For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Ryōyū Kobayashi.

Ryōyū Kobayashi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Ryōyū Kobayashi
Ilustracja

Ryōyū Kobayashi (Wisła 2018)
Data i miejsce urodzenia

8 listopada 1996
Hachimantai

Klub

Tsuchiya Home Ski Team

Debiut w PŚ

24 stycznia 2016 w Zakopanem (7. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

24 stycznia 2016 w Zakopanem (7. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

18 listopada 2018 w Wiśle (3. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

24 listopada 2018 w Ruce

Rekord życiowy

252,0 m na Letalnicy w Planicy (24 marca 2019)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Japonia
Igrzyska olimpijskie
złoto Pekin 2022 normalna
srebro Pekin 2022 duża
Mistrzostwa świata
brąz Seefeld 2019 duża druż.
Mistrzostwa świata juniorów
brąz Râșnov 2016 indywidualnie
brąz Râșnov 2016 drużynowo
Puchar Świata w skokach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg
Kryształowa kula
2018/2019
FIS Crystal Globe.svg
Kryształowa kula
2021/2022
FIS Crystal Globe.svg
3. miejsce
2019/2020
Puchar Świata w lotach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg
Mała kryształowa kula
2018/2019
Silver medal with cup.svg
2. miejsce
2020/2021
Turniej Czterech Skoczni
Gold medal with cup.svg
1. miejsce
2018/2019
Gold medal with cup.svg
1. miejsce
2021/2022
Raw Air
Gold medal with cup.svg
1. miejsce
2019
Silver medal with cup.svg
2. miejsce
2020
Bronze medal with cup.svg
3. miejsce
2022
Willingen Five
Gold medal with cup.svg
1. miejsce
2019
Planica 7
Gold medal with cup.svg
1. miejsce
2019
Silver medal with cup.svg
2. miejsce
2021
Titisee-Neustadt Five
Gold medal with cup.svg
1. miejsce
2020
Inne
Gold medal with cup.svg
Skok Roku
2019

Ryōyū Kobayashi (jap. 小林陵侑 Kobayashi Ryōyū; ur. 8 listopada 1996 w Hachimantai[1])japoński skoczek narciarski. Indywidualny złoty i srebrny medalista olimpijski z 2022. Zdobywca Pucharu Świata w sezonach 2018/2019 i 2021/2022 oraz trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej w sezonie 2019/2020. Zwycięzca 67. Turnieju Czterech Skoczni (trzeci w historii zwycięzca wszystkich konkursów jednego turnieju) i 70. Turnieju Czterech Skoczni. Zwycięzca Willingen Five 2019, Raw Air 2019, Planica 7 (2019), Titisee-Neustadt Five 2020 oraz Pucharu Świata w lotach 2018/2019. Brązowy medalista konkursu drużynowego Mistrzostw Świata 2019. Indywidualny oraz drużynowy brązowy medalista Mistrzostw Świata Juniorów 2016, medalista mistrzostw kraju. Rekordzista Japonii i Azji w długości skoku narciarskiego (252,0 m).

Jego rodzeństwo: bracia Junshirō i Tatsunao oraz siostra Yūka, również uprawia skoki narciarskie[2].

Przebieg kariery

Lata 2013–2017

We wrześniu 2013 w Râșnovie zadebiutował w zawodach FIS Cup, w swoim drugim starcie odnosząc zwycięstwo. W styczniu 2015 wystąpił w Pucharze Kontynentalnym w Sapporo, zajmując 26. i 22. miejsce. W 2014 i 2015 startował w konkursach skoków narciarskich na mistrzostwach świata juniorów w narciarstwie klasycznym, indywidualnie zajmując kolejno 40. i 30., a drużynowo – 11. i 6. miejsce[3][4].

