For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Wielerklassieker.

Wielerklassieker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Een wielerklassieker, of kortweg klassieker, is in de wielersport de titel die sporters, pers en toeschouwers geven aan een belangrijke eendaagse wedstrijd.

Tom Boonen achtervolgd door Fabian Cancellara in de wielerklassieker Parijs-Roubaix in 2008.
Tom Boonen achtervolgd door Fabian Cancellara in de wielerklassieker Parijs-Roubaix in 2008.

Klassieker

De UCI, de internationale wielerbond, kent de term niet. Waarom een wedstrijd klassieker genoemd wordt is niet duidelijk. Ouderdom speelt een rol, maar verklaart niet waarom een betrekkelijk jonge wedstrijd als de Amstel Gold Race al sinds de jaren zeventig en de Strade Bianche gestart in 2007 zo beschouwd worden. Tussen klassiekers onderling is een zekere hiërarchie aan te geven: een overwinning in Parijs-Roubaix telt zwaarder dan één in Gent-Wevelgem. Door de tijd heen is de reputatie van wedstrijden veranderd. De Ronde van Vlaanderen was voor de Tweede Wereldoorlog vooral een Vlaamse trainingswedstrijd, die amper in de schaduw kon staan van Milaan-San Remo. Aangezien beide wedstrijden lange tijd op dezelfde dag werden verreden trok de eerste zelden een internationaal deelnemersveld. Pas na de oorlog begon de Ronde van Vlaanderen aan de opmars tot de status van de belangrijke wedstrijd die zij nu, anno 2020, heeft. De Waalse Pijl, hoewel jonger, is jarenlang hoger gewaardeerd dan de andere Ardense klassieker Luik-Bastenaken-Luik, maar wordt nu[(sinds) wanneer?] vaak gezien als semi-klassieker. Het Desgrange-Colombo klassement, de eerste poging een regelmatigheidsklassement over het hele seizoen in te voeren, nam aanvankelijk twee klassiekers op uit de drie grote wielerlanden: Parijs-Roubaix en Grote Herfstprijs uit Frankrijk, de Ronde van Vlaanderen en de Waalse Pijl uit België en Milaan-San Remo en de Ronde van Lombardije uit Italië. Later werd Luik-Bastenaken-Luik toegevoegd.

Qua anciënniteit zijn de voorgaande zeven wedstrijden de oudste bestaande (eendaagse) wielerwedstrijden. Door hun lange historie zal hun reputatie niet snel minder worden en het is mede daarom niet vreemd dat deze wedstrijden behalve in het Desgrange-Colombo klassement, later zijn opgenomen in de Super Prestige, de Wereldbeker (WB) (met uitzondering van de Waalse Pijl), de UCI ProTour en uiteindelijk de UCI World Tour.

Toch kunnen ook oude wedstrijden hun reputatie verliezen en uiteindelijk verdwijnen. Dat overkwam bijvoorbeeld Bordeaux-Parijs, ooit een bijzonder prestigieuze wedstrijd (en bovendien de langste), maar in 1988 voor het laatst gereden. De reputatie van Parijs-Brussel, nota bene de enige grensoverschrijdende klassieker, is aan verandering onderhevig. Hoewel soms hoog gewaardeerd heeft deze het nooit tot de monumentale status van de top zeven kunnen schoppen.

Voor de invoering van de Wereldbeker kende de UCI wedstrijden van Hors Categorie (HC) en 1e t/m 4e Categorie. Dit kwam niet geheel overeen met de beleving van het begrip klassieker onder sporters en publiek. Tot het rijtje HC behoorden Parijs-Roubaix, Ronde van Vlaanderen, Milaan-San Remo, Luik-Bastenaken-Luik, de Parijs-Tours en de Ronde van Lombardije. De Amstel Gold Race, Gent-Wevelgem, Omloop Het Volk, Parijs-Brussel en Waalse Pijl waren 1e categorie. Elk jaar kreeg - bij toerbeurt - een van die wedstrijden de HC status. De HC status gaf een zekere bescherming aan de wedstrijd. Daarnaast waren er veel 1e categorie wedstrijden die niet als klassieker beschouwd werden, althans minder publiciteit kregen. De Super Prestige, de commerciële voorloper van de Wereldbeker, hanteerde een puntenwaardering die dichter aanlag tegen wat als klassieker beschouwd wordt.

De invoering van de Wereldbeker heeft dat veranderd. Eerder genoemde HC wedstrijden werden WB koersen en het rijtje werd uitgebreid met de Amstel Goldrace en het Kampioenschap van Zürich. Tevens werden enkele wedstrijden toegevoegd, die voorheen amper status hadden, zoals de Clásica San Sebastián en de Ronde van Hamburg. Wedstrijden met een langere historie en grotere status werden hiermee gepasseerd. Er werden zelfs nieuwe 'klassiekers' opgezet in landen die geen traditionele wielerlanden waren, maar wel commercieel interessant: Groot-Brittannië (verscheidene namen, zie onder), Noord-Amerika (Ronde van Philadelphia en Grand Prix des Amériques) en Japan (Japan Cup). Deze werden na enkele jaren niet meer verreden.

De Wereldbeker is inmiddels weer opgevolgd door de UCI ProTour en later de UCI World Tour. Hierbij werden naast alle voormalige HC wedstrijden ook enkele klassiekers van de eerste categorie, zoals Gent-Wevelgem, toegevoegd. De World Tour omvat meer wedstrijden dan alleen de eendagsklassiekers, en telt diverse kleinere ronden en de drie grote ronden.

Voorjaarsklassieker

Een voorjaarsklassieker is de benaming voor de klassieke wielerkoersen in het voorjaar.

Het Europese wielervoorjaar wordt traditioneel geopend met de GP La Marseillaise in Zuid-Frankrijk, begin februari. In Italië wordt het seizoen met een soortgelijke wedstrijd geopend, de Grote Prijs van de Etruskische Kust. De eerste echte klassiekers vinden aan het einde van de maand plaats, tijdens het "Belgisch openingsweekend": de kasseiwedstrijden Omloop Het Nieuwsblad en Kuurne-Brussel-Kuurne staan dan op het programma. De laatste grote wedstrijd in het voorjaar is de Duitse wedstrijd Rund um den Henninger Turm, die begin mei wordt verreden. Als het voorjaar eindigt staat de Ronde van Italië vaak op het punt te beginnen.

Tot de voorjaarsklassiekers behoren vooral kasseiklassiekers - zoals de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix - en klassiekers met een heuvelachtig parcours, bijvoorbeeld de Amstel Gold Race of Luik-Bastenaken-Luik. Vier van de vijf "Monumenten" vinden in maart en april plaats, waarvan de eerste, Milaan-San Remo, bekendstaat als La Primavera (de lente).

