Jeździectwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912 – WKKW indywidualnie - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Jeździectwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912 – WKKW indywidualnie.

Jeździectwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912 – WKKW indywidualnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Letnie Igrzyska Olimpijskie 1912
Jeździectwo

WKKW indywidualnie
Szwecja Axel Nordlander
Cesarstwo Niemieckie Friedrich von Rochow
Francja Jacques Cariou
Jeździectwo na
Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912
Ujeżdżenie indywidualnie
Skoki indywidualnie drużynowo
WKKW indywidualnie drużynowo

Indywidualny wszechstronny konkurs konia wierzchowego (WKKW) był jedną z pięciu konkurencji jeździeckich rozgrywanych podczas V Letnich Igrzysk Olimpijskich w Sztokholmie w 1912 roku. Zawody odbyły się od 13 lipca do 17 lipca. Zwyciężył reprezentant gospodarzy Axel Nordlander, startujący na koniu Lady Artist

Oficjalną nazwą tej konkurencji był Wojskowy Konkurs Jeździecki. Konkurs obejmował pięć konkurencji jeździeckich. Dwie pierwsze zostały rozegrane 13 lipca, kolejne trzy w dniach 15 - 17 lipca, po jednej dziennie. Każda z reprezentacji mogła wystawić maksymalnie czterech jeźdźców. Jeźdźcy podczas startu nie mogli dokonać zmiany konia. Za każdą z konkurencji można było otrzymać 10 punktów.

Konkurencją rozpoczynającą WKKW była próba jeździecka na dystansie 55 kilometrów. Zawodnicy startowali od ósmej rano w odstępach pięciominutowych. Jeźdźcy mieli na pokonanie tego dystansu cztery godziny. Udało się to wszystkim, prócz dwóch zawodników - Francuz Albert Seigner za przekroczenie czasu o 40 sekund został ukarany utratą jednego punktu, a Duńczyk Carl Høst Saunte nie ukończył trasy. Najszybszy czas uzyskał Jacques Cariou.

Tego samego dnia rozegrano drugą konkurencję, jaką była próba terenowa. Na pięciokilometrowej trasie ustawiono przeszkody składające się głównie z płotów, z lub bez rowów, oraz z kanałów z wodą. Czas na przejechanie tej trasy wynosił 15 minut, którego żaden z zawodników nie przekroczył. Maksymalną ilością punktów do zdobycia było 130 punktów, zeskalowane do punktów w klasyfikacji generalnej w proporcji 13:1.Za każde dotknięci przeszkody odejmowano dwa punkty. Trzech zawodników zostało zdyskwalifikowanych za pomylenie trasy. Trzynastu zawodników przejechało trasę czysto. Najszybciej dokonał tego Brytyjczyk Herbert Scott.

Po jednodniowej przerwie, 15 lipca rozegrano trzecią konkurencję jaką był bieg z przeszkodami. Czasem na przejechanie trasy było 5 minut 50 sekund. Punktu odejmowano za przekroczenie czasu lub za dotknięcie przeszkody (czego nie uczynił żaden z zawodników). Maksymalną ilością punktów do zdobycia było 100 punktów, zeskalowane w proporcji 10:1. Trzech zawodników przekroczyło normę czasu. Także trzech zawodników nie ukończyło konkurencji - Duńczyk Carl Adolph Kraft nie pojawił się na starcie, Herbert Scott został zdyskwalifikowany za pomylenie trasy, zaś kolejny Brytyjczyk, Bryan Lawrence zaliczył upadek na przeszkodzie. Doznał wtedy niegroźnego uszkodzenia mózgu. Zwyciężył późniejszy złoty medalista, Szwed Axel Nordlander.

