For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Oostenrijk op het Eurovisiesongfestival.

Oostenrijk op het Eurovisiesongfestival

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Vlag van Oostenrijk
Oostenrijk
Eerste deelname 1957
Aantal deelnamen 54
Aantal gewonnen 2
Zender ORF
Statistieken
Hoogste positie 1ste (1966, 2014)
Laagste positie laatste (1957, 1961, 1962, 1979, 1984, 1988, 1991, 2012 HF, 2015)
Portaal 
Portaalicoon
 
Eurovisiesongfestival

Oostenrijk doet sinds 1957 mee aan het Eurovisiesongfestival.

De balans

Conchita Wurst zorgde in 2014 voor de tweede Oostenrijkse overwinning
Conchita Wurst zorgde in 2014 voor de tweede Oostenrijkse overwinning

Oostenrijk heeft door de jaren heen zeer wisselvallige resultaten geboekt op het Eurovisiesongfestival. Van de 54 deelnames eindigde het land slechts acht keer bij de beste vijf. Tweemaal wist Oostenrijk het Eurovisiesongfestival te winnen:

Na 1966 moest Oostenrijk 48 jaar lang wachten op een nieuwe overwinning. Dat was echter geen record, want Portugal moest ruim vijf decennia wachten op een zege sinds de eerste deelname van dat land in 1964.

Buiten Noorwegen en Finland (beide elf maal), eindigde Oostenrijk op het songfestival het vaakst op de laatste plaats: negen keer. Dat gebeurde in 1957, 1961, 1962, 1979, 1984, 1988, 1991, 2012 en 2015. Vier van deze inzendingen kregen bovendien geen enkel punt. In 2015 werd Oostenrijk het eerste gastland uit de geschiedenis dat nul punten behaalde.

Het songfestival op Oostenrijkse bodem

De Hofburg in Wenen vormde het decor voor het songfestival van 1967
De Hofburg in Wenen vormde het decor voor het songfestival van 1967

Oostenrijk heeft het songfestival tweemaal mogen organiseren. De eerste keer gebeurde dit in 1967, als gevolg van de overwinning een jaar eerder. Als locatie werd gekozen voor de Großer Festsaal der Wiener Hofburg in hoofdstad Wenen. De presentatie lag in handen van Erica Vaal en de intervalact werd verzorgd door de Wiener Sängerknaben. De puntentelling verliep niet geheel vlekkeloos; de technici van het scorebord konden de punten niet goed bijhouden en hadden moeite om het bord goed te bedienen. Frankrijk ontving 2 punten van Monaco, maar kreeg op het scorebord 8 punten in mindering. Aan Spanje, dat ook 2 punten uit Monaco ontving, werden ineens 12 extra punten toebedeeld. Gastland Oostenrijk kreeg er 11 punten bij van Joegoslavië, terwijl dit slechts 1 punt moest zijn, en Ierland verloor in één klap 19 punten toen het 1 punt kreeg van Italië. Op verzoek van de toenmalige EBU-controleur Clifford Brown werd de stemming enkele keren kort stilgelegd om de fouten direct te kunnen herstellen. Presentatrice Vaal raakte er echter zo van in de war, dat zij de puntentelling al afsloot terwijl Ierland zijn punten nog moest doorgeven. Vervolgens ging er bij de Ierse punten ook nog het een en ander mis op het scorebord, waarbij Brown moest interrumperen.

In 2015 vond het Eurovisiesongfestival voor de tweede maal in Oostenrijk plaats. Het was de 60ste editie van het liedjesfestijn. Als locatie werd gekozen voor de Wiener Stadthalle in Wenen, en de presentatie werd verzorgd door Mirjam Weichselbraun, Alice Tumler en Arabella Kiesbauer. De show werd geopend door Conchita Wurst, die eveneens de interviews met de deelnemende artiesten verzorgde. Er deed een recordaantal van 27 landen mee aan de finale, die 4 uur duurde en daarmee een van de langste songfestivals uit de geschiedenis is. Alleen het songfestival van 2019, in Tel Aviv, duurde langer. Dat songfestival duurde 4 uur en 10 minuten.

