Michał Rogalski (badmintonista) - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Michał Rogalski (badmintonista).

Michał Rogalski (badmintonista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Ten artykuł dotyczy badmintonisty. Zobacz też: Michał Rogalski (reżyser).
Michał Rogalski
Informacje ogólne
Data i miejsce urodzenia 23 czerwca 1987
Wrocław
Wzrost 194 cm
Masa ciała 82 kg
Narodowość  Polska
Gra praworęczny
Bilans meczów 202 wygrane
187 przegranych
Najwyżej w rankingu singiel:
70. (20.08.2015)
debel:
94. (15.10.2009)
Obecnie w rankingu 119. (17.03.2020)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Drużynowe mistrzostwa Europy
srebro Warszawa 2010
Mistrzostwa Polski
złoto Lubin 2018 gra pojedyncza
srebro Białystok 2013 gra pojedyncza
srebro Białystok 2014 gra pojedyncza
srebro Gniezno 2019 gra pojedyncza
brąz Słupsk 2008 gra podwójna
brąz Suwałki 2009 gra podwójna
brąz Słupsk 2011 gra podwójna
brąz Białystok 2012 gra pojedyncza
brąz Białystok 2012 gra podwójna
brąz Białystok 2013 gra podwójna
brąz Sobótka 2015 gra pojedyncza

Michał Rogalski (ur. 23 czerwca 1987 we Wrocławiu) – polski badmintonista, srebrny medalista drużynowych mistrzostw Europy, wielokrotny medalista mistrzostw Polski.

Jest wychowankiem UKS 2 Sobótka (trener Jerzy Leszczyński). Był zawodnikiem SKB Suwałki, LKS Technik Głubczyce, Hubala Białystok.

Zawody mistrzowskie

Rok Zawody Miejscowość Konkurencja Runda Przeciwnik Wynik
2014 Mistrzostwa Europy Rosja Kazań Gra pojedyncza 1. runda Malta Samuel Calì 21–6, 21–9
2. runda Dania Jan Ø. Jørgensen [1] 19–21, 10–21
Mistrzostwa świata Dania Kopenhaga Gra pojedyncza 1. runda Wang Zhengming [6] 15–21, 12–21
2015 Igrzyska europejskie Azerbejdżan Baku Gra pojedyncza Faza grupowa Białoruś Uładzisłau Kusznir 21–8, 21–9
Austria Luka Wraber [6] 21–16, 21–16
Łotwa Reinis Krauklis 21–16, 21–9
1/8 finału Belgia Yuhan Tan 11–21, 16–21
Mistrzostwa świata Indonezja Dżakarta Gra pojedyncza 1. runda Japonia Kenichi Tago 22–20, 21–12
2. runda Hongkong Hu Yun [13] 19–21, 10–21
2016 Mistrzostwa Europy Francja La Roche-sur-Yon Gra pojedyncza 1. runda Rosja Władimir Malkow 21–16, 12–21, 16–21
2017 Mistrzostwa Europy Dania Kolding Gra pojedyncza 1. runda Norwegia Marius Myhre 2–1 (Michał się poddał)
2018 Mistrzostwa Europy Hiszpania Huelva Gra pojedyncza 1. runda Wolny los
2. runda Dania Jan Ø. Jørgensen 9–21, 15–21
2019 Igrzyska europejskie Białoruś Mińsk Gra pojedyncza Faza grupowa Holandia Mark Caljouw [3] 18–21, 14–21
Portugalia Bernardo Atilano 21–18, 21–19
Mołdawia Cristian Savin 21–16, 21–1
1/8 finału Francja Brice Leverdez 16–21, 21–16, 16–21
Mistrzostwa świata Szwajcaria Bazylea Gra pojedyncza 1. runda Chorwacja Zvonimir Đurkinjak 19–21, 20–22

W kadrze reprezentacji Polski na turnieju mistrzowskim zadebiutował w 2008 roku w Almere. Został powołany na ten turniej, lecz nie wystąpił w żadnym meczu. Ostatecznie reprezentacja Polski zajęła czwartą pozycję po porażce w meczu o trzecie miejsce z reprezentacją Niemiec. Dwa lata później podczas drużynowych mistrzostw Europy w Warszawie wystąpił w dwóch meczach fazy grupowej: z reprezentacją Litwy oraz Austrią. W pierwszym z nich pokonał Klaudijusa Kašinskisa 22–20, 21–8, natomiast w drugim przegrał z Davidem Obernorstererem 18–21, 15–21. Koniec końców zdobył srebrny medal, będąc jednym z zawodników reprezentacji Polski na tych zawodach[1]. W 2011 roku wystąpił na mistrzostwach Europy drużyn mieszanych w Amsterdamie w jednym meczu rywalizacji grupowej z reprezentacją Białorusi. Pokonał wówczas Jauhiena Jakauczuka 19–21, 24–22, 21–12. W ćwierćfinale Polacy przegrali z Duńczykami 0–3.

