For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Daniel-André Tande.

Daniel-André Tande

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Daniel-André Tande
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

24 stycznia 1994
Narwik, Norwegia

Klub

Kongsberg IF

Wzrost

182 cm[1]

Debiut w PŚ

11 stycznia 2014 w Tauplitz (31. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

12 stycznia 2014 w Tauplitz (15. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

22 listopada 2015 w Klingenthal (1. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

22 listopada 2015 w Klingenthal

Rekord życiowy

243,5 m na Letalnicy w Planicy (24 marca 2018)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
złoto Pjongczang 2018 duża druż.
Mistrzostwa świata
srebro Lahti 2017 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
złoto Tauplitz 2016 drużynowo
złoto Oberstdorf 2018 indywidualnie
złoto Oberstdorf 2018 drużynowo
złoto Planica 2020 drużynowo
brąz Vikersund 2022 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
brąz Val di Fiemme 2014 drużynowo
Puchar Świata w skokach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg
3. miejsce
2016/2017
FIS Crystal Globe.svg
3. miejsce
2017/2018
Turniej Czterech Skoczni
Bronze medal with cup.svg
3. miejsce
2016/2017
Willingen Six
Silver medal with cup.svg
2. miejsce
2021
Bronze medal with cup.svg
3. miejsce
2018
Letni Puchar Kontynentalny
Gold medal with cup.svg
1. miejsce
2015
Zobacz kategorię wiadomości w serwisie Wikinews na temat Daniel-Andre Tande

Daniel-André Tande (ur. 24 stycznia 1994 w Narwiku[1]) – norweski skoczek narciarski, reprezentant Kongsberg IF. Drużynowy złoty medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018. Indywidualny mistrz świata w lotach narciarskich z 2018, drużynowy złoty medalista z 2016, 2018 i 2020 oraz brązowy z 2022. Drużynowy srebrny medalista Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017, a także brązowy z Mistrzostw Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2014. Trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2016/2017 i Pucharu Świata 2017/2018. Zwycięzca Letniego Pucharu Kontynentalnego 2015. Medalista mistrzostw kraju.

Przebieg kariery

Lata 2009–2013

W grudniu 2009 zadebiutował na zawodach FIS Cup w norweskim Notodden. Nie udało mu się znaleźć w najlepszej trzydziestce[2]. Rok później w konkursach w tej samej miejscowości był 11. i 7. W lutym 2011 wziął udział w zawodach skoków narciarskich na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy w Libercu. Zajął 4. miejsce w zawodach indywidualnych i 6. w drużynowych[3].

W sezonie 2011/2012 zadebiutował w zawodach Pucharu Kontynentalnego. 17 lutego w Oslo zajął 20. miejsce[4]. Wziął udział w Mistrzostwach Świata Juniorów 2013 w Libercu. Zajął 32. miejsce w zawodach indywidualnych i 5. w drużynowych[5].

Lata 2013–2015

Po zajęciu 2. pozycji w konkursie Pucharu Kontynentalnego w Engelbergu w grudniu 2013, Tande otrzymał szansę debiutu w Pucharze Świata. 11 stycznia 2014 na skoczni mamuciej Kulm w Tauplitz zajął 31. miejsce. Dzień później był 15., zdobywając pierwsze w karierze punkty. 1 lutego tego samego roku zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym skoków narciarskich na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2014[6].

Dwukrotnie stanął na podium Letniego Grand Prix 2014: był 2. i 3. w konkursach w Hakubie. Poza tym jeszcze dwukrotnie zajął pozycje w pierwszej dziesiątce cyklu. W pierwszej części sezonu zimowego 2014/2015 występował w Pucharze Świata, zajmując między innymi 8. miejsce w konkursie w Niżnym Tagile 14 grudnia 2014. Od połowy lutego startował w Pucharze Kontynentalnym, w siedmiu startach pięciokrotnie stając na podium[7].

Sezon 2015/2016

Zwyciężył w czterech konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego 2015[8].

22 listopada 2015 Tande zwyciężył w otwierającym sezon 2015/2016 Pucharu Świata konkursie w Klingenthal, tym samym po raz pierwszy stając na podium zawodów indywidualnych w tym cyklu. W rozgrywanych w grudniu zawodach Pucharu Świata najwyżej znalazł się na 5. miejscu. W styczniu wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016, gdzie zajął 18. pozycję indywidualnie, a także zdobył, wraz z Andersem Fannemelem, Johannem André Forfangiem i Kennethem Gangnesem, złoty medal w zawodach drużynowych[8].

W drugiej połowie sezonu regularnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce, w lutym 2016 jeszcze trzykrotnie stając na podium zawodów indywidualnych Pucharu Świata: był drugi w Lahti i Kuopio oraz trzeci w Ałmaty[8]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2015/2016 zajął 7. miejsce z 985 punktami[9].

Sezon 2016/2017

Wystartował w czterech konkursach Letniego Grand Prix 2016 najwyżej sklasyfikowanym będąc na 4. miejscu w Hakubie[10].

Dobrze rozpoczął sezon 2016/2017 Pucharu Świata, na przełomie listopada i grudnia w Ruce, Klingenthal i Lillehammer trzykrotnie z rzędu zajmując drugie miejsce. Po 4. pozycji w Oberstdorfie oraz zwycięstwach w Garmisch-Partenkirchen i Innsbrucku[10] Tande był liderem 65. Turnieju Czterech Skoczni, jednak nieudany skok w ostatniej serii konkursu w Bischofshofen zepchnął go na 3. miejsce klasyfikacji generalnej[11].

