For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Zweeds voetbalelftal (mannen).

Zweeds voetbalelftal (mannen)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Zweden
Vlag van Zweden
Bijnaam Blågult ("Blauw-geel")
Kledingsponsor Adidas
FIFA-ranglijst 20 Gedaald 1 (23 juni 2022)
Hoogste ranking 2e (november 1994)
Laagste ranking 45e (maart 2015, okt-nov 2015, maart 2017)
Associatie Svenska Fotbollförbundet
Bondscoach
Vlag van Zweden
Janne Andersson
Stadion Friends Arena, Solna
Meeste interlands Anders Svensson (148)
Topscorer Zlatan Ibrahimović (62)
Wedstrijden
Eerste interland:
Vlag van Zweden
 Zweden 11–3 Noorwegen 
Vlag van Noorwegen

(Göteborg, Zweden; 12 juli 1908)
Grootste overwinning:
Vlag van Zweden
 Zweden 12–0 Letland 
Vlag van Letland

(Stockholm, Zweden; 29 mei 1927)

Vlag van Zweden
 Zweden 12–0 Zuid-Korea 
Vlag van Zuid-Korea

(Londen, Verenigd Koninkrijk; 5 augustus 1948)
Grootste nederlaag:
Vlag van Engeland
 Engeland (am.) 12–1 Zweden 
Vlag van Zweden

(Londen, Engeland; 20 oktober 1908)

Wereldkampioenschap
Optredens 12 (eerste keer: 1934)
Beste resultaat Tweede plaats (1958)
Europees kampioenschap
Optredens 7 (eerste keer: 1992)
Beste resultaat Halve finale (1992)
Thuis
Uit

Het Zweeds voetbalelftal is een team van voetballers dat Zweden vertegenwoordigt in internationale wedstrijden en competities. Het behaalde goud op de Olympische Zomerspelen van 1948 in Londen.

Geschiedenis

Voor de Tweede Wereldoorlog

Zweden speelde zijn eerste internationale wedstrijd op 12 juli 1908 tegen Noorwegen: 11-3. In hetzelfde jaar debuteerde Zweden op de Olympische Spelen en leed tegen Groot-Brittannië de grootste nederlaag in zijn historie: 12-1. Op de Olympische Spelen van 1912 en 1920 werd de ploeg uit Scandinavië steeds uitgeschakeld door Nederland. In 1924 haalde Zweden via titelhouder België (8-1) en Egypte (5-0) de halve finale, waarna met 2-1 werd verloren van Zwitserland. Na een replay veroverde Zweden zijn eerste bronzen medaille in een voetbaltoernooi: Nederland werd met 3-1 verslagen.

In 1934 deed Zweden voor de eerste keer mee aan een WK-toernooi, de nationale selectie plaatste zich voor het eindtoernooi via zeges op Estland en Litouwen. In de eerste ronde speelde de ploeg van bondscoach Bill Pettersson tegen Argentinië in Bologna, finalist van het vorige WK. Twee keer werd er een achterstand goedgemaakt, waarna Kurt Kroon in de 70e minuut het winnende doelpunt maakte. In de kwartfinales leden de Zweden in Milaan een 2-1 nederlaag tegen Duitsland

Zweden kwalificeerde zich ook voor het WK in 1938. In een groep met Duitsland, Estland en Finland was een tweede plaats in de groep genoeg voor het halen van de eindronde ondanks een 5-0 nederlaag tegen Duitsland. In de eerste ronde lootte men tegen het "Wunderteam" van Oostenrijk, maar door de Duitse inname van het land ging deze wedstrijd niet door. In de kwartfinales was men veels te sterk voor Cuba: 8-0 met drie doelpunten van zowel Harry Andersson als Gustav Wetterström. In de halve finale tegen Hongarije in Parijs kwam Zweden al in de eerste minuut op voorsprong via Arne Nyberg, maar leed men uiteindelijk een zware nederlaag: 1-5. Ook de strijd om de derde en vierde plaats ging uiteindelijk verloren: Zweden nam tegen Brazilië een 2-0 voorsprong om uiteindelijk met 4-2 te verliezen.

1948–1958: olympische titel en tweede op eigen WK

Gre-No-Li
Gre-No-Li

In 1948 bereikte Zweden de olympische titel in Londen. Het haalde de finale via Oostenrijk (3-0), Zuid-Korea (12-0) en Denemarken (4-2). In de finale won Zweden met 3-1 van Joegoslavië dankzij doelpunten van Gunnar Gren, Stjepan Bobek en Gunnar Nordahl. Gren en Nordahl vormden samen met Nils Liedholm een gevreesd aanvalstrio, kortweg Gre-No-Li. Na de olympische Spelen vertrokken zij naar AC Milan. Omdat Zweden alleen amateurs selecteerde voor het nationale team, waren zij niet meer beschikbaar.

Met louter amateurs haalde Zweden het WK in 1950 via Ierland en Finland. In de eerste ronde won het met 3-2 van regerend wereldkampioen Italië, Hasse Jeppson scoorde twee doelpunten. Een gelijkspel tegen Parguay was genoeg om zich te plaatsen voor de finale-poule met Brazilië, Uruguay en Spanje als tegenstanders. De eerste wedstrijd was een enorme deceptie, voor 139.000 toeschouwers in het Maracaña Stadion won Brazilië met 7-1. Na een 3-2 nederlaag tegen Uruguay haalde Zweden de derde plaats door met 3-1 van Spanje te winnen. Topscorers van dit Zweedse team waren Karl-Erik Palmér en Stig Sundqvist met drie doelpunten.

In 1952 haalde het Zweedse team een derde plaats op de Olympische Spelen in Helsinki. In de halve finale was Zweden kansloos tegen Hongarije, bijgenaamd de Magische Magyaren (6-0). De strijd om het brons werd met 2-0 van Duitsland gewonnen door doelpunten van Ingvar Rydell en Gosta Lofgren. Voor het WK in 1954 werden alleen profs uit eigen land geselecteerd, het verloor twee keer van België en met vier punten achterstand moest Zweden thuis blijven.

WK 1958

Kurt Hamrin
Kurt Hamrin

Het WK in 1958 werd in eigen land georganiseerd, nu werden de buitenlandse spelers wel geselecteerd en konden Gunnar Gren, Gunnar Nordahl en Nils Liedholm eindelijk hun debuut op het hoogste podium maken. Zweden had weinig problemen de eerste ronde te overleven via overwinningen op Mexico (3-0) en Hongarije (2-1) en een gelijkspel tegen Wales. In de kwartfinale werd olympisch kampioen de Sovjet-Unie met 2-0 verslagen door doelpunten in de tweede helft van Kurt Hamrin en Agne Simonsson. De halve finale tegen regerend kampioen Duitsland werd een ware slijtage-slag, in een harde wedstrijd moesten de Duitsers met negen man verder door een rode kaart van Erich Juskowiak en een blessure van Fritz Walter. In de slotfase trokken de Zweden de wedstrijd naar zich toe door doelpunten van Gunnar Gren en Kurt Hamrin. In de finale tegen Brazilië nam Zweden een 1-0 voorsprong door een doelpunt van Nils Liedholm, maar de extra klasse van met name Garrincha en Pelé was het land te machtig: 2-5. Het was het beste resultaat van Zweden op een Wereldkampioenschap tot dusverre. Hamrin en Simonsson waren topscorers van dit team met vier doelpunten.

1958–1968: Geen internationale toernooien

WK 1962

Na dit succes waren de Italiaanse sterren op leeftijd en namen afscheid van het team, een nieuwe generatie stond niet op. Zweden schreef zich niet in voor het eerste EK. Voor het WK in 1962 speelde de ploeg tegen België en Zwitserland, het won beide wedstrijden van België en de thuiswedstrijd tegen Zwitserland leverde een ruime overwinning op: 4-0. De return werd in de slotfase verloren, het doelsaldo van de Zweden was beter, maar was niet doorslaggevend voor plaatsing. In een beslissingswedstrijd in West-Berlijn werd na rust een 0-1 voorsprong weggegeven: 2-1 voor Zwitserland.

EK 1964

Voor het EK in 1964 konden maar vier teams zich plaatsen voor de eindronde, via drie barrage-wedstrijden kon het toernooi gehaald worden. In de eerste ronde won Zweden van Noorwegen (0-2 uit, 1-1 thuis). In de tweede ronde leverde Zweden een knappe prestatie door te winnen van de finalist van het vorige EK, Joegoslavië. Na een doelpuntloos gelijkspel in Belgrado werd er in Malmö met 3-2 gewonnen, de later voor Feyenoord spelende Harry Bild scoorde het winnende doelpunt. In de beslissende ronde was de andere finalist van 1960, de Sovjet-Unie de tegenstander. Na een 1-1 gelijkspel in Solna werd de ploeg voor 99.000 toeschouwers uitgeschakeld in Moskou: 3-1.

WK 1966

In de voorronde van het WK in 1966 waren West-Duitsland en Cyprus de tegenstanders, de twee wedstrijden tegen de Duitsers waren beslissend. In West-Berlijn scoorde Kurt Harmrin vlak voor tijd de gelijkmaker: 1-1. In de return nam Zweden een 1-0 voorsprong via Torbjörn Jonsson, maar Werner Krämer maakte vlak voor rust de gelijkmaker. In de tweede helft nam Duitsland de leiding via Uwe Seeler en Zweden kon zich niet meer kwalificeren, Duitsland zou later de finale van dat WK halen.

EK 1968

In de voorronde voor het EK in 1968 had Zweden een goede start door met 1-2 de uitwedstrijd van de nummer drie van het laatste WK te winnen, Portugal werd met 1-2 verslagen. De later voor Ajax voetballende Inge Danielsson scoorde beide doelpunten. Een thuisnederlaag tegen Bulgarije en een 3-1 nederlaag tegen Noorwegen maakte Zweden kansloos en met een ruime achterstand op Bulgarije (vijf punten) was de ploeg uitgeschakeld.

