For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa.

Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

OVSE
  
OSCE logo.svg
 OVSE-lidstaten
 Partners voor samenwerking
Bestuurscentrum Wenen, Oostenrijk
Oprichting juli 1973 (CVSE)
Werktaal Engels, Frans, Duits, Italiaans, Russisch, Spaans
Secr.-Generaal Helga Schmid
Voorzitter Zbigniew Rau
Website http://www.osce.org/
Een bijeenkomst van de Permanente Raad van de OVSE, Wenen, 2005.
Een bijeenkomst van de Permanente Raad van de OVSE, Wenen, 2005.

De Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) is een organisatie die de samenwerking tussen haar zevenenvijftig lidstaten op militair, economisch en humanitair gebied wil bevorderen. Internationaal wordt de organisatie aangeduid als OSCE (Organization for Security and Co-operation in Europe).

Organisatie

Lidstaten

De lidstaten van de OVSE zijn de Verenigde Staten van Amerika, Canada, de 46 leden van de Raad van Europa, Vaticaanstad, Rusland, Wit-Rusland, Mongolië en de vijf voormalige Sovjetrepublieken in Centraal-Azië (Kazachstan, Oezbekistan, Turkmenistan, Tadzjikistan en Kirgizië).

Locaties

Het hoofdkantoor is gevestigd in Wenen. Er zijn ook kantoren in Kopenhagen, Genève, Den Haag, Praag en Warschau. In de vestiging te Den Haag aan de Prinsessegracht zetelt de hoge commissaris inzake Nationale Minderheden van de OVSE. Sinds 2020 is dit de Kazakse diplomaat Kairat Abdrakhmanov.

Besluitvorming

De besluitvormende lichamen binnen de organisatie zijn:

  • de OVSE-top;
  • de Ministerraad;
  • de Permanente Raad (vergaderend in Wenen).

OVSE-top

De OVSE kent een topontmoeting (OVSE-top) die onregelmatig plaatsvindt. Er zijn er tot dusver zeven geweest:

Jaar Stad Datum
1975
Vlag van Finland
Helsinki
30 juli t/m 1 augustus
1990
Vlag van Frankrijk
Parijs
19 t/m 21 november
1992
Vlag van Finland
Helsinki
9 en 10 juli
1994
Vlag van Hongarije
Boedapest
5 en 6 december
1996
Vlag van Portugal
Lissabon
2 en 3 december
1999
Vlag van Turkije
Istanboel
18 en 19 november
2010
Vlag van Kazachstan
Astana
1 en 2 december

Ministerraad

Het voorzitterschap van de ministerraad rouleert per kalenderjaar tussen de lidstaten. Het wordt in feite bekleed door de minister van Buitenlandse Zaken van het voorzittende land. De jaarlijkse bijeenkomst van de ministerraad wordt ook in de betreffende lidstaat georganiseerd.

