For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Sam Querrey.

Sam Querrey

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Sam Querrey
Sam Querrey
Persoonlijke informatie
Nationaliteit
Vlag van de Verenigde Staten
Amerikaanse
Geboorteplaats San Francisco
Geboortedatum 7 oktober 1987
Woonplaats Las Vegas
Lengte 1,98 m
Profdebuut 2006
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld 13.448.418 US dollar
Coach Craig Boynton
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 383–325
Titels 10
Hoogste positie 11e (26 februari 2018)
Huidige positie 13e (11 juni 2018)
Olympische Spelen 1e ronde (2008)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië
Australian Open
3e ronde (2007, 2008, 2013, 2014, 2016)
Vlag van Frankrijk
Roland Garros
3e ronde (2013)
Vlag van Verenigd Koninkrijk
Wimbledon
Halve finale (2017)
Vlag van de Verenigde Staten
US Open
Kwartfinale (2017)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 177–185
Titels 5
Hoogste positie 23e (17 mei 2010)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië
Australian Open
3e ronde (2010)
Vlag van Frankrijk
Roland Garros
3e ronde (2008)
Vlag van Verenigd Koninkrijk
Wimbledon
2e ronde (2009, 2015)
Vlag van de Verenigde Staten
US Open
Halve finale (2015)
Laatst bijgewerkt op: 4 juli 2021
Portaal 
Portaalicoon
 
Tennis

Sam Austin Querrey (San Francisco, 7 oktober 1987) is een Amerikaans tennisser. Hij is prof sinds 2006. Hij kwam in 2007 voor het eerst de top 100 en de top 50 binnen. Zijn hoogste plaats op de ATP-ranglijst is de 17e, die hij behaalde op 31 januari 2011.

Querrey schreef in zijn carrière tien enkeltoernooien en vijf herendubbeltoernooien op zijn naam. Hij won ook drie challengers in het enkelspel. Zijn beste resultaat in het enkelspel op een grandslamtoernooi is de halve finale op Wimbledon 2017.

Carrière

Jaarverslagen

Junioren

Als junior haalde Querrey de kwartfinale op het juniorentoernooi van de US Open in 2004 en van Roland Garros in 2005. In 2005 maakte hij ook zijn grandslamdebuut op de US Open in het dubbelspel, gekoppeld aan Donald Young. Het duo verloor in de eerste ronde.

2006

Querrey werd proftennisser in 2006. In februari speelde hij zijn eerste toernooi op ATP-niveau, in San José. Zijn eerste winst op ATP-niveau behaalde hij op het Masterstoernooi van Indian Wells, waar hij in de eerste ronde zijn landgenoot Bobby Reynolds klopte. In de tweede ronde verloor hij van James Blake. In juni won hij zijn eerste challenger, in Yuba City en een maand later zijn tweede, in Winnetka. In september maakte hij zijn grandslamdebuut in het enkelspel op de US Open. Hij haalde er de tweede ronde. In het najaar won hij nog de challenger in Lubbock.

2007 - 2008

Op zijn eerste Australian Open haalde Querrey de derde ronde. Op de andere grandslamtoernooien van 2007 werd hij telkens in de eerste ronde uitgeschakeld. Op de US Open haalde hij in het dubbelspel echter wel de kwartfinale. Zijn beste resultaten van het jaar waren twee kwartfinales in februari (in Memphis en Las Vegas) en de halve finale in Indianapolis en zijn eerste Masterskwartfinale in Cincinnati tijdens de zomermaanden. In januari 2007 was Querrey voor het eerst de top 100 binnengekomen en in augustus van dat jaar de top 50. Hij eindigde het jaar voor het eerst binnen de top 100, op plaats 63.

Begin 2008 evenaarde hij met een derde ronde op de Australian Open zijn prestatie van 2007. In februari haalde hij de halve finale in Delray Beach en een maand later won hij zijn eerste ATP-toernooi door in de finale van het ATP-toernooi van Las Vegas de Zuid-Afrikaan Kevin Anderson te verslaan. In april haalde hij de kwartfinale op de Masters van Monte Carlo. Op Roland Garros en Wimbledon verloor hij in de eerste ronde. Tijdens de zomer haalde hij zoals het jaar ervoor de halve finale in Indianapolis. Hij nam ook deel aan de Olympische Spelen in Peking, waar hij in de eerste ronde van het olympisch tennistoernooi werd uitgeschakeld door de Rus Igor Andrejev. Ook in het dubbelspel verloor hij, met John Isner, in de eerste ronde van het Russische duo Andrejev-Davydenko. Op de US Open haalde hij zijn beste grandslamresultaat door de vierde ronde te bereiken. Hij eindigde het jaar voor het eerst binnen de top 50, op plaats 39.

