For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for WGC - Matchplay 2011.

WGC - Matchplay 2011

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Werk aan de winkel
Dit artikel staat op een nalooplijst. Als de inhoud op verifieerbaarheid gecontroleerd is, kan dit sjabloon verwijderd worden. Bekijk ook de bewerkingsgeschiedenis om te zien of anderen hier al aan gewerkt hebben.
WGC - Matchplay
Officiële naam WGC-Accenture Match Play Championship
Jaar 2011
Plaats
Vlag van de Verenigde Staten
Marana, Arizona
Golfbaan Ritz-Carlton Golf Club
Par 72
Lengte 7124 m
Tour(s) Europese PGA Tour
Amerikaanse PGA Tour
Datum 23-27 februari
Prijzengeld $ 8.500.000
Titelhouder
Vlag van Engeland
Ian Poulter
Winnaar
Vlag van Engeland
Luke Donald
Vorige: 2010     Volgende: 2012
Portaal 
Portaalicoon
 
Golf
Titelverdediger Ian Poulter
Titelverdediger Ian Poulter

Het WGC - Matchplaykampioenschap van 2011 wordt van 23-27 februari gespeeld op de Ritz-Carlton Golf Club in Marana, Arizona, ongeveer 30 kilometer ten Noorden van Tucson. Het prijzengeld telt voor de Order of Merit van de Amerikaanse - en Europese PGA Tour en de Japan Golf Tour. Behalve geld krijgt de winnaar ook de Walter Hagen Cup.

Winnaar van 2010 was Ian Poulter, die in de finale zijn landgenoot Paul Casey versloeg. Alle vier halvefinalisten waren leden van de Europese PGA Tour, zeven van de kwartfinalisten ook.

Casey verloor voor de tweede keer in de finale, in 2009 verloor hij van de Australiër Geoff Ogilvy. Tiger Woods, die het toernooi reeds won in 2003, 2004 en 2008, en 32 van de 39 partijen op zijn naam schreef, verdiende bij dit toernooi het meest. In 2010 haalde hij bijna de € 4.000.000.

Ian Poulter, die een eigen kledinglijn heeft, heeft dit jaar zijn fans de gelegenheid om te beslissen hoe hij tijdens de eerste ronde gekleed zal gaan. De fans mogen uit drie plaatjes kiezen.

Woensdag 64 spelers

De 64 spelers die op de vrijdag voor het toernooi aan de top staan van de Official World Golf Ranking mogen meedoen. Voor het eerst spelen er drie teenagers mee: Ryo Ishikawa, Matteo Manassero en Seung-yul Noh. De oudste speler is de 47-jarige Miguel Jiménez. Edoardo en Francesco Molinari waren vorig jaar de eerste broers die ooit meededen, en zij zijn ook dit jaar aanwezig.

De spelers zijn in vier groepen verdeeld, die ieder de naam van een beroemde speler hebben gekregen. Iedere groep heeft 16 spelers, na de eerste ronde zijn er 8 spelers per ronde over.
De 17-jarige Matteo Manassero, Rookie of the Year 2010, is opgeklommen tot nummer 59 op de wereldranglijst en is de jongste speler die ooit aan deze matchplay heeft meegedaan. Het record stond op naam van Ryo Ishikawa, die toen 18 jaar en 153 jaar oud was en in 2011 weer meespeelt. Matteo speelt de eerste ronde tegen de 44-jarige Steve Stricker

WR = plaats op de wereldranglijst op 20 februari 2011. Nummer 22 Tim Clark, nummer 49 Vijay Singh en nummer 55 Kevin Na spelen niet, dus Thomas Bjørn, J.B. Holmes en Henrik Stenson mogen meedoen.