15 stycznia 2017 zajął 2. pozycję w konkursie Pucharu Świata w Wiśle. W kolejnych tygodniach regularnie zajmował w Pucharze Świata miejsca w pierwszej dziesiątce indywidualnie, nie stając jednak na podium. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017, indywidualnie zajmując 15. miejsce na skoczni normalnej oraz 10. na skoczni dużej, był też 5. w konkursie drużyn mieszanych, zaś w zawodach drużynowych mężczyzn zdobył, wraz z Andersem Fannemelem, Johannem André Forfangiem i Andreasem Stjernenem, srebrny medal[10]. Puchar Świata 2016/2017 Tande zakończył na 3. miejscu klasyfikacji generalnej, zdobywając 1201 punktów[9].

Sezon 2017/2018

W Letnim Grand Prix 2017 dwukrotnie kończył zawody indywidualne w pierwszej dziesiątce[12].

W kilku pierwszych konkursach sezonu 2017/2018 Pucharu Świata zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce. Stawał na podium 2 grudnia 2017 w Niżnym Tagile, gdzie był drugi, a także 10 grudnia w Titisee-Neustadt, gdzie zajął 3. lokatę. Po słabszych występach w dwóch pierwszych konkursach 66. Turnieju Czterech Skoczni zajął 2. miejsce w Innsbrucku. Na tej samej pozycji ukończył konkurs na Kulm. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018. Zdobył na nich złote medale zarówno w konkursie indywidualnym, w którym wyprzedził o 13,3 pkt Kamila Stocha i o 24,3 pkt Richarda Freitaga, jak i w zawodach drużynowych, w których startował w zespole z Robertem Johanssonem, Andreasem Stjernenem i Johannem André Forfangiem[12].

3 lutego 2018 wygrał konkurs Pucharu Świata w ramach Willingen Five. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018. Indywidualnie w zawodach w Pjongczangu zajął 6. miejsce na skoczni normalnej i 4. na skoczni dużej, zaś w konkursie drużynowym wraz z Stjernenem, Forfangiem i Johanssonem zdobył złoty medal. W marcu 2018 wygrał w rozgrywanych w ramach Raw Air 2018 zawodach w Oslo, zajął też 3. miejsce w Vikersund. W kończących sezon Pucharu Świata zawodach w Planicy również zajął 3. pozycję[12]. Zdobyte w trakcie sezonu 985 punktów pozwoliło mu zająć 3. miejsce w klasyfikacji generalnej cyklu[9].

Sezon 2018/2019

W maju 2018 Tande był hospitalizowany z powodu zespołu Stevensa-Johnsona, który rozwinął się u niego jako reakcja po antybiotyku[13]. Z tego powodu treningi na skoczni przed kolejnym sezonem rozpoczął dopiero pod koniec sierpnia[14].

Od początku sezonu 2018/2019 Pucharu Świata do końca 67. Turnieju Czterech Skoczni tylko dwukrotnie zajmował miejsca punktowane, najwyżej klasyfikowanym będąc na 21. pozycji w Niżnym Tagile. Po miesięcznej przerwie od startów powrócił na początku lutego 2019 w Oberstdorfie, zajmując miejsca w najlepszej piętnastce, w tym 5. w trzecim konkursie[15]. Na treningu przed kolejnymi konkursami cyklu w Lahti upadł, w efekcie z powodu kontuzji kolana musiał zakończyć sezon[16][17].

Sezon 2019/2020

W dwóch występach w Letnim Grand Prix 2019 raz zajął miejsce w pierwszej dziesiątce[18].

Sezon 2019/2020 Pucharu Świata rozpoczął od dwóch zwycięstw, odniesionych 24 listopada 2019 w Wiśle i 30 listopada w Ruce. W grudniowych zawodach cyklu osiągał gorsze wyniki – tylko raz zajął miejsce w pierwszej dziesiątce, a trzykrotnie nie zdobywał punktów. Po konkursie w Klingenthal 15 grudnia 2019 stracił pozycję lidera klasyfikacji generalnej na rzecz Ryōyū Kobayashiego[18].

4 stycznia 2020 w rozgrywanych w ramach 68. Turnieju Czterech Skoczni zawodach w Innsbrucku zajął 3. lokatę. W dalszej części sezonu kończył zawody głównie w pierwszej i drugiej dziesiątce. Raz jeszcze stanął na podium konkursu indywidualnego: 28 lutego był trzeci w Lahti[18]. Sezon zakończył na 9. pozycji w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata z 721 punktami[9].

Sezon 2020/2021

W pierwszej połowie sezonu zimowego 2020/2021 w Pucharze Świata zajmował miejsca w drugiej dziesiątce lub niższe, w kilku startach nie zdobywając punktów. W tym czasie wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2020. Zawody indywidualne, na których bronił tytułu, zakończył na 13. pozycji, zaś w drużynie, wraz z Johannem André Forfangiem, Robertem Johanssonem i Halvorem Egnerem Granerudem, zdobył złoty medal[19].

W rozgrywanym 10 stycznia 2021 drugim konkursie w Titisee-Neustadt zajął 2. miejsce. Od tego momentu zaczął osiągać w Pucharze Świata lepsze wyniki, większość konkursów indywidualnych kończąc w pierwszej dziesiątce. W dalszej części sezonu jeszcze raz stanął na podium, 30 stycznia w Willingen zajmując 2. lokatę. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021 indywidualnie zajął 9. miejsce na skoczni normalnej i 12. na dużej, był też 6. w drużynie męskiej[19]. Sezon 2020/2021 Pucharu Świata zakończył na 14. pozycji w klasyfikacji generalnej z 543 punktami[9].