Songfestivals zonder Oostenrijk

Udo Jürgens (links) na het winnen van het songfestival in 1966, samen met de vorige winnaar France Gall
Udo Jürgens (links) na het winnen van het songfestival in 1966, samen met de vorige winnaar France Gall

Sinds het debuut van Oostenrijk in 1957, is het land elf maal afwezig geweest op het Eurovisiesongfestival. De eerste keer was in 1969, toen het festival plaatsvond in de Spaanse hoofdstad Madrid. Oostenrijk besloot toen tot een boycot, omdat het geen platform wilde bieden aan het dictatoriale regime van de Spaanse leider Francisco Franco. Een jaar later boycotte Oostenrijk het songfestival nogmaals, ditmaal vanwege ontevredenheid over de uitslag van 1969, waarbij niet één, maar vier winnaars uit de bus waren gekomen. Ook Noorwegen, Finland, Portugal en Zweden bleven thuis.

In 1973, 1974 en 1975 deed Oostenrijk ook niet mee. De reden hiervoor is onduidelijk, maar aangenomen werd dat de openbare omroep ORF simpelweg geen interesse meer had in het festival. In 1998 en 2001 moest Oostenrijk verplicht thuisblijven, vanwege de slechte resultaten in de jaren voordien. Destijds waren er nog geen halve finales, en kon niet ieder land elk jaar meedoen.

In 2006 trok Oostenrijk zich vrijwillig terug. Het land protesteerde hiermee tegen de tanende kwaliteit van het Eurovisiesongfestival, waarbij muzikaal talent niet langer de leidende factor voor succes leek te zijn. Bovendien bleken de kijkcijfers voor omroep ORF teleurstellend. Oostenrijk keerde een jaar later weer terug, maar behaalde met een voorlaatste plaats in de halve finale het slechtste resultaat uit zijn historie. Dit deed de Oostenrijkers besluiten het songfestival voor onbepaalde tijd de rug toe te keren. In een verklaring uitte de ORF forse kritiek op de stemming tijdens het songfestival, waarbij politiek en geografie een steeds belangrijkere rol speelden en bepaalde landen werden bevoordeeld. De omroep meldde dat het voor Oostenrijk geen zin zou hebben haar talenten naar een wedstrijd te sturen waarin zij bij voorbaat kansloos zouden zijn. Men hield wel de optie open om terug te keren als de stemprocedure zou worden aangepast. Na drie jaar afwezigheid, verscheen Oostenrijk in 2011 terug op het songfestival in buurland Duitsland, dat het festival een jaar eerder had weten te winnen.

Punten

Vanwege de gemeenschappelijke taal, zou het wellicht voor de hand kunnen liggen dat Oostenrijk vaak punten uitwisselt met Duitsland. De statistieken tonen echter dat de Oostenrijkers door de jaren heen het meest hebben gestemd op Engelstalige landen: het Verenigd Koninkrijk en Ierland. Ook werden er vaak punten gegeven aan Zweden.

Andersom krijgt Oostenrijk ook veel punten terug uit deze landen, vooral van het Verenigd Koninkrijk. België heeft vaak ook wel wat punten over voor de Oostenrijkse inzendingen.

Taal

Lange tijd was het voor de deelnemende landen op het Eurovisiesongfestival verplicht om in de eigen taal te zingen. Veruit de meeste Oostenrijkse inzendingen zijn dan ook vertolkt in het Duits. De eerste keer dat Oostenrijk een andere taal liet horen, was in 1963, toen het lied Vielleicht geschieht ein Wunder door Carmela Corren deels in het Engels werd vertolkt.

Tussen 1973 en 1976 bestond er op het songfestival een vrije taalregel. Oostenrijk maakte hier in 1976 gebruik van, met het Engelstalige My little world van Waterloo & Robinson. Ook de inzending van 1977 bevatte teksten in het Engels, hoewel het in dat jaar in feite weer verplicht was in de eigen taal aan te treden.