1968–1980: Drie WK's op een rij

WK 1970

Ove Kindvall met zijn gezin in 1970
Ove Kindvall met zijn gezin in 1970

In de voorronde van het WK in 1970 had Zweden een goede uitgangspositie door tweemaal te winnen van Noorwegen, concurrent Frankrijk verloor thuis met 0-1 van de Noren. In de beslissende wedstrijd scoorde de bij Feyenoord spelende Ove Kindvall tweemaal tegen de Fransen en plaatste Zweden zich voor de eerste keer sinds 1958 voor het WK. Kindvall zou later dat seizoen historie schrijven door het winnende doelpunt te scoren in de Europa Cup Finale van Feyenoord tegen Celtic. Op het WK voetbal in Mexico begon Zweden met een 1-0 nederlaag tegen Italië. In een wedstrijd die bol stond van overtredingen kwam Zweden niet verder dan een 1-1 gelijkspel tegen Israël. In de laatste groepswedstrijd tegen Uruguay moest men met twee goals verschil winnen om de kwartfinales te halen. In Puebla scoorde Ove Grahn pas in de laatste minuut het winnende doelpunt en kon Zweden terug naar huis.

EK 1972

Voor het EK van 1972 was Zweden ingedeeld in een groep met Italië, Oostenrijk en Ierland. Met zes punten uit vier wedstrijden was Zweden nog kansrijk, maar de uitwedstrijden tegen Oostenrijk en Italië gingen verloren. Met vier punten achterstand op Italië en één op Oostenrijk eindigde Zweden op de derde plaats.

WK 1974

Ralf Edström
Ralf Edström

Voor de kwalificatie van het WK in 1974 was Zweden in een spannende strijd verwikkeld met Oostenrijk en Hongarije, de wedstrijden tegen Malta zouden beslissend zijn voor het doelsaldo. Voor de vijfde wedstrijd tegen Hongarije had de ploeg vijf punten uit vier wedstrijden. In een doelpuntrijke wedstrijd scoorde de later voor PSV spelende Ralf Edström de gelijkmaker: 3-3. Hongarije was nu uitgeschakeld en Zweden moest met twee doelpunten verschil winnen van Malta om Oostenrijk op doelsaldo voor te blijven. In Valletta kwam de ploeg niet verder dan een 1-2 overwinning en was een beslissingswedstrijd in Gelsenkirchen nodig tegen Oostenrijk. Zweden won met 2-1 door doelpunten van Larsson en Sandberg. Op het WK in West-Duitsland startte Zweden met twee doelpuntloze gelijke spelen tegen Bulgarije en Nederland. In de tweede helft tegen Uruguay sloeg Zweden toe: 3-0 en zonder tegendoelpunten haalde Zweden de tweede ronde. In de tweede ronde begon Zweden met een 1-0 nederlaag tegen Polen mede door een gestopte strafschop. In de wedstrijd tegen het gastland streed Zweden voor de laatste kans, een kwartier voor tijd was de stand nog 2-2, maar door doelpunten van de Duitse invallers Jürgen Grabowski en Uli Hoeneß trok Duitsland de wedstrijd naar zich toe. Zweden eindigde het WK met een 2-1 zege op Joegoslavië, Ralf Edström was topscorer van de ploeg met vier doelpunten.

EK 1976

Kwalificatie voor het EK in 1976 was al snel een verloren zaak, de eerste twee thuiswedstrijden gingen allebei verloren, 0-2 tegen Noord-Ierland en 1-2 tegen Joegoslavië. De volgende drie wedstrijden werden gewonnen, maar na een 3-0 nederlaag tegen Joegoslavië was de ploeg definitief uitgeschakeld.

WK 1978

Zweden had rond 1976 een verouderde ploeg, maar had weinig problemen zich te plaatsen voor het WK in 1978, Zwitserland en Noorwegen boden weinig tegenstand. Tijdens de eerste wedstrijd op het WK in Argentinië tegen Brazilië vierde verdediger Björn Nordqvist een record, met 113 interlands was hij de speler met de meeste interlands aller tijden. Tegen Brazilië boekte de ploeg een verdienstelijk gelijkspel (1-1), maar na twee nederlagen tegen Oostenrijk en Spanje kon Zweden voortijdig naar huis.

EK 1980

Veel internationals namen afscheid van het team zoals Björn Nordqvist of waren op leeftijd zoals doelman Ronnie Hellström en Ralf Edström. Zweden begon de kwalificatie voor het EK in 1980 hoopvol met een 2-2 gelijkspel in Frankrijk, maar nederlagen tegen Tsjecho-Slowakije en een gelijkspel tegen Luxemburg zorgde voor een weinig succesvolle campagne. Het land eindigde als derde op ruime afstand van Tsjecho-Slowakije en Frankrijk.

1980–1990: Gemiste toernooien en een mislukt WK

WK 1982

Thomas Ravelli
Thomas Ravelli

In de voorronde van het WK was de ploeg snel in de problemen: twee gelijke spelen tegen Israël, een 3-0 nederlaag in Noord-Ierland en een thuisnederlaag tegen Schotland zorgde voor een valse start. Twee thuisoverwinningen tegen Noord-Ierland en Portugal zorgden voor een ommekeer, maar na de 2-0 nederlaag tegen Schotland was het over en sluiten. Schotland en Noord-Ierland plaatsten zich voor het WK met respectievelijk drie en één punt voorsprong op Zweden.

EK 1984

Voor de campagne van het EK in 1984 baarde Zweden opzien door twee keer van de kersverse wereldkampioen Italië te winnen: 2-0 in Göteborg, 3-0 in Napels met twee doelpunten de bij Benfica spelende Glenn Strömberg. Zweden streed met Tsjecho-Slowakije en Roemenië om één plaats in het EK, tegen de Tsjechen werden er drie punten behaald, maar beide wedstrijden tegen Roemenië gingen verloren. Zweden eindigde op de tweede plaats in de groep met één punt achterstand op de Roemenen. Dan Corneliusson van VfB Stuttgart was topscorer met vier doelpunten.

WK 1986

Zweden streed met Portugal om een WK-ticket achter het ongenaakbare West-Duitsland. De Zweden verloren de thuiswedstrijd met 0-1, de return leverde een 1-3-overwinning op (twee doelpunten van Robert Prytz van Glasgow Rangers). Op de voorlaatste speeldag had Zweden één verliespunt minder dan Portugal. Terwijl Portugal voor de eerste nederlaag van Duitsland zorgde in een kwalificatie-toernooi ooit verloor Zweden met 2-1 van Tsjecho-Slowakije. Zweden miste opnieuw op één punt kwalificatie voor een groot toernooi.

EK 1988

In de kwalificatie voor het EK in 1988 was Italië de naaste belager van de Zweden. Na een 1-0-zege op Italië (doelpunt van de later bij Ajax spelende Peter Larsson) had de ploeg twee punten voorsprong. Door puntverlies tegen Zwitserland (1-1 thuis) en tegen Portugal (0-1 uit) was de voorsprong weg en moest in Napels gewonnen worden. Wat vier jaar geleden lukte, lukte nu niet, Italië won met 2-1 dankzij twee doelpunten van Gianluca Vialli. Zweden plaatste zich opnieuw net niet voor een groot toernooi, terwijl een club als IFK Göteborg grote successen vierde in de Europa Cup en veel Zweedse spelers hun brood verdienden bij grote Europese clubs.

WK 1990

Tomas Brolin
Tomas Brolin

Zweden bereikte de eindronde van het WK in Italië, het speelde alleen twee keer doelpuntloos gelijk tegen Engeland en won alle andere wedstrijden. Kwalificatie werd afgedwongen door met 0-2 in Polen te winnen: Peter Larsson en Johnny Ekström scoorden de doelpunten. Op het WK ging het echter mis: drie keer werd er een 1-2 nederlaag geleden, de tegenstanders waren Brazilië, Schotland en Costa Rica. Enig lichtpuntje was de doorbraak van de 20-jarige Tomas Brolin, die met zijn spel een transfer naar Parma Calcio 1913 verdiende.

1990–1998: Halve finales op EK en WK

EK 1992

In 1992 plaatste Zweden zich voor de eerste keer voor een EK, het organiseerde het toernooi. Tegenstanders in de eerste ronde waren Engeland, Frankrijk en Denemarken. Doelpunten waren schaars, na vier wedstrijden was Zweden de enige ploeg die een wedstrijd won. Door een doelpunt van Brolin werd Denemarken met 1-0 verslagen. Tegen Engeland wankelde de ploeg, het nam een voorsprong dankzij David Platt. Zweden wist de wedstrijd te laten kantelen en dankzij doelpunten van Jan Eriksson en Tomas Brolin werd de wedstrijd met 2-1 gewonnen. De verwachtingen in de halve finale waren hoog gespannen, de tegenstander was wereldkampioen Duitsland, dat met veel geluk de eerste ronde overleefde. Al na elf minuten kwam Duitsland op voorsprong via een vrije trap van Thomas Häßler en liep de ploeg achter de feiten aan, al was de uitslag uiteindelijk draaglijk: 2-3.

WK 1994

Kenneth Anderson
Kenneth Anderson

Voor het WK in 1994 waren Frankrijk en Bulgarije de concurrenten om twee plaatsen. Na zes speeldagen won Zweden vijf keer, alleen de uitwedstrijd tegen Frankrijk werd verloren. In de beslissende wedstrijden (Frankrijk thuis, Bulgarije uit) scoorde Martin Dahlin steeds de gelijkmaker. Omdat Zweden tegen de mindere teams de minste fouten maakte won het de groep met één punt en twee punten voorsprong op respectievelijk Bulgarije en Frankrijk. Op het eindtoernooi begon Zweden met een gelijkspel tegen Kameroen, de tweede wedstrijd werd gespeeld in een indoorstadion, het Silverdome stadion met Rusland als tegenstander. In de tweede helft trok Zweden de wedstrijd naar zich toe, Martin Dahlin scoorde twee doelpunten. Na een gelijkspel tegen Brazilië plaatste het zich voor de play-offs, waar Saoedi- Arabië gedecideerd werd verslagen (3-1 met twee treffers van Kennet Andersson). In een afwachtende kwartfinale tegen Roemenië kwam de wedstrijd twaalf minuten voor tijd tot leven na een ingestudeerde vrije trap van Tomas Brolin. Twee minuten voor tijd scoorde Florin Răducioiu de gelijkmaker om in de verlenging Roemenië op voorsprong te zetten. Na een rode kaart van Stefan Schwarz leek de wedstrijd verloren, maar vijf minuten voor tijd scoorde Kennet Andersson de gelijkmaker. In de strafschoppenserie werd doelman Thomas Ravelli de grote held door strafschoppen van Dan Petrescu en Miodrag Belodedici te stoppen. In de halve finale tegen Brazilië werd met 1-0 verloren door een kopdoelpunt van Romário en met een 4-0 zege op Bulgarije werd de bronzen medaille gewonnen. Zweden scoorde met vijftien doelpunten de meeste doelpunten van alle teams, Kennet Anderson en Martin Dahlin scoorden respectievelijk vijf en vier doelpunten, Tomas Brolin werd opgenomen in het beste team van het toernooi.