25 marca 2021 Tande upadł podczas serii próbnej przed konkursem Pucharu Świata na mamuciej skoczni w Planicy. Norweg stracił równowagę podczas lotu i z dużą siłą uderzył o zeskok. W wyniku upadku doznał złamania obojczyka oraz przebicia płuca[20]. Został po nim wprowadzony w stan śpiączki farmakologicznej, z której wybudzony został po kilku dniach[21]. W kwietniu 2021 przeprowadzono u niego operację obojczyka[22].

Sezon 2021/2022

Do treningów na skoczni po kontuzji powrócił w siepniu 2021[23]. We wrześniu wystąpił w Letnim Pucharze Kontynentalnym w Oslo, a w październiku w Letnim Grand Prix w Klingenthal, gdzie zajął 12. miejsce[24].

W sezonie 2021/2022 Pucharu Świata regularnie zdobywał punkty, najczęściej zajmując miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. 12 grudnia 2021 zawody cyklu w Klingenthal ukończył na 2. pozycji. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022. Indywidualnie był 31. na skoczni dużej, a w drużynie męskiej zajął 4. pozycję. 6 marca 2022 zwyciężył w zawodach Pucharu Świata w Oslo rozgrywanych w ramach Raw Air 2022. Następnie wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2022. Zajął na nich 20. miejsce indywidualnie, a w drużynie, wraz z Johannem André Forfangiem, Halvorem Egnerem Granerudem i Mariusem Lindvikiem, zdobył brązowy medal[24]. Po tych zawodach zakończył sezon[25]. Puchar Świata 2021/2022 ukończył na 21. miejscu w klasyfikacji generalnej z 339 punktami[9].

Mistrzostwa Norwegii

Tande zdobywał medale mistrzostw Norwegii. Indywidualnie zwyciężył w 2017[26], a w letnich mistrzostwach kraju zdobył złoto w 2015 (na skoczni normalnej i dużej)[27][28], 2016[29], 2017[30] i 2020[31] oraz brąz w 2014 na skoczni dużej [32] i w 2019[33]. W drużynie męskiej, reprezentując okręg Buskerud, zdobył złoty medal latem 2021[34], srebrny latem 2020[35], a także brązowy zimą 2012[36] i 2013[37] oraz latem 2019[33]. W drużynie mieszanej zdobył złoto latem 2020[35] i 2021[34].

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2018 Korea Południowa Pjongczang 6. miejsce (K-98), 4. miejsce (K-125)
2022 Pekin/Zhangjiakou 31. miejsce (K-125)

Drużynowo

2018 Korea Południowa Pjongczang złoty medal[a]
2022 Pekin/Zhangjiakou 4. miejsce[b]

Starty D. A. Tande na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
6. 10 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 103,5 m 111,5 m 242,3 pkt 17,0 pkt Andreas Wellinger
4. 17 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 131,0 m 138,5 m 273,1 pkt 12,6 pkt Kamil Stoch
1.
Gold medal.svg
19 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[a] 136,0 m 140,5 m 1098,5 pkt (287,3 pkt)
31. 12 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 indywid. 128,0 m 120,2 pkt 175,9 pkt Marius Lindvik
4. 14 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 druż.[b] 130,5 m 124,0 m 922,1 pkt (231,9 pkt) 20,6 pkt Austria

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2017 Finlandia Lahti 15. miejsce (K-90), 10. miejsce (K-116)
2021 Niemcy Oberstdorf 9. miejsce (K-95), 12. miejsce (K-120)

Drużynowo

2017 Finlandia Lahti 5. miejsce (drużyna mieszana/K-90)[c], srebrny medal (K-116)[d]
2021 Niemcy Oberstdorf 6. miejsce (K-120)[e]

Starty D. A. Tande na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
15. 25 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 92,5 m 94,5 m 243,5 pkt 27,3 pkt Stefan Kraft
5. 26 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. mix.[c] 91,0 m 95,0 m 877,8 pkt (239,5 pkt) 157,7 pkt Niemcy
10. 2 marca 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 121,5 m 129,5 m 261,3 pkt 18,0 pkt Stefan Kraft
2.
FIS silver medal.png
4 marca 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[d] 126,0 m 126,0 m 1078,5 pkt (270,9 pkt) 25,7 pkt Polska
9. 27 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 indywid. 101,0 m 98,0 m 251,6 pkt 17,2 pkt Piotr Żyła
12. 5 marca 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. 131,0 m 120,5 m 237,4 pkt 39,1 pkt Stefan Kraft
6. 6 marca 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 druż.[e] 119,5 m 124,5 m 974,1 pkt (218,4 pkt) 72,5 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

Indywidualnie

2016 Austria Tauplitz 18. miejsce
2018 Niemcy Oberstdorf złoty medal
2020 Słowenia Planica 13. miejsce
2022 Norwegia Vikersund 20. miejsce

Drużynowo

2016 Austria Tauplitz złoty medal[f]
2018 Niemcy Oberstdorf złoty medal[g]
2020 Słowenia Planica złoty medal[h]
2022 Norwegia Vikersund brązowy medal[i]