Wedstrijden

De volgorde waarin deze wedstrijden verreden worden is meestal hetzelfde. Een aantal voorjaarsklassiekers, in de volgorde waarin ze verreden worden:

Vlag van Frankrijk
GP La Marseillaise
Vlag van Italië
Trofeo Laigueglia
Vlag van België
Omloop Het Nieuwsblad
Vlag van België
Kuurne-Brussel-Kuurne
Vlag van Italië
Strade Bianche
Vlag van Italië
Milaan-Turijn
Vlag van Italië
Milaan-San Remo

Vlag van België
Dwars door Vlaanderen
Vlag van België
E3 Harelbeke
Vlag van België
Gent-Wevelgem
Vlag van België
Ronde van Vlaanderen
Vlag van België
Scheldeprijs
Vlag van Frankrijk
Parijs-Roubaix
Vlag van Frankrijk
Parijs-Camembert

Vlag van Frankrijk
GP Denain
Vlag van België
Brabantse Pijl
Vlag van Spanje
Klasika Primavera
Vlag van Nederland
Amstel Gold Race
Vlag van België
Waalse Pijl
Vlag van België
Luik-Bastenaken-Luik
Vlag van Duitsland
Eschborn-Frankfurt

Najaarsklassieker

Een najaarsklassieker is de benaming voor de klassieke wielerkoersen in het najaar, meestal na de drie grote ronden. De deelnemerslijsten zijn vaak wat zwakker dan in het voorjaar, omdat veel renners hun seizoen al hebben afgesloten. De bekendste najaarsklassiekers zijn Parijs-Tours, de Ronde van Lombardije en de voormalige Züri Metzgete. Ook Parijs-Brussel, GP Fourmies, Ronde van Emilia en de Ronde van de Drie Valleien kennen een lange geschiedenis. Veel Italiaanse semi-klassiekers worden verreden in het najaar.

In België en Nederland zijn de belangrijkste najaarswedstrijden de Druivenkoers Overijse, de Omloop van de Vlaamse Scheldeboorden, de Memorial Rik Van Steenbergen, de GP Jef Scherens, de Tour de Rijke.

Wedstrijden

Vlag van Spanje
Clásica San Sebastián
Vlag van Duitsland
Vattenfall Cyclassics
Vlag van Italië
Ronde van de Drie Valleien
Vlag van Frankrijk
GP Ouest France-Plouay
Vlag van Canada
GP Quebec

Vlag van Canada
GP Montreal
Vlag van Frankrijk
Vlag van België
Parijs-Brussel
Vlag van Frankrijk
GP Fourmies
Vlag van Italië
Ronde van Lazio
Vlag van Italië
Ronde van Emilia

Vlag van Frankrijk
Parijs-Tours
Vlag van Italië
Ronde van Piemonte
Vlag van Italië
Ronde van Lombardije

Voormalige wedstrijden

Sommige klassiekers, waaronder wedstrijden die alleen in naam een 'klassieker' waren (zie boven), worden niet meer gehouden. Vaak zijn ze verdwenen omwille van financiële problemen of waren ze niet meer aangepast aan het moderne wielrennen[1]:

Vlag van Frankrijk
Alpenklassieker
Vlag van Frankrijk
Bordeaux-Parijs
Vlag van Canada
GP des Amériques
Vlag van Zwitserland
Kampioenschap van Zürich

Vlag van Italië
Milaan-Mantova
Vlag van Italië
Milaan-Vignola
Vlag van Frankrijk
Parijs-Brest-Parijs
Vlag van Portugal
Porto-Lissabon

Vlag van Italië
Ronde van Lazio
Vlag van Italië
Ronde van Romagna
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Wincanton Classic

De Monumenten

De vijf Monumenten zijn de wedstrijden die over het algemeen beschouwd worden als de oudste, langste en meest prestigieuze klassiekers in het wielrennen. Ze hebben elk een rijke geschiedenis en specifieke kenmerken. Het zijn de eendagswedstrijden waarin de meeste punten te verdienen zijn in de World Tour (500 punten voor de winnaar).

  • Vlag van Italië
    Milaan-San Remo – de eerste grote klassieker op de kalender, haar Italiaanse naam is La Primavera (De Lente) aangezien ze eind maart gereden wordt. De eerste editie was in 1907. Milaan-San Remo staat bekend als sprintklassieker: hoewel het de langste wedstrijd van het seizoen is (ca. 300 km), is het parcours langs de Ligurische kust voornamelijk vlak, waardoor vaak sprinters om de zege strijden.
  • Vlag van België
    Ronde van Vlaanderen – de eerste kasseiklassieker, begin april op de kalender. En is het monument dat samen met Parijs-Roubaix door vele het hoogst aangeschreven staat. De eerste editie was in 1913, wat van de Ronde de jongste van de vijf Monumenten maakt . De wedstrijd staat bekend om haar zenuwachtig koersverloop over smalle, bochtige wegen en korte maar steile hellingen in de Vlaamse Ardennen en enkele kasseistroken in de Zwalm. De wedstrijd ondergaat elk jaar enkele parcourswijzigingen: sinds 1998 start de Ronde in Brugge en sinds 2017 in Antwerpen. Sinds 2012 eindigt ze in Oudenaarde.
  • Vlag van Frankrijk
    Parijs-Roubaix – de Koningin van de Klassiekers of de Hel van het Noorden wordt traditioneel een week na de Ronde van Vlaanderen gereden en vormt het hoogtepunt van de kasseiklassiekers. De eerste editie was in 1896. De zwaartepunten zijn de talrijke lange kasseistroken, die vaak extreem stoffig of modderig zijn, waardoor de wedstrijd door velen beschouwd wordt als de meest heroïsche eendagswedstrijd van het jaar. De wedstrijd eindigt op de iconische Vélodrome André Pétrieux van Roubaix.
  • Vlag van België
    Luik-Bastenaken-Luik – de laatste Ardennenklassieker, eind april op de kalender, is het traditionele sluitstuk van de voorjaarswedstrijden. De 'Doyenne' (Ouderdomsdeken), omdat ze de oudste klassieker is, werd voor het eerst in 1892 georganiseerd als amateurwedstrijd; de eerste professionele editie werd in 1894 gehouden. Kenmerkend is de opeenvolging van steile heuvels in de Ardennen, waardoor het een bijzonder slopende wedstrijd is die meestal betwist wordt door klimmers en specialisten van de Grote Rondes.
  • Vlag van Italië
    Ronde van Lombardije – de Herfstklassieker of de Koers van de Vallende Bladeren, wordt eind september of begin oktober gereden. De eerste editie werd in 1905 georganiseerd onder de naam Milaan-Milaan en vanaf 1907 als de Ronde van Lombardije. Sinds 2012 is de wedstrijd enkele weken vooruitgeschoven op de kalender en wordt ze één week na het wereldkampioenschap gereden, waardoor ze ook geldt als een revanchewedstrijd voor de geklopte renners van het WK. De wedstrijd loopt over een gevarieerd en zwaar parcours rond het Comomeer met een vlakke aankomst in Como en wordt veelal gewonnen door klimmers met een sterke spurt.