16 lipca rozegrano konkurs skoków przez przeszkody na parkurze. Czasem na przejechanie toru były 2 minuty 45 sekund. Punkty były odejmowane za zrzutki bądź przekroczenie normy czasu. Maksymalną ilością punktów było 150, zeskalowane z proporcji 15:1. Jeden zawodnik nie pojawił się na starcie, a dwóch zostało zdyskwalifikowanych. Zwyciężył Ernst Casparsson zdobywając 145 punktów. Na czele uplasowało się dwóch zawodników - Francuz Bernard Meyer i Niemiec Friedrich von Rochow.

17 lipca rozegrano ostatnią i decydującą konkurencję, jaką było ujeżdżenie. Konkurs był oceniany przez siedmiu sędziów, mogących przyznać po 110 punktów. Maksymalną ilością punktów było 770, zeskalowane z proporcji 77:1. Konkurencję zwyciężył Cariou, co dało my brązowy medal, przed zwycięzcą całego konkursu Nordlanderem.

Wyniki

Pozycja Zawodnik Koń Próba jeździecka Próba terenowa Bieg z przeszkodami Skoki Ujeżdżenie Razem
1. Szwecja Axel Nordlander Lady Artist 10,00 10,00 10,00 8,93 7,66 46,59
2. Cesarstwo Niemieckie Friedrich von Rochow Idealist 10,00 10,00 10,00 9,53 6,89 46,42
3. Francja Jacques Cariou Cocotte 10,00 10,00 10,00 8,60 7,72 46,32
4. Szwecja Nils Adlercreutz Atout 10,00 9,85 10,00 9,00 7,46 46,31
5. Szwecja Ernst Casparsson Irmelin 10,00 9,62 10,00 9,67 6,87 46,16
5. Cesarstwo Niemieckie Richard von Schaesberg Grundsee 10,00 10,00 10,00 9,40 6,76 46,16
7. Stany Zjednoczone Benjamin Lear Poppy 10,00 10,00 10,00 9,07 6,84 45,91
8. Cesarstwo Niemieckie Eduard von Lütcken Blue Boy 10,00 10,00 10,00 9,27 6,63 45,90
9. Stany Zjednoczone John Montgomery Deceive 10,00 10,00 10,00 9,40 6,48 45,88
10. Szwecja Henric Horn af Åminne Omen 10,00 10,00 10,00 8,27 7,58 45,85
11. Stany Zjednoczone Guy Henry Chiswell 10,00 9,46 10,00 9,13 6,96 45,54
12. Stany Zjednoczone Ephraim Graham Connie 10,00 9,62 10,00 9,40 6,28 45,30
12. Francja Bernard Meyer Allons-y 10,00 10,00 10,00 9,53 5,77 45,30
14. Francja Albert Seigner Dignité 9,00 9,23 10,00 9,33 7,59 45,15
15. Cesarstwo Niemieckie Carl von Moers May-Queen 10,00 10,00 8,20 8,67 7,56 44,13
- Belgia Paul Covert La Sioute 10,00 9,85 10,00 8,33 DNS DNF
- Edward Radcliffe-Nash The Flea 10,00 9,69 10,00 8,33 DNS DNF
- Paul Kenna Harmony 10,00 10,00 9,40 DQ DNF
- Belgia Gaston de Trannoy Capricieux 10,00 9,69 10,00 DQ DNF
- Dania Frode Kirkebjerg Dibbe-Lippe 10,00 5,69 10,00 DNS DNF
- Bryan Lawrence Patrick 10,00 9,85 DNF DNF
- Herbert Scott Wisper II 10,00 10,00 DQ DNF
- Dania Carl Adolph Kraft Gorm 10,00 10,00 DNS DNF
- Belgia Emmanuel de Blommaert Clonmore 10,00 DQ DNF
- Francja Pierre Dufour d'Astafort Castibalza 10,00 DQ DNF
- Belgia Guy Reyntiens Beau Soleil 10,00 DQ DNF
- Dania Carl Høst Saunte Streg DNS DNF
  • DQ - dyskwalifikacja, DNF - zawodnik nie ukończył konkurencji, DNS - zawodnik nie pojawił się na starcie

Bibliografia

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Jeździectwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912 – WKKW indywidualnie
Listen to this article