Sinds de vrije taalregel in 1999 heringevoerd werd, heeft Oostenrijk vooral Engelstalige liedjes naar het songfestival gestuurd. In 2005 was de Oostenrijkse inzending ook deels voorzien van een Spaanse tekst. In 2016 vaardigde Oostenrijk voor het eerst in haar geschiedenis een lied in het Frans af naar het songfestival.

Een aantal keren heeft Oostenrijk zich laten vertegenwoordigen door een lied in een dialect. In 1971 zong Marianne Mendt bijvoorbeeld in het stadsdialect van Wenen, en in 1996 trad George Nussbaumer aan in het Vorarlbergs. Komiek Alf Poier vertolkte in 2003 een lied in het Stiermarks. In 2012 werd door de Trackshittaz het Midden-Beiers op het songfestival geïntroduceerd.

Nationale selectie

De Oostenrijkse inzendingen voor het Eurovisiesongfestival zijn door de jaren heen vooral intern gekozen door omroep ORF. Pas in 1981 werd er voor het eerst een nationaal songfestival georganiseerd. Hierbij was zanger Marty Brem intern aangeduid door de ORF, en mocht het publiek vervolgens het lied kiezen. Tussen 1982 en 1984 werd dit concept uitgebreid en kreeg de kijker de gelegenheid om uit twaalf verschillende deelnemers zowel de artiest als het lied te selecteren.

Na enkele jaren van interne selectie, werd de Oostenrijkse inzending in 1990 en 1991 weer gekozen tijdens een speciale televisieshow. Hieraan namen tien verschillende artiesten deel. In 1990 ontstond tijdens de show Ein Song für Zagreb commotie, toen zangeres Monika Sutter van de groep Duett tijdens haar optreden flauwviel. Het optreden werd afgebroken, maar de groep wist desondanks te winnen en werd verkozen om naar Zagreb te gaan. Kort na de uitzending werd duidelijk dat het winnende lied niet origineel was; de groep had het twee jaar voordien al eens (tevergeefs) ingestuurd voor de nationale voorronde van Duitsland. Aangezien dit in strijd was met het reglement van het songfestival, kon de ORF niets anders doen dan de groep diskwalificeren. Hierop werd de aanvankelijke nummer 2, Simone Stelzer, afgevaardigd.

In 1993 besloot de ORF Tony Wegas intern te selecteren, maar werd het lied gekozen door het publiek. Een jaar later waren er acht kandidaten, maar werd de keuze gemaakt door een vakjury.

Tussen 2002 en 2005 organiseerde de ORF elk jaar een nationaal songfestival, met meerdere artiesten. Het publiek kon per televoting stemmen. In 2005 kwam er echter kritiek op de stemprocedure, waarbij ieder Bundesland evenveel punten mocht vergeven. Dit zou in het voordeel uitvallen van de dunbevolkte staten, waar oudere mensen in de meerderheid zijn. Na afloop van de show bleek dat de winnaar, Global Kryner, in totaal 45.000 stemmen minder had behaald dan de nummer 2, Alf Poier.

Ook tussen 2011 en 2013 werd een nationale voorselectie georganiseerd. Dit gebeurde in 2011 in de show Guten Morgen Düsseldorf, en in de twee daaropvolgende jaren onder de titel Österreich rockt den Song Contest. De beslissing werd gemaakt via televoting. In 2013 stemde ook een internationale vakjury mee. In 2015 werd de nationale voorronde voor het eerst uitgesmeerd over vier avonden.

