Dominik Landertinger - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Dominik Landertinger.

Dominik Landertinger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Dominik Landertinger
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1988
Braunau am Inn, Austria
Klub HSV Hochfilzen
Debiut w PŚ 13.12 2007 Pokljuka
(18. miejsce – b.indywidualny)
Pierwsze punkty w PŚ 13.12 2007 Pokljuka
(18. miejsce – b.indywidualny)
Pierwsze podium w PŚ 17.01 2009 Ruhpolding (2. miejsce – sprint)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
srebro Vancouver 2010 sztafeta
srebro Soczi 2014 sprint
brąz Soczi 2014 sztafeta
brąz Pjongczang 2018 b.indywidualny
Mistrzostwa świata
złoto Pjongczang 2009 b. masowy
srebro Pjongczang 2009 sztafeta
srebro Oslo 2016 b.indywidualny
brąz Hochfilzen 2017 sztafeta
brąz Anterselva 2020 b.indywidualny
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Martell 2007 sztafeta
srebro Martell 2007 sprint
srebro Presque Isle 2006 sztafeta
brąz Presque Isle 2006 b.indywidualny
Puchar Świata
3. miejsce
2012/2013
Puchar Świata (Bieg masowy)
Mała kryształowa kula
2008/2009
Puchar Świata (Bieg indywidualny)
3. miejsce
2015/2016
Strona internetowa

Dominik Landertinger (ur. 13 marca 1988 w Braunau am Inn) – austriacki biathlonista, czterokrotny medalista igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata.

Kariera

Landertinger trenuje biathlon od 1999 roku. W 2004 roku wystąpił na mistrzostwach świata juniorów w Haute Maurienne, zajmując dziewiąte miejsce w biegu indywidualnym i jedenaste w sztafecie. Podczas rozgrywanych dwa lata później mistrzostw świata juniorów w Presque Isle zdobył w tych konkurencjach odpowiednio brązowy i srebrny medal. Ponadto na mistrzostwach świata juniorów w Martell w 2007 roku zwyciężył w sztafecie, a w sprincie był drugi.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 13 grudnia 2007 roku w Pokljuce, zajmując 18. miejsce w biegu indywidualnym. Tym samym już w debiucie zdobył pierwsze punkty. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 17 stycznia 2009 roku w Ruhpolding, kończąc rywalizację w sprincie na drugiej pozycji. W zawodach tych rozdzielił dwóch Norwegów: Ole Einara Bjørndalena i Emila Hegle Svendsena. W kolejnych startach jeszcze wielokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym dwa zwycięstwa: 21 lutego 2009 roku Pjongczangu i 27 marca 2010 roku w Chanty-Mansyjsku był najlepszy w biegu masowym. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2012/2013, kiedy zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej, za Francuzem Martinem Fourcade'em i Emilem Hegle Svendsenem. Ponadto w sezonie 2008/2009 zdobył Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji biegu masowego, a w sezonie 2015/2016 był trzeci w klasyfikacji biegu indywidualnego.

Pierwsze medale wśród seniorów wywalczył na mistrzostwach świata w Pjongczangu w 2009 r. Najpierw zwyciężył w biegu masowym, zostając pierwszym w historii austriackim mistrzem świata w tej konkurencji. W zawodach tych wyprzedził swego rodaka, Christopha Sumanna i Rosjanina Iwana Czeriezowa. Dzień później, wspólnie z Danielem Mesotitschem, Simonem Ederem oraz Christophem Sumanem zdobył srebrny medal w sztafecie. Osiągnięcie ze sztafety Austriacy w tym samym składzie powtórzyli rok później, na igrzyskach olimpijskich w Vancouver. Indywidualnie najlepszy wynik osiągnął w starcie masowym, w którym był siódmy.

Kolejne medale wywalczył na igrzyskach olimpijskich w Soczi w 2014 roku. Zdobył swój pierwszy indywidualny medal olimpijski, zajmując drugą lokatę w sprincie, w którym rozdzielił Ole Einara Bjørndalena i Czecha Jaroslava Soukupa. Był tam również piąty w biegu indywidualnym, dziesiąty w biegu pościgowym, siódmy w masowym, a razem z kolegami zdobył brązowy medal w sztafecie.

Z mistrzostw świata w Kontiolahti w 2015 roku wrócił bez medalu, jednak na podium stanął podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Oslo. Zajął wtedy drugie miejsce w biegu indywidualnym, plasując się między Martinem Fourcade'em i Simonem Ederem. Blisko medalu był też w sztafecie, jednak drużyna Austrii tym razem zajęła czwarte miejsce. Na podium w sztafecie Austriacy powrócili w 2017 roku, zajmując trzecie miejsce na mistrzostwach świata w Hochfilzen.

Medal zdobył również na igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu w 2018 roku, gdzie był trzeci w biegu indywidualnym. Lepsi okazali się tylko Norweg Johannes Thingnes Bø oraz reprezentujący Słowenię Jakov Fak. W pozostałych biegach plasował się poza czołową dziesiątką, a w sztafecie reprezentacja Austrii ponownie zajęła czwarte miejsce, przegrywając walkę o podium z Niemcami. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Östersund w żadnym ze startów indywidualnych nie znalazł się w pierwszej dwudziestce, a w sztafecie tym razem był ósmy.