2009 - 2010

Querrey startte 2009 sterk met een finaleplaats in Auckland. Op de Australian Open lag hij er echter al in de openingsronde uit. In februari haalde hij twee kwartfinales: in San José en Memphis. Op Roland Garros verloor hij in de eerste ronde en op Wimbledon haalde hij de derde ronde. Tijdens de zomermaanden haalde hij enkele prachtige resultaten: drie finales (in Newport, Indianapolis en New Haven) en zijn tweede toernooizege, in Los Angeles. Na de US Open, waar hij de derde ronde haalde, kwam hij niet meer in actie door een bizar ongeluk in Bangkok waarbij hij door een glazen tafel zakte en de glasscherven in zijn rechterarm sneden en bijna belangrijke zenuwen raakten. Querrey eindigde het jaar op plaats 25.

Querrey startte 2010 met drie eersterondeverliezen, waaronder op de Australian Open. In februari haalde hij de halve finale in San José, en won hij het derde toernooi van zijn carrière, in Memphis, door zijn landgenoot John Isner in drie sets te kloppen. In beide toernooien wist Querrey trouwens ook het dubbelspel te winnen. Hij zette zijn goede vorm door met een enkelfinale in Houston en een dubbelfinale op de Masters van Rome in april en winst op het graveltoernooi van Belgrado in mei. Querrey was de eerste Amerikaan sinds 2003 die een Europees graveltoernooi wist te winnen.[1] Hij maakte ook deel uit van het Amerikaanse team dat in mei de finale haalde van de World Team Cup. Op Roland Garros werd hij verrassend in de eerste ronde gewipt door Robby Ginepri, maar Querrey maakte een goede overstap naar het gras met een toernooizege in Londen[2] en een vierde ronde op Wimbledon. Zijn overwinning in Londen maakte van Querrey de eerste speler van het seizoen die drie titels op drie verschillende ondergronden had gewonnen. Door zijn goede resultaten op gras kwam Querrey begin juni voor het eerst de top 20 binnen. Tijdens de zomer won hij zijn vierde titel van het jaar in Los Angeles. Op de US Open raakte hij tot de vierde ronde. Het najaar was echter niet zo succesvol als eerdere helft van het jaar, aangezien Querrey op de meeste toernooien in de eerste ronde werd uitgeschakeld. Niettemin haalde hij in november met een 18e plaats zijn hoogste positie op de ATP-ranglijst tot dan toe. Hij sloot het jaar ook af op die 18e plaats. Voor het eerst eindigde hij het tennisjaar in de top 20.

2011

Querrey verloor op de Australian Open meteen in de eerste ronde. Eind januari haalde hij de 17e plaats op de ATP-ranglijst en verbeterde hij zo zijn beste plaats tot dan toe met één plaats. In februari haalde hij de kwartfinale op het ATP-toernooi van Memphis, zijn beste resultaat van het voorjaar. Op Roland Garros verloor hij in de tweede ronde. In het dubbelspel was hij echter succesvoller, met een finaleplaats in Houston, een halve finale op de Madrid Masters en winst op het Masterstoernooi van Rome.[3] Querrey kwam na het ATP-toernooi van Londen gedurende drie maanden niet meer in actie door een operatie aan de elleboog en miste zo Wimbledon en de US Open.[4] Hij kwam terug op het circuit in september. Hij haalde nog een challengerfinale en de kwartfinale op het ATP-toernooi van Valencia. Mede door zijn afwezigheid en de tegenvallende resultaten eindigde Querrey het jaar op de 93e plaats.

Davis Cup

Querrey speelde in 2008 voor het eerst voor het Amerikaanse Davis Cupteam, in een duel tegen Spanje in de halve finale van de Wereldgroep. Hij speelde in 2008 en 2010 in de Davis Cup. In totaal speelde hij vijf enkelpartijen, waarvan hij er één won.