Bijzonderheden

Eleonore Schwarz eindigde in 1962 met nul punten op de laatste plaats
Eleonore Schwarz eindigde in 1962 met nul punten op de laatste plaats
  • In 1956 werd in Zwitserland het eerste Eurovisiesongfestival georganiseerd, maar Oostenrijk had zich (net als Denemarken) te laat ingeschreven bij de EBU en kon zodoende niet deelnemen.
  • Oostenrijk is een van de weinige landen die bij het debuut meteen op de laatste plaats terechtkwam. Dit gebeurde in 1957 met het lied Wohin, kleines Pony? van Bob Martin.
  • In 1961 werd Oostenrijk vertegenwoordigd door een Griek, in 1963 door een Israëlische en in 1968 door een Tsjech.
  • Namens Oostenrijk nam Udo Jürgens vanaf 1964 drie jaar op rij deel aan het Eurovisiefestival. Bij zijn derde deelname in 1966 sleepte hij de eerste overwinning voor het land binnen met het lied Merci, chérie.
  • Boom boom boomerang van Schmetterlinge was in 1977 het eerste satirische lied in de geschiedenis van het Eurovisiesongfestival.
  • Gary Lux trad in de jaren tachtig driemaal aan voor Oostenrijk: in 1983 als onderdeel van de groep Westend, en solo in 1985 en 1987.
  • Thomas Forstner behaalde in 1989 een vijfde plaats met Nur ein Lied, maar strandde twee jaar later met 0 punten op de laatste plaats.
  • Tony Wegas kwam in 1992 en 1993 tweemaal op rij uit voor Oostenrijk.
  • In 1996 deed Oostenrijk mee met de blinde zanger George Nussbaumer, die op de tiende plaats eindigde.
  • Alf Poier nam in 2003 het songfestival op de hak met zijn satirische inzending Weil der Mensch zählt.
  • De zeskoppige folkgroep Global Kryner trad in 2005 aan met het lied Y así, een lied over een Cubaans meisje dat verliefd wordt op een Oostenrijkse jodelaar. In het nummer wordt ook gejodeld.
  • In 2014 vaardigde Oostenrijk de travestiet Conchita Wurst af naar het Eurovisiesongfestival. De opvallende verschijning van Wurst zorgde voor veel media-aandacht en oogstte tevens veel kritiek in binnen- en buitenland. Met haar lied Rise like a phoenix wist Wurst op het songfestival echter toch te overtuigen: ze won zowel de halve finale als de finale, waarmee Oostenrijk na 48 jaar weer eens zegevierde.
  • Na de winst van Conchita Wurst, mocht Oostenrijk het festival in 2015 organiseren. Hierdoor was de band The Makemakes direct gekwalificeerd voor de finale. Oostenrijk kreeg echter geen punten. Het was de eerste keer in de geschiedenis van het Eurovisiesongfestival dat het gastland nul punten toebedeeld kreeg.