EK 1996

Na dit succes kwam de klad erin, Zweden wist zich niet te plaatsen voor het EK. Breekpunt was de gewonnen wedstrijd tegen Hongarije, waar Tomas Brolin zijn been brak en nooit meer zijn oude niveau zou halen. Het zou de laatste overwinning van de ploeg worden en de ploeg eindigde als derde met een ruime achterstand op Zwitserland en Turkije met respectievelijk acht en zes punten verschil.

WK 1998

Ook de eindronde van 1998 werd niet gehaald, Zweden moest beginnen aan een inhaalrace na nederlagen tegen Oostenrijk en Schotland. In de achtste speeldag viel de beslissing, in een harde wedstrijd waar twee Oostenrijkers en één Zweed uit het veld werden gestuurd verloor Zweden opnieuw met 1-0, Oostenrijk en Schotland plaatsten zich met respectievelijk vier en twee punten voorsprong.

1988–1998: Vijf eindrondes op een rij

EK 2000

Henrik Larsson
Henrik Larsson

De start van het kwalificatie-toernooi van het EK in 2000 begon slecht, Zweden kwam in de eerste wedstrijd tegen Engeland in de eerste minuut op achterstand door een vrije trap van Alan Shearer. Het zou het enige tegendoelpunt zijn van de Zweden in de hele kwalificatie. Nog voor rust kwam Zweden op een 2-1 voorsprong. Het won daarna alle wedstrijden, behalve een doelpuntloos gelijkspel in het Wembley Stadium. De voorsprong was negen punten op Engeland en Polen. Voor het toernooi had Henrik Larsson een ernstige blessure, hij werd wel geselecteerd, maar wat niet fit genoeg een hele wedstrijd te spelen. De start was niet best, men verloor van mede-organisator België met 2-1 en speelde doelpuntloos gelijk tegen Turkije. Zweden moest winnen van het al geplaatste Italië om zich te kwalificeren voor de kwartfinales. Larson stond in de basis en maakte de gelijkmaker, maar vlak voor tijd vonniste Alessandro Del Piero de Zweden definitief en de ploeg kon naar huis.

WK 2002

Zweden streed met Turkije om een rechtstreekse plaats voor het WK in 2002. Op de negende speeldag moest Zweden op bezoek bij Turkije, het had een voorsprong van twee punten. Turkije stond drie minuten voor tijd met 1-0 voor door een doelpunt van Hakan Şükür, maar in de slotfase maakte Henrik Larsson de gelijkmaker, waarna Andreas Andersson het winnende doelpunt maakte. Zweden plaatste zich met respectievelijk vijf en negen punten voorsprong op Turkije en Slowakije. Bij de loting op het WK in 2002 was men ingedeeld in een zware groep met Engeland, Nigeria en Argentinië als tegenstanders. Na een 1-1 gelijkspel tegen Engeland won Zweden met 2-1 van Nigeria door twee doelpunten van Henrik Larsson. In de laatste wedstrijd had Zweden genoeg aan een gelijkspel om een van de favorieten vooraf Argentinië uit te schakelen: 1-1. In de achtste finale speelde men tegen Senegal, een ploeg die wereldkampioen Frankrijk uitschakelde. De wedstrijd eindigde in 1-1 door doelpunten van Larsson en Henri Camara. In de eerste verlenging schoot Anders Svensson eerst op de paal na een sterke individuele actie, maar vlak daarna scoorde Camara opnieuw na een snelle uitbraak. Het was de "Golden Goal" voor Senegal, de wedstrijd was meteen afgelopen en Zweden was uitgeschakeld.

EK 2004

Voor het EK 2004 had Zweden weinig moeite zich te plaatsen, alleen op de laatste speeldag werd verloren van Letland, toen kwalificatie al zeker was. Op de eindronde begon Zweden stormachtig, een 5-0 overwinning op Bulgarije. In de tweede wedstrijd dreigde de ploeg te verliezen van Italië, totdat Zlatan Ibrahimović de gelijkmaker scoorde met een sterke voetbeweging. De toen nog bij Ajax spelende speler zou mede door deze actie getransfereerd worden door Juventus. Denemarken en Zweden wisten vooraf dat een 2-2 gelijkspel genoeg zou zijn voor de kwartfinales ten koste van Italië. Mattias Jonson scoorde in de 89e minuut de 2-2 namens Zweden, waarna beide landen de bal rustig rond lieten spelen. In de kwartfinales speelde Zweden tegen Nederland, het was een afwachtende wedstrijd, waar pas in de verlengingen grote kansen ontstonden. Zweden leek in het voordeel bij de strafschoppen, omdat Nederland bij vier eerdere toernooien de strafschoppenserie verloor. Na eerdere missers van Zlatan Ibrahimović en Phillip Cocu namens Nederland moesten de strafschoppen om en om genomen worden: Edwin van der Sar stopte de strafschop van Olof Mellberg namens Nederland, waarna een nog jonge Arjen Robben de beslissende strafschop inschoot.

WK 2006

Fredrik Ljungberg
Fredrik Ljungberg

Ook voor het WK in 2006 had Zweden weinig moeite zich te plaatsen: het eindigde weliswaar op de tweede plaats achter Kroatië door twee nederlagen, maar alle overige acht wedstrijden werden allemaal gewonnen. Het WK begon met een doelpuntloos gelijkspel tegen het debuterende Trinidad en Tobago en de wedstrijd tegen Paraguay werd in de slotfase gewonnen (1-0 door een doelpunt van Fredrik Ljungberg). Een gelijkspel tegen Engeland was genoeg voor kwalificatie, Marcus Allbäck scoorde het 2000e doelpunt in de geschiedenis van het WK. In de achtste finales tegen Duitsland stond Zweden al na twaalf minuten met 2-0 achter door twee doelpunten van Lukas Podolski. In de tweede helft kon Larsson de Zweden nog terug brengen in de wedstrijd, maar hij miste een strafschop.

EK 2008

Voor het EK 2008 streed Zweden met Spanje, Denemarken en Noord-Ierland om twee plaatsen, men begon sterk met een 2-0 overwinning op Spanje met doelpunten van ex-SC Heerenveen-speler Marcus Allbäck en ex-Feyenoordspeler Johan Elmander. Meest bizarre wedstrijd uit de kwalificatie was de uitwedstrijd tegen Denemarken, eerst verspilde Zweden een 0-3 voorsprong en bij een 3-3 stand stormde een Deense supporter het veld op om de scheidsrechter aan te vallen. De wedstrijd werd gestaakt en de eindstand op 0-3 voor Zweden bepaald. Zweden verspilde punten tegen Noord-Ierland (2-1 in Belfast, 1-1 in Sollna), verloor ruim van Spanje (3-0), maar omdat Zweden geen fouten maakte tegen de kleine landen, eindigde het toch op een tweede plaats achter Spanje en zes punten voorsprong op Denemarken en Noord-Ierland. Op de eindronde begon Zweden met een 2-0 overwinning op regerend Europees kampioen Griekenland en verloor in de laatste minuut van Spanje (2-1), Zlatan Ibrahimović scoorde in beide wedstrijden een doelpunt. Men had genoeg aan een gelijkspel om de kwartfinales te halen, maar het door Guus Hiddink gecoachte Rusland won met 2-0.

2010–2016: Geen successen ondanks Ibrahimović

WK 2010

Kwalificatie voor een vierde WK op rij kwam behoorlijk op de tocht te staan, in de eerste vijf wedstrijden scoorde Zweden alleen tegen Hongarije (2-1 zege), drie keer werd er doelpuntloos gelijk gespeeld (twee keer tegen Portugal, uit tegen Albanië) en met 0-1 thuis van Denemarken verloren. In de overige vijf wedstrijden werd vier keer gewonnen, behalve de meest cruciale: opnieuw 1-0 verlies tegen Denemarken. Zweden eindigde met een achterstand van drie punten en één punt op respectievelijk Denemarken en Portugal.

EK 2012

Zlatan Ibrahimović
Zlatan Ibrahimović

Voor kwalificatie voor het EK in 2012 was de nummer twee van het laatste WK, Nederland de belangrijkste tegenstrever. Zweden verloor in Amsterdam met 4-1 en omdat er ook werd verloren van Hongarije en Nederland alle wedstrijden won was de eerste positie uit zicht. Bij een overwinning zou Zweden de beste nummer twee van alle groepen worden. Een 1-2 achterstand werd binnen twee minuten omgezet: 3-2, het winnende doelpunt werd gescoord door toenmalig PSV'er Ola Toivonen. Op de eindronde zette Zlatan Ibrahimović tegen de Oekraīne Zweden op een 0-1 voorsprong, maar twee doelpunten van veteraan Andrij Sjevtsjenko zorgde voor een 2-1 nederlaag. Ook tegen Engeland kon de ploeg geen voorsprong niet vasthouden (2-3 nederlaag) en was ze na twee wedstrijden uitgeschakeld. Zweden eindigde het toernooi op met een 2-0 overwinning op Frankrijk. Een doelpunt van Ibrahimović werd gekozen tot doelpunt van het toernooi.

WK 2014

Ibrahimović scoorde in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Engeland vier keer. Vlak daarvoor werkte Zweden kwalificatiewedstrijd tegen Duitsland een 4-0 achterstand weg: 4-4. Achter Duitsland streed Zweden met Oostenrijk om de tweede plaats in de groep. Op de voorlaatste speeldag stelde Ibrahimović de tweede plaats veilig door vlak voor tijd het winnende doelpunt te scoren tegen Oostenrijk; 2-1. Zweden - Duitsland was ook nu weer een doelpuntrijke wedstrijd: 3-5. In de play offs was Portugal de tegenstander. Het duel stond vooral in het teken van de strijd tussen Zlatan en Cristiano Ronaldo. Cristiano Ronaldo zorgde voor het enige doelpunt in Lissabon. In de return scoorde Zlatan tweemaal, maar Cristiano Ronaldo zorgde voor drie treffers. Anders Svensson sloot na deze teleurstelling zijn interlandcarrière af, hij was recordinternational met 148 interlands.