Palmares

Legenda
Grand Slam
Olympische Spelen
tot 2009 vanaf 2009
Tennis Masters Cup ATP Finals
ATP Masters Series ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold ATP Tour 500
ATP International Series ATP Tour 250

Enkelspel

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 9 maart 2008
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Las Vegas
Hardcourt
Vlag van Zuid-Afrika
Kevin Anderson
4-6, 6-3, 6-4 Details
2. 2 augustus 2009
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Los Angeles
Hardcourt
Vlag van Australië
Carsten Ball
6-4, 3-6, 6-1 Details
3. 21 februari 2010
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Memphis
Hardcourt
Vlag van de Verenigde Staten
John Isner
6-7, 7-6, 6-2 Details
4. 9 mei 2010
Vlag van Servië
ATP Belgrado
Gravel
Vlag van de Verenigde Staten
John Isner
3-6, 7-6, 6-4 Details
5. 13 juni 2010
Vlag van Verenigd Koninkrijk
ATP Londen
Gras
Vlag van de Verenigde Staten
Mardy Fish
7-6, 7-5 Details
6. 1 augustus 2010
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Los Angeles
Hardcourt
Vlag van Verenigd Koninkrijk
Andy Murray
5-7, 7-6(2), 6-3 Details
7. 29 juli 2012
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Los Angeles
Hardcourt
Vlag van Litouwen
Ričardas Berankis
6–0, 6–2 Details
8. 21 februari 2016
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Delray Beach
Hardcourt
Vlag van de Verenigde Staten
Rajeev Ram
6-4, 7-6(6) Details
9. 4 maart 2017
Vlag van Mexico
ATP Acapulco
Hardcourt
Vlag van Spanje
Rafael Nadal
6-3, 7-6(3) Details
10. 5 augustus 2017
Vlag van Mexico
ATP Cabo San Lucas
Hardcourt
Vlag van Australië
Thanasi Kokkinakis
6-3, 3-6, 6-2 Details
Verloren finales
1. 17 januari 2009
Vlag van Nieuw-Zeeland
ATP Auckland
Hardcourt
Vlag van Argentinië
Juan Martín del Potro
6-4, 6-4 Details
2. 12 juli 2009
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Newport
Gras
Vlag van de Verenigde Staten
Rajeev Ram
6-7, 7-5, 6-3 Details
3. 27 juli 2009
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Indianapolis
Hardcourt
Vlag van de Verenigde Staten
Robby Ginepri
2-6, 4-6 Details
4. 30 augustus 2009
Vlag van de Verenigde Staten
ATP New Haven
Hardcourt
Vlag van Spanje
Fernando Verdasco
4-6 6-7(6) Details
5. 5 april 2010
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Houston
Gravel
Vlag van Argentinië
Juan Ignacio Chela
7-5, 4-6, 3-6 Details
6. 12 april 2015
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Houston
Gravel
Vlag van de Verenigde Staten
Jack Sock
6-7, 6-7 Details
7. 28 juni 2015
Vlag van Verenigd Koninkrijk
ATP Nottingham
Gras
Vlag van Oezbekistan
Denis Istomin
6-7, 6-7 Details
8. 18 februari 2018
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Uniondale
Hardcourt (i)
Vlag van Zuid-Afrika
Kevin Anderson
6–4, 3–6, 6-7(1) Details
9. 29 juni 2019
Vlag van Verenigd Koninkrijk
ATP Eastbourne
Gras
Vlag van de Verenigde Staten
Taylor Fritz
3-6, 4-6 Details
10. 26 juni 2021
Vlag van Spanje
ATP Majorca
Gras
Vlag van Rusland
Daniil Medvedev
4-6, 2-6 Details
Gewonnen challengers
1. 5 juni 2006
Vlag van de Verenigde Staten
Yuba City
Hardcourt
Vlag van de Verenigde Staten
Sam Warburg
7-6, 6-1
2. 12 juli 2006
Vlag van de Verenigde Staten
Winnetka
Hardcourt
Vlag van Italië
Andrea Stoppini
6-2, 6-3
3. 18 september 2006
Vlag van de Verenigde Staten
Lubbock
Hardcourt
Vlag van Israël
Noam Okun
6-1, 6-4
4. 22 april 2014
Vlag van de Verenigde Staten
Sarasota
Gravel
Vlag van Italië
Paolo Lorenzi
6-1, 6-7(3), 6-3
5. 28 september 2014
Vlag van de Verenigde Staten
Napa
Hardcourt
Vlag van de Verenigde Staten
Tim Smyczek
6-3, 6-1
6. 5 oktober 2014
Vlag van de Verenigde Staten
Sacramento
Hardcourt
Vlag van de Verenigde Staten
Stefan Kozlov
6-3, 6-4
7. 12 oktober 2014
Vlag van de Verenigde Staten
Tiburon
Hardcourt
Vlag van Australië
John Millman
6-4, 6-2