Groep Bobby Jones

WR Winnaar Uitslag WR Verliezer
1
Vlag van Engeland
Lee Westwood
3 & 2
69
Vlag van Zweden
Henrik Stenson (2007)
30
Vlag van de Verenigde Staten
Nick Watney
5 & 4
34
Vlag van de Verenigde Staten
Anthony Kim
46
Vlag van Zuid-Korea
K J Choi
1 up
15
Vlag van Zuid-Afrika
Retief Goosen
42
Vlag van de Verenigde Staten
Ryan Moore
3 & 1
16
Vlag van Italië
Francesco Molinari
59
Vlag van Italië
Matteo Manassero
2 & 1
8
Vlag van de Verenigde Staten
Steve Stricker (2001)
25
Vlag van Zuid-Afrika
Charl Schwartzel
Hole 20
39
Vlag van Japan
Ryo Ishikawa
9
Vlag van Engeland
Luke Donald
6 & 5
58
Vlag van de Verenigde Staten
Charley Hoffman
24
Vlag van Italië
Edoardo Molinari
3 & 2
41
Vlag van Schotland
Martin Laird

Groep Ben Hogan

WR Winnaar Uitslag WR Verliezer
5
Vlag van de Verenigde Staten
Phil Mickelson
6 & 5
64
Vlag van Australië
Brendan Jones
33
Vlag van de Verenigde Staten
Rickie Fowler
1 up
36
Vlag van Zweden
Peter Hanson
13
Vlag van de Verenigde Staten
Matt Kuchar
Hole 22
52
Vlag van Denemarken
Anders Hansen
47
Vlag van de Verenigde Staten
Bo Van Pelt
2 up
20
Vlag van Zuid-Afrika
Louis Oosthuizen
4
Vlag van Noord-Ierland
Graeme McDowell
4 & 2
63
Vlag van de Verenigde Staten
Heath Slocum
37
Vlag van Engeland
Ross Fisher
4 & 3
26
Vlag van Australië
Robert Allenby
57
Vlag van de Verenigde Staten
Stewart Cink
1 up
12
Vlag van Engeland
Ian Poulter (2010)
48
Vlag van Zuid-Korea
Y E Yang
Hole 20
21
Vlag van Spanje
Alvaro Quiros

Groep Gary Player

WR Winnaar Uitslag WR Verliezer
2
Vlag van Duitsland
Martin Kaymer
7 & 6
62
Vlag van Zuid-Korea
Seung-yul Noh
29
Vlag van Engeland
Justin Rose
2 & 1
31
Vlag van de Verenigde Staten
Zach Johnson
17
Vlag van Zweden
Robert Karlsson
5 & 3
50
Vlag van Japan
Hiroyuki Fujita
18
Vlag van de Verenigde Staten
Hunter Mahan
4 & 3
51
Vlag van de Verenigde Staten
Sean O'Hair
7
Vlag van Engeland
Rory McIlroy
4 & 2
61
Vlag van de Verenigde Staten
Jonathan Byrd
38
Vlag van de Verenigde Staten
Ben Crane
4 & 2
27
Vlag van Australië
Adam Scott
56
Vlag van de Verenigde Staten
Ryan Palmer
2 up
10
Vlag van de Verenigde Staten
Jim Furyk
23
Vlag van Spanje
Miguel Jiménez
2 & 1
44
Vlag van Japan
Yuta Ikeda

Groep Sam Snead

WR Winnaar Uitslag WR Verliezer
65
Vlag van Denemarken
Thomas Bjørn
1 up
3
Vlag van de Verenigde Staten
Tiger Woods (2003,'04, '08)
28
Vlag van Australië
Geoff Ogilvy (2006, 2009)
4 & 3
35
Vlag van Ierland
Pádraig Harrington
53
Vlag van de Verenigde Staten
Mark Wilson
Hole 19
14
Vlag van de Verenigde Staten
Dustin Johnson
19
Vlag van de Verenigde Staten
Bubba Watson
3 & 2
45
Vlag van de Verenigde Staten
Bill Haas
6
Vlag van Engeland
Paul Casey
Hole 19
60
Vlag van Australië
Richard Green
40
Vlag van Australië
Jason Day
3 & 2
32
Vlag van Zuid-Korea
Kyung-tae Kim
11
Vlag van Zuid-Afrika
Ernie Els
Hole 19
54
Vlag van de Verenigde Staten
Jeff Overton
66
Vlag van de Verenigde Staten
J.B. Holmes
4 & 2
43
Vlag van Colombia
Camilo Villegas

Phil Mickelson won al op hole 13, en de partij tussen Martin Kaymer en Seung-yul Noh was nog sneller over, Noh maakte slechts een birdie en speelde vier holes in par voordat hij zich op hole 12 gewonnen moest geven. Enkele partijen moesten na 18 holes nog doorspelen, Matt Kuchar en Anders Hansen zelfs tot hole 22.
Tiger Woods had het moeilijk tegen Thomas Bjørn en stond alleen even op hole 11 en 12 up. Op hole 18 maakte hij de vierde birdie van de dag, zodat ze naar hole 19 moesten. Daar gaf Woods zich gewonnen.