Starty D. A. Tande na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
18. 15–16 stycznia 2016 Austria Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 209,5 m 180,5 m 192,5 m [j] 497,5 pkt 142,6 pkt Peter Prevc
1.
FIS gold medal.png
17 stycznia 2016 Austria Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż.[f] 206,5 m 215,5 m 1467,7 pkt (361,7 pkt)
1.
FIS gold medal.png
19–20 stycznia 2018 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 212,0 m 227,0 m 200,0 m [j] 651,9 pkt
1.
FIS gold medal.png
21 stycznia 2018 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[g] 224,0 m 202,5 m 1662,2 pkt (430,0 pkt)
13. 11–12 grudnia 2020 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 indywid. 203,0 m 218,5 m 224,0 m 218,0 m 777,1 pkt 100,1 pkt Karl Geiger
1.
FIS gold medal.png
13 grudnia 2020 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 druż.[h] 227,5 m 225,5 m 1727,7 pkt (425,9 pkt)
20. 11–12 marca 2022 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 indywid. 197,5 m 201,5 m 207,5 m 215,0 m 706,6 pkt 147,6 pkt Marius Lindvik
3.
FIS bronze medal.png
13 marca 2022 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 druż.[i] 201,5 m 192,5 m 1559,6 pkt (342,2 pkt) 151,9 pkt Słowenia

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2013 Czechy Liberec 32. miejsce
2014 Włochy Val di Fiemme/Predazzo 14. miejsce

Drużynowo

2013 Czechy Liberec 5. miejsce[k]
2014 Włochy Val di Fiemme/Predazzo brązowy medal[l]

Starty D. A. Tande na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
32. 24 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 90,0 m 112,0 pkt 171,5 pkt Jaka Hvala
5. 26 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 druż.[k] 95,5 m 100,0 m 967,0 pkt (259,5 pkt) 119,5 pkt Słowenia
14. 31 stycznia 2014 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 84,5 m 94,5 m 211,2 pkt 20,3 pkt Jakub Wolny
3.
Bronze medal with cup.svg
1 lutego 2014 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż.[l] 97,0 m 98,5 m 1011,4 pkt (255,4 pkt) 15,6 pkt Polska

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy

Indywidualnie

2011 Czechy Liberec 4. miejsce

Drużynowo

2011 Czechy Liberec 6. miejsce[m]

Starty D. A. Tande na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
4. 15 lutego 2011 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 101,5 m 91,5 m 256,0 pkt 38,5 pkt Jarkko Määttä
6. 17 lutego 2011 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 druż.[m] 96,0 m 84,0 m 779,0 pkt (225,5 pkt) 134,5 pkt Polska

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2013/2014 64.
2014/2015 45.
2015/2016 7.
2016/2017 3.
2017/2018 3.
2018/2019 35.
2019/2020 9.
2020/2021 14.
2021/2022 21.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 22 listopada 2015 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 142,0 m 140,5 m 268,7 pkt
2. 1 stycznia 2017 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 138,0 m 142,0 m 289,2 pkt * TCS 2016/2017
3. 4 stycznia 2017 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 128,5 m 125,7 pkt * TCS 2016/2017
4. 3 lutego 2018 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 148,0 m 146,5 m 261,3 pkt * WF 2018
5. 11 marca 2018 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 125,0 m 132,0 m 258,1 pkt * RA 2018
6. 24 listopada 2019 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 127,0 m 129,0 m 241,4 pkt
7. 30 listopada 2019 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 131,0 m 142,0 m 282,5 pkt
8. 6 marca 2022 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 128,5 m 133,5 m 271,2 pkt * RA 2022

Miejsca na podium

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2013/2014
2014/2015
2015/2016 1 2 1 4
2016/2017 2 4 6
2017/2018 2 3 3 8
2018/2019
2019/2020 2 2 4
2020/2021 2 2
2021/2022 1 1 2
Suma 8 12 6 26

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 22 listopada 2015 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 142,0 m 140,5 m 268,7 pkt 1.
2. 19 lutego 2016 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 126,5 m 127,0 m 263,0 pkt 2. 2,4 pkt Michael Hayböck
3. 23 lutego 2016 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 131,5 m 127,0 m 257,2 pkt 2. 7,3 pkt Michael Hayböck
4. 27 lutego 2016 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 140,5 m 139,5 m 310,9 pkt 3. 15,0 pkt Peter Prevc
5. 26 listopada 2016 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 131,5 m 139,0 m 279,0 pkt 2. 11,6 pkt Severin Freund
6. 4 grudnia 2016 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 136,5 m 143,0 m 286,7 pkt 2. 0,2 pkt Domen Prevc
7. 10 grudnia 2016 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 136,0 m 137,5 m 290,8 pkt 2. 10,4 pkt Domen Prevc
8. 1 stycznia 2017 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 138,0 m 142,0 m 289,2 pkt 1.
9. 4 stycznia 2017 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 128,5 m 125,7 pkt 1.
10. 15 stycznia 2017 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 128,5 m 134,5 m 270,5 pkt 2. 1,2 pkt Kamil Stoch
11. 2 grudnia 2017 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 141,0 m 134,0 m 266,9 pkt 2. 0,6 pkt Richard Freitag
12. 10 grudnia 2017 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 135,5 m 122,5 pkt 3. 5,9 pkt Richard Freitag
13. 4 stycznia 2018 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 129,5 m 125,0 m 255,6 pkt 2. 14,5 pkt Kamil Stoch
14. 13 stycznia 2018 Austria Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-200 HS-235 210,5 m 240,5 m 405,1 pkt 2. 2,5 pkt Andreas Stjernen
15. 3 lutego 2018 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 148,0 m 146,5 m 261,3 pkt 1.
16. 11 marca 2018 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 125,0 m 132,0 m 258,1 pkt 1.
17. 18 marca 2018 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 231,5 m 243,0 m 436,6 pkt 3. 7,7 pkt Robert Johansson
18. 25 marca 2018 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 243,5 m 234,5 m 439,6 pkt 3. 16,0 pkt Kamil Stoch
19. 24 listopada 2019 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 127,0 m 129,0 m 241,4 pkt 1.
20. 30 listopada 2019 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 131,0 m 142,0 m 282,5 pkt 1.
21. 4 stycznia 2020 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 126,0 m 131,0 m 249,3 pkt 3. 4,0 pkt Marius Lindvik
22. 28 lutego 2020 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 124,5 m 128,0 m 273,3 pkt 3. 10,8 pkt Stefan Kraft
23. 10 stycznia 2021 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 138,5 m 138,0 m 297,0 pkt 2. 2,4 pkt Halvor Egner Granerud
24. 30 stycznia 2021 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 145,0 m 140,5 m 276,6 pkt 2. 8,9 pkt Halvor Egner Granerud
25. 12 grudnia 2021 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 130,5 m 141,5 m 260,2 pkt 2. 2,6 pkt Ryōyū Kobayashi
26. 6 marca 2022 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 128,5 m 133,5 m 271,2 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2021/2022