De Ronde van Vlaanderen kent naast de editie voor mannen vanaf 2004 ook een vrouwenwedstrijd. Milaan-San Remo had tussen 1999 en 2005 ook een editie voor vrouwen, de Primavera Rosa.[2] Vanaf 2017 heeft ook Luik-Bastenaken-Luik een vrouwenvariant.[3] In 2021 reden de vrouwen voor de eerste maal Parijs-Roubaix.

Records

Drie renners wonnen in hun carrière alle vijf de monumenten, allen Belgische renners: Rik Van Looy, Eddy Merckx en Roger De Vlaeminck. Merckx is de enige die alle wedstrijden meer dan één keer won; een derde overwinning in de Ronde van Lombardije (1973) werd hem ontnomen na een positieve dopingcontrole.[4] Vijf renners bleven in hun carrière hangen op vier monumenten. De Ier Sean Kelly won alle monumenten meermaals behalve de Ronde van Vlaanderen, waarin hij drie keer tweede eindigde (1984, 1986 en 1987). De Nederlander Hennie Kuiper won elk monument eenmaal behalve Luik-Bastenaken-Luik, waarin hij in 1980 als tweede finishte. Ook de Fransman Louison Bobet won elke wedstrijd behalve Luik-Bastenaken-Luik. Fred De Bruyne en Germain Derycke wonnen eveneens vier van de vijf monumenten, maar nooit de Ronde van Lombardije, waarin De Bruyne in 1955 wel tweede werd. Derycke heeft die wedstrijd maar eenmaal gereden. Ook Philippe Gilbert noteerde vanaf 2019 vier van de vijf monumenten op zijn erelijst. Alleen Milaan-San Remo ontbreekt op zijn erelijst.

Renner Land MSR RVV PR LBL RVL Totaal
Eddy Merckx
Vlag van België
 België
7 2 3 5 2 19
Roger De Vlaeminck
Vlag van België
 België
3 1 4 1 2 11
Costante Girardengo
Vlag van Italië
 Italië
6 0 0 0 3 9
Fausto Coppi
Vlag van Italië
 Italië
3 0 1 0 5 9
Seán Kelly
Vlag van Ierland
 Ierland
2 0 2 2 3 9
Rik Van Looy
Vlag van België
 België
1 2 3 1 1 8
Gino Bartali
Vlag van Italië
 Italië
4 0 0 0 3 7
Tom Boonen
Vlag van België
 België
0 3 4 0 0 7
Fabian Cancellara
Vlag van Zwitserland
 Zwitserland
1 3 3 0 0 7
Henri Pélissier
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
1 0 2 0 3 6
Alfredo Binda
Vlag van Italië
 Italië
2 0 0 0 4 6
Fred De Bruyne
Vlag van België
 België
1 1 1 3 0 6
Francesco Moser
Vlag van Italië
 Italië
1 0 3 0 2 6
Moreno Argentin
Vlag van Italië
 Italië
0 1 0 4 1 6
Johan Museeuw
Vlag van België
 België
0 3 3 0 0 6
Gaetano Belloni
Vlag van Italië
 Italië
2 0 0 0 3 5
Rik Van Steenbergen
Vlag van België
 België
1 2 2 0 0 5
Bernard Hinault
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
0 0 1 2 2 5
Michele Bartoli
Vlag van Italië
 Italië
0 1 0 2 2 5
Paolo Bettini
Vlag van Italië
 Italië
1 0 0 2 2 5
Philippe Gilbert
Vlag van België
 België
0 1 1 1 2 5

Vermeld zijn renners die minimaal 5 keer een Monument gewonnen hebben. (MSR = Milaan-San Remo, RVV = Ronde van Vlaanderen, PR = Parijs-Roubaix, LBL = Luik-Bastenaken-Luik, RVL = Ronde van Lombardije). De renners in cursief zijn nog actief.

Meeste overwinningen in één jaar

Slechts één renner, Eddy Merckx, slaagde erin drie Monumenten in één jaar te winnen, en hij deed dit maar liefst vier keer:

Ook in 1973 won Merckx drie Monumenten, maar zijn overwinning in de Ronde van Lombardije werd hem ontnomen na een positieve dopingtest.

