Tino Rossi - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Tino Rossi.

Tino Rossi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Tino Rossi
Tino Rossi in de jaren '30
Algemene informatie
Volledige naam Constantin Rossi
Bijnaam le rossignol corse
(de Corsicaanse nachtegaal)
Geboren 29 april 1907
Geboorteplaats Ajaccio (op Corsica)
Overleden 26 september 1983
Overlijdensplaats Neuilly-sur-Seine (bij Parijs)
Land
 Frankrijk
Werk
Jaren actief 1932-1983
Genre(s) operette, chanson, ballad
Beroep zanger, acteur
Instrument(en) gitaar
Label(s) Columbia
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
(en) Last.fm-profiel
Portaal 
 
Muziek

Tino Rossi, officieel Constantino Rossi (Ajaccio, 29 april 1907 - Neuilly-sur-Seine, 26 september 1983) was een Franse zanger van populaire muziek die optrad in muzikale revues, operettes en speelfilms. In een loopbaan van een halve eeuw zette hij meer 1000 uiteenlopende nummers op grammofoonplaat. Bij zijn overlijden werd geschat dat hij wereldwijd meer dan 250 miljoen platen had verkocht.[1][2][3]

Jeugd

Tino Rossi was de zoon van Laurent en Eugenie Rossi, en groeide op in een gezin met 8 kinderen. Zijn vader was kleermaker en zijn moeder verdeelde haar aandacht over het familiebedrijf en het huishouden. Constantin kreeg de naam van een eerder geboren kind dat eind 1906 al jong was overleden. Zijn geboortehuis stond aan de rue Cardinal Fesch 43 in Ajaccio.[4][5]

Stem

Als kind zong hij al graag en veel. Iedereen in zijn omgeving merkte dat hij een heel zuivere stem had. Hoewel hij goed kon leren, ging hij liever spijbelen.[5] Zijn stem had een lichte, vloeiende en wat omfloerste klank: een fluwelen stem met een bereik van bijna drie octaven.[1][5]

Doorbraak als zanger

Tino Rossi's populariteit als zanger begon pas echt na zijn verhuizing naar Parijs in 1934. Toen het Casino de Paris hem enkele maanden later contracteerde, betekende dat zijn doorbraak. Het publiek stroomde al gauw toe. Vooral vrouwen stonden soms urenlang massaal voor de deur, alleen maar om een glimp van hem op te vangen. Hij gold als een charmezanger bij uitstek en werd voor wat betreft zijn uiterlijke aantrekkingskracht wel vergeleken met Rudolf Valentino. Marcel Pagnol, de schrijver en regisseur met wie Rossi later enkele films maakte, zei toen al van hem: “Al zingt Tino uit het telefoonboek voor, de vrouwen beginnen te janken of te juichen, al naargelang zijn stemgebruik.”[3]

Huwelijk

Tijdens een optreden in 1941 leerde hij Lilia Vetti kennen. Na drie kortere huwelijken werd zij de echtgenote met wie hij zijn leven verder zou delen.[3]

Succes als zanger en acteur

Tino Rossi zong hits als Vieni... vieni..., Ave Maria en J'attendrai, maar bijvoorbeeld ook Yesterday van The Beatles. Zijn meest verkochte nummer is Petit Papa Noël, het meest geliefde Franstalige kerstliedje. Hij was de eerste artiest die wereldwijd miljoenen platen verkochte en kreeg een speciale massief gouden langspeelplaat uitgereikt voor de afzet van minstens 250 miljoen grammofoonplaten. Totdat Elvis Presley op het toneel verscheen, was er geen artiest die deze aantallen zelfs maar benaderde.[3][5]

Tino Rossi trad ook op als acteur in speelfilms en operettes. Hij maakte bij elkaar 25 films, waarvan Candide' in 1960 de laatste was. In deze films speelde hij meestal de rol van de jonge held. In een interview zei hij daarover: “Te veel en te lang. Ik liet me leiden door mijn ijdelheid.” Die ijdelheid illustreerde hij ook met de pakken die hij droeg: “Ik laat mijn kostuums altijd iets te groot maken, dan zeggen de mensen: "Goh, Tino, je bent magerder geworden" in plaats van "Goh, je wordt steeds dikker".”[3]

Latere loopbaan

Nadat zijn loopbaan leek afgelopen, beleefde hij in 1969 een verrassende terugkeer met de musical De Zonnekoopman. Hij trad op in veelbekeken tv-shows. Zijn laatste optreden als zanger was in 1982, in het Casino de Paris, waar het ooit ook was begonnen. Blijkens een interview was het hem vreemd te moede: “Ik miste er mijn oude vrienden Jean Gabin, Fernandel, Maurice Chevalier en Mistinguett te zeer. Ik voelde me er een eenzame oude man, die tevergeefs zocht naar de gezellige jaren van weleer.”[3]