Osiągnięcia w biathlonie

Igrzyska olimpijskie

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
2010 Vancouver 23. 34. 14. 7. 2. nd.
2014 Soczi 5. 2. 10. 7. 3.
2018 Pjongczang 3. 25. 26. 12. 4.

Mistrzostwa świata

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
2009 Pjongczang 6. 17. 34. 1. 2.
2011 Chanty-Mansyjsk 16. 49. 46. 9. 7.
2012 Ruhpolding 15. 28. 31. 24. 5.
2013 Nové Město 14. 15. 5. 6. 5. 17.
2015 Kontiolahti 28. 39. 15. 24. 5.
2016 Oslo 2. 9. 14. 15. 4. 5.
2017 Hochfilzen 26. 17. 21. 7. 3. 9.
2019 Östersund 48. 21. 34. 8. 17.
2020 Rasen-Antholz 3. 31. 40. 17. 6. 8.

Mistrzostwa świata juniorów

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
2004 Haute-Maurienne 9. DNF nd. 11. nd.
2005 Kontiolahti 7. DSQ nd. 4. nd.
2006 Presque Isle 3. 22. 22. nd. 2. nd.
2007 Martell 33. 2. 4. nd. 1. nd.
2008 Ruhpolding 11. 30. 14. nd. 4. nd.

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2007/2008 61.
2008/2009 11.
2009/2010 6.
2010/2011 34.
2011/2012 33.
2012/2013 3.
2013/2014 4.
2014/2015 22.
2015/2016 9.
2016/2017 16.
2017/2018 41.
2018/2019 34.
2019/2020 45.

Miejsca na podium w zawodach chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Lokata Pudła Czas biegu Strata Zwycięzca
1. 17 stycznia 2009 Niemcy Ruhpolding Sprint na 10 km 2. 0+0 23:59,2 +33,4 Ole Einar Bjørndalen
2. 18 stycznia 2009 Niemcy Ruhpolding Bieg pościgowy na 12,5 km 3. 1+1+0+0 37:03,9 +46,5 Ole Einar Bjørndalen
3. 25 stycznia 2009 Włochy Rasen-Antholz Bieg masowy na 15 km 2. 1+2+0+0 37:20,1 +0,2 Christoph Stephan
4. 21 lutego 2009 Korea Południowa Pjongczang Bieg masowy na 15 km 1. 2+0+0+1 38:32,5
5. 29 marca 2009 Rosja Chanty-Mansyjsk Bieg pościgowy na 12,5 km 2. 0+0+0+1 37:26,5 +12,1 Simon Eder
6. 19 grudnia 2009 Słowenia Pokljuka Sprint na 10 km 2. 1+0 28:21,1 +11,1 Iwan Czeriezow
7. 23 stycznia 2010 Włochy Rasen-Antholz Sprint na 10 km 2. 0+1 24:33,4 +6,0 Arnd Peiffer
8. 24 stycznia 2010 Włochy Rasen-Antholz Bieg pościgowy na 12,5 km 3. 1+1+1+0 32:10,1 +19,7 Daniel Mesotitsch
9. 27 marca 2010 Rosja Chanty-Mansyjsk Bieg masowy na 15 km 1. 1+0+0+0 38:19,8
10. 13 stycznia 2011 Niemcy Ruhpolding Bieg indywidualny na 20 km 3. 0+0+0+1 51:03,1 +23,7 Emil Hegle Svendsen
11. 28 listopada 2012 Szwecja Östersund Bieg indywidualny na 20 km 2. 0+1+0+0 50:57,0 +12,3 Martin Fourcade
12. 17 marca 2013 Rosja Chanty-Mansyjsk Bieg masowy na 15 km 2. 0+0+1+0 42:05,3 +13,9 Martin Fourcade
13. 23 marca 2014 Norwegia Oslo Bieg masowy na 15 km 2. 0+0+0+0 41:06,9 +7,0 Martin Fourcade
14. 19 grudnia 2014 Słowenia Pokljuka Sprint na 10 km 2. 0+0 23:30,5 +11.9 Anton Szypulin
15. 10 marca 2016 Norwegia Oslo Bieg indywidualny na 20 km 2. 0+0+0+0 49:19,0 +5,1 Martin Fourcade
16. 19 lutego 2020 Włochy Rasen-Antholz Bieg indywidualny na 20 km 3. 0+0+0+1 49:43,1 +1:22,1 Martin Fourcade

Osiągnięcia w biegach narciarskich

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

Sezon 2011/2012
RT
TdS
FPŚ punkty
- 117 42 dns - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 31-100 Dyskwalifikacja

- – zawodnik nie wystartował
TdS – Tour de Ski DNS – Zawodnik został zgłoszony do biegu, ale w nim nie wystartował DNF – Zawodnik nie ukończył biegu

Bibliografia

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Dominik Landertinger
Listen to this article