Winnaars

Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Luik-Bastenaken-Luik Ronde van Lombardije
1892 Geen wedstrijd Geen wedstrijd Geen wedstrijd
Vlag van België
Léon Houa (1/3)
Geen wedstrijd
1893
Vlag van België
Léon Houa (2/3)
1894
Vlag van België
Léon Houa (3/3)
1895 Geen wedstrijd
1896
Vlag van Duitse Keizerrijk
Josef Fischer
1897
Vlag van Italië
Maurice Garin (1/2)
1898
Vlag van Italië
Maurice Garin (2/2)
1899
Vlag van Frankrijk
Albert Champion
1900
Vlag van Frankrijk
Emile Bouhours
1901
Vlag van Frankrijk
Lucien Lesna (1/2)
1902
Vlag van Frankrijk
Lucien Lesna (2/2)
1903
Vlag van Frankrijk
Hippolyte Aucouturier (1/2)
1904
Vlag van Frankrijk
Hippolyte Aucouturier (2/2)
1905
Vlag van Frankrijk
Louis Trousselier
Vlag van Italië
Giovanni Gerbi
1906
Vlag van Frankrijk
Henri Cornet
Vlag van Italië
Giuseppe Brambilla
1907
Vlag van Frankrijk
Lucien Petit-Breton
Vlag van Frankrijk
Georges Passerieu
Vlag van Frankrijk
Gustave Garrigou (1/2)
1908
Vlag van België
Cyrille Van Hauwaert (1/2)
Vlag van België
Cyrille Van Hauwaert (2/2)
Vlag van Frankrijk
André Trousselier
Vlag van Luxemburg
François Faber (1/2)
1909
Vlag van Italië
Luigi Ganna
Vlag van Frankrijk
Octave Lapize (1/3)
Vlag van België
Victor Fastre
Vlag van Italië
Giovanni Cuniolo
1910
Vlag van Frankrijk
Eugène Christophe
Vlag van Frankrijk
Octave Lapize (2/3)
Geen wedstrijd
Vlag van Italië
Giovanni Michelotto
1911
Vlag van Frankrijk
Gustave Garrigou (2/2)
Vlag van Frankrijk
Octave Lapize (3/3)
Vlag van België
Joseph Van Daele
Vlag van Frankrijk
Henri Pélissier (1/6)
1912
Vlag van Frankrijk
Henri Pélissier (2/6)
Vlag van Frankrijk
Charles Crupelandt (1/2)
Vlag van België
Omer Verschoore
Vlag van Italië
Carlo Oriani
1913
Vlag van België
Odile Defraye
Vlag van België
Pol Deman (1/2)
Vlag van Luxemburg
François Faber (2/2)
Vlag van België
Maurits Moritz
Vlag van Frankrijk
Henri Pélissier (3/6)
1914
Vlag van Italië
Ugo Agostoni
Vlag van België
Marcel Buysse
Vlag van Frankrijk
Charles Crupelandt (2/2)
Geen wedstrijd
Vlag van Italië
Lauro Bordin
1915
Vlag van Italië
Ezio Corlaita
Geen wedstrijd Geen wedstrijd
Vlag van Italië
Gaetano Belloni (1/5)
1916 Geen wedstrijd
Vlag van Italië
Leopoldo Torricelli
1917
Vlag van Italië
Gaetano Belloni (2/5)
Vlag van België
Philippe Thys
1918
Vlag van Italië
Costante Girardengo (1/9)
Vlag van Italië
Gaetano Belloni (3/5)
1919
Vlag van Italië
Angelo Gremo
Vlag van België
Henri Vanlerberghe
Vlag van Frankrijk
Henri Pélissier (4/6)
Vlag van België
Leon Devos (1/2)
Vlag van Italië
Costante Girardengo (2/9)
1920
Vlag van Italië
Gaetano Belloni (4/5)
Vlag van België
Jules Vanhevel (1/2)
Vlag van België
Pol Deman (2/2)
Vlag van België
Léon Scieur
Vlag van Frankrijk
Henri Pélissier (5/6)
1921
Vlag van Italië
Costante Girardengo (3/9)
Vlag van België
René Vermandel (1/3)
Vlag van Frankrijk
Henri Pélissier (6/6)
Vlag van België
Louis Mottiat (1/2)
Vlag van Italië
Costante Girardengo (4/9)
1922
Vlag van Italië
Giovanni Brunero (1/3)
Vlag van België
Léon Devos (2/2)
Vlag van België
Albert Dejonghe
Vlag van België
Louis Mottiat (2/2)
Vlag van Italië
Costante Girardengo (5/9)
1923
Vlag van Italië
Costante Girardengo (6/9)
Vlag van Zwitserland
Heiri Suter (1/2)
Vlag van Zwitserland
Heiri Suter (2/2)
Vlag van België
René Vermandel (2/3)
Vlag van Italië
Giovanni Brunero (2/3)
1924
Vlag van Italië
Pietro Linari
Vlag van België
Gerard Debaets (1/2)
Vlag van België
Jules Van Hevel (2/2)
Vlag van België
René Vermandel (3/3)
Vlag van Italië
Giovanni Brunero (3/3)
1925
Vlag van Italië
Costante Girardengo (7/9)
Vlag van België
Julien Delbecque (1/2)
Vlag van België
Félix Sellier
Vlag van België
Georges Ronsse (1/2)
Vlag van Italië
Alfredo Binda (1/6)
1926
Vlag van Italië
Costante Girardengo (8/9)
Vlag van België
Denis Verschueren
Vlag van België
Julien Delbecque (2/2)
Vlag van België
Dieudonné Smets
Vlag van Italië
Alfredo Binda (2/6)
1927
Vlag van Italië
Pietro Chesi
Vlag van België
Gerard Debaets (2/2)
Vlag van België
Georges Ronsse (2/2)
Vlag van België
Maurice Raes
Vlag van Italië
Alfredo Binda (3/6)
1928
Vlag van Italië
Costante Girardengo (9/9)
Vlag van België
Jan Mertens
Vlag van Frankrijk
André Leducq
Vlag van België
Ernest Mottard
Vlag van Italië
Gaetano Belloni (5/5)
1929
Vlag van Italië
Alfredo Binda (4/6)
Vlag van België
Jef Dervaes
Vlag van België
Charles Meunier
Vlag van België
Alfons Schepers (1/4)
Vlag van Italië
Piero Fossati
1930
Vlag van Italië
Michele Mara (1/2)
Vlag van België
Frans Bonduel
Vlag van België
Julien Vervaecke
Vlag van Duitsland
Hermann Buse
Vlag van Italië
Michele Mara (2/2)
1931
Vlag van Italië
Alfredo Binda (5/6)
Vlag van België
Romain Gyssels (1/3)
Vlag van België
Gaston Rebry (1/4)
Vlag van België
Alfons Schepers (2/4)
Vlag van Italië
Alfredo Binda (6/6)
1932
Vlag van Italië
Alfredo Bovet
Vlag van België
Romain Gyssels (2/3)
Vlag van België
Romain Gyssels (3/3)
Vlag van België
Marcel Houyoux
Vlag van Italië
Antonio Negrini
1933
Vlag van Italië
Learco Guerra (1/2)
Vlag van België
Alfons Schepers (3/4)
Vlag van België
Sylvère Maes
Vlag van België
François Gardier
Vlag van Italië
Domenico Piemontesi
1934
Vlag van België
Jef Demuysere
Vlag van België
Gaston Rebry (2/4)
Vlag van België
Gaston Rebry (3/4)
Vlag van België
Theo Herckenrath
Vlag van Italië
Learco Guerra (2/2)
1935
Vlag van Italië
Giuseppe Olmo (1/2)
Vlag van België
Louis Duerloo
Vlag van België
Gaston Rebry (4/4)
