For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Olympische Zomerspelen 1984.

Olympische Zomerspelen 1984

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Spelen van de XXIIIe Olympiade
Olympische Zomerspelen 1984
Locatie
Vlag van de Verenigde Staten
Los Angeles, Verenigde Staten
Deelnemende landen 140
Deelnemende atleten 6797 (5230 mannen, 1567 vrouwen)
Evenementen 221 in 23 sporten
Openingsceremonie 28 juli 1984
Sluitingsceremonie 12 augustus 1984
Officiële opening door President Ronald Reagan
Atleteneed Edwin Moses (atletiek)
Juryeed Sharon Webber (gymnastiek)
Olympische vlam Rafer Johnson (atletiek)
Vorige Spelen 1980: Moskou (Sovjet-Unie)
Volgende Spelen 1988: Seoel (Zuid-Korea)
Portaal 
Portaalicoon
 
Olympische Spelen
Sport

De Olympische Zomerspelen van de XXIIIe Olympiade werden in 1984 gehouden in Los Angeles, Verenigde Staten.

Er waren geen andere steden die zich kandidaat hadden gesteld om deze Spelen te organiseren. Het was na 1932 de tweede keer dat Los Angeles de Spelen organiseerde. Op voorhand was men beducht voor de Spelen in deze grote stad. Men vreesde dat de organisatie weleens zou kunnen spaak lopen doordat die in een uitdijende grootstad van meer dan twaalf miljoen inwoners werd gehouden. Bovendien hield men er ook rekening mee dat smog een bedreiging zou kunnen vormen voor de prestaties van de atleten. De mascotte van deze Spelen was Sam de Arend.

Het was voor de derde opeenvolgende keer dat de Zomerspelen door een aantal landen werd geboycot. In 1976 betrof het de "Afrikaanse boycot", in 1980 de "Amerikaanse boycot" en deze editie, als antwoord op de Amerikaanse, de "Sovjet-boycot". Vanwege de door de Sovjet-Unie geleide boycot deden 140 landen mee, 60 meer dan in 1980.

Hoogtepunten

  • Voor het eerst werden de spelen niet georganiseerd door een stadsbestuur maar door een consortium van zakenlieden. De toenmalige burgemeester van Los Angeles, Tom Bradley had immers gezien hoe de Spelen van Montreal waren uitgedraaid op een financieel fiasco. De zakenman Peter Ueberroth werd deze taak opgedragen en hij slaagde hier volledig in. Door een toename van de commercie werden deze Spelen financieel gezien zeer succesvol: er werd een winst gemaakt van meer dan 200 miljoen dollar. Vele sportaccommodaties en stadions werden gefinancierd met hulp van de commercie. Zo werd de bouw van het zwemstadion betaald door McDonald's en werd de accommodatie voor het wielrennen bekostigd door de firma 7-Eleven. De "officiële" snack van de Spelen was Snickers.
  • Tijdens de openingsceremonie in het Memorial Coliseum, die in ware Hollywoodstijl werd uitgevoerd, was de referentie aan Jesse Owens meer dan duidelijk: de kleindochter van Owens, Georgina Hemphill, droeg de olympische vlam het stadion binnen en gaf haar door aan de voormalige tienkamper Rafer Johnson. Memorabel is ook de aankomst van Bill Suitor die met een soort jetpack via het dak van het stadion kwam binnengevlogen.
Carl Lewis, winnaar van vier gouden medailles
Carl Lewis, winnaar van vier gouden medailles
  • Carl Lewis wist de prestatie van Jesse Owens te evenaren door vier gouden medailles te winnen, net als Owens tijdens de Spelen van 1936. Lewis was zeker geen onbekende. Het jaar voor de Spelen had hij op de wereldkampioenschappen te Helsinki drie titels veroverd. Op de Spelen won Lewis de 100 m in 9.99, het verspringen met 8 m 54 (zijn enige geldige sprong), de 200m en de 4 x 100 met een nieuw wereldrecord voor de Amerikaanse ploeg: 37.83.
  • De Amerikaan Edwin Moses haalde op de 400 m horden zijn tweede olympische titel.
  • In het zwemmen heren haalden de Amerikanen de meeste medailles binnen. Slechts enkele malen werd die dominantie doorbroken. De Duitser Michael Groß, bijgenaamd "de Albatros van Offenbach", won tweemaal goud. Hij won de 100 m vlinderslag in een nieuwe wereldrecordtijd (53.08) en de 200 m vrije slag, eveneens met een nieuw wereldrecord (1:47.44). Hij won ook nog zilver op de 200 m vlinderslag en de 4 x 200 m vrije slag, waarbij hij als laatste zwemmer slechts op vier honderdste van een seconde achter de uiteindelijke winnaars, de Amerikaanse ploeg, eindigde. Op de 200 m schoolslag won de Amerikaan Victor Davis in een nieuw wereldrecord. Bij de dames won Nederland 2x goud namelijk Petra van Staveren op 100 meter schoolslag en Jolanda de Rover op de 200m rugslag. Nederland had op papier de op een na beste ploeg op de 4x 100m wisselslag dames maar werd in de series door een verkeerde wissel gediskwalificeerd.
  • Een compromis waarbij de Republiek China (Taiwan) deelnam onder de naam "Chinees Taipei", maakte het mogelijk dat de Volksrepubliek China voor het eerst kon deelnemen aan de Spelen onder de naam "China".
  • Voor het eerst stond de marathon ook voor de vrouwen op het programma. Joan Benoit (VS) won, maar de meeste aandacht ging achteraf naar de Zwitserse Gabriela Andersen-Schiess. Zij had tijdens de race niet voldoende gedronken en leed aan uitdrogingsverschijnselen en was totaal uitgeput. Toen zij over de finishlijn kwam zij nauwelijks nog vooruit en maakte zij spastische bewegingen.
  • In het turnen bij de vrouwen won voor het eerst een Amerikaanse de meerkamp. Mary Lou Retton, de lievelinge van het publiek, won na een verbeten strijd met de Roemeense Ecaterina Szabo.
  • Nawal El Moutawakel was de eerste vrouwelijke olympisch kampioen uit haar land Marokko en zelfs uit een islamitisch land.
  • Synchroonzwemmen, ritmische gymnastiek en windsurfen maken hun debuut op de Spelen. Ook de marathon voor vrouwen (gewonnen door de Amerikaanse Joan Benoit) stond voor het eerst op het programma.
  • De Britse roeier Steve Redgrave wint zijn eerste olympische titel van de in totaal vijf die hij zal winnen op vijf verschillende Spelen.