Oostenrijkse deelnames

Jaar Artiest Titel Fin. Ptn. Semi Ptn. Taal
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland
1957
Bob Martin Wohin, kleines Pony? 10 3 Duits
Vlag van Nederland
1958
Liane Augustin Die ganze Welt braucht Liebe 5 8 Duits
Vlag van Frankrijk
1959
Ferry Graf Der K und K Kalypso aus Wien 9 4 Duits
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
1960
Harry Winter Du hast mich so fasziniert 7 6 Duits
Vlag van Frankrijk
1961
Jimmy Makulis Sehnsucht 15 1 Duits
Vlag van Luxemburg
1962
Eleonore Schwarz Nur in der Wiener Luft 13 0 Duits
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
1963
Carmela Corren Vielleicht geschieht ein Wunder 7 16 Duits en Engels
Vlag van Denemarken
1964
Udo Jürgens Warum nur, warum? 6 11 Duits
Vlag van Italië
1965
Udo Jürgens Sag ihr, ich laß sie grüßen 4 16 Duits
Vlag van Luxemburg
1966
Udo Jürgens Merci, chérie 1 31 Duits
Vlag van Oostenrijk
1967
Peter Horton Warum es hunderttausend Sterne gibt 14 2 Duits
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
1968
Karel Gott Tausend Fenster 13 2 Duits
Vlag van Ierland
1971
Marianne Mendt Musik 16 66 Weens
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
1972
Milestones Falter im Wind 5 100 Duits
Vlag van Nederland
1976
Waterloo & Robinson My little world 5 80 Engels
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
1977
Schmetterlinge Boom boom boomerang 17 11 Duits
Vlag van Frankrijk
1978
Springtime Mrs. Caroline Robinson 15 14 Duits
Vlag van Israël
1979
Christina Simon Heute in Jerusalem 18 5 Duits
Vlag van Nederland
1980
Blue Danube Du bist Musik 8 64 Duits
Vlag van Ierland
1981
Marty Brem Wenn du da bist 17 20 Duits
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
1982
Mess Sonntag 9 57 Duits
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland
1983
Westend Hurricane 9 53 Duits
Vlag van Luxemburg
1984
Anita Einfach weg 19 5 Duits
Vlag van Zweden
1985
Gary Lux Kinder dieser Welt 8 60 Duits
Vlag van Noorwegen
1986
Timna Brauer Die Zeit ist einsam 18 12 Duits
Vlag van België
1987
Gary Lux Nur noch Gefühl 20 8 Duits
Vlag van Ierland
1988
Wilfried Lisa, Mona Lisa 21 0 Duits
Vlag van Zwitserland
1989
Thomas Forstner Nur ein Lied 5 97 Duits
Vlag van Joegoslavië (1943-1992)
1990
Simone Keine Mauern mehr 10 58 Duits
Vlag van Italië
1991
Thomas Forstner Venedig im Regen 22 0 Duits
Vlag van Zweden
1992
Tony Wegas Zusammen geh’n 10 63 Duits
Vlag van Ierland
1993
Tony Wegas Maria Magdalena 14 32 Duits
Vlag van Ierland
1994
Petra Frey Für den Frieden der Welt 17 19 Duits
Vlag van Ierland
1995
Stella Jones Die Welt dreht sich verkehrt 13 67 Duits
Vlag van Noorwegen
1996
George Nussbaumer Weil’s dr guat got 10 68 Vorarlbergs
Vlag van Ierland
1997
Bettina Soriat One step 21 12 Duits
Vlag van Israël
1999
Bobbie Singer Reflection 10 65 Engels
Vlag van Zweden
2000
The Rounder Girls All to you 14 24 Engels
Vlag van Estland
2002
Manuel Ortega Say a word 18 24 Engels
Vlag van Letland
2003
Alf Poier Weil der Mensch zählt 6 101 Stiermarks
Vlag van Turkije
2004
Tie Break Du bist 21 9 X X Duits
Vlag van Oekraïne
2005
Global Kryner Y así X X 21 30 Engels en Spaans
Vlag van Finland
2007
Eric Papilaya Get a life – get alive X X 27 4 Engels
Vlag van Duitsland
2011
Nadine Beiler The secret is love 18 64 7 69 Engels
Vlag van Azerbeidzjan
2012
Trackshittaz Woki mit deim Popo X X 18 8 Midden-Beiers
Vlag van Zweden
2013
Natália Kelly Shine X X 14 27 Engels
Vlag van Denemarken
2014
Conchita Wurst Rise like a phoenix 1 290 1 169 Engels
Vlag van Oostenrijk
2015
The Makemakes I am yours 26 0 X X Engels
Vlag van Zweden
2016
Zoë Loin d’ici 13 151 7 170 Frans
Vlag van Oekraïne
2017
Nathan Trent Running on air 16 93 7 147 Engels
Vlag van Portugal
2018
Cesár Sampson Nobody but you 3 342 4 231 Engels
Vlag van Israël
2019
PÆNDA Limits X X 17 21 Engels
Vlag van Nederland
2021
Vincent Bueno Amen X X 12 66 Engels
Vlag van Italië
2022
LUM!X feat. Pia Maria Halo X X 15 42 Engels
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
2023
Teya & Salena
Kleur Betekenis
Eerste plaats
Tweede plaats
Derde plaats
Laatste plaats
Gastland

Punten

In de periode 1957-2022. Punten gegeven in de halve finales zijn in deze tabellen niet meegerekend.

Gegeven door Oostenrijk[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Land Punten
1
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
 Verenigd Koninkrijk
209
2
Vlag van Zweden
 Zweden
190
3
Vlag van Ierland
 Ierland
172
4
Vlag van Zwitserland
 Zwitserland
162
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk

Gegeven aan Oostenrijk[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Land Punten
1
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
 Verenigd Koninkrijk
126
2
Vlag van België
 België
121
3
Vlag van Ierland
 Ierland
103
4
Vlag van Zweden
 Zweden
100
5
Vlag van Duitsland
 Duitsland
97