Vlag van België
Alfons Schepers (4/4)
Vlag van Italië
Enrico Mollo
1936
Vlag van Italië
Angelo Varetto
Vlag van België
Louis Hardiquest
Vlag van Frankrijk
Georges Speicher
Vlag van België
Albert Beckaert
Vlag van Italië
Gino Bartali (1/7)
1937
Vlag van Italië
Cesare Del Cancia
Vlag van België
Michel D'Hooghe
Vlag van Italië
Jules Rossi
Vlag van België
Eloi Meulenberg
Vlag van Italië
Aldo Bini (1/2)
1938
Vlag van Italië
Giuseppe Olmo (2/2)
Vlag van België
Edgard De Caluwé
Vlag van België
Lucien Storme
Vlag van België
Alfons Deloor
Vlag van Italië
Cino Cinelli (1/2)
1939
Vlag van Italië
Gino Bartali (2/7)
Vlag van België
Karel Kaers
Vlag van België
Émile Masson
Vlag van België
Albert Ritserveldt
Vlag van Italië
Gino Bartali (3/7)
1940
Vlag van Italië
Gino Bartali (4/7)
Vlag van België
Achiel Buysse (1/3)
Geen wedstrijd Geen wedstrijd
Vlag van Italië
Gino Bartali (5/7)
1941
Vlag van Italië
Pierino Favalli
Vlag van België
Achiel Buysse (2/3)
Vlag van Italië
Mario Ricci (1/2)
1942
Vlag van Italië
Adolfo Leoni
Vlag van België
Briek Schotte (1/2)
Vlag van Italië
Aldo Bini (2/2)
1943
Vlag van Italië
Cino Cinelli (2/2)
Vlag van België
Achiel Buysse (3/3)
Vlag van België
Marcel Kint
Vlag van België
Richard Depoorter (1/2)
Geen wedstrijd
1944 Geen wedstrijd
Vlag van België
Rik Van Steenbergen (1/5)
Vlag van België
Maurice Desimpelaere
Geen wedstrijd
1945
Vlag van België
Sylvain Grysolle
Vlag van Frankrijk
Paul Maye
Vlag van België
Jean Engels
Vlag van Italië
Mario Ricci (2/2)
1946
Vlag van Italië
Fausto Coppi (1/9)
Vlag van België
Rik Van Steenbergen (2/5)
Vlag van België
Georges Claes (1/2)
Vlag van België
Prosper Depredomme (1/2)
Vlag van Italië
Fausto Coppi (2/9)
1947
Vlag van Italië
Gino Bartali (6/7)
Vlag van België
Emiel Faignaert
Vlag van België
Georges Claes (2/2)
Vlag van België
Richard Depoorter (2/2)
Vlag van Italië
Fausto Coppi (3/9)
1948
Vlag van Italië
Fausto Coppi (4/9)
Vlag van België
Briek Schotte (2/2)
Vlag van België
Rik Van Steenbergen (3/5)
Vlag van België
Maurice Mollin
Vlag van Italië
Fausto Coppi (5/9)
1949
Vlag van Italië
Fausto Coppi (6/9)
Vlag van Italië
Fiorenzo Magni (1/3)
Vlag van Italië
Serse Coppi
Vlag van Frankrijk
André Mahé[5]
Vlag van Frankrijk
Camille Danguillaume
Vlag van Italië
Fausto Coppi (7/9)
1950
Vlag van Italië
Gino Bartali (7/7)
Vlag van Italië
Fiorenzo Magni (2/3)
Vlag van Italië
Fausto Coppi (8/9)
Vlag van België
Prosper Depredomme (2/2)
Vlag van Italië
Renzo Soldani
1951
Vlag van Frankrijk
Louison Bobet (1/4)
Vlag van Italië
Fiorenzo Magni (3/3)
Vlag van Italië
Antonio Bevilacqua
Vlag van Zwitserland
Ferdy Kübler (1/2)
Vlag van Frankrijk
Louison Bobet (2/4)
1952
Vlag van Italië
Loretto Petrucci (1/2)
Vlag van België
Roger Decock
Vlag van België
Rik Van Steenbergen (4/5)
Vlag van Zwitserland
Ferdy Kübler (2/2)
Vlag van Italië
Giuseppe Minardi
1953
Vlag van Italië
Loretto Petrucci (2/2)
Vlag van Nederland
Wim van Est
Vlag van België
Germain Derijcke (1/4)
Vlag van België
Alois De Hertog
Vlag van Italië
Bruno Landi
1954
Vlag van België
Rik Van Steenbergen (5/5)
Vlag van België
Raymond Impanis (1/2)
Vlag van België
Raymond Impanis (2/2)
Vlag van Luxemburg
Marcel Ernzer
Vlag van Italië
Fausto Coppi (9/9)
1955
Vlag van België
Germain Derijcke (2/4)
Vlag van Frankrijk
Louison Bobet (3/4)
Vlag van Frankrijk
Jean Forestier (1/2)
Vlag van België
Stan Ockers
Vlag van Italië
Cleto Maule
1956
Vlag van België
Fred De Bruyne (1/6)
Vlag van Frankrijk
Jean Forestier (2/2)
Vlag van Frankrijk
Louison Bobet (4/4)
Vlag van België
Fred De Bruyne (2/6)
Vlag van Frankrijk
André Darrigade
1957
Vlag van Spanje
Miguel Poblet (1/2)
Vlag van België
Fred De Bruyne (3/6)
Vlag van België
Fred De Bruyne (4/6)
Vlag van België
Germain Derijcke (3/4)
Vlag van België
Frans Schoubben [6]
Vlag van Italië
Diego Ronchini
1958
Vlag van België
Rik van Looy (1/8)
Vlag van België
Germain Derijcke (4/4)
Vlag van België
Leon Vandaele
Vlag van België
Fred De Bruyne (5/6)
Vlag van Italië
Nino Defilippis
1959
Vlag van Spanje
Miguel Poblet (2/2)
Vlag van België
Rik van Looy (2/8)
Vlag van België
Noël Foré (1/2)
Vlag van België
Fred De Bruyne (6/6)
Vlag van België
Rik van Looy (3/8)
1960
Vlag van Frankrijk
René Privat
Vlag van België
Arthur De Cabooter
Vlag van België
Pino Cerami
Vlag van Nederland
Ab Geldermans
Vlag van België
Emile Daems (1/3)
1961
Vlag van Frankrijk
Raymond Poulidor
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Tom Simpson (1/3)
Vlag van België
Rik van Looy (4/8)
Vlag van België
Rik van Looy (5/8)
Vlag van Italië
Vito Taccone
1962
Vlag van België
Emile Daems (2/3)
Vlag van België
Rik van Looy (6/8)
Vlag van België
Rik van Looy (7/8)
Vlag van België
Jef Planckaert
Vlag van Nederland
Jo de Roo (1/3)
1963
Vlag van Frankrijk
Joseph Groussard
Vlag van België
Noël Foré (2/2)
Vlag van België
Emile Daems (3/3)
Vlag van België
Frans Melckenbeeck
Vlag van Nederland
Jo de Roo (2/3)
1964
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Tom Simpson (2/3)
Vlag van Duitsland
Rudi Altig (1/2)
Vlag van Nederland
Peter Post
Vlag van België
Willy Bocklant
Vlag van Italië
Gianni Motta
1965
Vlag van Nederland
Arie den Hartog
Vlag van Nederland
Jo de Roo (3/3)
Vlag van België
Rik van Looy (8/8)
Vlag van Italië
Carmine Preziosi
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Tom Simpson (3/3)
1966
Vlag van België
Eddy Merckx (1/19)
Vlag van België
Edward Sels