Sporten

Tijdens deze Spelen werd er gesport binnen 21 sporten. Als demonstratiesporten stonden Honkbal en Tennis op het programma.

Olympische sporten

Atletiek
Basketbal
Boksen
Boogschieten
Gewichtheffen
Handbal

Hockey
Judo
Kanovaren
Moderne vijfkamp
Paardensport
Roeien

Schermen
Schietsport
Turnen
Voetbal
Volleybal
Wielersport

Worstelen
Zeilen
Zwemsport
Baanzwemmen
Schoonspringen
Synchroonzwemmen
Waterpolo

Mutaties

Sport Nieuw Verdwenen (t.o.v. 1980) Opmerkingen
atletiek 3000m (v)
400m horden (v)
marathon (v)
zevenkamp (v)
vijfkamp (v)
boksen superzwaar (m)
gymnastiek ritmisch (v)
kanovaren K-4 500m (v)
schietsport luchtgeweer 10m (m)
sportpistool 25 m (v)
Kleinkalibergeweer 50 m, drie houdingen (v)
Luchtgeweer 10 m (v)
voor het eerst onderdelen puur voor vrouwen
synchroonzwemmen solo (v)
duet (v)
synchroonzwemmen wordt alleen door vrouwen beoefend
wielersport puntenkoers (m)
wegwedstrijd (v)
vrouwen mochten voor het eerst deelnemen aan het wielrennen.
zeilen windsurfen (m)
zwemmen 200m wisselslag (m)
4x100m vrije slag (m)
200 wisselslag (v)
+19 -1 +18

Deelnemende landen

Deelnemende landen. Blauw: debuterend land op de Zomerspelen. Groen: al eerder deelgenomen aan de Zomerspelen.
Deelnemende landen. Blauw: debuterend land op de Zomerspelen. Groen: al eerder deelgenomen aan de Zomerspelen.

Er namen 140 landen deel aan deze Spelen. Achttien landen debuteerden: Bahrein, Bangladesh, Bhutan, Britse Maagdeneilanden, Djibouti, Equatoriaal-Guinea, Gambia, Grenada, Mauritanië, Mauritius, Noord-Jemen, Oman, Qatar, Rwanda, de Salomonseilanden, Samoa, Tonga en de Verenigde Arabische Emiraten. Voor de Volksrepubliek China was het de tweede deelname, maar weer voor het eerst actief sinds 1952 op de Spelen nadat in 1979 overeengekomen was dat de Chinese Republiek (Taiwan) onder de naam Chinees Taipei uitkomt en in 1980 een van de boycottende landen was. Zaïre nam voor het eerst onder deze naam deel, in 1968 nam het deel als Congo-Kinshasa.