Kilkukrotnie zgłoszony został do zawodów Letniego Pucharu Kontynentalnego 2015, we wszystkich zajmując miejsca poza trzydziestką. W styczniu 2016 został powołany do kadry japońskiej na zawody Pucharu Świata w Zakopanem. 23 stycznia wystąpił w konkursie drużynowym, w którym reprezentacja Japonii zajęła 8. miejsce, natomiast 24 stycznia, w swoim debiucie w zawodach indywidualnych cyklu, Kobayashi zajął 7. miejsce. 23 lutego tego samego roku zdobył brązowy medal w konkursie indywidualnym Mistrzostw Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2016, a następnego dnia powtórzył ten wynik w konkursie drużynowym[5].

W Letnim Grand Prix 2016 trzykrotnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce. Przez całą zimę 2016/17 startował w Pucharze Świata, ani razu nie zdobywając punktów. Wystąpił też na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017, zajmując 7. miejsce w konkursie drużynowym[6].

Sezon 2017/2018

27 sierpnia 2017 zajął 2. miejsce w konkursie Letniego Grand Prix w Hakubie[7]. Na Mistrzostwach Japonii 2017 zdobył srebrny medal na skoczni normalnej i brązowy na skoczni dużej[8][9].

W sezonie 2017/2018 Pucharu Świata począwszy od końca grudnia regularnie zdobywał punkty. Najwyżej klasyfikowany był w marcu 2018 w Lahti, gdzie zajął 6. miejsce. Kilka innych konkursów kończył na pozycjach w drugiej dziesiątce[7]. W klasyfikacji generalnej cykl zakończył na 24. lokacie ze 187 punktami[10]. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018, zajmując 16. miejsce. Wystartował również na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018. Konkursy indywidualne ukończył na 7. (skocznia normalna) i 10. (skocznia duża) pozycji, zaś zawody drużynowe na 6. miejscu[7]. W kwalifikacjach do zawodów na skoczni dużej ustanowił nowy rekord skoczni w Pjongczangu, uzyskując odległość 143,5 m[11].

Sezon 2018/2019

W ramach Letniego Grand Prix 2018 dwukrotnie zwyciężył w konkursach w Hakubie, a miejsca w najlepszej dziesiątce zajmował również w Râșnovie[12].

18 listopada 2018 zajął 3. miejsce w otwierających sezon 2018/2019 Pucharu Świata zawodach w Wiśle, tym samym po raz pierwszy stając na podium indywidualnego konkursu cyklu. 24 listopada zwyciężył w zawodach Pucharu Świata w Ruce, dzień później również zajął pierwsze miejsce. W grudniu zajął 3. i 1. pozycję w zawodach cyklu w Niżnym Tagile, zwyciężył też w drugim konkursie w Engelbergu[12]. W 67.Turnieju Czterech Skoczni Japończyk zwyciężył we wszystkich czterech konkursach. Został trzecim zawodnikiem w historii (po Svenie Hannawaldzie i Kamilu Stochu), który uzyskał taki rezultat[13].

W styczniowych zawodach Pucharu Świata zwyciężył jeszcze w pierwszym konkursie w Val di Fiemme i był trzeci w drugim w Sapporo. Poza tym najniżej klasyfikowany był na 7. pozycji. 1 lutego 2019 na mamuciej skoczni w Oberstdorfie zajął, najgorszą w sezonie w ramach Pucharu Świata, 14. lokatę, ale dzień później na tym samym obiekcie zwyciężył. 10 lutego był 2. w zawodach w Lahti. W konkursach Willingen Five 2019 zajął kolejno 3. i 1. miejsce[12]. Odniósł też zwycięstwo w całym turnieju[14]. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019 indywidualnie zajął 4. miejsce na skoczni dużej i 14. na normalnej; w obu konkursach zajmował miejsca w czołowej trójce po pierwszej serii. W drużynie męskiej, wraz z Yukiyą Satō, Daikim Itō i Junshirō Kobayashim, zdobył brązowy medal, natomiast zawody drużyn mieszanych ukończył na 5. pozycji[12].