Vlag van Italië
Felice Gimondi (1/4)
Vlag van Frankrijk
Jacques Anquetil
Vlag van Italië
Felice Gimondi (2/4)
1967
Vlag van België
Eddy Merckx (2/19)
Vlag van Italië
Dino Zandegu
Vlag van Nederland
Jan Janssen
Vlag van België
Walter Godefroot (1/4)
Vlag van Italië
Franco Bitossi (1/2)
1968
Vlag van Duitsland
Rudi Altig (2/2)
Vlag van België
Walter Godefroot (2/4)
Vlag van België
Eddy Merckx (3/19)
Vlag van België
Valere Van Sweevelt
Vlag van België
Herman van Springel
1969
Vlag van België
Eddy Merckx (4/19)
Vlag van België
Eddy Merckx (5/19)
Vlag van België
Walter Godefroot (3/4)
Vlag van België
Eddy Merckx (6/19)
Vlag van België
Jean-Pierre Monseré
1970
Vlag van Italië
Michele Dancelli
Vlag van België
Eric Leman (1/3)
Vlag van België
Eddy Merckx (7/19)
Vlag van België
Roger De Vlaeminck (1/11)
Vlag van Italië
Franco Bitossi (2/2)
1971
Vlag van België
Eddy Merckx (8/19)
Vlag van Nederland
Evert Dolman
Vlag van België
Roger Rosiers
Vlag van België
Eddy Merckx (9/19)
Vlag van België
Eddy Merckx (10/19)
1972
Vlag van België
Eddy Merckx (11/19)
Vlag van België
Eric Leman (2/3)
Vlag van België
Roger De Vlaeminck (2/11)
Vlag van België
Eddy Merckx (12/19)
Vlag van België
Eddy Merckx (13/19)
1973
Vlag van België
Roger De Vlaeminck (3/11)
Vlag van België
Eric Leman (3/3)
Vlag van België
Eddy Merckx (14/19)
Vlag van België
Eddy Merckx (15/19)
Vlag van Italië
Felice Gimondi (3/4)
1974
Vlag van Italië
Felice Gimondi (4/4)
Vlag van Nederland
Cees Bal
Vlag van België
Roger De Vlaeminck (4/11)
Vlag van België
Georges Pintens
Vlag van België
Roger De Vlaeminck (5/11)
1975
Vlag van België
Eddy Merckx (16/19)
Vlag van België
Eddy Merckx (17/19)
Vlag van België
Roger De Vlaeminck (6/11)
Vlag van België
Eddy Merckx (18/19)
Vlag van Italië
Francesco Moser (1/6)
1976
Vlag van België
Eddy Merckx (19/19)
Vlag van België
Walter Planckaert
Vlag van België
Marc Demeyer
Vlag van België
Joseph Bruyère (1/2)
Vlag van België
Roger De Vlaeminck (7/11)
1977
Vlag van Nederland
Jan Raas (1/4)
Vlag van België
Roger De Vlaeminck (8/11)
Vlag van België
Roger De Vlaeminck (9/11)
Vlag van Frankrijk
Bernard Hinault (1/5)
Vlag van Italië
Gianbattista Baronchelli (1/2)
1978
Vlag van België
Roger De Vlaeminck (10/11)
Vlag van België
Walter Godefroot (4/4)
Vlag van Italië
Francesco Moser (2/6)
Vlag van België
Joseph Bruyère (2/2)
Vlag van Italië
Francesco Moser (3/6)
1979
Vlag van België
Roger De Vlaeminck (11/11)
Vlag van Nederland
Jan Raas (2/4)
Vlag van Italië
Francesco Moser (4/6)
Vlag van Duitsland
Dietrich Thurau
Vlag van Frankrijk
Bernard Hinault (2/5)
1980
Vlag van Italië
Pierino Gavazzi
Vlag van België
Michel Pollentier
Vlag van Italië
Francesco Moser (5/6)
Vlag van Frankrijk
Bernard Hinault (3/5)
Vlag van België
Fons De Wolf (1/2)
1981
Vlag van België
Fons De Wolf (2/2)
Vlag van Nederland
Hennie Kuiper (1/4)
Vlag van Frankrijk
Bernard Hinault (4/5)
Vlag van Zwitserland
Josef Fuchs
Vlag van Nederland
Hennie Kuiper (2/4)
1982
Vlag van Frankrijk
Marc Gomez
Vlag van België
René Martens
Vlag van Nederland
Jan Raas (3/4)
Vlag van Italië
Silvano Contini
Vlag van Italië
Giuseppe Saronni (1/2)
1983
Vlag van Italië
Giuseppe Saronni (2/2)
Vlag van Nederland
Jan Raas (4/4)
Vlag van Nederland
Hennie Kuiper (3/4)
Vlag van Nederland
Steven Rooks
Vlag van Ierland
Sean Kelly (1/9)
1984
Vlag van Italië
Francesco Moser (6/6)
Vlag van Nederland
Johan Lammerts
Vlag van Ierland
Sean Kelly (2/9)
Vlag van Ierland
Sean Kelly (3/9)
Vlag van Frankrijk
Bernard Hinault (5/5)
1985
Vlag van Nederland
Hennie Kuiper (4/4)
Vlag van België
Eric Vanderaerden (1/2)
Vlag van Frankrijk
Marc Madiot (1/2)
Vlag van Italië
Moreno Argentin (1/6)
Vlag van Ierland
Sean Kelly (4/9)
1986
Vlag van Ierland
Sean Kelly (5/9)
Vlag van Nederland
Adrie van der Poel (1/2)
Vlag van Ierland
Sean Kelly (6/9)
Vlag van Italië
Moreno Argentin (2/6)
Vlag van Italië
Gianbattista Baronchelli (2/2)
1987
Vlag van Zwitserland
Erich Mächler
Vlag van België
Claude Criquielion
Vlag van België
Eric Vanderaerden (2/2)
Vlag van Italië
Moreno Argentin (3/6)
Vlag van Italië
Moreno Argentin (4/6)
1988
Vlag van Frankrijk
Laurent Fignon (1/2)
Vlag van België
Eddy Planckaert (1/2)
Vlag van België
Dirk Demol
Vlag van Nederland
Adrie van der Poel (2/2)
Vlag van Frankrijk
Charly Mottet
1989
Vlag van Frankrijk
Laurent Fignon (2/2)
Vlag van België
Edwig van Hooydonck (1/2)
Vlag van België
Jean-Marie Wampers
Vlag van Ierland
Sean Kelly (7/9)
Vlag van Zwitserland
Tony Rominger (1/2)
1990
Vlag van Italië
Gianni Bugno (1/2)
Vlag van Italië
Moreno Argentin (5/6)
Vlag van België
Eddy Planckaert (2/2)
Vlag van België
Eric Van Lancker
Vlag van Frankrijk
Gilles Delion
1991
Vlag van Italië
Claudio Chiappucci
Vlag van België
Edwig Van Hooydonck (2/2)
Vlag van Frankrijk
Marc Madiot (2/2)
Vlag van Italië
Moreno Argentin (6/6)
Vlag van Ierland
Sean Kelly (8/9)
1992
Vlag van Ierland
Sean Kelly (9/9)
Vlag van Frankrijk
Jacky Durand
Vlag van Frankrijk
Gilbert Duclos-Lassalle (1/2)
Vlag van België
Dirk De Wolf
Vlag van Zwitserland
Tony Rominger (2/2)
1993
Vlag van Italië
Maurizio Fondriest
Vlag van België
Johan Museeuw (1/6)
Vlag van Frankrijk
Gilbert Duclos-Lassalle (2/2)
Vlag van Denemarken
Rolf Sørensen (1/2)
Vlag van Zwitserland
Pascal Richard (1/2)
1994
Vlag van Italië
Giorgio Furlan
Vlag van Italië
Gianni Bugno (2/2)
Vlag van Moldavië
Andrei Tchmil (1/3)
Vlag van Rusland
Evgeni Berzin
Vlag van Rusland