Pierwszymi indywidualnymi mistrzostwami Michała były mistrzostwa Europy w 2014 roku w Kazaniu. W pierwszej rundzie pokonał Maltańczyka Samuela Calego 21–6, 21–9, lecz w drugiej – przegrał z rozstawionym z numerem pierwszym Duńczykiem Janem Østergaardem Jørgensenem 19–21, 10–21[2]. Tego samego roku zadebiutował również na mistrzostwach świata w Kopenhadze, przegrywając w pierwszej rundzie z reprezentantem Chin, Wangiem Zhengmingiem 15–21, 12–21.[3]

W 2015 roku był w składzie reprezentacji Polski podczas mistrzostw Europy drużyn mieszanych rozegranych w Leuven. W meczu fazy grupowej przeciwko reprezentacji Holandii przegrał z Erikiem Pangiem 21–14, 13–21, 18–21. W drugim grupowej potyczce przeciwko Danii Michał nie wystąpił, a reprezentacja Polski skończyła zawody, zajmując ostatnie, trzecie miejsce po dwóch porażkach 0–5[4]. W czerwcu tego samego roku wziął udział w igrzyskach europejskich w Baku. W rundzie grupowej odniósł trzy zwycięstwa, pokonując kolejno: Białorusina Uładzisłaua Kusznira 21–8, 21–9, Austriaka Lukę Wrabera 21–16, 21–16 oraz Łotysza Reinisa Krauklisa 21–16, 21–9. Tym samym zajął pierwsze miejsce w grupie, co dało awans do 1/8 finału[5], w którym uległ Belgowi Yuhanowi Tanowi 11–21, 16–21[6]. Podczas sierpniowych mistrzostw świata w Dżakarcie wygrał w pierwszej rundzie z Japończykiem Kenichim Tago 22–20, 21–12[7], lecz w drugiej rundzie lepszy okazał się Hu Yun reprezentujący Hongkong 18–21, 21–13, 13–21[8].

Na początku 2016 roku reprezentował Polskę na drużynowych mistrzostwach Europy w Kazaniu, występując w każdym meczu drużyny. W fazie grupowej pokonał kolejno: Norwega Torjusa Flåttena 21–12, 21–14, Belga Maxime’a Moreelsa 21–14, 22–20, Włocha Giovanniego Greco 21–14, 14–21, 21–15 oraz Hiszpana Luísa Enriqua Peñalvera 21–7, 18–21, 23–21. Wszystkie spotkania zostały wygrane przez reprezentację Polski, przez co zajęli pierwsze miejsce w grupie i awansowali do ćwierćfinału. Tam jednak przegrali z reprezentacją Anglii, a Michał uległ Toby’emu Penty’emu 17–21, 17–21[9]. Pod koniec kwietnia wystąpił również na mistrzostwach Europy w La Roche-sur-Yon, lecz w pierwszej rundzie przegrał z Rosjaninem Władimirem Malkowem 21–16, 12–21, 16–21 i odpadł z dalszej rywalizacji gry pojedynczej[10].

W lutym 2017 roku wziął udział na mistrzostwach Europy drużyn mieszanych rozegranych w Lubinie. W fazie grupowej Michał przegrał pierwsze spotkanie z Hiszpanem Pablo Abiánem 21–19, 9–21, 14–21, a w drugim nie wystąpił. Mimo to Polacy awansowali do ćwierćfinału z drugiego miejsca, w którym przegrali z reprezentacją Niemiec. Michał przegrał w tym meczu z Markiem Zwieblerem 19–21, 14–21[11]. W kwietniu podczas mistrzostw Europy w Koldingu skreczował w pierwszej rundzie przeciwko Norwegowi Mariusowi Myhre na początku meczu[12].

Następnego roku podczas drużynowych mistrzostw Europy w Kazaniu wygrał trzy mecze grupowe: z Włochem Rosario Maddalonim 21–15, 18–21, 21–14, Portugalczykiem Duarte Nuno Anjo 21–8, 21–12 oraz Czechem Adamem Mendrekiem 21–18, 21–13. W grupie zajęli pierwsze miejsce i awansowali do ćwierćfinału, którym zmierzyli się z reprezentacją Anglii. W grze pojedynczej Michał przegrał z Rajivem Ousephem 11–21, 14–21, a reprezentacja Polski uległa Anglikom 0–3, odpadając z dalszej rywalizacji[13]. W kwietniu tego samego roku wystąpił także na mistrzostwach Europy w Huelvie. W pierwszej rundzie otrzymał wolny los, lecz w 1/16 finału przegrał z Duńczykiem Janem Østergaardem Jørgensenem 9–21, 15–21[14].