W ramach Raw Air 2019 zajął kolejno 5. miejsce w Oslo, 3. w Lillehammer, 1. w Trondheim i 2. w Vikersund[12]. Zwyciężył tym samym w całym turnieju, o 2,9 pkt wyprzedzając Stefana Krafta[15]. Na zakończenie sezonu zajął 2. i 1. miejsce w Planicy i zwyciężył w Planica 7. Sezon zakończył z 13 zwycięstwami i łącznie 21 miejscami na podium Pucharu Świata[12][16]. Zajął 1. miejsce w klasyfikacji generalnej cyklu, z 2085 punktami o 736 wyprzedzając drugiego Krafta. Zdobył również Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w Pucharze Świata w lotach narciarskich 2018/2019[10].

Sezon 2019/2020

Wystąpił w czterech konkursach Letniego Grand Prix 2019. W sierpniu 2019 dwukrotnie zwyciężył w zawodach w Hakubie[17]. Na Mistrzostwach Japonii w Skokach Narciarskich 2019 zwyciężył w zawodach na skoczni dużej[18] i zajął 3. miejsce na normalnej[19].

Od początku sezonu 2019/2020 Pucharu Świata zajmował pozycje w czołowej dziesiątce. Na podium po raz pierwszy stanął w czwartym konkursie sezonu – 8 grudnia 2019 w Niżnym Tagile zajął 3. miejsce. 15 grudnia w Klingenthal zwyciężył i objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej cyklu. W kolejnych zawodach, rozgrywanych 21 grudnia w Engelbergu zajął 4. miejsce i stracił pozycję lidera na rzecz Stefana Krafta, ale dzień później zwyciężył i odzyskał żółtą koszulkę. Wygrał również w otwierającym 68. Turniej Czterech Skoczni konkursie w Oberstdorfie. W pozostałych zajął kolejno 4., 14. i 7. miejsce[17].

11 stycznia 2020 po zajęciu najsłabszej w sezonie, 26. lokaty w konkursie w Predazzo Kobayashi stracił prowadzenie w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata na rzecz Karla Geigera[17][20]. W kolejnych tygodniach nadal regularnie kończył zawody w pierwszej dziesiątce. 18 i 19 stycznia zajął kolejno 3. i 2. pozycję w zawodach w Titisee-Neustadt[17] i odniósł zwycięstwo w turnieju Titisee-Neustadt Five 2020[21]. W lutym 2020 był 3. w drugim konkursie w Sapporo oraz 2. w drugich zawodach w Bad Mitterndorf[17]. W marcu zajął 2. miejsce w Raw Air 2020[10]. Konkursy indywidualne turnieju kończył na 9. i 4. lokacie[17]. W sezonie 2019/2020 Pucharu Świata ze 1178 punktami znalazł się na 3. miejscu klasyfikacji generalnej, o 481 punktów za Kraftem i 341 za Geigerem, a o 9 przed czwartym Dawidem Kubackim[10].

Sezon 2020/2021

W rozgrywanych w listopadzie i grudniu 2020 zawodach Pucharu Świata zajmował głównie miejsca w drugiej dziesiątce. Najwyżej w tym okresie sklasyfikowany był na 12. miejscu, w pierwszym konkursie w Niżnym Tagile. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2020, na których zajął 19. pozycję indywidualnie oraz 5. w drużynie. Począwszy od stycznia 2021 zaczął w Pucharze Świata zajmować lokaty w najlepszej dziesiątce, w najlepszym występie w tym miesiącu, w zawodach w Zakopanem, zajmując 6. miejsce[22].

13 lutego 2021 zwyciężył w indywidualnych zawodach Pucharu Świata w Zakopanem, a 19 lutego powtórzył ten wynik w konkursie w Râșnovie. Następnie wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021. Indywidualnie zajął 12. miejsce na skoczni normalnej oraz 34. na dużej[22], na której upadł przy skoku w pierwszej serii[23]. W drużynie mieszanej zajął natomiast 5., a w męskiej – 4 pozycję. W marcowych zawodach Pucharu Świata w Planicy w pierwszym konkursie indywidualnym zwyciężył, a w dwóch kolejnych zajął 2. lokatę[22]. Sezon 2020/2021 Pucharu Świata zakończył na 4. miejscu w klasyfikacji generalnej z 919 punktami, a Puchar Świata w lotach narciarskich 2020/2021 ukończył na 2. pozycji[10].