Sezon 2013/2014
Klingenthal HS140
Ruka HS142
Lillehammer HS100
Lillehammer HS138
Titisee-Neustadt HS142
Titisee-Neustadt HS142
Engelberg HS137
Engelberg HS137
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS140
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS140
Tauplitz HS200
Tauplitz HS200
Wisła HS134
Zakopane HS134
Sapporo HS134
Sapporo HS134
Willingen HS145
Willingen HS145
Falun HS134
Lahti HS130
Lahti HS130
Kuopio HS127
Trondheim HS140
Oslo HS134
Planica HS139
Planica HS139
punkty
- - q q - - - - - - - - 31 15 17 48 - - - - - - - - - - - - 30
Sezon 2014/2015
Klingenthal HS140
Ruka HS142
Ruka HS142
Lillehammer HS138
Lillehammer HS138
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Engelberg HS137
Engelberg HS137
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS140
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS140
Tauplitz HS225
Wisła HS134
Zakopane HS134
Sapporo HS134
Sapporo HS134
Willingen HS145
Willingen HS145
Titisee-Neustadt HS142
Titisee-Neustadt HS142
Vikersund HS225
Vikersund HS225
Lahti HS130
Kuopio HS100
Trondheim HS140
Oslo HS134
Oslo HS134
Planica HS225
Planica HS225
punkty
- - - 25 - 19 8 30 48 q 34 47 14 q 46 35 - - q 37 - - 19 - - - - - - - - 81
Sezon 2015/2016
Klingenthal HS140
Lillehammer HS100
Lillehammer HS100
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Engelberg HS137
Engelberg HS137
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS140
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS140
Willingen HS145
Zakopane HS134
Sapporo HS134
Sapporo HS134
Trondheim HS140
Vikersund HS225
Vikersund HS225
Vikersund HS225
Lahti HS130
Lahti HS100
Kuopio HS127
Ałmaty HS140
Ałmaty HS140
Wisła HS134
Titisee-Neustadt HS142
Planica HS225
Planica HS225
Planica HS225
punkty
1 6 13 6 5 25 16 10 30 46 21 6 11 35 9 7 9 9 5 2 7 2 4 3 7 8 12 8 12 985
Sezon 2016/2017
Ruka HS142
Ruka HS142
Klingenthal HS140
Lillehammer HS138
Lillehammer HS138
Engelberg HS140
Engelberg HS140
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS140
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS140
Wisła HS134
Wisła HS134
Zakopane HS134
Willingen HS145
Oberstdorf HS225
Oberstdorf HS225
Sapporo HS137
Sapporo HS137
Pjongczang HS140
Pjongczang HS109
Oslo HS134
Trondheim HS140
Vikersund HS225
Planica HS225
Planica HS225
punkty
14 2 2 2 4 4 11 4 1 1 26 4 2 7 4 4 4 7 5 6 5 7 10 32 13 dq 1201
Sezon 2017/2018
Wisła HS134
Ruka HS142
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Titisee-Neustadt HS142
Engelberg HS140
Engelberg HS140
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS140
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS140
Tauplitz HS235
Zakopane HS140
Willingen HS145
Willingen HS145
Lahti HS130
Oslo HS134
Lillehammer HS140
Trondheim HS140
Vikersund HS240
Planica HS240
Planica HS240
punkty
5 4 2 5 3 4 10 20 15 2 12 2 - 1 5 18 1 10 15 3 q 3 985
Sezon 2018/2019
Wisła HS134
Ruka HS142
Ruka HS142
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Engelberg HS140
Engelberg HS140
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS142
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS142
Predazzo HS135
Predazzo HS135
Zakopane HS140
Sapporo HS137
Sapporo HS137
Oberstdorf HS235
Oberstdorf HS235
Oberstdorf HS235
Lahti HS130
Willingen HS145
Willingen HS145
Oslo HS134
Lillehammer HS140
Trondheim HS138
Vikersund HS240
Planica HS240
Planica HS240
punkty
36 33 24 46 21 - - 44 34 43 36 - - - - - 10 14 5 - - - - - - - - - 106
Sezon 2019/2020
Wisła HS134
Ruka HS142
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Klingenthal HS140
Engelberg HS140
Engelberg HS140
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS142
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS142
Predazzo HS104
Predazzo HS104
Titisee-Neustadt HS142
Titisee-Neustadt HS142
Zakopane HS140
Sapporo HS137
Sapporo HS137
Willingen HS145
Bad Mitterndorf HS235
Bad Mitterndorf HS235
Râșnov HS97
Râșnov HS97
Lahti HS130
Lahti HS130
Lillehammer HS140
Lillehammer HS140
punkty
1 1 21 4 18 33 58 43 30 3 6 23 16 7 17 13 9 13 - 14 17 18 5 3 9 13 25 721
Sezon 2020/2021
Wisła HS134
Ruka HS142
Ruka HS142
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Engelberg HS140
Engelberg HS140
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS142
Innsbruck HS128
Bischofshofen HS142
Titisee-Neustadt HS142
Titisee-Neustadt HS142
Zakopane HS140
Lahti HS130
Willingen HS147
Willingen HS147
Klingenthal HS140
Klingenthal HS140
Zakopane HS140
Zakopane HS140
Râșnov HS97
Planica HS240
Planica HS240
Planica HS240
punkty
36 48 14 18 27 45 19 22 15 14 11 44 2 10 6 2 5 13 12 6 7 6 - - - 543
Sezon 2021/2022
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Ruka HS142
Ruka HS142
Wisła HS134
Klingenthal HS140
Klingenthal HS140
Engelberg HS140
Engelberg HS140
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS142
Bischofshofen HS142
Bischofshofen HS142
Bischofshofen HS142
Zakopane HS140
Titisee-Neustadt HS142
Titisee-Neustadt HS142
Willingen HS147
Willingen HS147
Lahti HS130
Lahti HS130
Lillehammer HS140
Oslo HS134
Oslo HS134
Oberstdorf HS235
Oberstdorf HS235
Planica HS240
Planica HS240
punkty
24 23 29 26 38 18 2 40 q 18 17 38 33 18 18 - - - - 25 q 16 4 1 - - - - 339
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2014/2015 40.
2015/2016 24.
2016/2017 3.
2017/2018 8.
2018/2019 37.
2019/2020 24.
2020/2021 12.
2021/2022 27.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017 19.
2018 5.
2020 18.
2022 9.