EK 2016

Voor de kwalificatie van het EK in 2016 streed Zweden samen met Rusland en Oostenrijk om twee rechtstreekse tickets en een play-off plaats. Tegen beide tegenstanders werd met 1-1 gelijk gespeeld. In september 2016 werden echter twee nederlagen geleden: 1-0 uit tegen Rusland en 1-4 thuis tegen Oostenrijk. Zweden bleef steken op een derde plaats en moest play-offwedstrijden spelen tegen Denemarken. Met een 2-1 overwinning in eigen huis werd kwalificatie veiliggesteld na een 2-2 gelijkspel in Kopenhagen, Ibrahimović redde Zweden andermaal met drie van de vier treffers. Het EK liep uit op een teleurstelling: 1-1 tegen Ierland en 1-0 nederlagen tegen zowel Italië als België. Na het EK nam Ibrahimović afscheid als international.

WK 2018

Ola Toivonen
Ola Toivonen

Onder de nieuwe bondscoach Janne Andersson begon Zweden de kwalificatie voor het WK van 2018 met een gelijkspel tegen Nederland en een 2-1 nederlaag tegen Frankrijk. In juni kwam de ploeg gelijk in punten met Frankrijk door een 2-1 zege na een raak afstandsschot van Ola Toivonen in de laatste minuut na een fout van de Franse doelman Hugo Lloris. Door een 3-2 nederlaag tegen Bulgarije werd de koppositie verspeeld, Zweden stond met nog twee wedstrijden te spelen tweede met één punt achterstand op Frankrijk en drie punten voorsprong en een veel beter doelsaldo dan Nederland. Dat doelsaldo werd nog versterkt door een 8-0 zege op Luxemburg, Marcus Berg scoorde vier keer tegen de voetbaldwerg. Zweden mocht in de laatste wedstrijd tegen Nederland met 6-0 verliezen en hield de schade beperkt tot 2-0. De laatste horde op weg naar Rusland zal Italië zijn. Zweden kwalificeerde zich op 13 november 2017 voor het WK 2018, ten koste van Italië. De Zweden plaatsten zich zo voor het eerst voor een WK-eindronde sinds de editie van 2006 in Duitsland. Andersson nam in zijn selectie, bekendgemaakt op dinsdag 15 mei, maar liefst zeven voormalige Eredivisie-spelers op: Karl-Johan Johnsson (voormalig NEC, nu Guingamp), Kristoffer Nordfeldt (ex-sc Heerenveen, nu Swansea City), Andreas Granqvist (ex-FC Groningen, nu Krasnodar), Oscar Hiljemark (ex-PSV, nu Genoa), Marcus Berg (ex-FC Groningen en PSV, nu Al-Ain), John Guidetti (ex-Feyenoord, nu Deportivo Alavés) en Ola Toivonen (ex-PSV, nu Toulouse). Feyenoorder Sam Larsson wist de schifting niet te doorstaan. Ook sterspeler Zlatan Ibrahimović (36) ontbrak; hij nam eerder afscheid van de nationale ploeg, maar hintte in de aanloop naar het WK nadrukkelijk op een rentree. Zweden was op het WK ingedeeld in groep F bij wereldkampioen Duitsland, Zuid-Korea en Mexico. De ploeg wist de poule af te sluiten als groepswinnaar na zeges op Zuid-Korea (1-0) en Mexico (3-0), en een nederlaag tegen titelverdediger Duitsland (1-2). In de achtste finale, gespeeld op dinsdag 3 juli in Sint-Petersburg, was Zweden vervolgens met 1-0 te sterk voor Zwitserland door een treffer van Emil Forsberg, waarna in de kwartfinale Engeland wachtte. Tegen die ploeg kon Zweden zich kwalificeren voor de halve finales, voor de eerste keer sinds 1994, toen de Scandinaviërs als derde eindigden. Zover kwam het niet. Op zaterdag 7 juli verloor de selectie van Andersson in de Cosmos Arena in Samara met 2-0 van de Engelsen, die zich op hun beurt voor het eerst sinds 1990 plaatsten voor de halve eindstrijd. De treffers in het door de Nederlandse scheidsrechter Björn Kuipers geleide duel kwamen op naam van Harry Maguire en Dele Alli. "We hadden vooraf een goede analyse van ze, maar we konden de Engelsen niet onder druk zetten en de kansen die we kregen benutten we niet", zei aanvoerder Andreas Granqvist na afloop. "Engeland heeft mij ook verrast. De ploeg was beter dan ik dacht."[1]

Prestaties op eindrondes

Wereldkampioenschap

Wereldkampioenschap voetbal
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
Vlag van Uruguay
1930
Niet deelgenomen
Vlag van Italië (1861-1946)
1934
Kwartfinale 2 1 0 1 4 4 (Kwal.)
Vlag van Frankrijk
1938
Vierde plaats 3 1 0 2 11 9 (Kwal.)
Vlag van Brazilië
1950
Derde plaats 5 2 1 2 11 15 (Kwal.)
Vlag van Zwitserland
1954
Niet gekwalificeerd
Vlag van Zweden
1958
Tweede plaats 6 4 1 1 12 7
Vlag van Chili
1962
Niet gekwalificeerd
Vlag van Engeland
1966
Niet gekwalificeerd
Vlag van Mexico
1970
Groepsfase 3 1 1 1 2 2 (Kwal.)
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland
1974
Tweede ronde 6 2 2 2 7 6 (Kwal.)
Vlag van Argentinië
1978
Groepsfase 3 0 1 2 1 3 (Kwal.)
Vlag van Spanje
1982
Niet gekwalificeerd
Vlag van Mexico
1986
Niet gekwalificeerd
Vlag van Italië
1990
Groepsfase 4 0 0 3 3 6 (Kwal.)
Vlag van de Verenigde Staten
1994
Derde plaats 7 3 3 1 15 8 (Kwal.)
Vlag van Frankrijk
1998
Niet gekwalificeerd
Vlag van Japan
Vlag van Zuid-Korea
2002
Achtste finale 4 1 2 1 5 5 (Kwal.)
Vlag van Duitsland
2006
Achtste finale 4 1 2 1 3 4 (Kwal.)
Vlag van Zuid-Afrika
2010
Niet gekwalificeerd
Vlag van Brazilië
2014
Niet gekwalificeerd
Vlag van Rusland
2018
Kwartfinale 5 3 0 2 6 4 (Kwal.)
Vlag van Qatar
2022
Niet gekwalificeerd
Totaal 12/21 51 19 13 19 80 73

Europees kampioenschap

Europees kampioenschap voetbal
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
Vlag van Spanje (1945-1977)
1964
Niet gekwalificeerd
Vlag van Italië
1968
Niet gekwalificeerd
Vlag van België
1972
Niet gekwalificeerd
Vlag van Joegoslavië (1943-1992)
1976
Niet gekwalificeerd
Vlag van Italië
1980
Niet gekwalificeerd
Vlag van Frankrijk
1984
Niet gekwalificeerd
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland
1988
Niet gekwalificeerd
Vlag van Zweden
1992
Halve finale 4 2 1 1 6 5
Vlag van Engeland
1996
Niet gekwalificeerd
Vlag van België
Vlag van Nederland
2000
Groepsfase 3 0 1 2 2 4 (Kwal.)
Vlag van Portugal
2004
Kwartfinale 4 1 3 0 8 3 (Kwal.)
Vlag van Oostenrijk
Vlag van Zwitserland
2008
Groepsfase 3 1 0 2 3 4 (Kwal.)
Vlag van Oekraïne
Vlag van Polen
2012
Groepsfase 3 1 0 2 5 5 (Kwal.)
Vlag van Frankrijk
2016
Groepsfase 3 0 1 2 1 3 (Kwal.)
Vlag van Europa
2020
Achtste finale 4 2 1 1 5 4 (Kwal.)
Totaal 7/15 24 7 7 10 30 28

UEFA Nations League

UEFA Nations League
Jaar Div. Eindpositie Wed. W G V DV DT Res.
2018–19 B 16e 4 2 1 1 5 3 Gestegen
2020–21 A 14e 6 1 0 5 5 13 Gedaald
2022–23 B Start 2 juni 2022

Interlands

Zie Interlands Zweeds voetbalelftal 2020-2029 voor de meest actuele gespeelde en komende interlands van Zweden.

FIFA-wereldranglijst

1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
Straight Line Steady.svg
9
Green Arrow Up.svg
3
Red Arrow Down.svg
13
Red Arrow Down.svg
17
Red Arrow Down.svg
18
Straight Line Steady.svg
18
Green Arrow Up.svg
16
Red Arrow Down.svg
23
Green Arrow Up.svg
16
Red Arrow Down.svg
25
Green Arrow Up.svg
19
Green Arrow Up.svg
13
Red Arrow Down.svg
14
Straight Line Steady.svg
14
Red Arrow Down.svg
24
Red Arrow Down.svg
32
Red Arrow Down.svg
42
Green Arrow Up.svg
33
Green Arrow Up.svg
18
Red Arrow Down.svg
20
Red Arrow Down.svg
27
Red Arrow Down.svg
44
Green Arrow Up.svg
35
Red Arrow Down.svg
41
Green Arrow Up.svg
18
Green Arrow Up.svg
14

Spelersrecords

Meeste interlands

Anders Svensson speelde de meeste interlands
Anders Svensson speelde de meeste interlands
Naam Carrière Interlands Doelpunten
1 Anders Svensson 1999–2013 148 21
2 Thomas Ravelli 1981–1997 143 0
3 Andreas Isaksson 2002–2016 133 0
4 Kim Källström 2001–2016 131 16
5 Olof Mellberg 2000–2012 117 8
Zlatan Ibrahimović 2001– 117 62
7 Roland Nilsson 1986–2000 116 1
8 Björn Nordqvist 1963–1978 115 0
9 Niclas Alexandersson 1993–2008 109 7
10 Henrik Larsson 1993–2009 106 37
 Nog actief

Laatst bijgewerkt: 26 maart 2021

Meeste doelpunten

Zlatan Ibrahimović maakte voor Zweden de meeste doelpunten
Zlatan Ibrahimović maakte voor Zweden de meeste doelpunten
Rang Naam Carrière Doelpunten Interlands Doelpunt/Interland
1 Zlatan Ibrahimović 2001– 62 117 0,53
2 Sven Rydell 1923–1932 49 43 1,14
3 Gunnar Nordahl 1942–1948 43 33 1,30
4 Henrik Larsson 1993–2009 37 106 0,35
5 Gunnar Gren 1940–1958 32 57 0,56
6 Kennet Andersson 1990–2000 31 83 0,37
7 Marcus Allbäck 1999–2008 30 74 0,41
8 Martin Dahlin 1991–1997 29 60 0,48
9 Tomas Brolin 1990–1995 27 47 0,57
Agne Simonsson 1957–1967 27 51 0,53
 Nog actief

Laatst bijgewerkt: 26 maart 2021

Huidige selectie

De volgende spelers behoren tot de selectie voor de WK 2022-kwalificatiewedstrijden tegen

Vlag van Spanje
 Spanje en
Vlag van Griekenland
 Griekenland op 2 en 8 september 2021 en de vriendschappelijke wedstrijd tegen
Vlag van Oezbekistan
 Oezbekistan op 5 september 2021.