Vlag van Algerije
 Algerije 32
Vlag van de Amerikaanse Maagdeneilanden
 Amerikaanse Maagdeneilanden 33
Vlag van Andorra
 Andorra 2
Vlag van Antigua en Barbuda
 Antigua en Barbuda 13
Vlag van Argentinië
 Argentinië 87
Vlag van Australië
 Australië 246
Vlag van de Bahama
 Bahama's 22
Vlag van Bahrein
 Bahrein 10
Vlag van Bangladesh
 Bangladesh 1
Vlag van Barbados
 Barbados 16
Vlag van België
 België 67
Vlag van Belize
 Belize 11
Vlag van Benin
 Benin 3
Vlag van Bermuda
 Bermuda 12
Vlag van Bhutan
 Bhutan 6
Vlag van Bolivia
 Bolivia 12
Vlag van Duitsland
 Bondsrepubliek Duitsland 394
Vlag van Botswana
 Botswana 7
Vlag van Brazilië
 Brazilië 151
Vlag van de Britse Maagdeneilanden
 Britse Maagdeneilanden 9
Vlag van Canada
 Canada 439
Vlag van de Kaaimaneilanden
 Kaaimaneilanden 8
Vlag van de Centraal-Afrikaanse Republiek
 Centraal-Afrikaanse Republiek 2
Vlag van Chili
 Chili 57
Vlag van China
 China 219
Vlag van Chinees Taipei
 Chinees Taipei 59
Vlag van Colombia
 Colombia 37
Vlag van Costa Rica
 Costa Rica 28
Vlag van Cyprus
 Cyprus 10
Vlag van Denemarken
 Denemarken 63
Vlag van Djibouti
 Djibouti 3
Vlag van de Dominicaanse Republiek
 Dominicaanse Republiek 39
Vlag van Ecuador
 Ecuador 10
Vlag van Egypte
 Egypte 114
Vlag van El Salvador
 El Salvador 10

Vlag van Equatoriaal-Guinea
 Equatoriaal-Guinea 5
Vlag van Fiji
 Fiji 15
Vlag van de Filipijnen
 Filipijnen 20
Vlag van Finland
 Finland 88
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk 243
Vlag van Gabon
 Gabon 4
Vlag van Gambia
 Gambia 7
Vlag van Ghana
 Ghana 23
Vlag van Grenada
 Grenada 7
Vlag van Griekenland
 Griekenland 51
Vlag van Guatemala
 Guatemala 24
Vlag van Guinee
 Guinee 3
Vlag van Groot-Brittannië
 Groot-Brittannië 338
Vlag van Guyana
 Guyana 6
Vlag van Haïti
 Haïti 4
Vlag van Honduras
 Honduras 12
Vlag van Hongkong
 Hongkong 48
Vlag van Ierland
 Ierland 43
Vlag van IJsland
 IJsland 32
Vlag van India
 India 48
Vlag van Indonesië
 Indonesië 16
Vlag van Irak
 Irak 24
Vlag van Israël
 Israël 31
Vlag van Italië
 Italië 305
Vlag van Ivoorkust
 Ivoorkust 12
Vlag van Jamaica
 Jamaica 45
Vlag van Japan
 Japan 247
Vlag van Joegoslavië
 Joegoslavië 143
Vlag van Jordanië
 Jordanië 12
Vlag van Kameroen
 Kameroen 49
Vlag van Kenia
 Kenia 60
Vlag van Koeweit
 Koeweit 23
Vlag van Lesotho
 Lesotho 4
Vlag van Libanon
 Libanon 21
Vlag van Liberia
 Liberia 9