Willingen Six

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 3.
2021 2.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 19.

Titisee-Neustadt Five

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2020 10.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2013/2014 22.
2014/2015 42.
2015/2016 9.
2016/2017 11.
2017/2018 5.
2018/2019 16.
2019/2020 14.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2014 10.
2015 79.
2016 19.
2017 19.
2019 38.
2021 56.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 23 sierpnia 2014 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 128,5 m 127,5 m 269,4 pkt 3. 8,1 pkt Phillip Sjøen
2. 24 sierpnia 2014 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 129,0 m 135,0 m 249,2 pkt 2. 14,3 pkt Phillip Sjøen

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan po zakończeniu LGP 2021

2014
Wisła
Einsiedeln
Courchevel
Hakuba
Hakuba
Ałmaty
Ałmaty
Hinzenbach
Klingenthal
punkty
- 8 10 3 2 dq dq - - 198
2015
Wisła
Hinterzarten
Courchevel
Einsiedeln
Hakuba
Hakuba
Czajkowski
Czajkowski
Ałmaty
Ałmaty
Hinzenbach
punkty
35 23 - - - - - - - - - 8
2016
Courchevel HS132
Wisła HS134
Hinterzarten HS108
Einsiedeln HS117
Hakuba HS131
Hakuba HS131
Czajkowski HS140
Czajkowski HS140
Hinzenbach HS94
Klingenthal HS140
punkty
- - - - 9 4 - - 35 9 108
2017
Wisła HS134
Hinterzarten HS108
Courchevel HS132
Hakuba HS131
Hakuba HS131
Czajkowski HS140
Czajkowski HS140
Hinzenbach HS94
Klingenthal HS140
punkty
4 - 11 - - - - - 4 124
2019
Wisła HS134
Hinterzarten HS108
Courchevel HS135
Zakopane HS140
Hakuba HS131
Hakuba HS131
Hinzenbach HS94
Klingenthal HS140
punkty
14 - 10 - - - - - 44
2021
Wisła HS134
Wisła HS134
Courchevel HS135
Szczuczyńsk HS99
Szczuczyńsk HS99
Czajkowskij HS140
Hinzenbach HS94
Klingenthal HS140
punkty
- - - - - - - 12 22
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011/2012 105.
2012/2013 131.
2013/2014 43.
2014/2015 14.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 28 lutego 2015 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 143,5 m 130,5 m 260,5 pkt
2. 8 marca 2015 Austria Seefeld in Tirol Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 104,0 m 103,0 m 254,1 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 28 grudnia 2013 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 130,0 m 131,5 m 280,1 pkt 2. 0,8 pkt Manuel Poppinger
2. 28 lutego 2015 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 130,5 m 135,5 m 247,8 pkt 3. 6,6 pkt Kenneth Gangnes
3. 28 lutego 2015 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 143,5 m 130,5 m 260,5 pkt 1.
4. 7 marca 2015 Austria Seefeld in Tirol Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 98,5 m 104,0 m 240,0 pkt 3. 5,3 pkt Dawid Kubacki
5. 8 marca 2015 Austria Seefeld in Tirol Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 104,0 m 103,0 m 254,1 pkt 1.
6. 14 marca 2015 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 121,5 m 133,0 m 235,3 pkt 3. 12,1 pkt Anže Semenič