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met de wedstrijd tegen

Vlag van Oekraïne
 Oekraïne op 29 juni 2021.

Naam Wed. Dlpt. Club
Doel
Robin Olsen 48 0
Vlag van Italië
AS Roma
Kristoffer Nordfeldt 14 0
Vlag van Zweden
AIK Fotboll
Pontus Dahlberg 2 0
Vlag van Engeland
Doncaster Rovers
Verdediging
Martin Olsson 51 5
Vlag van Zweden
Malmö FF
Victor Lindelöf 45 3
Vlag van Engeland
Manchester United
Ludwig Augustinsson 36 2
Vlag van Spanje
Sevilla
Emil Krafth 32 0
Vlag van Engeland
Newcastle United
Filip Helander 16 0
Vlag van Schotland
Rangers
Marcus Danielson 13 3
Vlag van China
Dalian Pro
Mattias Johansson 6 1
Vlag van Polen
Legia Warschau
Joakim Nilsson 6 0
Vlag van Duitsland
Arminia Bielefeld
Carl Starfelt 3 0
Vlag van Schotland
Celtic
Daniel Sundgren 0 0
Vlag van Griekenland
Aris Saloniki
Middenveld
Emil Forsberg 62 13
Vlag van Duitsland
RB Leipzig
Albin Ekdal 61 0
Vlag van Italië
Sampdoria
Viktor Claesson 50 10
Vlag van Rusland
Krasnodar
Kristoffer Olsson 29 0
Vlag van België
Anderlecht
Ken Sema 12 0
Vlag van Engeland
Watford
Mattias Svanberg 9 1
Vlag van Italië
Bologna
Jens Cajuste 5 0
Vlag van Denemarken
FC Midtjylland
Aanval
Robin Quaison 30 9
Vlag van Saoedi-Arabië
Al-Ettifaq
Isaac Thelin 29 3
Vlag van België
Anderlecht
Alexander Isak 26 6
Vlag van Spanje
Real Sociedad
Dejan Kulusevski 15 1
Vlag van Italië
Juventus
Jordan Larsson 6 1
Vlag van Rusland
Spartak Moskou

Bekende spelers

Zie Lijst van spelers van het Zweedse voetbalelftal voor een lijst van spelers met minimaal dertig interlands achter hun naam

Marcus Allbäck
Kennedy Bakırcıoğlu
Marcus Berg
Erik Edman
Johan Elmander

Ola Toivonen
Magnus Hedman
Zlatan Ibrahimović
Kim Källström
Henrik Larsson

Tobias Linderoth
Fredrik Ljungberg
Teddy Lučić
Johan Mjällby
Olof Mellberg

Alexander Östlund
Markus Rosenberg
Anders Svensson
Christian Wilhelmsson
Emir Bajrami

Statistieken

  • Bijgewerkt tot en met de WK-kwalificatiewedstrijd tegen
    Vlag van Italië
     Italië (0–0) op 13 november 2017.

Van jaar tot jaar

Jaar Wedstrijden Doelpunten Punten
Duels Winst Gelijk Verlies
Goal
Voor
Goal
Tegen
Saldo
1908 6 1 0 5 17 30 –13 0.333
1909 1 0 0 1 0 7 –7 0.000
1910 1 1 0 0 4 0 +4 2.000
1911 4 3 0 1 14 8 +6 1.500
1912 6 3 1 2 18 11 +7 1.167
1913 6 2 1 3 14 22 –8 0.833
1914 6 3 2 1 16 11 +5 1.333
1915 4 1 1 2 6 7 –1 0.750
1916 5 2 1 2 12 5 +7 1.000
1917 4 1 2 1 7 6 +1 1.000
1918 4 1 0 3 4 7 –3 0.500
1919 8 3 1 4 16 19 –3 0.875
1920 9 3 1 5 21 11 +10 0.778
1921 9 0 4 5 8 20 –12 0.444
1922 7 3 2 2 13 7 +6 1.143
1923 8 4 1 3 20 20 0 1.125
1924 14 10 3 1 56 20 +36 1.643
1925 7 5 0 2 26 13 +13 1.429
1926 12 5 2 5 31 30 +1 1.000
1927 9 5 2 2 36 11 +25 1.333
1928 8 5 0 3 20 11 +9 1.250
1929 7 5 0 2 27 11 +16 1.429
1930 9 4 2 3 25 23 +2 1.111
1931 7 4 1 2 22 9 +13 1.286
1932 12 5 1 6 33 24 +9 0.917
1933 7 5 1 1 19 8 +11 1.571
1934 7 4 1 2 23 18 +5 1.286
1935 9 6 1 2 23 13 +10 1.444
1936 6 3 0 3 17 14 +3 1.000
1937 8 2 1 5 17 21 –4 0.625
1938 10 4 1 5 26 25 +1 0.900
1939 6 5 0 1 22 7 +15 1.667
1940 4 2 2 0 12 6 +6 1.500
1941 3 1 1 1 7 6 +1 1.000
1942 4 3 0 1 9 6 +3 1.500
1943 5 2 1 2 13 9 +4 1.000
1945 7 6 0 1 33 11 +22 1.714
1946 5 3 1 1 21 8 +13 1.400
1947 7 6 0 1 33 12 +21 1.714
1948 10 7 1 2 34 13 +21 1.500
1949 8 4 2 2 24 17 +7 1.250
1950 11 6 1 4 26 23 +3 1.182
1951 9 2 2 5 15 18 –3 0.667
1952 13 9 2 2 31 18 +13 1.538
1953 11 4 4 3 21 18 +3 1.091
1954 9 7 1 1 36 15 +19 1.667
1955 9 3 2 4 22 26 –4 0.889
1956 6 2 3 1 9 7 +2 1.167
1957 8 4 2 2 17 7 +10 1.250
1958 10 7 2 1 28 14 +14 1.600
1959 7 5 0 2 24 11 +13 1.429
1960 6 5 0 1 13 4 +9 1.667
1961 8 5 0 3 18 8 +10 1.250
1962 9 6 1 2 20 9 +11 1.444
1963 10 4 5 1 12 12 0 1.300
1964 8 2 4 2 12 11 +1 1.000
1965 9 2 3 4 16 12 +4 0.778
1966 9 4 2 3 17 15 +2 1.111
1967 8 2 2 4 10 13 –3 0.750
1968 9 4 3 2 19 11 +8 1.222
1969 12 10 0 2 27 12 +14 1.667
1970 11 6 4 1 14 8 +6 1.455
1971 9 5 1 3 13 8 +5 1.222
1972 8 3 3 2 18 10 +8 1.125
1973 11 7 3 1 17 12 +5 1.545
1974 13 4 3 6 12 20 –8 0.846
1975 8 4 2 2 13 8 +5 1.250
1976 10 5 2 3 19 9 +10 1.200
1977 10 4 0 6 9 14 –5 0.800
1978 10 3 3 4 11 12 –1 0.900
1979 12 4 3 5 18 16 +2 0.917
1980 10 2 3 5 8 16 –8 0.700
1981 11 7 0 4 17 12 +5 1.273
1982 9 1 5 3 10 13 –3 0.778
1983 12 9 1 2 33 6 +27 1.583
1984 9 3 2 4 12 7 +5 0.889
1985 8 5 2 1 13 6 +7 1.500
1986 8 4 3 1 12 3 +9 1.375
1987 9 4 3 2 9 6 +3 1.222
1988 10 6 3 1 18 7 +9 1.500
1989 9 6 1 2 15 13 +2 1.444
1990 13 5 2 6 22 16 +6 0.923
1991 9 4 2 3 23 16 +6 1.111
1992 14 8 3 3 22 11 +11 1.357
1993 9 4 3 2 16 9 +7 1.222
1994 19 10 5 4 36 20 +16 1.316
1995 11 2 6 3 15 15 0 0.909
1996 11 6 2 3 16 8 +8 1.273
1997 14 10 2 2 19 9 +10 1.571
1998 9 5 2 2 8 6 +2 1.333
1999 11 7 2 2 10 4 +6 1.455
2000 13 3 6 4 10 11 –1 0.923
2001 17 12 4 1 36 7 +29 1.647
2002 14 1 10 3 17 19 –2 0.857
2003 14 8 1 5 32 12 +20 1.214
2004 16 8 5 3 38 17 +19 1.313
2005 12 6 4 2 24 10 +14 1.333
2006 15 5 6 4 13 15 –2 1.067
2007 14 5 4 5 20 18 +2 1.000
2008 14 4 3 7 10 15 –5 0.786
2009 13 7 1 5 17 10 +7 1.154
2010 10 7 2 1 20 7 +3 1.600
2011 14 9 2 3 29 13 +16 1.429
2012 14 10 1 3 33 19 +14 1.500
2013 15 7 3 5 24 19 +5 1.133
2014 11 4 3 4 12 10 +2 1.000
2015 12 7 2 3 19 11 +8 1.333
2016 14 5 5 4 18 10 +8 1.071
2017 12 7 2 3 32 11 +21 1.333