Vladislav Bobrik
1995
Vlag van Frankrijk
Laurent Jalabert (1/2)
Vlag van België
Johan Museeuw (2/6)
Vlag van Italië
Franco Ballerini (1/2)
Vlag van Zwitserland
Mauro Gianetti
Vlag van Italië
Gianni Faresin
1996
Vlag van Italië
Gabriele Colombo
Vlag van Italië
Michele Bartoli (1/5)
Vlag van België
Johan Museeuw (3/6)
Vlag van Zwitserland
Pascal Richard (2/2)
Vlag van Italië
Andrea Tafi (1/3)
1997
Vlag van Duitsland
Erik Zabel (1/4)
Vlag van Denemarken
Rolf Sørensen (2/2)
Vlag van Frankrijk
Frédéric Guesdon
Vlag van Italië
Michele Bartoli (2/5)
Vlag van Frankrijk
Laurent Jalabert (2/2)
1998
Vlag van Duitsland
Erik Zabel (2/4)
Vlag van België
Johan Museeuw (4/6)
Vlag van Italië
Franco Ballerini (2/2)
Vlag van Italië
Michele Bartoli (3/5)
Vlag van Zwitserland
Oscar Camenzind (1/2)
1999
Vlag van België
Andrei Tchmil (2/3)
Vlag van België
Peter Van Petegem (1/3)
Vlag van Italië
Andrea Tafi (2/3)
Vlag van België
Frank Vandenbroucke
Vlag van Italië
Mirko Celestino
2000
Vlag van Duitsland
Erik Zabel (3/4)
Vlag van België
Andrei Tchmil (3/3)
Vlag van België
Johan Museeuw (5/6)
Vlag van Italië
Paolo Bettini (1/5)
Vlag van Litouwen
Raimondas Rumšas
2001
Vlag van Duitsland
Erik Zabel (4/4)
Vlag van Italië
Gianluca Bortolami
Vlag van Nederland
Servais Knaven
Vlag van Zwitserland
Oscar Camenzind (2/2)
Vlag van Italië
Danilo Di Luca (1/2)
2002
Vlag van Italië
Mario Cipollini
Vlag van Italië
Andrea Tafi (3/3)
Vlag van België
Johan Museeuw (6/6)
Vlag van Italië
Paolo Bettini (2/5)
Vlag van Italië
Michele Bartoli (4/5)
2003
Vlag van Italië
Paolo Bettini (3/5)
Vlag van België
Peter Van Petegem (2/3)
Vlag van België
Peter Van Petegem (3/3)
Vlag van de Verenigde Staten
Tyler Hamilton
Vlag van Italië
Michele Bartoli (5/5)
2004
Vlag van Spanje
Óscar Freire (1/3)
Vlag van Duitsland
Steffen Wesemann
Vlag van Zweden
Magnus Bäckstedt
Vlag van Italië
Davide Rebellin
Vlag van Italië
Damiano Cunego (1/3)
2005
Vlag van Italië
Alessandro Petacchi
Vlag van België
Tom Boonen (1/7)
Vlag van België
Tom Boonen (2/7)
Vlag van Kazachstan
Alexander Vinokourov (1/2)
Vlag van Italië
Paolo Bettini (4/5)
2006
Vlag van Italië
Filippo Pozzato
Vlag van België
Tom Boonen (3/7)
Vlag van Zwitserland
Fabian Cancellara (1/7)
Vlag van Spanje
Alejandro Valverde (1/4)
Vlag van Italië
Paolo Bettini (5/5)
2007
Vlag van Spanje
Óscar Freire (2/3)
Vlag van Italië
Alessandro Ballan
Vlag van Australië
Stuart O'Grady
Vlag van Italië
Danilo Di Luca (2/2)
Vlag van Italië
Damiano Cunego (2/3)
2008
Vlag van Zwitserland
Fabian Cancellara (2/7)
Vlag van België
Stijn Devolder (1/2)
Vlag van België
Tom Boonen (4/7)
Vlag van Spanje
Alejandro Valverde (2/4)
Vlag van Italië
Damiano Cunego (3/3)
2009
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Mark Cavendish
Vlag van België
Stijn Devolder (2/2)
Vlag van België
Tom Boonen (5/7)
Vlag van Luxemburg
Andy Schleck
Vlag van België
Philippe Gilbert (1/5)
2010
Vlag van Spanje
Óscar Freire (3/3)
Vlag van Zwitserland
Fabian Cancellara (3/7)
Vlag van Zwitserland
Fabian Cancellara (4/7)
Vlag van Kazachstan
Alexander Vinokourov (2/2)
Vlag van België
Philippe Gilbert (2/5)
2011
Vlag van Australië
Matthew Goss
Vlag van België
Nick Nuyens
Vlag van België
Johan Vansummeren
Vlag van België
Philippe Gilbert (3/5)
Vlag van Zwitserland
Oliver Zaugg
2012
Vlag van Australië
Simon Gerrans (1/2)
Vlag van België
Tom Boonen (6/7)
Vlag van België
Tom Boonen (7/7)
Vlag van Kazachstan
Maxim Iglinsky
Vlag van Spanje
Joaquim Rodríguez (1/2)
2013
Vlag van Duitsland
Gerald Ciolek
Vlag van Zwitserland
Fabian Cancellara (5/7)
Vlag van Zwitserland
Fabian Cancellara (6/7)
Vlag van Ierland
Dan Martin (1/2)
Vlag van Spanje
Joaquim Rodríguez (2/2)
2014
Vlag van Noorwegen
Alexander Kristoff (1/2)
Vlag van Zwitserland
Fabian Cancellara (7/7)
Vlag van Nederland
Niki Terpstra (1/2)
Vlag van Australië
Simon Gerrans (2/2)
Vlag van Ierland
Dan Martin (2/2)
2015
Vlag van Duitsland
John Degenkolb (1/2)
Vlag van Noorwegen
Alexander Kristoff (2/2)
Vlag van Duitsland
John Degenkolb (2/2)
Vlag van Spanje
Alejandro Valverde (3/4)
Vlag van Italië
Vincenzo Nibali (1/3)
2016
Vlag van Frankrijk
Arnaud Démare
Vlag van Slowakije
Peter Sagan (1/2)
Vlag van Australië
Mathew Hayman
Vlag van Nederland
Wout Poels
Vlag van Colombia
Esteban Chaves
2017
Vlag van Polen
Michał Kwiatkowski
Vlag van België
Philippe Gilbert (4/5)
Vlag van België
Greg Van Avermaet
Vlag van Spanje
Alejandro Valverde (4/4)
Vlag van Italië
Vincenzo Nibali (2/3)
2018
Vlag van Italië
Vincenzo Nibali (3/3)
Vlag van Nederland
Niki Terpstra (2/2)
Vlag van Slowakije
Peter Sagan (2/2)
Vlag van Luxemburg
Bob Jungels
Vlag van Frankrijk
Thibaut Pinot
2019
Vlag van Frankrijk
Julian Alaphilippe
Vlag van Italië
Alberto Bettiol
Vlag van België
Philippe Gilbert (5/5)
Vlag van Denemarken
Jakob Fuglsang (1/2)
Vlag van Nederland
Bauke Mollema
2020
Vlag van België
Wout van Aert [7]
Vlag van Nederland
Mathieu van der Poel (1/2) [7]
Geen wedstrijd [7]
Vlag van Slovenië
Primož Roglič [7]
Vlag van Denemarken
Jakob Fuglsang (2/2) [7]
2021
Vlag van België
Jasper Stuyven
Vlag van Denemarken
Kasper Asgreen
Vlag van Italië
Sonny Colbrelli [8]
Vlag van Slovenië
Tadej Pogačar (1/3)
Vlag van Slovenië
Tadej Pogačar (2/3)
2022
Vlag van Slovenië
Matej Mohorič
Vlag van Nederland
Mathieu van der Poel (2/2)
Vlag van Nederland
Dylan van Baarle
Vlag van België
Remco Evenepoel
Vlag van Slovenië
Tadej Pogačar (3/3)