Dubbelspel

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales herendubbel
1. 14 februari 2010
Vlag van de Verenigde Staten
ATP San José
Hardcourt
Vlag van de Verenigde Staten
Mardy Fish
Vlag van Duitsland
Benjamin Becker
Vlag van Argentinië
Leonardo Mayer
7-6, 7-5 Details
2. 15 februari 2010
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Memphis
Hardcourt
Vlag van de Verenigde Staten
John Isner
Vlag van Verenigd Koninkrijk
Ross Hutchins
Vlag van Australië
Jordan Kerr
6-4, 6-4 Details
3. 8 mei 2011
Vlag van Italië
ATP Rome
Gravel
Vlag van de Verenigde Staten
John Isner
Vlag van de Verenigde Staten
Mardy Fish
Vlag van de Verenigde Staten
Andy Roddick
Walk-over Details
4. 15 april 2012
Vlag van Italië
ATP Houston
Gravel
Vlag van de Verenigde Staten
James Blake
Vlag van de Filipijnen
Treat Conrad Huey
Vlag van Verenigd Koninkrijk
Dominic Inglot
7–6(14), 6–4 Details
5. 22 mei 2016
Vlag van Zwitserland
ATP Genève
Gravel
Vlag van de Verenigde Staten
Steve Johnson
Vlag van Zuid-Afrika
Raven Klaasen
Vlag van de Verenigde Staten
Rajeev Ram
6-4, 6-1 Details
Verloren finales herendubbel
1. 25 april 2010
Vlag van Italië
ATP Rome
Gravel
Vlag van de Verenigde Staten
John Isner
Vlag van de Verenigde Staten
Bob Bryan
Vlag van de Verenigde Staten
Mike Bryan
2-6, 3-6 Details
2. 4 april 2011
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Houston
Gravel
Vlag van de Verenigde Staten
John Isner
Vlag van de Verenigde Staten
Bob Bryan
Vlag van de Verenigde Staten
Mike Bryan
7-6(4), 2-6, [5-10] Details
3. 18 maart 2012
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Indian Wells
Hardcourt
Vlag van de Verenigde Staten
John Isner
Vlag van Spanje
Marc López
Vlag van Spanje
Rafael Nadal
2–6, 6–7(7) Details
4. 18 maart 2012
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Washington
Hardcourt
Vlag van Zuid-Afrika
Kevin Anderson
Vlag van de Filipijnen
Treat Conrad Huey
Vlag van Verenigd Koninkrijk
Dominic Inglot
6-7(5), 7-6(7), [5-10] Details
5. 27 juli 2014
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Atlanta
Hardcourt
Vlag van de Verenigde Staten
Steve Johnson
Vlag van Canada
Vasek Pospisil
Vlag van de Verenigde Staten
Jack Sock
3-6, 7-5, [5-10] Details
6. 14 februari 2016
Vlag van de Verenigde Staten
ATP Memphis
Hardcourt
Vlag van de Verenigde Staten
Steve Johnson
Vlag van Polen
Mariusz Fyrstenberg
Vlag van Mexico
Santiago González
4-6, 4-6 Details
7. 8 januari 2017
Vlag van Australië
ATP Brisbane
Hardcourt
Vlag van Luxemburg
Gilles Müller
Vlag van Australië
Thanasi Kokkinakis
Vlag van Australië
Jordan Thompson
6-7(7), 4-6 Details
8. 29 oktober 2017
Vlag van Oostenrijk
ATP Wenen
Hardcourt (i)
Vlag van Brazilië
Marcelo Demoliner
Vlag van India
Rohan Bopanna
Vlag van Uruguay
Pablo Cuevas
6-7(7), 7-6(4), [9-11] Details

