Juan Urango - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Juan Urango.

Juan Urango

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Juan Urango
Pseudonim Iron Twin
Data i miejsce urodzenia 4 października 1980
Montería
Obywatelstwo Kolumbia
Styl walki leworęczny
Kategoria wagowa junior półśrednia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 28
Zwycięstwa 24
Przez nokauty 19
Porażki 3
Remisy 1
Nieodbyte 0

Juan Urango (ur. 4 października 1980 w Monteríi) – kolumbijski bokser, były zawodowy mistrz świata organizacji IBF w kategorii junior półśredniej (do 140 funtów).

Zawodową karierę rozpoczął w kwietniu 2002. W sierpniu 2004, w swojej czternastej walce, zremisował z późniejszym pretendentem do tytułu mistrza świata WBO, Grekiem Mike Arnaoutisem[1]. Jeszcze w tym samym roku pokonał już w drugiej rundzie Ubaldo Hernandeza[2].

W 2005 odniósł dwa kolejne zwycięstwa: w kwietniu znokautował w piątej rundzie Francisco Camposa[3], a cztery miesiące później pokonał przez techniczny nokaut w siódmej rundzie Andre Eastona[4].

30 czerwca 2006 pokonał Naoufela Ben Rabaha i zdobył wakujący tytuł mistrza świata federacji IBF. Wynik walki uznano za kontrowersyjny[5]. Urango stracił pas mistrzowski już w następnej walce, po przegranej jednogłośnie na punkty z Ricky Hattonem[6]. Po tej porażce Urango do końca roku stoczył jeszcze dwa zwycięskie pojedynki z mniej znanymi bokserami, a 23 kwietnia 2008 w pojedynku eliminacyjnym federacji IBF znokautował w czwartej rundzie Carlosa Wilfredo Vilchesa. Rywal Kolumbijczyka już w pierwszej rundzie był liczony, a po nokaucie w czwartej rundzie przez kilka minut nie był w stanie podnieść się z ringu[7].

30 stycznia 2009 roku po raz drugi zdobył wakujący tytuł mistrza świata organizacji IBF, pokonując na punkty Hermanna Ngoudjo. W trzeciej rundzie Ngoudjo dwukrotnie leżał na deskach i doznał złamania szczęki[8].

30 maja 2009 zmierzył się z Andre Berto w walce o tytuł mistrza świata WBC w kategorii półśredniej, jednak przegrał na punkty[9]. Po tej porażce powrócił do kategorii junior półśredniej i 28 sierpnia 2009 obronił tytuł mistrza IBF, pokonując przez techniczny nokaut w jedenastej rundzie Randalla Baileya, mimo że w szóstej rundzie leżał na deskach. Bailey był liczony dwukrotnie w rundzie dziewiątej i kolejny raz w rundzie dziesiątej[10].

6 marca 2010 doszło do walki unifikacyjnej z mistrzem świata WBC, Devonem Alexandrem. Amerykanin wygrał przez techniczny nokaut w ósmej rundzie – Urango dwukrotnie w tej rundzie leżał na deskach, a po drugim liczeniu sędzia zdecydował się przerwać pojedynek[11].

Przypisy

  1. Arnaoutis In Scintillating Fight To Controversial Draw (ang.). EastSideBoxing.com. [dostęp 01.03.2009].
  2. Boxing Encyclopedia (ang.). [dostęp 01.03.2009].
  3. Boxing Encyclopedia (ang.). [dostęp 01.03.2009].
  4. Keith McMenamin: The Contender Season 2 (ang.). SaddoBoxing.com. [dostęp 01.03.2009].
  5. Joe Tessitore: Never mind the bollocks, Urango needs to rock (ang.). ESPN.com. [dostęp 01.03.2009].
  6. Graham Houston: Job done, 'wow' factor missing (ang.). FightWriter.com. [dostęp 01.03.2009].
  7. Former champ Urango stops Vilches in 4th round (ang.). USA Today. [dostęp 01.03.2009].
  8. Dave Spencer: Full Report: Urango-Ngoudjo! (ang.). Fightnews.com. [dostęp 01.03.2009].
  9. Ron Scarfone: Berto and Cintron win convincingly (ang.). EastSideBoxing.com. [dostęp 2009-09-15].
  10. Urango stops Bailey in thriller (ang.). Fightnews.com, 28.08.2009. [dostęp 2009-09-15].
  11. Scott Ploof: Alexander Stops Urango (ang.). Fightnews.com. [dostęp 2010-05-30].

Linki zewnętrzne

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Juan Urango
Listen to this article