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2011/2012
Rovaniemi
Rovaniemi
Ałmaty
Ałmaty
Erzurum
Erzurum
Engelberg
Engelberg
Titisee-Neustadt
Titisee-Neustadt
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Bischofshofen
Bischofshofen
Brotterode
Brotterode
Iron Mountain
Oslo
Oslo
Oslo
Wisła
Wisła
Predazzo
Predazzo
Kuopio
Kuopio
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - 20 dq 34 - - - - - - 11
Sezon 2012/2013
Ałmaty
Ałmaty
Engelberg
Engelberg
Zakopane
Zakopane
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Bischofshofen
Bischofshofen
Titisee-Neustadt
Titisee-Neustadt
Planica
Planica
Iron Mountain
Iron Mountain
Iron Mountain
Brotterode
Brotterode
Wisła
Wisła
Liberec
Liberec
Vikersund
Vikersund
Niżny Tagił
Niżny Tagił
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 32 26 - - 5
Sezon 2013/2014
Rena
Rena
Lahti
Lahti
Engelberg
Engelberg
Courchevel
Courchevel
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Iron Mountain
Iron Mountain
Brotterode
Brotterode
Brotterode
Seefeld
Seefeld
Falun
Falun
Zakopane
Zakopane
Niżny Tagił
punkty
42 25 - - 13 2 - - - - - - - - - - - - - - - 15 36 - 122
Sezon 2014/2015
Rena
Rena
Rena
Engelberg
Engelberg
Wisła
Wisła
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Planica
Planica
Zakopane
Zakopane
Brotterode
Lahti
Lahti
Iron Mountain
Iron Mountain
Titisee-Neustadt
Titisee-Neustadt
Titisee-Neustadt
Seefeld
Seefeld
Niżny Tagił
Niżny Tagił
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - 3 1 9 3 1 3 34 409
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2013 73.
2014 81.
2015 1.
2021 37.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 12 września 2015 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 113,0 m 117,0 m 275,5 pkt 1.
2. 13 września 2015 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 112,5 m 111,5 m 261,2 pkt 1.
3. 20 września 2015 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 104,0 m 102,0 m 247,7 pkt 1.
4. 3 października 2015 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 134,0 m 146,0 m 290,1 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2021

2013
Stams
Stams
Kranj
Kranj
Kuopio
Kuopio
Lillehammer
Lillehammer
Klingenthal
Klingenthal
punkty
- - - - - - 61 18 - - 13
2014
Kranj
Kranj
Wisła
Wisła
Kuopio
Kuopio
Frenštát pod Radhoštěm
Frenštát pod Radhoštěm
Klingenthal
Klingenthal
Stams
Stams
Trondheim
Trondheim
punkty
- - 17 22 - - - - - - - - - - 23
2015
Kranj
Kranj
Wisła
Wisła
Kuopio
Kuopio
Frenštát pod Radhoštěm
Frenštát pod Radhoštěm
Stams
Stams
Oslo
Oslo
Klingenthal
Klingenthal
punkty
26 4 - - - - - - 1 1 4 1 1 dq 505
2021
Kuopio HS127
Kuopio HS127
Frenštát pod Radhoštěm HS106
Frenštát pod Radhoštěm HS106
Râșnov HS97
Râșnov HS97
Bischofshofen HS142
Bischofshofen HS142
Oslo HS106
Oslo HS106
Klingenthal HS140
Klingenthal HS140
punkty
- - - - - - - - 9 4 - - 79
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2009/2010 niesklasyfikowany
2010/2011 104.
2011/2012 258.

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup

stan po zakończeniu sezonu 2020/2021

Sezon 2009/2010
Villach
Predazzo
Predazzo
Oberwiesenthal
Oberwiesenthal
Szczyrbskie Jezioro
Szczyrbskie Jezioro
Falun
Falun
Einsiedeln
Einsiedeln
Notodden
Notodden
Harrachov
Harrachov
Szczyrk
Szczyrk
Lauscha
Lauscha
Villach
Kranj
Kranj
Zaō
Zaō
Courchevel
Courchevel
punkty
- - - - - - - - - - - 52 47 - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2010/2011
Villach
Villach
Szczyrbskie Jezioro
Szczyrbskie Jezioro
Örnsköldsvik
Örnsköldsvik
Falun
Falun
Einsiedeln
Einsiedeln
Notodden
Notodden
Szczyrbskie Jezioro
Szczyrbskie Jezioro
Szczyrk
Szczyrk
Kranj
Kranj
Ramsau
Ramsau
Ruhpolding
Ruhpolding
Zaō
Zaō
punkty
- - - - - - - - - - 11 7 - - - - - - - - - - - - 60
Sezon 2011/2012
Villach
Villach
Gérardmer
Gérardmer
Szczyrk
Szczyrk
Einsiedeln
Einsiedeln
Notodden
Notodden
Predazzo
Predazzo
Szczyrk
Szczyrk
Kranj
Kranj
Liberec
Brattleboro
Brattleboro
Baiersbronn
Baiersbronn
Garmisch-Partenkirchen
Garmisch-Partenkirchen
punkty
- - - - - - - - 30 35 - - - - - - - - - - - - - 1
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  − zawodnik nie wystartował  dq  – dyskwalifikacja

Uwagi

  1. a b Skład zespołu: Daniel-André Tande, Andreas Stjernen, Johann André Forfang, Robert Johansson
  2. a b Skład zespołu: Halvor Egner Granerud, Daniel-André Tande, Robert Johansson, Marius Lindvik
  3. a b Skład zespołu: Silje Opseth, Daniel-André Tande, Maren Lundby, Andreas Stjernen
  4. a b Skład zespołu: Anders Fannemel, Johann André Forfang, Daniel-André Tande, Andreas Stjernen
  5. a b Skład zespołu: Marius Lindvik, Daniel-André Tande, Johann André Forfang, Robert Johansson
  6. a b Skład zespołu: Anders Fannemel, Johann André Forfang, Daniel-André Tande, Kenneth Gangnes
  7. a b Skład zespołu: Robert Johansson, Andreas Stjernen, Johann André Forfang, Daniel-André Tande
  8. a b Skład zespołu: Daniel-André Tande, Johann André Forfang, Robert Johansson, Halvor Egner Granerud
  9. a b Skład zespołu: Johann André Forfang, Daniel-André Tande, Halvor Egner Granerud, Marius Lindvik
  10. a b Seria konkursowa została odwołana.
  11. a b Skład zespołu: Daniel-André Tande, Jonas Gropen Søgård, Sigurd Nymoen Søberg, Mats Søhagen Berggaard
  12. a b Skład zespołu: Daniel-André Tande, Johann André Forfang, Hans Petter Bergquist, Mats Søhagen Berggaard
  13. a b Skład zespołu: Daniel-André Tande, Alexander Henningsen, Hans Petter Bergquist, Mats Søhagen Berggaard