Donderdag 32 spelers

Tegen alle verwachtingen in verloren Ernie Els, Stewart Cink, Phil Mickelson en ook de tweede Molinari broer. Stewart Cink had in voorgaande jaren 66% van zijn partijen gewonnen en leek een grote kanshebber. Mickelson speelde dit toernooi voor de 12de keer en was nooit eerder met 6 & 5 verslagen. De 22-jarige Fowler had vijf birdies en een eagle gemaakt in twaalf holes en op Hole 13 hoefde hij zijn eagle-putt niet te maken. Mickelson gaf zich gewonnen.

Rickie Fowler versloeg Mickelson
Rickie Fowler versloeg Mickelson

Groep Bobby Jones

Winnaar Uitslag Verliezer
Vlag van de Verenigde Staten
Nick Watney
1 up
Vlag van Engeland
Lee Westwood
Vlag van de Verenigde Staten
Ryan Moore
5 & 4
Vlag van Zuid-Korea
K J Choi
Vlag van Italië
Matteo Manassero
1 up
Vlag van Zuid-Afrika
Charl Schwartzel
Vlag van Engeland
Luke Donald
2 & 1
Vlag van Italië
Edoardo Molinari

Groep Ben Hogan

Winnaar Uitslag Verliezer
Vlag van de Verenigde Staten
Rickie Fowler
6 & 5
Vlag van de Verenigde Staten
Phil Mickelson
Vlag van de Verenigde Staten
Matt Kuchar
3 & 2
Vlag van de Verenigde Staten
Bo Van Pelt
Vlag van Noord-Ierland
Graeme McDowell
4 & 2
Vlag van Engeland
Ross Fisher
Vlag van Zuid-Korea
Y E Yang
4 & 3
Vlag van de Verenigde Staten
Stewart Cink

Groep Gary Player

Winnaar Uitslag Verliezer
Vlag van Duitsland
Martin Kaymer
Hole 20
Vlag van Engeland
Justin Rose
Vlag van de Verenigde Staten
Hunter Mahan
2 up
Vlag van Zweden
Robert Karlsson
Vlag van de Verenigde Staten
Ben Crane
8 & 7
Vlag van Noord-Ierland
Rory McIlroy
Vlag van Spanje
Miguel Ángel Jiménez
4 & 2
Vlag van de Verenigde Staten
Ryan Palmer

Groep Sam Snead

Winnaar Uitslag Verliezer
Vlag van Australië
Geoff Ogilvy
1 up
Vlag van Denemarken
Thomas Bjørn
Vlag van de Verenigde Staten
Bubba Watson
6 & 5
Vlag van de Verenigde Staten
Mark Wilson
Vlag van Australië
Jason Day
4 & 2
Vlag van Engeland
Paul Casey
Vlag van de Verenigde Staten
J.B. Holmes
1 up
Vlag van Zuid-Afrika
Ernie Els

Vrijdag 16 spelers

In iedere groep wordt door vier spelers gespeeld.