Sezon 2021/2022

W ramach Letniego Grand Prix 2021 wystąpił w dwóch ostatnich konkursach. W zawodach w Hinzenbach zajął 2. miejsce, a w Klingenthal zwyciężył[24]. Na Mistrzostwach Japonii 2021 zdobył złoty medal zarówno na normalnej, jak i na dużej skoczni[25][26].

Sezon 2021/2022 Pucharu Świata rozpoczął 20 listopada 2021 od 2. miejsca w Niżnym Tagile[24]. W kolejnym konkursie został zdyskwalifikowany w kwalifikacjach[27]. Tydzień później w Ruce zwyciężył w pierwszym konkursie[24], a w drugim nie wystąpił z powodu pozytywnego wyniku testu na obecność SARS-CoV-2[28]. Do startów w cyklu powrócił w Klingenthal, gdzie zajął 7. i 1. miejsce. W Engelbergu w pierwszym konkursie zajął 2. pozycję, a dzień później zwyciężył. W ramach 70. Turnieju Czterech Skoczni wygrał w pierwszych trzech zawodach, a w ostatnim konkursie zajął 5. miejsce[24]. Zwyciężył tym samym w całym turnieju[10]. Po zawodach w Garmisch-Partenkirchen objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[29].

W kolejnych konkursach Pucharu Świata na początku stycznia 2022 zajmował 4. i 5. miejsca[24]. Po pierwszych zawodach w Titisee-Neustadt stracił prowadzenie w cyklu na rzecz Karla Geigera[30]. Odzyskał je po pierwszym konkursie w Willingen, w którym zwyciężył[31], ale dzień później był 4. i ponownie znalazł się w klasyfikacji za Geigerem[32]. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022. Zdobył na nich złoty medal w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej oraz srebrny na skoczni dużej. W drużynie mieszanej był 4., a w zespole męskim zajął 5. pozycję[24].

W kolejnych zawodach Pucharu Świata, rozgrywanych w Lahti, zajął 7. lokatę, a następnie zwyciężył[24] i znów objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej[33]. W ramach Raw Air 2022 zajął 2. miejsce w Lillehammer oraz 6. i 7. w Oslo[24]. W turnieju sklasyfikowany został na 3. pozycji[10]. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2022. Zajął na nich 13. miejsce indywidualnie i 6. w drużynie. W ostatnich konkursach Pucharu Świata zajął 10., 6., 5. i 8. pozycję[24]. Pozwoliło mu to po raz drugi w karierze zdobyć Kryształową Kulę. Z 1621 punktami w klasyfikacji generalnej o 106 wyprzedził Geigera[10].

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2018 Korea Południowa Pjongczang 7. miejsce (K-98), 10. miejsce (K-125)
2022 Pekin/Zhangjiakou złoty medal (K-95), srebrny medal (K-125)

Drużynowo

2018 Korea Południowa Pjongczang 6. miejsce[a]
2022 Pekin/Zhangjiakou 4. miejsce (drużyna mieszana/K-95)[b], 5. miejsce[c]

Starty R. Kobayashiego na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 10 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 108,0 m 108,0 m 240,8 pkt 18,5 pkt Andreas Wellinger
10. 17 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 135,5 m 128,0 m 258,0 pkt 27,7 pkt Kamil Stoch
6. 19 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[a] 132,5 m 130,0 m 940,5 pkt (258,9 pkt) 158,0 pkt Norwegia
1.
Gold medal.svg
6 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 indywid. 104,5 m 99,5 m 275,0 pkt
4. 7 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 druż. mix.[b] 102,5 m 106,0 m 836,3 pkt (267,6 pkt) 165,2 pkt Słowenia
2.
Silver medal.svg
12 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 indywid. 142,0 m 138,0 m 292,8 pkt 3,3 pkt Marius Lindvik
5. 14 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 druż.[c] 134,0 m 132,5 m 882,8 pkt (258,6 pkt) 59,9 pkt Austria