Przypisy

  1. a b Dominik Formela: Andre TANDE Daniel - sylwetka. skijumping.pl, 2019-04-01. [dostęp 2019-04-07].
  2. TANDE Daniel-Andre - Athlete Information; Season 2010 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  3. TANDE Daniel-Andre - Athlete Information; Season 2011 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  4. TANDE Daniel-Andre - Athlete Information; Season 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  5. TANDE Daniel-Andre - Athlete Information; Season 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  6. TANDE Daniel-Andre - Athlete Information; Season 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  7. TANDE Daniel-Andre - Athlete Information; Season 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  8. a b c TANDE Daniel-Andre - Athlete Information; Season 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  9. a b c d e f TANDE Daniel-Andre - Athlete Information; World Cup Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2022-04-07].
  10. a b c TANDE Daniel-Andre - Athlete Information; Season 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  11. Adam Bucholz, Marcin Hetnał: TCS w Bischofshofen: Kamil Stoch nokautuje i wygrywa TCS! Piotr Żyła trzeci w konkursie i drugi w turnieju!. skijumping.pl, 2017-01-06. [dostęp 2020-03-07].
  12. a b c TANDE Daniel-Andre - Athlete Information; Season 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  13. Dominik Formela: Problemy zdrowotne mistrza świata w lotach narciarskich. skijumping.pl, 2018-05-30. [dostęp 2019-04-07].
  14. Piotr Bąk: Daniel-Andre Tande powrócił na skocznię. skijumping.pl, 2018-08-29. [dostęp 2019-04-07].
  15. TANDE Daniel-Andre - Athlete Information; Season 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  16. Piotr Bąk: Norwegowie bez Stjernena i Tandego w Willingen. skijumping.pl, 2019-02-13. [dostęp 2019-04-07].
  17. Adam Bucholz: Tande, Schlierenzauer i D. Prevc nie pojadą do Seefeld. skijumping.pl, 2019-02-17. [dostęp 2019-04-07].
  18. a b c TANDE Daniel-Andre - Athlete Information; Season 2020 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2020-04-15].
  19. a b TANDE Daniel-Andre - Athlete Information; Season 2021 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2021-05-09].
  20. Adam Bucholz: Daniel Andre Tande w śpiączce po upadku w Planicy. Nie ma zagrożenia życia. skijumping.pl, 2021-03-25. [dostęp 2021-03-27].
  21. Dominik Formela: Daniel Andre Tande wybudzony ze śpiączki farmakologicznej. skijumping.pl, 2021-03-29. [dostęp 2021-05-09].
  22. Adrian Dworakowski: Tande przeszedł operację obojczyka. skijumping.pl, 2021-04-09. [dostęp 2021-05-09].
  23. Tadeusz Mieczyński: Daniel-Andre Tande wrócił na skocznię!. skijumping.pl, 2021-08-24. [dostęp 2022-04-07].
  24. a b TANDE Daniel-Andre - Athlete Information; Season 2022 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2022-04-07].
  25. Dominik Formela: Tande zakończył sezon. "Potrzebuję czasu przed kolejnymi lotami". skijumping.pl, 2022-03-15. [dostęp 2022-04-07].
  26. Piotr Bąk: Daniel–Andre Tande mistrzem Norwegii. skijumping.pl, 2017-01-25. [dostęp 2018-04-30].
  27. Martyna Szydłowska: Tande i Lundby mistrzami Norwegii na K-90. skokinarciarskie.pl, 2015-10-10. [dostęp 2018-04-30].
  28. Martyna Szydłowska: Tande i Jahr mistrzami na dużej skoczni. skokinarciarskie.pl, 2015-10-11. [dostęp 2018-04-30].
  29. Dominik Formela: Tande i Lundby najlepsi w Norwegii. skijumping.pl, 2016-10-29. [dostęp 2018-04-30].
  30. Dominik Formela: Tande i Lundby letnimi mistrzami Norwegii. skijumping.pl, 2017-10-28. [dostęp 2020-03-07].
  31. Dominik Formela: Tande i Opseth indywidualnymi mistrzami Norwegii. skijumping.pl, 2020-10-30. [dostęp 2021-05-09].
  32. Martyna Szydłowska: Sjøen lepszy od Bardala w mistrzostwach Norwegii. skokinarciarskie.pl, 2014-09-04. [dostęp 2018-04-30].
  33. a b Dominik Formela: Lundby i Johansson letnimi mistrzami Norwegii, Oppland najlepszym okręgiem. skijumping.pl, 2019-10-26. [dostęp 2020-04-15].
  34. a b Dominik Formela: Skok Tandego na wagę złota. skijumping.pl, 2021-10-31. [dostęp 2022-04-07].
  35. a b Dominik Formela: Za nami konkursy drużynowe Mistrzostw Norwegii. skijumping.pl, 2020-10-31. [dostęp 2021-05-09].
  36. Adrian Dworakowski: Oppland drużynowym Mistrzem Norwegii. skijumping.pl, 2012-03-25. [dostęp 2018-04-30].
  37. Sølv og bronse til Jenny og Gyda (norw.). nrk.no, 2012-11-17. [dostęp 2018-04-30].

Bibliografia

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Daniel-André Tande
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.