Selecties

Wereldkampioenschap

Selectie van Zweden bij het
Vlag van Italië (1861-1946)
Wereldkampioenschap 1934
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
Anders Rydberg
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
Eivar Widlund 5 0
Vlag van Zweden
AIK Fotboll
Verdediging
Sven Andersson
Vlag van Zweden
AIK Fotboll
Nils Axelsson
Vlag van Zweden
Helsingborgs IF
Middenveld
Ernst Andersson
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
Rune Carlsson
Vlag van Zweden
IFK Eskilstuna
Victor Carlund
Vlag van Zweden
Örgryte IS
Georg Johansson
Vlag van Zweden
IK Brage
Helge Liljebjörn
Vlag van Zweden
GAIS Göteborg
Nils Rosén
Aanvoerder
Vlag van Zweden
Helsingborgs IF
Einar Snitt
Vlag van Zweden
Sandvikens IF
Aanval
Otto Andersson
Vlag van Zweden
Örgryte IS
Gösta Dunker
Vlag van Zweden
Sandvikens IF
Ragnar Gustavsson
Vlag van Zweden
GAIS Göteborg
Carl-Erik Holmberg
Vlag van Zweden
Örgryte IS
Gunnar Jansson
Vlag van Zweden
Gefle IF
Sven Jonasson
Vlag van Zweden
IF Elfsborg
Tore Keller
Vlag van Zweden
IK Sleipner
Knut Kroon
Vlag van Zweden
Helsingborgs IF
Harry Lundahl
Vlag van Zweden
IFK Eskilstuna
Gunnar Olsson
Vlag van Zweden
GAIS Göteborg
Arvid Thörn
Vlag van Zweden
IFK Grängesberg
Selectie van Zweden bij het
Vlag van Frankrijk
Wereldkampioenschap 1938
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
Henock Abrahamsson
Vlag van Zweden
Gårda BK
Sven Bergquist
Vlag van Zweden
Hammarby IF
Gustav Sjöberg
Vlag van Zweden
AIK Fotboll
Verdediging
Ivar Eriksson
Vlag van Zweden
Sandvikens IF
Olle Källgren
Vlag van Zweden
Sandvikens IF
Erik Nilsson
Vlag van Zweden
Malmö FF
Erik Persson
Vlag van Zweden
AIK Fotboll
Middenveld
Erik Almgren
Vlag van Zweden
AIK Fotboll
Karl-Erik Grahn
Vlag van Zweden
IF Elfsborg
Sven Jacobsson
Vlag van Zweden
GAIS Göteborg
Folke Lind
Vlag van Zweden
GAIS Göteborg
Arne Linderholm
Vlag van Zweden
IK Sleipner
Kurt Svanström
Vlag van Zweden
Örgryte IS
Aanval
Åke Andersson
Vlag van Zweden
GAIS Göteborg
Harry Andersson
Vlag van Zweden
IK Sleipner
Curt Bergsten
Vlag van Zweden
Landskrona BoIS
Knut Hansson
Vlag van Zweden
Landskrona BoIS
Sven Jonasson
Vlag van Zweden
IF Elfsborg
Einar Karlsson
Vlag van Zweden
Gårda BK
Tore Keller
Vlag van Zweden
IK Sleipner
Arne Nyberg
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
Gustav Wetterström
Vlag van Zweden
IK Sleipner
Selectie van Zweden bij het
Vlag van Brazilië
Wereldkampioenschap 1950
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
Torsten Lindberg
Vlag van Zweden
IFK Norrköping
Kalle Svensson
Vlag van Zweden
Helsingborgs IF
Tore Svensson
Vlag van Zweden
IF Elfsborg
Verdediging
Ivan Bodin
Vlag van Zweden
AIK Fotboll
Erik Nilsson
Vlag van Zweden
Malmö FF
Knut Nordahl
Vlag van Zweden
IFK Norrköping
Lennart Samuelsson
Vlag van Zweden
IF Elfsborg
Middenveld
Olle Åhlund
Vlag van Zweden
Degerfors IF
Sune Andersson
Vlag van Italië
AS Roma
Ingvar Gärd
Vlag van Zweden
Malmö FF
Gunnar Johansson
Vlag van Zweden
GAIS Göteborg
Bror Mellberg
Vlag van Italië
Genoa CFC
Aanval
Bengt Berndtsson
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
Hans Jeppson
Vlag van Zweden
Djurgårdens IF
Egon Jönsson
Vlag van Zweden
Malmö FF
Stellan Nilsson
Vlag van Zweden
Malmö FF
Karl-Erik Palmér
Vlag van Zweden
Malmö FF
Ingvar Rydell
Vlag van Zweden
Malmö FF
Lennart Skoglund
Vlag van Italië
FC Internazionale Milano
Stig Sundqvist
Vlag van Zweden
IFK Norrköping
Curt Svensson
Vlag van Zweden
IS Halmia
Börje Tapper
Vlag van Zweden
Malmö FF
Selectie van Zweden bij het
Vlag van Zweden
Wereldkampioenschap 1958
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Kalle Svensson
Vlag van Zweden
Helsingborgs IF
12 Tore Svensson
Vlag van Zweden
Malmö FF
16 Ingemar Haraldsson
Vlag van Zweden
IF Elfsborg
Verdediging
2 Orvar Bergmark
Vlag van Zweden
Örebro SK
3 Sven Axbom
Vlag van Zweden
IFK Norrköping
13 Prawitz Öberg
Vlag van Zweden
Malmö FF
Middenveld
4 Nils Liedholm
Vlag van Italië
AC Milan
5 Åke Johansson
Vlag van Zweden
IFK Norrköping
6 Sigge Parling
Vlag van Zweden
Djurgårdens IF
8 Gunnar Gren
Vlag van Zweden
Örgryte IS
14 Bengt Gustavsson
Vlag van Italië
Atalanta Bergamo
15 Reino Börjesson
Vlag van Zweden
Norrby IF
17 Olle Håkansson
Vlag van Zweden
IFK Norrköping
20 Bror Mellberg
Vlag van Zweden
AIK Fotboll
Aanval
7 Kurt Hamrin
Vlag van Italië
Padova
9 Agne Simonsson
Vlag van Zweden
Örgryte IS
10 Arne Selmosson
Vlag van Italië
SS Lazio
11 Lennart Skoglund
Vlag van Italië
FC Internazionale Milano
18 Gösta Löfgren
Vlag van Zweden
Motala AIF
19 Henry Källgren
Vlag van Zweden
IFK Norrköping
21 Bengt Berndtsson
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
22 Ronald Johansson
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
Selectie van Zweden bij het
Vlag van Mexico
Wereldkampioenschap 1970
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Ronnie Hellström
Vlag van Zweden
Hammarby IF
12 Sven-Gunnar Larsson
Vlag van Zweden
Örebro SK
17 Ronney Pettersson
Vlag van Zweden
Djurgårdens IF
Verdediging
2 Hans Selander
Vlag van Zweden
Upsala IF
3 Kurt Axelsson
Vlag van België
Club Brugge
4 Björn Nordqvist
Vlag van Zweden
IFK Norrköping
5 Roland Grip
Vlag van Zweden
AIK Fotboll
14 Krister Kristensson
Vlag van Zweden
Malmö FF
15 Leif Målberg
Vlag van Zweden
IF Elfsborg
20 Jan Olsson
Vlag van Zweden
Åtvidabergs FF
Middenveld
6 Tommy Svensson
Vlag van Zweden
Östers IF
8 Leif Eriksson
Vlag van Zweden
Örebro SK
11 Örjan Persson
Vlag van Schotland
Rangers Football Club
16 Thomas Nordahl
Vlag van België
RSC Anderlecht
19 Göran Nicklasson
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
21 Inge Ejderstedt
Vlag van Zweden
Östers IF
Aanval
7 Bo Larsson
Vlag van Zweden
Malmö FF
9 Ove Kindvall
Vlag van Nederland
Feyenoord
10 Ove Grahn
Vlag van Zwitserland
Grasshopper Club Zürich
13 Claes Cronqvist
Vlag van Zweden
Djurgårdens IF
18 Tom Turesson
Vlag van België
Club Brugge
22 Sten Pålsson
Vlag van Zweden
GAIS Göteborg
Selectie van Zweden bij het
Vlag van Duitsland
Wereldkampioenschap 1974
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Ronnie Hellström
Vlag van Duitsland
1. FC Kaiserslautern
12 Sven-Gunnar Larsson
Vlag van Zweden
Örebro SK
17 Göran Hagberg
Vlag van Zweden
Östers IF
Verdediging
2 Jan Olsson
Vlag van Zweden
Åtvidabergs FF
3 Kent Karlsson
Vlag van Zweden
Åtvidabergs FF
4 Björn Nordqvist
Aanvoerder
Vlag van Nederland
PSV Eindhoven
5 Björn Andersson
Vlag van Zweden
Östers IF
13 Roland Grip
Vlag van Zweden
IK Sirius
18 Jörgen Augustsson
Vlag van Zweden
Åtvidabergs FF
Middenveld
6 Ove Grahn
Vlag van Zwitserland
Grasshopper Club Zürich
7 Bo Larsson
Vlag van Zweden
Malmö FF
8 Conny Torstensson
Vlag van Duitsland
FC Bayern München
14 Staffan Tapper
Vlag van Zweden
Malmö FF
15 Benno Magnusson
Vlag van Duitsland
1. FC Kaiserslautern
16 Inge Ejderstedt
Vlag van Zweden
Östers IF
19 Claes Cronqvist
Vlag van Zweden
Landskrona BoIS
20 Sven Lindman
