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
175
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
 Verenigd Koninkrijk
5
Vlag van Ierland
 Ierland
170

Gegeven aan Noorwegen[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Land Punten
1
Vlag van Zweden
 Zweden
249
2
Vlag van Denemarken
 Denemarken
189
3
Vlag van Ierland
 Ierland
175
4
Vlag van IJsland
IJsland
170
5
Vlag van Finland
 Finland
152

Twaalf punten gegeven aan Noorwegen

Aantal Land Wanneer
7
Vlag van Zweden
 Zweden
1985, 1998, 2003, 2008, 2009, 2013, 2019 (Televote)
5
Vlag van Denemarken
 Denemarken
1985, 2005, 2009, 2013, 2019 (Televote)
Vlag van IJsland
IJsland
1995, 2003, 2005, 2009, 2019 (Televote)
4
Vlag van Duitsland
 Duitsland
1985, 2009, 2017 (Jury), 2019 (Televote)
Vlag van Finland
 Finland
1993, 2005, 2008, 2013
3
Vlag van Ierland
 Ierland
1985, 2003, 2019 (Televote)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
 Verenigd Koninkrijk
1985, 1988, 2019 (Televote)
2
Vlag van Israël
Israël
1985, 2009
Vlag van Griekenland
 Griekenland
1993, 1995
Vlag van Nederland
 Nederland
2009, 2019 (Televote)
Vlag van Polen
 Polen
1995, 2009
Vlag van Rusland
 Rusland
1995, 2009
1
Vlag van België
 België
1985
Vlag van Estland
Estland
2009
Vlag van Hongarije
 Hongarije
2009
Vlag van Italië
 Italië
2018 (Jury)
Vlag van Kroatië
 Kroatië
1993
Vlag van Letland
 Letland
2009
Vlag van Litouwen
 Litouwen
2009
Vlag van Oekraïne
 Oekraïne
2009
Vlag van Oostenrijk
Oostenrijk
1985
Vlag van Portugal
Portugal
1995
Vlag van Slovenië
 Slovenië
2009
Vlag van Spanje
 Spanje
2009
Vlag van Turkije
 Turkije
1995
Vlag van Wit-Rusland
 Wit-Rusland
2009

Twaalf punten gegeven door Noorwegen

(Vetgedrukte landen waren ook de winnaar van dat jaar.)

Jaar Land Jaar Land Jaar Land Jaar Land
1975
Vlag van Nederland
 Nederland
1987
Vlag van Joegoslavië (1943-1992)
 Joegoslavië
1999
Vlag van Zweden
 Zweden
2012
Vlag van Zweden
 Zweden
1976
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
1988
Vlag van Zweden
 Zweden
2000
Vlag van Letland
 Letland
2013
Vlag van Zweden
 Zweden
1977
Vlag van Ierland
 Ierland
1989
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
 Verenigd Koninkrijk
2001
Vlag van Denemarken
 Denemarken
2014
Vlag van Nederland
 Nederland
1978
Vlag van Ierland
 Ierland
1990
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
2003
Vlag van IJsland
IJsland
2015
Vlag van Zweden
 Zweden
1979
Vlag van Israël
Israël
1991
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
2004
Vlag van Bosnië en Herzegovina
 Bosnië en Herzegovina
2016
Vlag van Italië
 Italië (Jury)
Vlag van Litouwen
 Litouwen (Televoting)
1980
Vlag van Ierland
 Ierland
1992
Vlag van Italië
 Italië
2005
Vlag van Denemarken
 Denemarken
2017
Vlag van Bulgarije
 Bulgarije (Jury)
Vlag van Portugal
Portugal
(Televoting)
1981
Vlag van Zwitserland
 Zwitserland
1993
Vlag van Ierland
 Ierland
2006
Vlag van Finland
 Finland
2018
Vlag van Duitsland
 Duitsland (Jury)
Vlag van Litouwen
 Litouwen (Televoting)
1982
Vlag van Cyprus
 Cyprus
1994
Vlag van Ierland
 Ierland
2007
Vlag van IJsland
IJsland
2019
Vlag van Tsjechië
 Tsjechië (Jury)
Vlag van Zweden
 Zweden (Televoting)
1983
Vlag van Zweden
 Zweden
1995
Vlag van Denemarken
 Denemarken
2008
Vlag van Denemarken
 Denemarken
2021
Vlag van Malta
 Malta (Jury)
Vlag van Litouwen
 Litouwen (Televoting)
1984
Vlag van Denemarken
 Denemarken
1996
Vlag van Portugal
Portugal
2009
Vlag van IJsland
IJsland
2022
Vlag van Griekenland
 Griekenland (Jury)
Vlag van Oekraïne
 Oekraïne
(Televoting)
1985
Vlag van Zweden
 Zweden
1997
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
2010
Vlag van Duitsland
 Duitsland
1986
Vlag van Luxemburg
 Luxemburg
1998
Vlag van Malta
 Malta
2011
Vlag van Finland
 Finland

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Noorwegen op het Eurovisiesongfestival
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.

X

Wikiwand 2.0 is here 🎉! We've made some exciting updates - No worries, you can always revert later on