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2019 Austria Seefeld/Innsbruck 4. miejsce (K-120), 14. miejsce (K-99)
2021 Niemcy Oberstdorf 12. miejsce (K-95), 34. miejsce (K-120)

Drużynowo

2017 Finlandia Lahti 7. miejsce (K-116)[d]
2019 Austria Seefeld/Innsbruck brązowy medal (K-120)[e], 5. miejsce (drużyna mieszana/K-99)[f]
2021 Niemcy Oberstdorf 5. miejsce (drużyna mieszana/K-95)[f], 4. miejsce (K-120)[g]

Starty R. Kobayashiego na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 4 marca 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[d] 114,5 m 119,0 m 922,7 pkt (226,7 pkt) 181,5 pkt Polska
4. 23 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 133,5 m 126,5 m 262,0 pkt 17,4 pkt Markus Eisenbichler
3.
FIS bronze medal.png
24 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[e] 127,0 m 123,0 m 920,2 pkt (250,2 pkt) 67,3 pkt Niemcy
14. 1 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 101,0 m 92,5 m 203,4 pkt 14,9 pkt Dawid Kubacki
5. 2 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż. mix.[f] 97,0 m 113,0 m 928,6 pkt (259,1 pkt) 83,6 pkt Niemcy
12. 27 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 indywid. 104,0 m 96,5 m 250,0 pkt 18,8 pkt Piotr Żyła
5. 28 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż. mix.[f] 96,0 m 99,5 m 940,3 pkt (248,0 pkt) 60,5 pkt Niemcy
34. 5 marca 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. 117,5 m[h] 90,3 pkt 186,2 pkt Stefan Kraft
4. 6 marca 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 druż.[g] 135,5 m 128,5 m 1017,5 pkt (257,9 pkt) 29,1 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

Indywidualnie

2018 Niemcy Oberstdorf 16. miejsce
2020 Słowenia Planica 19. miejsce
2022 Norwegia Vikersund 13. miejsce

Drużynowo

2020 Słowenia Planica 5. miejsce[i]
2022 Norwegia Vikersund 6. miejsce[j]

Starty R. Kobayashiego na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
16. 19–20 stycznia 2018 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 207,5 m 205,5 m 165,5 m [k] 528,4 pkt 123,5 pkt Daniel-André Tande
19. 11–12 grudnia 2020 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 indywid. 203,0 m 212,5 m 202,0 m 205,0 m 716,7 pkt 160,5 pkt Karl Geiger
5. 13 grudnia 2020 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 druż.[i] 207,0 m 203,5 m 1483,5 pkt (379,1 pkt) 244,2 pkt Norwegia
13. 11–12 marca 2022 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 indywid. 204,5 m 208,5 m 195,5 m 218,5 m 737,9 pkt 116,3 pkt Marius Lindvik
6. 13 marca 2022 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 druż.[j] 224,5 m 210,0 m 1433,9 pkt (397,0 pkt) 277,6 pkt Słowenia

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2014 Włochy Val di Fiemme/Predazzo 40. miejsce
2015 Kazachstan Ałmaty 30. miejsce
2016 Rumunia Râșnov brązowy medal

Drużynowo

2014 Włochy Val di Fiemme/Predazzo 11. miejsce[l]
2015 Kazachstan Ałmaty 6. miejsce[m]
2016 Rumunia Râșnov brązowy medal[n], 6. miejsce (drużyna mieszana)[o]