Jaar Land Locatie en datum bijeenkomst Voorzitter
1991
Vlag van Duitsland
 Duitsland
Berlijn 19 en 20 juni 1991 Hans-Dietrich Genscher
1992
Vlag van Tsjecho-Slowakije
 Tsjecho-Slowakije
Praag 30 en 31 januari 1992 Jiří Dienstbier (tot 2 juli)
Jozef Moravčík (vanaf 3 juli)
1993
Vlag van Zweden
 Zweden
Stockholm 14 en 15 december 1992 Margaretha af Ugglas
1994
Vlag van Italië
 Italië
Rome 30 november en 1 december 1993 Beniamino Andreatta (tot 11 mei)
Antonio Martino (vanaf 12 mei)
1995
Vlag van Hongarije
 Hongarije
Boedapest 7 en 8 december 1995 László Kovács
1996
Vlag van Zwitserland
 Zwitserland
Flavio Cotti
1997
Vlag van Denemarken
 Denemarken
Kopenhagen 18 en 19 december 1997 Niels Helveg Petersen
1998
Vlag van Polen
 Polen
Bronisław Geremek
1999
Vlag van Noorwegen
 Noorwegen
Oslo 2 en 3 december 1998 Knut Vollebæk
2000
Vlag van Oostenrijk
 Oostenrijk
Wenen 27 en 28 november 2000 Wolfgang Schüssel (tot 4 februari)
Benita Ferrero-Waldner (vanaf 5 februari)
2001
Vlag van Roemenië
 Roemenië
Boekarest 3 en 4 december 2001 Mircea Geoană
2002
Vlag van Portugal
 Portugal
Porto 6 en 7 december 2002 Jaime Gama (tot 6 april)
António Martins da Cruz (vanaf 7 april)
2003
Vlag van Nederland
 Nederland
Maastricht 1 en 2 december 2003 Jaap de Hoop Scheffer (tot 3 december)
Ben Bot (vanaf 4 december)
2004
Vlag van Bulgarije
 Bulgarije
Sofia 6 en 7 december 2004 Solomon Passy
2005
Vlag van Slovenië
 Slovenië
Ljubljana 5 en 6 december 2005 Dimitrij Rupel
2006
Vlag van België
 België
Brussel 4 en 5 december 2006 Karel De Gucht
2007
Vlag van Spanje
 Spanje
Madrid 29 en 30 november 2007 Miguel Ángel Moratinos
2008
Vlag van Finland
 Finland
Helsinki 4 en 5 december 2008 Ilkka Kanerva (tot 4 april)
Alexander Stubb (vanaf 5 april)
2009
Vlag van Griekenland
 Griekenland
Athene 1 en 2 december 2009 Dora Bakoyannis (tot 5 oktober)
Giorgos Papandreou (vanaf 6 oktober)
2010
Vlag van Kazachstan
 Kazachstan
Kanat Saudabayev
2011
Vlag van Litouwen
 Litouwen
Vilnius 6 en 7 december 2011 Audronius Ažubalis
2012
Vlag van Ierland
 Ierland
Dublin 6 en 7 december 2012 Eamon Gilmore
2013
Vlag van Oekraïne
 Oekraïne
Kiev 5 en 6 december 2013 Leonid Kozhara
2014
Vlag van Zwitserland
 Zwitserland
Bazel 4 en 5 december 2014 Didier Burkhalter
2015
Vlag van Servië
 Servië
Belgrado 3 en 4 december 2015 Ivica Dačić
2016
Vlag van Duitsland
 Duitsland
Hamburg 8 en 9 december 2016 Frank-Walter Steinmeier
2017
Vlag van Oostenrijk
 Oostenrijk
Wenen 7 en 8 december 2017 Sebastian Kurz (tot 18 december)
Karin Kneissl (vanaf 18 december)
2018
Vlag van Italië
 Italië
Milaan 6 en 7 december 2018 Angelino Alfano (tot 1 juni)
Enzo Moavero Milanesi (vanaf 1 juni)
2019
Vlag van Slowakije
 Slowakije
Bratislava 5 en 6 december 2019 Miroslav Lajčák
2020
Vlag van Albanië
 Albanië
Tirana 3 en 4 december 2020 Edi Rama
2021
Vlag van Zweden
 Zweden
Stockholm 2 en 3 december 2021 Ann Linde
2022
Vlag van Polen
 Polen
Łódź 1 en 2 december 2022 Zbigniew Rau

Secretarissen-generaal

De volgende personen fungeerden als secretaris-generaal van de OVSE:

Naam Termijn
Vlag van Duitsland
Wilhelm Höynck
1993–1996
Vlag van Italië
Giancarlo Aragona
1996–1999
Vlag van Slowakije
Ján Kubiš
1999–2005
Vlag van Frankrijk
Marc Perrin de Brichambaut
2005–2011
Vlag van Italië
Lamberto Zannier
2011–2017
Vlag van Zwitserland
Thomas Greminger
2017–2020
Vlag van Duitsland
Helga Schmid
sinds 2020