Vlag van Zweden
Djurgårdens IF
21 Örjan Persson
Vlag van Zweden
Örgryte IS
22 Thomas Ahlström
Vlag van Zweden
IF Elfsborg
Aanval
9 Ove Kindvall
Vlag van Zweden
IFK Norrköping
10 Ralf Edström
Vlag van Nederland
PSV Eindhoven
11 Roland Sandberg
Vlag van Duitsland
1. FC Kaiserslautern
Selectie van Zweden bij het
Vlag van Argentinië
Wereldkampioenschap 1978
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Ronnie Hellström
Vlag van Duitsland
1. FC Kaiserslautern
12 Göran Hagberg
Vlag van Zweden
Östers IF
17 Jan Möller
Vlag van Zweden
Malmö FF
Verdediging
2 Hasse Borg
Vlag van Duitsland
Eintracht Braunschweig
3 Roy Andersson
Vlag van Zweden
Malmö FF
4 Björn Nordqvist
Aanvoerder
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
5 Ingemar Erlandsson
Vlag van Zweden
Malmö FF
13 Magnus Andersson
Vlag van Zweden
Malmö FF
14 Ronald Åhman
Vlag van Zweden
Örebro SK
19 Kent Karlsson
Vlag van Zweden
IFK Eskilstuna
20 Roland Andersson
Vlag van Zweden
Malmö FF
Middenveld
6 Staffan Tapper
Vlag van Zweden
Malmö FF
7 Anders Linderoth
Vlag van Frankrijk
Olympique Marseille
9 Lennart Larsson
Vlag van Duitsland
FC Schalke 04
10 Thomas Sjöberg
Vlag van Zweden
Malmö FF
18 Olle Nordin
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
Aanval
8 Bo Larsson
Vlag van Zweden
Malmö FF
11 Benny Wendt
Vlag van Duitsland
1. FC Kaiserslautern
15 Torbjörn Nilsson
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
16 Conny Torstensson
Vlag van Zwitserland
FC Zürich
21 Sanny Åslund
Vlag van Zweden
AIK Fotboll
22 Ralf Edström
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
Selectie van Zweden bij het
Vlag van Italië
Wereldkampioenschap 1990
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Sven Andersson
Vlag van Zweden
Örgryte IS
12 Lasse Eriksson
Vlag van Zweden
IFK Norrköping
22 Thomas Ravelli
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
Verdediging
2 Jan Eriksson
Vlag van Zweden
AIK Fotboll
3 Glenn Hysén
Vlag van Engeland
Liverpool
4 Peter Larsson
Vlag van Nederland
AFC Ajax
5 Roger Ljung
Vlag van Zwitserland
BSC Young Boys
6 Roland Nilsson
Aanvoerder
Vlag van Engeland
Sheffield Wednesday FC
14 Joakim Nilsson
Vlag van Zweden
Malmö FF
19 Mats Gren
Vlag van Zwitserland
Grasshopper Club Zürich
Middenveld
7 Niclas Nyhlén
Vlag van Zweden
Malmö FF
8 Stefan Schwarz
Vlag van Zweden
Malmö FF
9 Leif Engqvist
Vlag van Zweden
Malmö FF
10 Klas Ingesson
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
11 Ulrik Jansson
Vlag van Zweden
Östers IF
13 Anders Limpar
Vlag van Italië
US Cremonese
15 Glenn Strömberg
Vlag van Italië
Atalanta Bergamo
16 Jonas Thern
Vlag van Portugal
SL Benfica
Aanval
17 Tomas Brolin
Vlag van Zweden
IFK Norrköping
18 Johnny Ekström
Vlag van Frankrijk
AS Cannes
20 Mats Magnusson
Vlag van Portugal
SL Benfica
21 Stefan Pettersson
Vlag van Nederland
AFC Ajax
Selectie van Zweden bij het
Vlag van de Verenigde Staten
Wereldkampioenschap 1994
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Thomas Ravelli
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
12 Lasse Eriksson
Vlag van Zweden
IFK Norrköping
22 Magnus Hedman
Vlag van Zweden
AIK Fotboll
Verdediging
2 Roland Nilsson
Vlag van Zweden
Helsingborgs IF
3 Patrik Andersson
Vlag van Duitsland
Borussia M'gladbach
4 Joachim Björklund
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
5 Roger Ljung
Vlag van Duitsland
MSV Duisburg
13 Mikael Nilsson
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
14 Pontus Kåmark
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
15 Teddy Lučić
Vlag van Zweden
Västra Frölunda IF
Middenveld
6 Stefan Schwarz
Vlag van Engeland
Arsenal
8 Klas Ingesson
Vlag van Engeland
Sheffield Wednesday
9 Jonas Thern
Aanvoerder
Vlag van Italië
AS Roma
16 Anders Limpar
Vlag van Engeland
Everton
17 Stefan Rehn
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
18 Håkan Mild
Vlag van Zwitserland
Servette FC Genève
21 Jesper Blomqvist
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
Aanval
7 Henrik Larsson
Vlag van Nederland
Feyenoord
10 Martin Dahlin
Vlag van Duitsland
Borussia M'gladbach
11 Tomas Brolin
Vlag van Italië
Parma
19 Kennet Andersson
Vlag van Frankrijk
SM Caen
20 Magnus Erlingmark
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
Selectie van Zweden bij het
Vlag van Zuid-Korea
Vlag van Japan
Wereldkampioenschap 2002
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Magnus Hedman
Vlag van Engeland
Coventry City
12 Magnus Kihlstedt
Vlag van Denemarken
FC Kopenhagen
23 Andreas Isaksson
Vlag van Zweden
Djurgårdens IF
Verdediging
2 Olof Mellberg
Vlag van Engeland
Aston Villa
3 Patrik Andersson
Vlag van Spanje
Barcelona
4 Johan Mjällby
Aanvoerder
Vlag van Schotland
Celtic
5 Michael Svensson
Vlag van Frankrijk
Troyes AC
13 Tomas Antonelius
Vlag van Denemarken
FC Kopenhagen
14 Erik Edman
Vlag van Nederland
sc Heerenveen
15 Andreas Jakobsson
Vlag van Duitsland
Hansa Rostock
16 Teddy Lučić
Vlag van Zweden
AIK Fotboll
Middenveld
6 Tobias Linderoth
Vlag van Engeland
Everton
7 Niclas Alexandersson
Vlag van Engeland
Everton
8 Anders Svensson
Vlag van Engeland
Southampton
9 Fredrik Ljungberg
Vlag van Engeland
Arsenal
17 Magnus Svensson
Vlag van Denemarken
Brøndby IF
19 Pontus Farnerud
Vlag van Frankrijk
AS Monaco
20 Daniel Andersson
Vlag van Italië
Venezia FC
Aanval
10 Marcus Allbäck
Vlag van Nederland
sc Heerenveen
11 Henrik Larsson
Vlag van Schotland
Celtic
18 Mattias Jonson
Vlag van Denemarken
Brøndby IF
21 Zlatan Ibrahimović
Vlag van Nederland
AFC Ajax
22 Andreas Andersson
Vlag van Zweden
AIK Fotboll
Selectie van Zweden bij het
Vlag van Duitsland
Wereldkampioenschap 2006
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Andreas Isaksson
Vlag van Duitsland
Stade Rennais
12 John Alvbåge
Vlag van Denemarken
Viborg FF
23 Rami Shaaban
Vlag van Noorwegen
Fredrikstad FK
Verdediging
3 Olof Mellberg
Aanvoerder
Vlag van Engeland
Aston Villa
4 Teddy Lučić
Vlag van Zweden
BK Häcken
5 Erik Edman
Vlag van Frankrijk
Stade Rennes
13 Petter Hansson
Vlag van Nederland
sc Heerenveen
14 Fredrik Stenman
Vlag van Duitsland
Bayer 04 Leverkusen
15 Karl Svensson
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
Middenveld
2 Mikael Nilsson
Vlag van Griekenland
Panathinaikos
6 Tobias Linderoth
Vlag van Denemarken
FC Kopenhagen
7 Niclas Alexandersson
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
8 Anders Svensson
Vlag van Zweden
IF Elfsborg
9 Fredrik Ljungberg
Vlag van Engeland
Arsenal
16 Kim Källström
Vlag van Frankrijk
Stade Rennais
19 Daniel Andersson
Vlag van Zweden
Malmö FF
21 Christian Wilhelmsson
Vlag van België
RSC Anderlecht
Aanval
10 Zlatan Ibrahimović
Vlag van Italië
Juventus
11 Henrik Larsson
Vlag van Spanje
Barcelona
17 Johan Elmander
Vlag van Denemarken
Brøndby IF
18 Mattias Jonson
Vlag van Zweden
Djurgårdens IF
20 Marcus Allbäck
Vlag van Denemarken
FC Kopenhagen
22 Markus Rosenberg
Vlag van Nederland
AFC Ajax