Starty R. Kobayashiego na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
40. 31 stycznia 2014 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 79,0 m 77,8 pkt 153,7 pkt Jakub Wolny
11. 1 lutego 2014 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż.[l] 91,5 m 444,2 pkt (113,3 pkt) 582,8 pkt Polska
30. 5 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. 95,0 m 91,5 m 227,2 pkt 42,7 pkt Johann André Forfang
6. 7 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[m] 95,0 m 96,0 m 809,9 pkt (211,9 pkt) 83,4 pkt Norwegia
3.
Bronze medal with cup.svg
23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 96,5 m 94,0 m 244,8 pkt 4,2 pkt David Siegel
6. 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż. mix.[o] 97,5 m 95,5 m 798,3 pkt (235,1 pkt) 84,5 pkt Słowenia
3.
Bronze medal with cup.svg
24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż.[n] 94,5 m 92,0 m 820,9 pkt (234,2 pkt) 45,8 pkt Niemcy

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2015/2016 42.
2016/2017 niesklasyfikowany
2017/2018 24.
2018/2019 1.
2019/2020 3.
2020/2021 4.
2021/2022 1.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 24 listopada 2018 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 138,5 m 142,0 pkt
2. 25 listopada 2018 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 140,0 m 147,5 m 310,4 pkt
3. 2 grudnia 2018 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 132,5 m 133,5 m 273,1 pkt
4. 16 grudnia 2018 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 144,0 m 137,0 m 294,4 pkt
5. 30 grudnia 2018 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 138,5 m 126,5 m 282,3 pkt * TCS 2018/2019
6. 1 stycznia 2019 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 136,5 m 133,0 m 266,6 pkt * TCS 2018/2019
7. 4 stycznia 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 136,5 m 131,0 m 267,0 pkt * TCS 2018/2019
8. 6 stycznia 2019 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 135,0 m 137,5 m 282,1 pkt * TCS 2018/2019
9. 12 stycznia 2019 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-135 135,0 m 136,0 m 315,0 pkt
10. 2 lutego 2019 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 224,0 m 234,0 m 427,0 pkt * Loty 2018/2019
11. 17 lutego 2019 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 146,0 m 144,0 m 274,4 pkt * WF 2019
12. 14 marca 2019 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 141,0 m 141,5 m 298,4 pkt * RA 2019
13. 24 marca 2019 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 252,0 m 230,5 m 464,9 pkt * P7 2019, Loty 2018/2019
14. 15 grudnia 2019 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 136,5 m 134,0 m 277,0 pkt
15. 22 grudnia 2019 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 132,5 m 134,0 m 272,0 pkt
16. 29 grudnia 2019 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 138,0 m 134,0 m 305,1 pkt * TCS 2019/2020
17. 13 lutego 2021 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 136,5 m 134,5 m 268,9 pkt
18. 19 lutego 2021 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 94,0 m 98,5 m 257,9 pkt
19. 25 marca 2021 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 235,5 m 244,5 m 452,5 pkt
20. 27 listopada 2021 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 138,5 m 143,0 m 324,5 pkt
21. 12 grudnia 2021 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 129,5 m 139,0 m 262,8 pkt
22. 19 grudnia 2021 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 132,5 m 136,5 m 306,0 pkt
23. 29 grudnia 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 128,5 m 141,0 m 302,0 pkt * TCS 2021/2022
24. 1 stycznia 2022 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 143,0 m 135,5 m 291,2 pkt * TCS 2021/2022
25. 5 stycznia 2022 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 137,0 m 137,5 m 291,3 pkt * TCS 2021/2022
26. 29 stycznia 2022 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 145,0 m 115,6 pkt
27. 27 lutego 2022 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 125,0 m 130,5 m 278,0 pkt *ex aequo z H.E. Granerudem

Miejsca na podium

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2015/2016
2016/2017
2017/2018
2018/2019 13 3 5 21
2019/2020 3 2 3 8
2020/2021 3 2 5
2021/2022 8 3 11
Suma 27 10 8 45