Levenseinde

Desondanks had hij nog toekomstplannen die hij niet kon uitvoeren nadat hij begin 1983 in het ziekenhuis werd opgenomen en kanker aan de alvleesklier bleek te hebben. Tegenover de buitenstaander deed hij alsof hij weer de oude was. Bij de viering van het 42-jarig huwelijksjubileum met Lilia Vetti, had hij het nog over een terugkeer op het podium, net als in 1969: “Ik werk hard aan een nieuw repertoire, want ik wil nog meer schitteren dan vorig jaar. Ik zit alleen met een probleem, ik ben veel sneller moe. Toch wil ik mijn plannen doorzetten, want ik denk dat ik me zonder de muziek zal vervelen en snel oud zal worden.” Hij overleed echter op 26 september in het l'Hópital Américain in Neuilly, 76 jaar oud.[3]

Filmografie

Tino Rossi is vanaf 1934 tot en met 1977 in een dertigtal films te zien geweest en meestal ook als zanger te horen. Na enkele bijrollen waren er vanaf Marinella in 1936 veel films waarin hij als publieksmagneet ook de centrale hoofdrol speelde. Deze rollen zijn in onderstaande tabel onderstreept. Na Tourments speelde Rossi alleen nog bijrollen. De originele titels zijn links naar artikelen op de Franstalige Wikipedia.

Jaar
productie
Titel
(origineel)
Rol Première
Frankrijk
Titel
(Nederlands)
Première
Nederland
Opmerkingen
1934 Adémaï au Moyen Âge de troubadour 25 oktober 1935
1934 La Cinquième empreinte / Lilas blanc een zanger 13 juli 1934 De geheimzinnige vingerafdruk 30 oktober 1936
1934 Les Nuits moscovites de Napolitaanse zanger 21 november 1934 De nachten van Moskou / Moscousche Nachten 8 februari 1935
1935 Marseille korte film
1935 Justin de Marseille de zanger (als zichzelf) 5 april 1935
1935 L'Affaire Coquelet Jean Clairval 8 maart 1935
1935 Vogue, mon coeur zang 29 november 1935
1936 Au son des guitares Jeannot 29 oktober 1936 Corsicaansche Liefde / Corsikaansche Liefde 19 maart 1937
1936 Marinella Tino Pirelli 12 maart 1936 Marinella 2 juli 1937
1937 Lumières de Paris Carlo Ferrari 5 oktober 1938 Lumières de Paris / Parijsche stralen 25 juli 1947
1937 Naples au baiser de feu Mario Esposito 7 december 1937 Het gebeurde in Napels / Napels, bron der liefde 7 juni 1938
1942 Fièvres Jean Dupray 21 januari 1942 Het oude lied 4 augustus 1944
1943 Le Soleil a toujours raison Tonio 27 januari 1943
1943 Le Chant de l'exilé Ramon Etcheverry 21 april 1943
1943 Mon amour est près de toi Jacques Marton 29 september 1943
1944 L'Île d'amour Orsani, alias Bicchi 24 mei 1944 Het eiland der liefde 1 november 1946
1946 Destins André Cartier/Fred Cartier 18 december 1946 Destins 26 juli 1947 Spekholzerheide
1946 Le Gardian Renaud 15 mei 1946 (De) Begeerte / Le Guardian 6 juni 1947
22 juni 1948
Curaçao
Sittard
1946 Sérénade aux nuages Sylvio 6 maart 1946 Liefdesserenade 30 augustus 1946
1947 Le Chanteur inconnu Julien Mortal/Paolo 25 april 1947 De onbekende zanger 1 augustus 1947
1948 La Belle Meunière Franz Schubert 24 november 1948
1949 Deux amours Sylvain Vincent/Désiré Vincent 5 januari 1949
1949 Marlène Manuel Ceccaldi 2 september 1949
1950 Envoi de fleurs Paul Delmet 26 mei 1950
1951 Au pays du soleil Titin Olivieri 26 december 1951 In 't land van zonneschijn
1951 Paris chante toujours als zichzelf 29 november 1951
1952 Son dernier Noël Marc Damiani 1952 december 12 Haar laatste Kerstmis
1954 Si Versailles m'était conté de gondelier 9 maart 1954 Versailles, vorsten en vrouwen /Versailles - koningen en vrouwen 1 juli 1955
1954 Tourments Jacques Duffot, alias Tony Caylor 23 april 1954
1963 Jusqu'au bout du monde 18 januari 1963
1970 L'Âne de Zigliara / Une drôle de bourrique als zichzelf 3 september 1971
1977 Ciné Follies 9 maart 1977 documentaire (archiefbeelden)
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Tino Rossi
Listen to this article