For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Wet van Titius-Bode.

Wet van Titius-Bode

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Johann Elert Bode, die de formule publiceerde
Johann Elert Bode, die de formule publiceerde

De wet van Titius-Bode, eerder onterecht ook wel de wet van Bode genoemd, is een formule uit de astronomie die door de Duitse astronoom Bode (1747-1826) gepubliceerd werd en in 1766 ontdekt was door Titius (1729-1796), maar later helemaal geen natuurwet bleek te zijn. Ze geeft de afstand van planeten tot de zon op basis van hun rangnummer.

De formule luidt:

Hierin is

de afstand in astronomische eenheden (AE) van de planeet,
het rangnummer van de planeet, gerekend vanaf de zon.

Dus:

n Berekende afstand tot de zon Werkelijke afstand tot de zon
1 a = 0,4 + 0,15 = 0,55
(of als n = –oneindig wordt genomen:
a = 0,4 + 0,0 = 0,4)
(Mercurius): 0,387
2 a = 0,4 + 0,3 = 0,7 (Venus): 0,723
3 a = 0,4 + 0,6 = 1,0 (Aarde): 1,000
4 a = 0,4 + 1,2 = 1,6 (Mars): 1,524
5 a = 0,4 + 2,4 = 2,8 Klopt ongeveer met Ceres en de planetoïden: a ~ 2,8
6 a = 0,4 + 4,8 = 5,2 (Jupiter): 5,203
7 a = 0,4 + 9,6 = 10,0 (Saturnus): 9,537
8 a = 0,4 + 19,2 = 19,6 (Uranus): 19,191
9 a = 0,4 + 38,4 = 38,8 (Neptunus 30,069)
Pluto 39,482
10 a = 0,4 + 76,8 = 77,2 Op deze afstand bevinden zich scattered disk objecten van de Kuipergordel, zoals dwergplaneet Eris (67,8); deze hebben echter sterk excentrische banen.

Er is geen wetenschappelijke onderbouwing van de al 300 jaar bekende "wet", anders dan de overeenkomst met de waargenomen afstanden van de toen bekende planeten. Sommige astronomen denken dat het verschijnsel van baanresonantie de ruimte tussen de planeten in zekere mate kan verklaren. Omdat de wet alleen houdbaar was, als voor Jupiter rangnummer 6 wordt gehanteerd, is door astronomen voorspeld dat zich tussen Mars en Jupiter een nog onontdekte planeet zou bevinden. Toen Uranus in 1781 en Ceres in 1801 werden ontdekt, werden deze ontdekkingen beschouwd als een sterk bewijs dat de wet klopte en betrouwbaar was. Voor de later ontdekte planeet Neptunus (1846) en dwergplaneet Pluto (1930) week de werkelijke afstand aanmerkelijk af.

Men neemt heden ten dage aan dat het een wiskundig 'toeval' is: zeker als je rekening houdt met de genoemde baanresonantie kun je in ieder willekeurig stabiel planetensysteem een eenvoudig verband vinden tussen plaatsnummer en grootte van de omloopbaan.

De wetmatigheid werd ontdekt door de astronoom Johann Daniel Titius en werd in 1768 gepubliceerd door zijn collega Johann Elert Bode (1747-1826) in zijn boek Anleitung zur Kenntnis des gestirnten Himmels auf jede einzele Monate des Jahres eingerichtet (Instructies voor de kennis van de sterrenhemel aangepast aan elke afzonderlijke maand van het jaar).

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Wet van Titius-Bode
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.