For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Vic Gentils.

Vic Gentils

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Vic Gentils: Beeld van burgemeester Lode Craeybeckx in het Openluchtmuseum voor beeldhouwkunst Middelheim
Vic Gentils: Beeld van burgemeester Lode Craeybeckx in het Openluchtmuseum voor beeldhouwkunst Middelheim

Victor (Vic) Gentils (Ilfracombe, Devon, Engeland, 19 april 1919 - Aalst, 27 februari 1997) was een Belgisch beeldhouwer en schilder. Hij was een vertegenwoordiger van het nieuw realisme.

Biografie

Vic Gentils werd in Engeland geboren als zoon van een Franse vader en een Vlaamse moeder. Hij studeerde in de jaren 1940 aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen. In het begin van zijn carrière schilderde hij vooral expressionistische landschappen maar hij evolueerde naar een meer neosurrealistische stijl. Vanaf 1958 legde hij zich toe op reliëfs van koperplaat op doek. In de volgende jaren begon hij met experimenteel beeldhouwen en assemblagekunst met houten en metalen recuperatiematerialen (o.a. piano-onderdelen, gebrand hout en meubelstukken). Met deze werken verwierf hij bekendheid. Zijn stijl evolueerde van streng en ritmisch naar steeds speels en barok. Vanaf 1969 poogde hij een verbinding te maken tussen schilder- en beeldhouwkunst in zijn werk.[1]

In 1958 was Gentils medeoprichter van de kunstenaarsgroep "G 58" in het Hessenhuis te Antwerpen en was lid van de Gentse Forumgroep. In 1964 vertegenwoordigde Gentils België op de Biënnale van Venetië en nam tevens deel aan de Biënnale van Kassel. In 1967 volgde deelname aan de Biënnale van São Paulo. In 1969 ontving hij de eerste Robert Giron-prijs. In 1977 werd hij onderscheiden als ridder in de Leopoldsorde. In 1993 werd hij in de Belgische adel opgenomen met de titel van ridder.

Zijn werk is onder andere te zien in de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België.

Werken

Voorbeelden:

  • Toccata en Fuga (1962)
  • Het Groot Schaakspel (1965)
  • Brazilia (1969)
  • Ensor et ses squelettes veulent se chauffer (1984)

Bibliografie

  • DE VISSER A., "De tweede helft, beeldende kunst na 1945", uitgeverij SUN, Nijmegen, 1998 (ISBN 9061686148), 430 pp., p.174
  • GEIRLANDT, K.J., FONCE, J. en GENTILS, Annie, "Vic Gentils", uitgeverij Lannoo, Tielt, 1994 (ISBN 9020925059), 375 pp.
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Vic Gentils
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.