Ron Steele - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Ron Steele.

Ron Steele

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Ron Steele
Data i miejsce urodzenia 19 sierpnia 1953
Leavenworth, Stany Zjednoczone
Klub Leavenworth Winter Sports Club[1]
Wzrost 183 cm[1]
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Rekord życiowy 139 m na Copper Peak w Ironwood (3 lutego 1974)[2]

Ron Eston Steele[a] (ur. 19 sierpnia 1953 w Leavenworth[1]) – amerykański skoczek narciarski. Olimpijczyk (1972), uczestnik mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym (1974) oraz w lotach narciarskich (1972 i 1975), medalista mistrzostw kraju.

Przebieg kariery

W 1971 został mistrzem Stanów Zjednoczonych juniorów. W latach 1974–1978 był członkiem reprezentacji Uniwersytetu Utah, z którą odnosił sukcesy w rywalizacji akademickiej. W 1977 został mistrzem NCAA, trzykrotnie był wybierany do składu All-America(ang.) tych zmagań. Na macierzystej uczelni dwukrotnie otrzymał wyróżnienie „Alf Engen Sportsmanship Award” za sportowe postępowanie (1975 i 1976), a raz „David Novelle Memorial Outstanding Skier Award” przyznawane dla najlepszego narciarza na Uniwersytecie Utah (1978)[3]. W 1974 zwyciężył w rozgrywanych w Leavenworth mistrzostwach Stanów Zjednoczonych w skokach narciarskich[4].

W latach 1972–1977 był członkiem reprezentacji Stanów Zjednoczonych[3]. W tym czasie brał udział w prestiżowych zawodach międzynarodowych, startując m.in. w Igrzyskach Narciarskich w Lahti, Tygodniu Lotów Narciarskich, Memoriale Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny, Turnieju Szwajcarskim czy Konkursie Bożonarodzeniowym w Sankt Moritz. Pięciokrotnie startował w Turnieju Czterech Skoczni, jednak nie odniósł w tej imprezie większych sukcesów – w pojedynczych konkursach plasował się najwyżej w trzeciej dziesiątce, a w klasyfikacji generalnej nie zdołał ani razu zająć miejsca w czołowej „30”. W marcu 1974 zajął dziewiątą lokatę w Igrzyskach Narciarskich w Lahti. Wcześniej, bo w lutym tego samego roku, osiągnął największy sukces międzynarodowy w karierze, zwyciężając w Tygodniu Lotów Narciarskich w Ironwood – podczas trzeciego, ostatniego dnia rywalizacji oddał skok na odległość 139 metrów[5], co jest jego rekordem życiowym[2]. Rok później Tydzień Lotów Narciarskich w Ironwood zakończył na piątym miejscu[5].

Steele brał udział w najważniejszych imprezach międzynarodowych rangi mistrzowskiej[5]. W 1972 wystąpił na zimowych igrzyskach olimpijskich w Sapporo, zajmując 41. miejsce na skoczni normalnej i 25. na obiekcie dużym[1]. W lutym 1974 w Falun wystartował w mistrzostwach świata, plasując się na 46. pozycji w konkursie na skoczni normalnej i na 40. na większym obiekcie. Ponadto dwukrotnie brał udział w mistrzostwach świata w lotach narciarskich – w 1972 w Planicy był 35., a trzy lata później w Bad Mitterndorf zajął 34. lokatę[5].

W trakcie studiów pracował w lokalnym sklepie ze sprzętem narciarskim[6], a po zakończeniu kariery związał się zawodowo z firmą Rossignol, w której został zatrudniony w 1978[3] i w której następnie pracował przez 40 lat[7]. W sierpniu 2012 został prezesem Group Rossignol North America, odpowiedzialnej za działalność Rossignola w całej Ameryce Północnej[6]. Funkcję tę pełnił do lipca 2017, a 1 sierpnia 2018 odszedł na emeryturę[7].

Jest jedynym skoczkiem narciarskim z Leavenworth, który wystąpił w zimowych igrzyskach olimpijskich[8] i uznawany jest za najlepszego i najbardziej znanego skoczka pochodzącego z tej miejscowości[9][10]. W 2008 został włączony do „Galerii Sław Amerykańskich Skoków Narciarskich” (ang. The American Ski Jumping Hall of Fame)[11], a w 2016 do „Narciarskiej Galerii Sław Intermountain(ang.)” (ang. Intermountain Ski Hall of Fame)[12].

Osiągnięcia

Zimowe igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

1972 Japonia Sapporo 41. miejsce (skocznia normalna), 25. miejsce (skocznia duża)

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

1974 Szwecja Falun 46. miejsce (skocznia normalna), 40. miejsce (skocznia duża)

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

Indywidualnie

1972 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica 35. miejsce
1975 Austria Bad Mitterndorf 34. miejsce

Uwagi

  1. W bazie FIS błędne zapisywany jako Ron Stelle.

Przypisy

  1. a b c d Ron Steele (ang.). olympedia.org. [dostęp 2020-11-02].
  2. a b Artur Bała, Brian Biemer, Sascha Hädrich, Luis Holuch: Ski Jumping Personal Best List - Men (ang.). skisprungschanzen.com, 2020-06-01. [dostęp 2020-11-02].
  3. a b c Ron Steele (ang.). engenmuseum.org. [dostęp 2020-11-02].
  4. United States National Ski Jumping Champions 1904-1980 (ang.). skijumpeast.com. [dostęp 2020-11-02].
  5. a b c d Adam Kwieciński: STELLE Ron 1953.08.19 USA. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2020-11-02].
  6. a b ROSSIGNOL GROUP NAMES RON STEELE NEW PRESIDENT, NORTH AMERICA (ang.). firsttracksonline.com, 2012-08-28. [dostęp 2020-11-02].
  7. a b Change of President for Group Rossignol North America (ang.). skitrax.com, 2017-07-29. [dostęp 2020-11-02].
  8. TOM BANSE: Not Just For Olympians: Northwest's Ski Jumping Heritage Alive In Leavenworth (ang.). spokanepublicradio.org, 2018-02-13. [dostęp 2020-11-02].
  9. Lane Wilkinson: Lane Wilkinson – December 18th, 2019. usanordic.org, 2019-12-18. [dostęp 2020-11-02].
  10. Leavenworth (ang.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2020-11-02].
  11. The American Ski Jumping Hall of Fame - Inductees (ang.). americanskijumping.com. [dostęp 2020-11-01].
  12. Four inducted to Ski Hall of Fame (ang.). parkrecord.com, 2016-09-14. [dostęp 2020-11-02].

Bibliografia

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Ron Steele
Listen to this article