Battling Nelson - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Battling Nelson.

Battling Nelson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Battling Nelson
Oscar Mattheus Nielsen
Pseudonim The Durable Dane
Data i miejsce urodzenia 5 czerwca 1882
Kopenhaga
Data i miejsce śmierci 7 lutego 1954
Chicago
Obywatelstwo Dania Dania
Wzrost 171 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa lekka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 134
Zwycięstwa 59
Przez nokauty 40
Porażki 19
Remisy 22

Battling Nelson (właśc. Oscar Mattheus Nielsen, ur. 5 czerwca 1882 w Kopenhadze, zm. 7 lutego 1954 w Chicago[1]) – duński bokser, zawodowy mistrz świata kategorii lekkiej.

Jako bokser był znany ze swojej nieustępliwości i odporności na ciosy. Dysponował też bardzo mocnym ciosem. Jego ulubionym uderzeniem był hak bity w okolice wątroby przeciwnika[2].

Urodził się w Kopenhadze, ale jako dziecko wyemigrował z rodzicami do Stanów Zjednoczonych i wychował się w Chicago. Pierwszą walkę zawodową stoczył w 1896. W 1904 pokonał m.in. Aurelio Herrerę[3] i Young Corbetta II[4], a 20 grudnia tego roku zmierzył się w San Francisco z Jimmym Brittem o tytuł „białego” mistrza świata wagi lekkiej (mistrzem był czarnoskóry Joe Gans). Britt wygrał po 20 rundach na punkty[5]. W 1905 Nelson ponownie pokonał Young Corbetta II, stoczył walkę no decision z Abe Attellem, a po dwóch kolejnych walkach znokautował Jimmy'ego Britta w 18. rundzie 9 września 1905 w Colma i odebrał mu mistrzostwo białej rasy w wadze lekkiej[6]. W marcu następnego roku stoczył walkę no decision z Terrym McGovernem.

Tablica upamiętniająca walkę Gansa z Nelsonem w Goldfield
Tablica upamiętniająca walkę Gansa z Nelsonem w Goldfield

3 września 1906 w Goldfield w Nevadzie Nelson zmierzył się o tytuł uniwersalnego mistrza świata z Joe Gansem. Promotorem tego pojedynku był Tex Rickard. Gans dominował w walce, mając dwukrotnie Nelsona na deskach. W 33. rundzie Gans złamał prawą rękę, ale kontynuował pojedynek. Nelson nie widział na lewe oko i obficie krwawił, gdy w 42. rundzie celowo uderzył Gansa poniżej pasa i został zdyskwalifikowany. Był to najdłuższy pojedynek o tytuł mistrza świata w historii walk według Queensberry Rules[2][7][8].

Nelson stracił tytuł mistrza białej rasy 11 lipca 1907 po porażce na punkty z Brittem[9], a w 1908, po stoczeniu czterech walk (w tym no decision z Brittem i remisie z Attellem) zmierzył się 4 lipca w Colma w rewanżowej walce z Gansem. Tym razem Nelson zwyciężył przez nokaut w 17. rundzie i został nowym mistrzem świata[10]. Zwyciężył Gansa również w kolejnej walce 9 września tego roku, tym razem przez nokaut w 21. rundzie[11]. W tym czasie Gans odczuwał już skutki gruźlicy, na którą zmarł w 1910.

W obronie tytułu Nelson w 1909 wygrał przez techniczny nokaut z Dickiem Hylandem w 23. rundzie[12] i z Jackiem Cliffordem w 5. rundzie[13]. 13 lipca tego roku w Los Angeles stoczył walkę no decision z Adem Wolgastem, która zdaniem prasy wygrał Wolgast. Ponieważ jednak pojedynek nie zakończył się przed czasem, tytuł zachował Nelson[14]. Po pokonaniu Eddiego Langa w styczniu 1910 Nelson ponownie zmierzył się z Wolgastem 22 lutego tego roku w Richmond. Stawką był tytuł mistrza świata. Pojedynek został zakontraktowany na 45 rund. Początkowo Nelson przeważał, ale później wskutek ciosów Wolgasta coraz gorzej widział. W 40 rundzie sędzia wstrzymał walkę ogłaszając zwycięstwo Wolgasta[2][15].