Twaalf punten gegeven aan Oostenrijk

Aantal Land Wanneer
3
Vlag van België
 België
1989, 2014
Vlag van Italië
 Italië
1989, 1990, 2014
2
Vlag van Bulgarije
 Bulgarije
2017 (Jury), 2018 (Jury)
Vlag van Griekenland
 Griekenland
1989, 2014
Vlag van Ierland
 Ierland
1992, 2014
Vlag van Israël
Israël
2014, 2018 (Jury)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
 Verenigd Koninkrijk
2014, 2018 (Jury)
1
Vlag van Bosnië en Herzegovina
 Bosnië en Herzegovina
1993
Vlag van Duitsland
 Duitsland
2011
Vlag van Estland
Estland
2018 (Jury)
Vlag van Finland
 Finland
2014
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
1996
Vlag van IJsland
IJsland
2018 (Jury)
Vlag van Litouwen
 Litouwen
2018 (Jury)
Vlag van Malta
 Malta
1996
Vlag van Nederland
 Nederland
2014
Vlag van Polen
 Polen
2018 (Jury)
Vlag van Portugal
Portugal
2014
Vlag van Roemenië
 Roemenië
2018 (Jury)
Vlag van Slovenië
 Slovenië
2014
Vlag van Spanje
 Spanje
2014
Vlag van Turkije
 Turkije
2002
Vlag van Zweden
 Zweden
2014
Vlag van Zwitserland
 Zwitserland
2014

Twaalf punten gegeven door Oostenrijk

(Vetgedrukte landen waren ook de winnaar van dat jaar.)

Jaar Land Jaar Land Jaar Land
1976
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
1990
Vlag van Ierland
 Ierland
2007
Vlag van Servië
 Servië
1977
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
 Verenigd Koninkrijk
1991
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
2011
Vlag van Bosnië en Herzegovina
 Bosnië en Herzegovina
1978
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
1992
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
 Verenigd Koninkrijk
2012
Vlag van Zweden
 Zweden
1979
Vlag van Zwitserland
 Zwitserland
1993
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
 Verenigd Koninkrijk
2013
Vlag van Azerbeidzjan
 Azerbeidzjan
1980
Vlag van Nederland
 Nederland
1994
Vlag van Polen
 Polen
2014
Vlag van Armenië
 Armenië
1981
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
1995
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
 Verenigd Koninkrijk
2015
Vlag van Australië
 Australië
1982
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
 Verenigd Koninkrijk
1996
Vlag van Nederland
 Nederland
2016
Vlag van Australië
 Australië (Jury)
Vlag van Polen
 Polen (Televoting)
1983
Vlag van Israël
Israël
1997
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
 Verenigd Koninkrijk
2017
Vlag van Nederland
 Nederland (Jury)
Vlag van Portugal
Portugal
(Televoting)
1984
Vlag van Zweden
 Zweden
1999
Vlag van Bosnië en Herzegovina
 Bosnië en Herzegovina
2018
Vlag van Israël
Israël
(Jury)
Vlag van Tsjechië
 Tsjechië (Televoting)
1985
Vlag van Noorwegen
Noorwegen
2000
Vlag van Duitsland
 Duitsland
2019
Vlag van Noord-Macedonië
 Noord-Macedonië (Jury)
Vlag van Zwitserland
 Zwitserland (Televoting)
1986
Vlag van Ierland
 Ierland
2002
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
 Verenigd Koninkrijk
2021
Vlag van IJsland
IJsland (Jury)
Vlag van Servië
 Servië (Televoting)
1987
Vlag van Ierland
 Ierland
2003
Vlag van Turkije
 Turkije
2022
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
 Verenigd Koninkrijk (Jury)
Vlag van Oekraïne
 Oekraïne
(Televoting)
1988
Vlag van Denemarken
 Denemarken
2004
Vlag van Servië en Montenegro
 Servië en Montenegro
1989
Vlag van Zweden
 Zweden
2005
Vlag van Kroatië
 Kroatië

Fotogalerij

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Oostenrijk op het Eurovisiesongfestival
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.

X

Wikiwand 2.0 is here 🎉! We've made some exciting updates - No worries, you can always revert later on