Tim Mayotte - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Tim Mayotte.

Tim Mayotte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Tim Mayotte
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke informatie
Nationaliteit
 Verenigde Staten
Geboorteplaats Springfield (Massachusetts)
Geboortedatum 3 augustus 1960
Woonplaats Bradenton
Lengte 1,90 m
Gewicht 83,9 kg
Profdebuut 1981
Met pensioen 1992
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld 2.663.672 US dollar
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 340–202
Titels 12
Hoogste positie 7 (31 oktober 1988)
Olympische Spelen 1988 (zilver)
Grandslamresultaten
Australian Open
Halve finale (1983)
Roland Garros
2R (1988, 1989)
Wimbledon
Halve finale (1982)
US Open
Kwartfinale (1989)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 38–57
Titels 1
Hoogste positie 66 (3 januari 1983)
Laatst bijgewerkt op: 7 februari 2013
Portaal 
 
Tennis

Tim Mayotte (Springfield (Massachusetts), 3 augustus 1960) is een Amerikaanse voormalige professionele tennisser.

Carrière

Mayotte speelde tennis voor de universiteit van Stanford en won er in 1981 het NCAA-kampioenschap in het enkelspel. Dat jaar werd hij werd beroepsspeler en behaalde zijn enige titel in het dubbelspel aan de zijde van zijn broer Chris. In 1985 won hij zijn eerste proftoernooi, de Lipton Int. Players Championships in Delray Beach (de eerste editie van het latere ATP-toernooi van Miami).

Mayotte was een grote serve-and-volleyspeler, wiens spel op gras- en snelle banen het beste rendeerde. Hij bereikte de halve finale van de Grandslamtoernooien van Wimbledon in 1982 en van de Australian Open in 1983. Op het gravel van Roland Garros kwam hij nooit verder dan de tweede ronde.

Hij won 12 enkelspeltoernooien. In 1987 speelde hij vijf finales en won ze alle vijf. Hij bereikte de zevende plaats op de ATP Rankings in 1988. In dat jaar won hij ook een zilveren medaille op de Olympische Spelen in Seoel. Hij verloor daar in de finale van Miloslav Mečíř.

Hij stopte met het professionele tennis in 1992. Hij werd tennisleraar en -coach in New York. In 2009 werd hij aangenomen door de United States Tennis Association (USTA) als coach van jonge tennissers[1], maar hij nam in 2011 ontslag uit die functie omdat hij het niet eens was met het beleid van de USTA, die volgens hem niet open stond voor nieuwe ideeën.[2] Hij werd toen terug privé-coach.

Overwinningen

Enkelspel (12)

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Uitslag
1. 18 februari 1985
 USA Miami Masters
hardcourt
Scott Davis
4–6, 4–6, 6–3, 6–2, 6–4
2. 16 juni 1986
 GBR Queen's Club
gras
Jimmy Connors
6–4, 2–1, opgave
3. 9 februari 1987
 USA Philadelphia
tapijt
John McEnroe
3–6, 6–1, 6–3, 6–1
4. 6 april 1987
 USA Chicago
tapijt
David Pate
6–4, 6–2
5. 19 oktober 1987
 FRA Toulouse
hardcourt
Ricki Osterthun
6–2, 5–7, 6–4
6. 9 november 1987
 FRA Paris Indoor
tapijt
Brad Gilbert
2–6, 6–3, 7–5, 6–7, 6–3
7. 16 november 1987
 GER Frankfurt Cup
tapijt
Andrés Gómez
7–6, 6–4
8. 29 februari 1988
 USA Philadelphia
tapijt
John Fitzgerald
4–6, 6–2, 6–2, 6–3
9. 25 juli 1988
 USA Schenectady
hardcourt
Johan Kriek
5–7, 6–3, 6–2
10. 10 oktober 1988
 AUS Brisbane
hardcourt
Martin Davis
6–4, 6–4
11. 24 oktober 1988
 GER Frankfurt Cup
tapijt
Leonardo Lavalle
4–6, 6–4, 6–3
12. 31 juli 1989
 USA Washington D.C.
hardcourt
Brad Gilbert
3–6, 6–4, 7–5

Dubbelspel (1)

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Uitslag
1. 1981
 PUR San Juan
hardcourt
Chris Mayotte
Tim Gullikson
Eliot Teltscher
6–4, 7–6
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Tim Mayotte
Listen to this article