Nelson kontynuował karierę bokserską przez następne siedem lat. Wśród jego licznych walk można wymienić przegraną przez nokaut z Owenem Moranem w 1911 i walkę no decision z Adem Wolgastem w 1913, którą zdaniem prasy wygrał Wolgast. 17 kwietnia 1917 w Saint Louis Nelson spróbował odebrać Freddiemu Welshowi tytuł mistrza świata w wadze lekkiej w walce no decision, ale nie udało mu się pokonać czempiona przez czasem, Zdaniem prasy w tym pojedynku zdecydowanie przeważał Welsh[16]. Była to ostatnia walka zawodowa Nelsona.

Później Nelsonowi się nie powodziło i zmarł w 1954 w biedzie. Został wybrany w 1992 do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy[17].

Przypisy

  1. "Battling" Nelson (Oscar Mattheus Nielsen) (the "Durable Dane"), The Cyber Boxing Zone Encyclopedia [dostęp 2015-03-28] (ang.).
  2. a b c Mike Casey, From Hell: Battling Nelson in the Old West, boxing.com, 3 sierpnia 2012 [dostęp 2015-03-28] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-02] (ang.).
  3. Barry J. Hugman, 1904-09-05 (130lbs) Battling Nelson w pts 20 Aurelio Herrera, Montana AC Arena, Butte, Montana, USA, boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
  4. Barry J. Hugman, 1904-11-29 (130lbs) Battling Nelson w rtd 10 (20) Young Corbett, Woodward’s Pavilion, San Francisco, California, USA, boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
  5. Barry J. Hugman, 1904-12-20 (133lbs) Jimmy Britt w pts 20 Battling Nelson, Mechanics’ Pavilion, San Francisco, California, USA, boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
  6. Barry J. Hugman, 1905-09-09 (133lbs) Battling Nelson w co 18 (45) Jimmy Britt, Mission Street Arena, Colma, San Francisco, California, USA, boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
  7. Barry J. Hugman, 1906-09-03 (133lbs) Joe Gans w disq 42 (finish) Battling Nelson, The Arena, Goldfield, Nevada, USA, boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
  8. Monte D. Cox, Joe Gans, The Old Master....“He Could Lick Them All On Their Best Day!”, Cox's Corner Profiles [dostęp 2015-03-28] (ang.).
  9. Barry J. Hugman, 1907-07-31 (133lbs) Jimmy Britt w pts 20 Battling Nelson, The Auditorium Rink, San Francisco, California, USA, boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
  10. Barry J. Hugman, 1908-07-04 (133lbs) Battling Nelson w co 17 (25) Joe Gans, Mission Street Arena, Colma, San Francisco, California, USA, boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
  11. Barry J. Hugman, 1908-09-09 (133lbs) Battling Nelson w co 21 (45) Joe Gans, Mission Street Arena, Colma, San Francisco, California, USA, boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
  12. Barry J. Hugman, 1909-05-29 (133lbs) Battling Nelson w rsc 23 (45) Dick Hyland, Mission Street Arena, Colma, San Francisco, California, USA, boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
  13. Barry J. Hugman, 1909-06-22 (133lbs) Battling Nelson w rsc 5 (15) Jack Clifford, The Arena, Oklahoma City, Oklahoma, USA, boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
  14. Barry J. Hugman, 1909-07-13 (133lbs) Battling Nelson nd-l pts 10 Ad Wolgast, Naud Junction Pavilion, Los Angeles, California, USA, boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
  15. Barry J. Hugman, 1910-02-22 (133lbs) Ad Wolgast w rsc 40 (45) Battling Nelson, Point Arena, Richmond, California, USA, boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
  16. Barry J. Hugman, 1917-04-17 Freddie Welsh nd-w pts 12 Battling Nelson, Future AC, St Louis, Missouri, USA - WORLD, boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
  17. Battling Nelson, International Boxing Hall of Fame [dostęp 2015-03-28] (ang.).

Linki zewnętrzne

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Battling Nelson
Listen to this article