Europees kampioenschap

Selectie van Zweden bij het
Vlag van Zweden
Europees kampioenschap 1992
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Thomas Ravelli
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
12 Lars Eriksson
Vlag van Zweden
IFK Norrköping
Verdediging
2 Roland Nilsson
Vlag van Engeland
Sheffield Wednesday
3 Jan Eriksson
Vlag van Zweden
IFK Norrköping
4 Patrik Andersson
Vlag van Zweden
Malmö FF
5 Joachim Björklund
Vlag van Noorwegen
SK Brann
13 Mikael Nilsson
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
14 Magnus Erlingmark
Vlag van Zweden
Örebro SK
18 Roger Ljung
Vlag van Oostenrijk
FC Admira/Wacker Wien
Middenveld
6 Stefan Schwarz
Vlag van Portugal
SL Benfica
7 Klas Ingesson
Vlag van België
KV Mechelen
8 Stefan Rehn
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
9 Jonas Thern
Aanvoerder
Vlag van Portugal
SL Benfica
10 Anders Limpar
Vlag van Engeland
Arsenal
15 Jan Jansson
Vlag van Zweden
Östers IF
19 Joakim Nilsson
Vlag van Spanje
Sporting Gijón
Aanval
11 Tomas Brolin
Vlag van Italië
Parma
16 Kennet Andersson
Vlag van België
KV Mechelen
17 Martin Dahlin
Vlag van Duitsland
Borussia M'gladbach
20 Johnny Ekström
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
Selectie van Zweden bij het
Vlag van België
Vlag van Nederland
Europees kampioenschap 2000
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Magnus Hedman
Vlag van Engeland
Coventry City
12 Magnus Kihlstedt
Vlag van Noorwegen
SK Brann
22 Mattias Asper
Vlag van Zweden
AIK Fotboll
Verdediging
2 Roland Nilsson
Vlag van Zweden
Helsingborgs IF
3 Patrik Andersson
Aanvoerder
Vlag van Duitsland
FC Bayern München
4 Joachim Björklund
Vlag van Spanje
Valencia CF
5 Teddy Lučić
Vlag van Zweden
AIK Fotboll
6 Gary Sundgren
Vlag van Spanje
Real Zaragoza
8 Tomas Antonelius
Vlag van Engeland
Coventry City
14 Olof Mellberg
Vlag van Spanje
Racing Santander
17 Johan Mjällby
Vlag van Schotland
Celtic
Middenveld
7 Håkan Mild
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
9 Fredrik Ljungberg
Vlag van Engeland
Arsenal
11 Niclas Alexandersson
Vlag van Engeland
Sheffield Wednesday
13 Magnus Svensson
Vlag van Denemarken
Brøndby IF
15 Daniel Andersson
Vlag van Italië
SSC Bari
16 Anders Andersson
Vlag van Denemarken
Aalborg BK
Aanval
10 Jörgen Pettersson
Vlag van Duitsland
1. FC Kaiserslautern
18 Yksel Osmanovski
Vlag van Italië
SSC Bari
19 Kennet Andersson
Vlag van Italië
Bologna
20 Henrik Larsson
Vlag van Schotland
Celtic
21 Marcus Allbäck
Vlag van Nederland
sc Heerenveen
Selectie van Zweden bij het
Vlag van Portugal
Europees kampioenschap 2004
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Andreas Isaksson
Vlag van Zweden
Djurgårdens IF
12 Magnus Hedman
Vlag van Italië
US Anconita ASD
23 Magnus Kihlstedt
Vlag van Denemarken
FC Kopenhagen
Verdediging
2 Teddy Lučić
Vlag van Duitsland
Bayer 04 Leverkusen
3 Olof Mellberg
Vlag van Engeland
Aston Villa
4 Johan Mjällby
Aanvoerder
Vlag van Schotland
Celtic
5 Erik Edman
Vlag van Nederland
sc Heerenveen
13 Petter Hansson
Vlag van Nederland
sc Heerenveen
14 Alexander Östlund
Vlag van Zweden
Hammarby IF
15 Andreas Jakobsson
Vlag van Denemarken
Brøndby IF
22 Erik Wahlstedt
Vlag van Zweden
Helsingborgs IF
Middenveld
6 Tobias Linderoth
Vlag van Engeland
Everton
7 Mikael Nilsson
Vlag van Zweden
Halmstads BK
8 Anders Svensson
Vlag van Engeland
Southampton
9 Fredrik Ljungberg
Vlag van Engeland
Arsenal
16 Kim Källström
Vlag van Frankrijk
Stade Rennais
17 Anders Andersson
Vlag van Portugal
CF Belenenses
19 Pontus Farnerud
Vlag van Frankrijk
RC Strasbourg
21 Christian Wilhelmsson
Vlag van België
RSC Anderlecht
Aanval
10 Zlatan Ibrahimović
Vlag van Nederland
AFC Ajax
11 Henrik Larsson
Vlag van Schotland
Celtic
18 Mattias Jonson
Vlag van Denemarken
Brøndby IF
20 Marcus Allbäck
Vlag van Engeland
Aston Villa
Selectie van Zweden bij het
Vlag van Oostenrijk
Vlag van Zwitserland
Europees kampioenschap 2008
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Andreas Isaksson
Vlag van Zweden
Manchester City
12 Rami Shaaban
Vlag van Zweden
Hammarby IF
13 Johan Wiland
Vlag van Zweden
IF Elfsborg
Verdediging
3 Olof Mellberg
Vlag van Engeland
Aston Villa
4 Petter Hansson
Vlag van Frankrijk
Stade Rennais
5 Fredrik Stoor
Vlag van Noorwegen
Rosenborg BK
14 Daniel Majstorović
Vlag van Zwitserland
FC Basel
15 Andreas Granqvist
Vlag van Zweden
Helsingborgs IF
23 Mikael Dorsin
Vlag van Roemenië
CFR Cluj
Middenveld
2 Mikael Nilsson
Vlag van Griekenland
Panathinaikos
6 Tobias Linderoth
Vlag van Turkije
Galatasaray
7 Niclas Alexandersson
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
8 Anders Svensson
Vlag van Zweden
IF Elfsborg
9 Fredrik Ljungberg
Aanvoerder
Vlag van Engeland
West Ham United
16 Kim Källström
Vlag van Frankrijk
Olympique Lyonnais
18 Sebastian Larsson
Vlag van Engeland
Birmingham City
19 Daniel Andersson
Vlag van Zweden
Malmö FF
21 Christian Wilhelmsson
Vlag van Spanje
Deportivo La Coruña
Aanval
10 Zlatan Ibrahimović
Vlag van Italië
FC Internazionale Milano
11 Johan Elmander
Vlag van Frankrijk
Toulouse
17 Henrik Larsson
Vlag van Zweden
Helsingborgs IF
20 Marcus Allbäck
Vlag van Denemarken
FC Kopenhagen
22 Markus Rosenberg
Vlag van Duitsland
Werder Bremen
Selectie van Zweden bij het
Vlag van Oekraïne
Vlag van Polen
Europees kampioenschap 2012
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Andreas Isaksson
Vlag van Nederland
PSV Eindhoven
12 Johan Wiland
Vlag van Denemarken
FC Kopenhagen
23 Pär Hansson
Vlag van Zweden
Helsingborgs IF
Verdediging
2 Mikael Lustig
Vlag van Schotland
Celtic
3 Olof Mellberg
Vlag van Griekenland
Olympiakos Piraeus
4 Andreas Granqvist
Vlag van Italië
Genoa
5 Martin Olsson
Vlag van Engeland
Blackburn Rovers
13 Jonas Olsson
Vlag van Engeland
West Bromwich Albion FC
15 Mikael Antonsson
Vlag van Italië
Bologna
17 Behrang Safari
Vlag van België
RSC Anderlecht
Middenveld
6 Rasmus Elm
Vlag van Nederland
AZ Alkmaar
7 Sebastian Larsson
Vlag van Engeland
Sunderland
8 Anders Svensson
Vlag van Zweden
IF Elfsborg
9 Kim Källström
Vlag van Frankrijk
Olympique Lyonnais
14 Tobias Hysén
Vlag van Zweden
IFK Göteborg
16 Pontus Wernbloom
Vlag van Rusland
CSKA Moskou
18 Samuel Holmén
Vlag van Turkije
Istanbul Başakşehir
21 Christian Wilhelmsson
Vlag van Saoedi-Arabië
Al-Hilal
Aanval
10 Zlatan Ibrahimović
Aanvoerder
Vlag van Italië
AC Milan
11 Johan Elmander
Vlag van Frankrijk
Galatasaray
19 Emir Bajrami
Vlag van Nederland
FC Twente
20 Ola Toivonen
Vlag van Nederland
PSV Eindhoven
22 Markus Rosenberg
Vlag van Duitsland
Werder Bremen
Selectie van Zweden bij het
Vlag van Frankrijk
Europees kampioenschap 2016
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Andreas Isaksson
Vlag van Turkije
Kasımpaşa SK
12 Robin Olsen
Vlag van Denemarken
FC Kopenhagen
23 Patrik Carlgren
Vlag van Zweden
AIK Fotboll
Verdediging
2 Mikael Lustig
Vlag van Schotland
Celtic
3 Erik Johansson
Vlag van Denemarken
FC Kopenhagen
4 Andreas Granqvist
Vlag van Rusland
FK Krasnodar
5 Martin Olsson
Vlag van Engeland
Norwich City
13 Pontus Jansson
Vlag van Italië
Torino
14 Victor Lindelöf
Vlag van Italië
SL Benfica
17 Ludwig Augustinsson
Vlag van Denemarken
FC Kopenhagen
Middenveld
6 Emil Forsberg
Vlag van Duitsland
RB Leipzig
7 Sebastian Larsson
Vlag van Engeland
Sunderland
8 Albin Ekdal
Vlag van Duitsland
Hamburger SV
9 Kim Källström
Vlag van Zwitserland
Grasshopper Club Zürich
15 Oscar Hiljemark
Vlag van Italië
SSD Palermo
16 Pontus Wernbloom
Vlag van Rusland
CSKA Moskou
18 Oscar Lewicki
Vlag van Zweden
Malmö FF
Aanval
10 Zlatan Ibrahimović
Aanvoerder
Vlag van Frankrijk
Paris Saint-Germain
11 Marcus Berg
Vlag van Griekenland
Panathinaikos
19 Emir Kujović
Vlag van Zweden
IFK Norrköping
20 John Guidetti
Vlag van Spanje
Celta de Vigo
21 Jimmy Durmaz
Vlag van Griekenland
Olympiakos Piraeus
22 Erkan Zengin
Vlag van Turkije
Trabzonspor
Zie de categorie Sweden national association football team van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

SvFF · A-internationals · Selecties · Bondscoaches · Zweeds vrouwenelftal · Olympisch elftal · Zweden U21 · Zweden U20 · Zweden U19 · Zweden U18 · Zweden U17 · Vrouwen U17

1900 – 1909 · 1910 – 1919 · 1920 – 1929 · 1930 – 1939 · 1940 – 1949 · 1950 – 1959 · 1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019 · 2020 − 2029

OS 1908 · OS 1912 · OS 1920 · OS 1924 · OS 1928 · WK 1930 · OS 1932 · WK 1934 · OS 1936 · WK 1938 · OS 1948 · WK 1950 · OS 1952 · WK 1954 · OS 1956 · WK 1958 · EK 1960 · WK 1962 · EK 1964 · OS 1964 · WK 1966 · EK 1968 · OS 1968 · WK 1970 · EK 1972 · OS 1972 · WK 1974 · EK 1976 · OS 1976 · WK 1978 · EK 1980 · OS 1980 · WK 1982 · EK 1984 · OS 1984 · WK 1986 · EK 1988 · OS 1988 · WK 1990 · EK 1992 · OS 1992 · WK 1994 · EK 1996 · OS 1996 · WK 1998 · EK 2000 · OS 2000 · WK 2002 · EK 2004 · OS 2004 · WK 2006 · EK 2008 · OS 2008 · WK 2010 · EK 2012 · OS 2012 · WK 2014 · EK 2016 · OS 2016 · WK 2018 · EK 2020

1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1952 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021

Albanië · Algerije · Argentinië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · Bahrein · Barbados · België · Bosnië en Herzegovina · Botswana · Brazilië · Bulgarije · Chili · China · Colombia · Costa Rica · Cuba · Cyprus · DDR · Denemarken · Duitsland · Ecuador · Egypte · Engeland · Estland · Faeröer · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Iran · Israël · Italië · Ivoorkust · Jamaica · Japan · Joegoslavië · Jordanië · Kameroen · Kazachstan · Kosovo · Kroatië · Letland · Liechtenstein · Litouwen · Luxemburg · Maleisië · Malta · Mexico · Moldavië · Montenegro · Nederland · Nigeria · Noord-Ierland · Noord-Korea · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oekraïne · Oezbekistan · Oman · Oostenrijk · Paraguay · Peru · Polen · Portugal · Qatar · Roemenië · Rusland · San Marino · Saoedi-Arabië · Schotland · Senegal · Servië · Singapore · Slovenië · Slowakije · Sovjet-Unie · Spanje · Syrië · Thailand · Trinidad en Tobago · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkije · Uruguay · Venezuela · Verenigde Arabische Emiraten · Verenigde Staten · Verenigd Koninkrijk · Wales · Wit-Rusland · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zwitserland

Wedstrijden in detail

Brazilië (1958) · Duitsland (2006) · Duitsland (2018) · Engeland (2006) · Engeland (2018) · Engeland (2012) · Frankrijk (2012) · Griekenland (2008) · Ierland (2016) · Italië (2016) · Mexico (2018) · Oekraïne (2012) · Oekraïne (2021) · Paraguay (2006) · Polen (2021) · Rusland (2008) · Slowakije (2021) · Spanje (2008) · Spanje (2021) · Trinidad en Tobago (2006) · Zuid-Korea (2018) · Zwitserland (2018)

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Zweeds voetbalelftal (mannen)
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.