Vlag van Liechtenstein
 Liechtenstein 7
Vlag van Luxemburg
 Luxemburg 5
Vlag van Madagaskar
 Madagaskar 4
Vlag van Malawi
 Malawi 15
Vlag van Maleisië
 Maleisië 21
Vlag van Mali
 Mali 4
Vlag van Malta
 Malta 8
Vlag van Marokko
 Marokko 40
Vlag van Mauritanie
 Mauritanië 4
Vlag van Mauritius
 Mauritius 4
Vlag van Mexico
 Mexico 99
Vlag van Monaco
 Monaco 8
Vlag van Mozambique
 Mozambique 9
Vlag van Myanmar
 Birma 1
Vlag van Nederland
 Nederland 127
Vlag van de Nederlandse Antillen
 Nederlandse Antillen 8
Vlag van Nepal
 Nepal 11
Vlag van Nicaragua
 Nicaragua 25
Vlag van Nieuw-Zeeland
 Nieuw-Zeeland 130
Vlag van Niger
 Niger 3
Vlag van Nigeria
 Nigeria 33
Vlag van Noord-Jemen
 Noord-Jemen 2
Vlag van Noorwegen
 Noorwegen 104
Vlag van Oeganda
 Oeganda 26
Vlag van Oman
 Oman 16
Vlag van Oostenrijk
 Oostenrijk 102
Vlag van Pakistan
 Pakistan 29
Vlag van Panama
 Panama 8
Vlag van Papoea-Nieuw-Guinea
 Papoea-Nieuw-Guinea 7
Vlag van Paraguay
 Paraguay 14
Vlag van Peru
 Peru 38
Vlag van Portugal
 Portugal 39
Vlag van Puerto Rico
 Puerto Rico 51
Vlag van Qatar
 Qatar 27
Vlag van Congo-Brazzaville
 Congo-Brazzaville 10

Vlag van Roemenië
 Roemenië 125
Vlag van Rwanda
 Rwanda 3
Vlag van de Salomonseilanden
 Salomonseilanden 3
Vlag van Samoa
 Samoa 8
Vlag van San Marino
 San Marino 19
Vlag van Saoedi-Arabië
 Saoedi-Arabië 40
Vlag van Senegal
 Senegal 24
Vlag van de Seychellen
 Seychellen 9
Vlag van Sierra Leone
 Sierra Leone 7
Vlag van Singapore
 Singapore 5
Vlag van Soedan
 Soedan 5
Vlag van Somalië
 Somalië 7
Vlag van Spanje
 Spanje 185
Vlag van Sri Lanka
 Sri Lanka 4
Vlag van Suriname
 Suriname 5
Vlag van Swaziland
 Swaziland 8
Vlag van Syrië
 Syrië 7
Vlag van Tanzania
 Tanzania 18
Vlag van Thailand
 Thailand 35
Vlag van Togo
 Togo 6
Vlag van Tonga
 Tonga 7
Vlag van Trinidad en Tobago
 Trinidad en Tobago 16
Vlag van Tsjaad
 Tsjaad 3
Vlag van Tunesië
 Tunesië 23
Vlag van Turkije
 Turkije 47
Vlag van Uruguay
 Uruguay 19
Vlag van Venezuela
 Venezuela 26
Vlag van de Verenigde Arabische Emiraten
 Verenigde Arabische Emiraten 7
Vlag van de Verenigde Staten
 Verenigde Staten 565
Vlag van Congo-Kinshasa
 Zaïre 8
Vlag van Zambia
 Zambia 16
Vlag van Zimbabwe
 Zimbabwe 16
Vlag van Zuid-Korea
 Zuid-Korea 204
Vlag van Zweden
 Zweden 176
Vlag van Zwitserland
 Zwitserland 129

Belgische prestaties

Zie België op de Olympische Zomerspelen 1984 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Medailles
Medaille Winnaar Onderdeel
Goud Goud (1) Roger Ilegems wielrennen, puntenwedstrijd
Zilver Zilver (1) Dirk Crois - Pierre-Marie Deloof roeien, dubbeltwee
Brons Brons (2) Ingrid Lempereur zwemmen, 200 m schoolslag
Ann Haesebrouck roeien, skiff

Nederlandse prestaties

Zie Nederland op de Olympische Zomerspelen 1984 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Medailles
Medaille Winnaar Onderdeel
Goud Goud (5) Dames hockeyers hockey
Stephan van den Berg zeilen, windsurfen
Jolanda de Rover zwemmen, 200m rugslag
Ria Stalman atletiek, discuswerpen
Petra van Staveren zwemmen, 100m schoolslag
Zilver Zilver (2) Dames estafetteploeg zwemmen, 4 x 100m vrije slag
Greet en Nicolette Hellemans roeien, dubbel-twee
Brons Brons (6) Dames acht roeiploeg roeien
Annemiek Derckx kanovaren
Jolanda de Rover zwemmen, 100m rugslag
Arnold Vanderlyde boksen, zwaargewicht
Annemarie Verstappen zwemmen, 100m vrije slag
Annemarie Verstappen zwemmen, 200m vrije slag