Groep Bobby Jones

Winnaar Uitslag Verliezer
Vlag van de Verenigde Staten
Ryan Moore
Hole 19
Vlag van de Verenigde Staten
Nick Watney
Vlag van Engeland
Luke Donald
3 & 2
Vlag van Italië
Matteo Manassero

Groep Ben Hogan

Winnaar Uitslag Verliezer
Vlag van de Verenigde Staten
Matt Kuchar
2 & 1
Vlag van de Verenigde Staten
Rickie Fowler
Vlag van Zuid-Korea
Y E Yang
3 & 2
Vlag van Noord-Ierland
Graeme McDowell

Groep Gary Player

Winnaar Uitslag Verliezer
Vlag van Duitsland
Martin Kaymer
2 & 1
Vlag van de Verenigde Staten
Hunter Mahan
Vlag van Spanje
Miguel Ángel Jiménez
7 & 6
Vlag van de Verenigde Staten
Ben Crane

Groep Sam Snead

Winnaar Uitslag Verliezer
Vlag van de Verenigde Staten
Bubba Watson
6 & 4
Vlag van Australië
Geoff Ogilvy
Vlag van de Verenigde Staten
J.B. Holmes
1 up
Vlag van de Verenigde Staten
Jason Day

Zaterdag 8 spelers

Finalist Kaymer
Finalist Kaymer
Finalist Donald
Finalist Donald

Zaterdag ochtend

In iedere groep zijn twee spelers overgebleven. 's Ochtends spelen zij de kwartfinale, de ronde die bepaalt wie in iedere groep de winnaar is.

Groep Bobby Jones

Winnaar Uitslag Verliezer
Vlag van Engeland
Luke Donald
5 & 4
Vlag van de Verenigde Staten
Ryan Moore

Groep Ben Hogan

Winnaar Uitslag Verliezer
Vlag van de Verenigde Staten
Matt Kuchar
2 & 1
Vlag van Zuid-Korea
Y E Yang

Groep Gary Player

Winnaar Uitslag Verliezer
Vlag van Duitsland
Martin Kaymer
1 up
Vlag van Spanje
Miguel Ángel Jiménez

Groep Sam Snead

Winnaar Uitslag Verliezer
Vlag van de Verenigde Staten
Bubba Watson
Hole 19
Vlag van de Verenigde Staten
J.B. Holmes

Zaterdag middag

's Middags is de halve finale. Hierin spelen de winnaars van Groep Bobby Jones en Groep Ben Hogan tegen elkaar en de winnaars van Groep Gary Player en Groep Sam Snead.
De partij tussen Luke Donald en Matt Kuchar was snel voorbij, de partij tussen Martin Kaymer en Bubba Watson duurde veel langer. Beiden stonden even 1up, maar na hole 14 stonden ze weer all square. Hole 15 en 16 werden door Watson met bogeys verloren, op hole 17 maakte hij zijn derde birdie, en stond Kaymer nog 1up. Op hole 18 maakten beiden een par en had Kaymer gewonnen. Ook werd Kaymer hierdoor wederom de nummer 1 van de wereldranglijst.

Groep Bobby Jones Uitslag Groep Ben Hohan
Vlag van Engeland
Luke Donald
6 & 5
Vlag van de Verenigde Staten
Matt Kuchar
Groep Gary Player Uitslag Groep Sam Snead
Vlag van Duitsland
Martin Kaymer
1 up
Vlag van de Verenigde Staten
Bubba Watson

Zondag: Finale

Op zondag worden slechts twee partijen gespeeld. De verliezers van de halve finale spelen de troostfinale en daarna spelen de winnaars van de halve finale om de trofee.
Door hun positie in de (troost)finale hebben deze vier spelers veel punten gekregen op de OWGR, en daarmee zijn zij in de ranglijst gestegen tot de hieronder genoemde positie.

Kuchar stond na negen holes 2 up, en uiteindelijk won hij op hole 17 met 2&1 van Bubba Watson.

Donald en Kaymer stonden na negen holes all square en speelden beiden boven par. Daarna maakte Donald een birdie op hole 11, Kaymer een bogey op hole 12 en Donald een birdie op hole 15. Hij stond toen +3, na een par op hole 16 won Donald met 3&2.

Finale
WR Winnaar Uitslag WR 2de plaats
3
Vlag van Engeland
Luke Donald
3 & 2
1
Vlag van Duitsland
Martin Kaymer
Troostfinale
WR 3de plaars Uitslag WR 4de plaats
4
Vlag van de Verenigde Staten
Matt Kuchar
2 & 1
5
Vlag van de Verenigde Staten
Bubba Watson
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
WGC - Matchplay 2011
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.