Overwinningen per land

Land MSR RVV PR LBL RVL Totaal
Vlag van België
 België
22 69 57 60 12 220
Vlag van Italië
 Italië
51 11 14 12 69 157
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
14 3 28 5 11 61
Vlag van Nederland
 Nederland
3 12 7 4 4 30
Vlag van Zwitserland
 Zwitserland
2 4 4 6 5 21
Vlag van Duitsland
 Duitsland
7 2 2 2 0 13
Vlag van Ierland
 Ierland
2 0 2 3 4 11
Vlag van Spanje
 Spanje
5 0 0 4 2 11
Vlag van Australië
 Australië
2 0 2 1 0 5
Vlag van Denemarken
 Denemarken
0 2 0 2 1 5
Vlag van Luxemburg
 Luxemburg
0 0 1 3 1 5
Vlag van Slovenië
 Slovenië
1 0 0 2 2 5
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
 Verenigd Koninkrijk
2 1 0 0 1 4
Vlag van Kazachstan
 Kazachstan
0 0 0 3 0 3
Vlag van Noorwegen
 Noorwegen
1 1 0 0 0 2
Vlag van Rusland
 Rusland
0 0 0 1 1 2
Vlag van Slowakije
 Slowakije
0 1 1 0 0 2
Vlag van Polen
 Polen
1 0 0 0 0 1
Vlag van Zweden
 Zweden
0 0 1 0 0 1
Vlag van Moldavië
 Moldavië
0 0 1 0 0 1
Vlag van de Verenigde Staten
 Verenigde Staten
0 0 0 1 0 1
Vlag van Litouwen
 Litouwen
0 0 0 0 1 1
Vlag van Colombia
 Colombia
0 0 0 0 1 1

Vrouwen

Winnaars

Jaar Primavera Rosa Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Luik-Bastenaken-Luik Ronde van Lombardije
1999
Vlag van Italië
Sara Felloni
Geen wedstrijd Geen wedstrijd Geen wedstrijd Geen wedstrijd
2000
Vlag van Litouwen
Diana Žiliūtė
2001
Vlag van Zweden
Susanne Ljungskog
2002
Vlag van Nederland
Mirjam Melchers (1/3)
2003
Vlag van Rusland
Zoelfia Zabirova (1/3)
2004
Vlag van Rusland
Zoelfia Zabirova (2/3)
Vlag van Rusland
Zoelfia Zabirova (3/3)
2005
Vlag van Duitsland
Trixi Worrack
Vlag van Nederland
Mirjam Melchers-Van Poppel (2/3)
2006 Geen wedstrijd
Vlag van Nederland
Mirjam Melchers-Van Poppel (3/3)
2007
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Nicole Cooke
2008
Vlag van Duitsland
Judith Arndt (1/2)
2009
Vlag van Duitsland
Ina-Yoko Teutenberg
2010
Vlag van België
Grace Verbeke
2011
Vlag van Nederland
Annemiek van Vleuten (1/4)
2012
Vlag van Duitsland
Judith Arndt (2/2)
2013
Vlag van Nederland
Marianne Vos
2014
Vlag van Nederland
Ellen van Dijk
2015
Vlag van Italië
Elisa Longo Borghini (1/2)
2016
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Elizabeth Armitstead (1/3)
2017
Vlag van de Verenigde Staten
Coryn Rivera
Vlag van Nederland
Anna van der Breggen (1/3)
2018
Vlag van Nederland
Anna van der Breggen (2/3)
Vlag van Nederland
Anna van der Breggen (3/3)
2019
Vlag van Italië
Marta Bastianelli
Vlag van Nederland
Annemiek van Vleuten (2/4)
2020
Vlag van Nederland
Chantal Blaak [7]
afgelast [7]
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Elizabeth Deignan (2/3) [7]
2021
Vlag van Nederland
Annemiek van Vleuten (3/4)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Elizabeth Deignan (3/3) [8]
Vlag van Nederland
Demi Vollering
2022
Vlag van België
Lotte Kopecky
Vlag van Italië
Elisa Longo Borghini (2/2)
Vlag van Nederland
Annemiek van Vleuten (4/4)

Overwinningen per land

Land MSR RVV PR LBL Totaal
Vlag van Nederland
 Nederland
1 8 0 5 14
Vlag van Duitsland
 Duitsland
1 3 0 0 4
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
 Verenigd Koninkrijk
0 2 1 1 4
Vlag van Italië
 Italië
1 2 1 0 4
Vlag van Rusland
 Rusland
2 1 0 0 3
Vlag van België
 België
0 2 0 0 2
Vlag van Litouwen
 Litouwen
1 0 0 0 1
Vlag van Zweden
 Zweden
1 0 0 0 1
Vlag van de Verenigde Staten
 Verenigde Staten
0 1 0 0 1
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Wielerklassieker
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.

X

Wikiwand 2.0 is here 🎉! We've made some exciting updates - No worries, you can always revert later on