Verlaten plaats na verkeersongeval (Nederland)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedia
Verlaten plaats na verkeersongeval, ook wel doorrijden na een aanrijding of vluchtmisdrijf, is een strafbaar feit in Nederland. Het misdrijf staat vermeld in artikel 7 van de Wegenverkeerswet 1994. De wet zegt dat ieder die betrokken is bij een verkeersongeval de locatie niet mag verlaten zonder zichzelf (en indien van toepassing zijn of haar motorvoertuig) behoorlijk te identificeren. De wet maakt hierbij geen onderscheid of er wel of geen lichamelijk letsel is of alleen materiële schade. Wel is het altijd verboden de plaats van het ongeval te verlaten als men weet (of moet vermoeden) dat daardoor een slachtoffer in hulpeloze toestand wordt achtergelaten (art 7 lid 1 onderdeel b WVW).
Mocht een betrokkene de plaats van het ongeval toch verlaten hebben zonder zich te identificeren, en meldt de betrokkene zich alsnog binnen 12 uur vrijwillig (uit eigen beweging) bij de politie, dan wordt geen strafvervolging ingesteld op basis van artikel 7 lid 1, aanhef en onderdeel a.[1] Dit geldt dus niet wanneer bij het verlaten van de plaats van het ongeval een slachtoffer in hulpeloze toestand werd achtergelaten (artikel 7 lid 1 onderdeel b).
Slachtoffers van het strafbare feit kunnen aangifte doen bij de politie, ook al is er alleen lichte blikschade. Hierna kunnen slachtoffers aanspraak maken op het Waarborgfonds Motorverkeer.