Landencompetities

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner(s) Tegenstanders in finale Score Details
Verloren finales
3. 22-24 september 2017
Vlag van Tsjechië
Laver Cup
Hardcourt (i)
Vlag van de Verenigde Staten
John Isner
Vlag van Australië
Nick Kyrgios
Vlag van de Verenigde Staten
Jack Sock
Vlag van Canada
Denis Shapovalov
Vlag van de Verenigde Staten
Frances Tiafoe
Vlag van Spanje
Rafael Nadal
Vlag van Zwitserland
Roger Federer
Vlag van Duitsland
Alexander Zverev
Vlag van Kroatië
Marin Čilić
Vlag van Oostenrijk
Dominic Thiem
Vlag van Tsjechië
Tomáš Berdych
9-15 (12 wedstrijden) Details

Resultaten grote toernooien

Legenda
g.t. geen toernooi gehouden
l.c. lagere categorie
niet deelgenomen
G uitgeschakeld in de groepsfase
1R uitgeschakeld in de eerste ronde
2R uitgeschakeld in de tweede ronde
3R uitgeschakeld in de derde ronde
4R uitgeschakeld in de vierde ronde
KF uitgeschakeld in de kwartfinale
HF uitgeschakeld in de halve finale
F de finale verloren
W het toernooi gewonnen
w-v winst/verlies-balans

Enkelspel

toernooi 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021
grandslamtoernooien
Australian Open 3R 3R 1R 1R 1R 2R 3R 3R 1R 1R 3R 2R 1R 3R 1R
Roland Garros 1R 1R 1R 1R 2R 1R 3R 2R 1R 1R 1R 2R 1R 1R
Wimbledon 1R 1R 2R 4R 3R 1R 2R 2R KF HF 3R KF g.t.
US Open 2R 1R 4R 3R 4R 3R 2R 3R 1R 1R KF 1R 1R 1R
ATP Masters 1000
Indian Wells 2R 2R 2R 3R 3R 4R 2R 4R 2R 1R 3R 2R KF 2R g.t.
Miami 1R 2R 2R 2R 2R 3R 2R 4R 2R 2R 2R 3R 3R 1R g.t. 1R
Monte Carlo KF g.t.
Madrid l.c. 2R 1R 1R 1R 2R 3R g.t.
Rome 1R 1R 2R 2R 1R 1R 1R 3R 1R 1R
Montreal/Toronto 1R 1R 2R 3R 1R 2R 3R 2R g.t.
Cincinnati 1R KF 2R 3R 2R 2R 1R 2R 2R 1R 2R 2R 2R 1R
Shanghai l.c. 2R 3R 1R 1R 1R 3R 2R 1R g.t.
Parijs 1R 2R 1R KF 2R 2R 1R
olympisch
Olympische Spelen g.t. 1R g.t. g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 1 1 4 0 1 0 0 0 1 1 0 0 0 0
eindejaarsranking 130 63 39 25 18 93 22 46 35 59 31 13 51 44 53

Dubbelspel

toernooi 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 1R 3R 1R 1R 2R 3R 2R HF 3R 1R
Roland Garros 1R 3R 1R 1R 1R 2R 2R 1R 1R 1R
Wimbledon 1R 2R 1R 2R 1R 1R g.t.
US Open 1R 1R KF 1R 2R 1R 1R 1R HF 1R 1R
ATP Masters 1000
Indian Wells 1R HF 2R F 2R HF 2R 1R HF KF 1R g.t.
Miami 2R 1R 2R 2R 1R 1R HF 1R 2R HF KF g.t. 1R
Monte Carlo g.t.
Madrid l.c. 2R HF 2R 1R 1R g.t.
Rome 1R F W 1R 1R 1R 2R 1R 2R
Montreal/Toronto 1R KF g.t.
Cincinnati 1R 1R 2R 2R 2R HF 2R 1R 1R
Shanghai l.c. 1R 2R 2R 1R 2R g.t.
Parijs 2R 1R 1R 1R
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t. g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 0 0 2 1 1 0 0 0 1 0 0 0 0 0
eindejaarsranking 1414 838 110 205 152 30 38 45 216 64 38 97 57 72 79 179
Commons heeft mediabestanden in de categorie Sam Querrey.
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Sam Querrey
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.