Pod koniec czerwca 2019 roku wziął udział na igrzyskach europejskich w Mińsku w grze pojedynczej. Po zwycięstwach w fazie grupowej z Mołdawianinem Cristianem Savinem 21–16, 21–1 i Portugalczykiem Bernardo Atilano 21–18, 21–19 oraz porażce Holendrem Markiem Caljouwem 18–21, 14–21 awansował z drugiego miejsca do 1/8 finału[15]. Tam przegrał z rozstawionym z numerem czwartym Francuzem Bricem Leverdezem 16–21, 21–16, 16–21[16]. Podczas sierpniowych mistrzostw świata w Bazylei przegrał w pierwszej rundzie z Chorwatem Zvonimirem Đurkinjakiem 19–21, 20–22[17].

W 2020 roku wystąpił na drużynowych mistrzostwach Europy w Liévinie. W fazie grupowej rozegrał dwa spotkania: z Nhatem Nguyenem, reprezentującym Irlandię, oraz Austriakiem Luką Wraberem. W obu przypadkach skreczował na początku meczu. W klasyfikacji grupy reprezentacja Polski zajęła czwarte miejsce i odpadła z dalszej rywalizacji[18].

Osiągnięcia

Gra pojedyncza
  • Finał w Victor Slovak Open 2013
  • Finał w Wilson Hellas International 2014
  • Finał w Bulgarian Eurasia Open 2014
  • Zwycięstwo w Polish International 2014
  • Finał w Yonex Lithuanian International 2018
Gra podwójna

Przypisy

  1. Drużynowe Mistrzostwa Europy w Badmintonie (pol.). Polskie Radio Białystok, 2010-02-24. [dostęp 2020-08-04].
  2. Kazań. Czarny czwartek polskiego badmintona (pol.). skbsuwalki.org, 2014-04-24. [dostęp 2020-08-04].
  3. Rogalski i Mateusiak/Wojtkowska za burtą, debel Moreń/Szkudlarczyk wciąż w grze (pol.). Wirtualna Polska, 2014-08-25. [dostęp 2020-08-04].
  4. Polacy odpadli z turnieju (pol.). TVP Sport, 2015-02-12. [dostęp 2020-08-04].
  5. Badmintonista Michał Rogalski z kompletem zwycięstw (pol.). Onet.pl, 2015-06-24. [dostęp 2020-08-04].
  6. I Igrzyska Europejskie Baku 2015 (pol.). hubal.bialystok.pl, 2015-06-28. [dostęp 2020-08-04].
  7. Rogalski w drugiej rundzie (pol.). TVP Sport, 2015-08-11. [dostęp 2020-08-04].
  8. Walka o medale już bez Polaków (pol.). Nasze Miasto, 2015-08-13. [dostęp 2020-08-04].
  9. Zatrzymani w ćwierćfinale (pol.). Polski Związek Badmintona, 2016-02-18. [dostęp 2020-08-05].
  10. Pozostało trzech Polaków (pol.). Onet.pl, 2016-04-27. [dostęp 2020-08-05].
  11. Niemcy za mocni dla Polski, biało-czerwoni bez medalu (pol.). Suwałki24, 2017-02-17. [dostęp 2020-08-05].
  12. Polski mikst z awansem do drugiej rundy (pol.). Polsat Sport, 2017-04-25. [dostęp 2020-08-05].
  13. Drużynowe Mistrzostwa Europy Kobiet i Mężczyzn (pol.). hubal.bialystok.pl, 2018-02-24. [dostęp 2020-08-11].
  14. Polski debel w 1/8 finału (pol.). Polsat Sport, 2018-04-25. [dostęp 2020-08-11].
  15. Rogalski przegrał, ale zagra w 1/8 finału (pol.). Polsat Sport, 2019-06-26. [dostęp 2020-08-11].
  16. Porażki i koniec występu polskich badmintonistów (pol.). Polsat Sport, 2019-06-27. [dostęp 2020-08-11].
  17. Polacy odpadli w pierwszej rundzie (pol.). TVP Sport, 2019-08-19. [dostęp 2020-08-11].
  18. DME smutne zakończenie (pol.). igrzyska24.poinformowani.pl, 2020-02-13. [dostęp 2020-08-11].

Bibliografia

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Michał Rogalski (badmintonista)
Listen to this article