Nederlands-Antilliaanse prestaties

Zie Nederlandse Antillen op de Olympische Zomerspelen 1984 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Bij hun zevende deelname werden de Nederlandse Antillen vertegenwoordigd door acht olympiërs in twee sporten. In de atletiek namen drie deelnemers deel. In de zwemsport vijf; drie namen aan het baanzwemmen deel en twee kwamen uit in de debuterende sportdiscipline synchroonzwemmen. Bij het synchroonzwemmen behaalde het duo Esther Croes en Nicole Hoevertsz op het onderdeel duet de beste prestatie met de 18e plaats.

Surinaamse prestaties

Zie Suriname op de Olympische Zomerspelen 1984 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Namens Suriname namen vijf olympiërs deel in drie sporten. In de atletiek namen Siegfried Cruden (400 en 800 m) en Tito Rodrigues (1500 m) deel. Bij judo nam Mohamed Madhar in de klasse voor middengewichten (-80 kg) deel. In de zwemsport discipline baanzwemmen namen Anthony Nesty (100 m vrije- en 100 m vlinderslag) en Hugo Goossen (100 m rugslag) deel.

Medaillespiegel

Er werden 688 medailles uitgereikt. Het IOC stelt officieel geen medailleklassement op, maar geeft desondanks een medailletabel ter informatie. In het klassement wordt eerst gekeken naar het aantal gouden medailles, vervolgens de zilveren medailles en tot slot de bronzen medailles.

In de volgende tabel staat de top-10 en het Belgische en Nederlandse resultaat. Het gastland heeft een blauwe achtergrond en het grootste aantal medailles in elke categorie is vetgedrukt.

Zie de medaillespiegel van de Olympische Zomerspelen 1984 voor de volledige weergave.

 Plaats  Land NOC Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal
1
Vlag van de Verenigde Staten
 Verenigde Staten
USA 83 61 30 174
2
Vlag van Roemenië
 Roemenië
ROM 20 16 17 53
3
Vlag van Duitsland
 Bondsrepubliek Duitsland
FRG 17 19 23 59
4
Vlag van China
 China
CHN 15 8 9 32
5
Vlag van Italië
 Italië
ITA 14 6 12 32
6
Vlag van Canada
 Canada
CAN 10 18 16 44
7
Vlag van Japan
 Japan
JPN 10 8 14 32
8
Vlag van Nieuw-Zeeland
 Nieuw-Zeeland
NZL 8 1 2 11
9
Vlag van Joegoslavië
 Joegoslavië
YUG 7 4 7 18
10
Vlag van Zuid-Korea
 Zuid-Korea
KOR 6 6 7 19
13
Vlag van Nederland
 Nederland
NED 5 2 6 13
21
Vlag van België
 België
BEL 1 1 2 4

De Sovjet-boycot

Boycottende landen in oranje en rood
Boycottende landen in oranje en rood

In een reactie op de boycot van de Spelen in Moskou geleid door de Verenigde Staten werden deze Spelen geboycot door een aantal landen uit het Oostblok onder leiding van de Sovjet-Unie. Als officiële reden voor de boycot haalde de Sovjet-Unie de onveiligheid van de grootstad, de luchtvervuiling en de niet-geoorloofde deelname van beroepsvoetballers in het olympisch voetbaltoernooi aan. De meeste satellietstaten volgen het Sovjet voorbeeld. Roemenië nam wel deel, waarschijnlijk in een poging om zijn autonomie ten overstaan van Moskou te bevestigen. De overige Oostblokstaten hielden in hetzelfde jaar de Vriendschapsspelen (Droezjba-84) in Moskou als alternatieve Olympische Spelen.

Niet-deelnemende landen

Veertien landen namen deel aan de Sovjet-boycot[1]. Dit waren Afghanistan, Angola, Bulgarije, Cuba, de DDR, Ethiopië, Hongarije, Laos, Mongolië, Noord-Korea, Polen, Sovjet-Unie, Tsjecho-Slowakije en Vietnam.

Iran en Libië boycotten de Spelen eveneens maar dit stond los van de Sovjet-boycot.

Zie de categorie 1984 Summer Olympics van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Olympische Zomerspelen 1984
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.

X

Wikiwand 2.0 is here 🎉! We've made some exciting updates - No worries, you can always revert later on