Activiteiten

  • De OVSE houdt onregelmatig een top. Op 19 november 1999 eindigde de tweedaagse top van de OVSE in Istanboel voor een politieke oplossing voor Tsjetsjenië, waarbij het Handvest voor Europese Veiligheid werd aangenomen. In 2003 vond de OVSE-top in Maastricht plaats, zie OVSE-top 2003.
  • In 2003 was de OVSE actief bij het controleren van de verkiezingen in Georgië. Zij constateerde onregelmatigheden en rapporteerde dit aan de lidstaten.
  • Ook vervulde de OVSE een belangrijke onderhandelingspositie bij de conflicten in Moldavië. Zonder de inbreng van deze organisatie had hier wellicht een gewapend conflict kunnen ontstaan.
  • Namens de OVSE is een hoge commissaris inzake Nationale Minderheden (HCNM) actief. Sinds 2020 is dat de Kazak Kairat Abdrakhmanov. Zijn voorgangers waren onder anderen de Noor Knut Vollebæk (2007-2013), de Zweed Rolf Ekéus (2001-2007) en de Nederlander Max van der Stoel (1993-2001).
  • Na het neerschieten van een passagiersvliegtuig (vlucht MH17) boven Oost-Oekraïne op 17 juli 2014, probeerde de OVSE de toedracht te achterhalen. Waarnemers werden bij aankomst in het rampgebied bij hun werk belemmerd door pro-Russische separatisten. Dit ondanks diverse toezeggingen door o.a. president Poetin dat de OVSE-waarnemers vrij zouden kunnen opereren.
  • In de OVSE is een speciale vertegenwoordiger voor mediavrijheid aangeduid,[1] met als taak vooraf te waarschuwen bij beperkingen van de mediavrijheid, en de lidstaten te helpen bij de uitvoering van hun verplichtingen inzake vrijheid van meningsuiting.

Critici vinden echter dat de OVSE zich te veel richt op conflicten in Oost-Europa en de voormalige Sovjetrepublieken. Zij menen dat de OVSE ook op plaatsen als Noord-Ierland, Baskenland en Corsica goed werk zou kunnen verrichten.

Geschiedenis

De OVSE werd opgericht in 1973 als Conferentie over Veiligheid en Samenwerking in Europa CVSE. Sinds 1950 waren er al gesprekken gevoerd over een Europese veiligheidsorganisatie, maar de Koude Oorlog heeft destijds de voortgang daarvan verhinderd, totdat gesprekken in Helsinki begonnen in november 1972. De aanbevelingen van deze gesprekken, "The Blue Book", vormden de grondvesten voor een conferentie met drie fasen in Helsinki.

De CVSE begon in Helsinki op 3 juli 1973, waarbij 35 landen vertegenwoordigers zonden. De eerste fase duurde vijf dagen, waarin besloten werd "The Blue Book" te volgen.

De tweede fase was de belangrijkste uitwerkingsfase en werd gehouden in Genève vanaf 18 september 1973 tot 21 juli 1975. Het resultaat hiervan waren de Helsinki-akkoorden, die door de 35 deelnemende landen werden ondertekend gedurende de derde fase, die plaatsvond van 30 juli tot 1 augustus 1975, eveneens in Helsinki.

Vervolgbijeenkomsten met als doel om de relaties te verbeteren en de akkoorden te implementeren werden gehouden in Belgrado (4 oktober tot 8 maart 1978), Madrid (11 november 1980 tot 9 september 1983) en Wenen (4 november 1986 tot 19 januari 1989).

De instorting van het communisme vereiste een andere rol voor het CVSE. Het Charter van Parijs voor een Nieuw Europa, dat werd ondertekend op 21 november 1990, markeerde de start van deze veranderingen. Op 1 januari 1995 werd de CVSE hernoemd naar OVSE.

Verschillen met andere instituten

Raad van Europa

Qua takenpakket lijkt de OVSE enigszins op de Raad van Europa. De nadruk ligt bij de Raad van Europa echter meer op juridische zaken, waar de OVSE zich meer toespitst op bestuurlijke en militaire zaken, en op zaken aangaande cultuur en samenleving. Een ander belangrijk verschil is de samenstelling van de leden. De OVSE heeft een lidmaatschap van 57 staten uit zowel Europa als West- en Centraal-Azië en Noord-Amerika. De Raad van Europa heeft daarentegen alleen 46 Europese lidstaten.

De Russische invasie van Oekraïne in 2022 maakte een einde aan Ruslands lidmaatschap van de Raad van Europa. Op 15 maart 2022 nam de Parlementaire Vergadering een unanieme opinie aan om Rusland uit de Raad van Europa te zetten,

NAVO

De overeenkomst tussen de OVSE en de NAVO is de aandacht voor militaire zaken, veiligheid en conflictbeheersing. De OVSE opereert echter vanuit een breder takenpakket. Anders dan de OVSE is de NAVO een politiek en militair bondgenootschap van bevriende landen waarin geldt dat een aanval op een lid geldt als een aanval op alle leden. Een ander verschil is wederom het aantal leden: de NAVO telt slechts 30 lidstaten.

Zie ook

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.