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 18 listopada 2018 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 137,5 m[p] 127,0 m 255,6 pkt 3. 7,8 pkt Jewgienij Klimow
2. 24 listopada 2018 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 138,5 m 142,0 pkt 1.
3. 25 listopada 2018 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 140,0 m 147,5 m 310,4 pkt 1.
4. 1 grudnia 2018 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 134,0 m 130,0 m 262,0 pkt 3. 2,4 pkt Johann André Forfang
5. 2 grudnia 2018 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 132,5 m 133,5 m 273,1 pkt 1.
6. 16 grudnia 2018 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 144,0 m 137,0 m 294,4 pkt 1.
7. 30 grudnia 2018 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 138,5 m 126,5 m 282,3 pkt 1.
8. 1 stycznia 2019 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 136,5 m 133,0 m 266,6 pkt 1.
9. 4 stycznia 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 136,5 m 131,0 m 267,0 pkt 1.
10. 6 stycznia 2019 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 135,0 m 137,5 m 282,1 pkt 1.
11. 12 stycznia 2019 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-135 135,0 m 136,0 m 315,0 pkt 1.
12. 27 stycznia 2019 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 124,5 m 129,5 m 236,6 pkt 3. 11,6 pkt Stefan Kraft
13. 2 lutego 2019 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 224,0 m 234,0 m 427,0 pkt 1.
14. 10 lutego 2019 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 124,0 m 129,5 m 263,7 pkt 2. 17,2 pkt Kamil Stoch
15. 16 lutego 2019 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 144,5 m 143,0 m 304,7 pkt 3. 6,4 pkt Karl Geiger
16. 17 lutego 2019 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 146,0 m 144,0 m 274,4 pkt 1.
17. 12 marca 2019 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 130,0 m 137,0 m 261,7 pkt 3. 24,0 pkt Stefan Kraft
18. 14 marca 2019 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 141,0 m 141,5 m 298,4 pkt 1.
19. 17 marca 2019 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 237,0 m 239,0 m 454,6 pkt 2. 0,1 pkt Domen Prevc
20. 22 marca 2019 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 242,0 m 220,0 m 438,1 pkt 2. 6,9 pkt Markus Eisenbichler
21. 24 marca 2019 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 252,0 m 230,5 m 464,9 pkt 1.
22. 8 grudnia 2019 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 133,5 m 113,0 m 252,3 pkt 3. 25,3 pkt Stefan Kraft
23. 15 grudnia 2019 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 136,5 m 134,0 m 277,0 pkt 1.
24. 22 grudnia 2019 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 132,5 m 134,0 m 272,0 pkt 1.
25. 29 grudnia 2019 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 138,0 m 134,0 m 305,1 pkt 1.
26. 18 stycznia 2020 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 138,5 m 138,5 m 282,8 pkt 3. 7,3 pkt Dawid Kubacki
27. 19 stycznia 2020 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 147,0 m 134,0 m 283,0 pkt 2. 0,3 pkt Dawid Kubacki
28. 2 lutego 2020 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 128,5 m 132,0 m 239,0 pkt 3. 29,5 pkt Stefan Kraft
29. 16 lutego 2020 Austria Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-200 HS-235 242,5 m 231,9 pkt 2. 0,7 pkt Stefan Kraft
30. 13 lutego 2021 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 136,5 m 134,5 m 268,9 pkt 1.
31. 19 lutego 2021 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 94,0 m 98,5 m 257,9 pkt 1.
32. 25 marca 2021 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 235,5 m 244,5 m 452,5 pkt 1.
33. 26 marca 2021 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 231,0 m 227,7 pkt 2. 9,6 pkt Karl Geiger
34. 28 marca 2021 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 242,0 m 217,0 m 452,4 pkt 2. 6,9 pkt Karl Geiger
35. 20 listopada 2021 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 128,0 m 131,0 m 243,7 pkt 2. 8,7 pkt Karl Geiger
36. 27 listopada 2021 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 138,5 m 143,0 m 324,5 pkt 1.
37. 12 grudnia 2021 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 129,5 m 139,0 m 262,8 pkt 1.
38. 18 grudnia 2021 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 137,5 m 140,5 m 286,6 pkt 2. 0,8 pkt Karl Geiger
39. 19 grudnia 2021 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 132,5 m 136,5 m 306,0 pkt 1.
40. 29 grudnia 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 128,5 m 141,0 m 302,0 pkt 1.
41. 1 stycznia 2022 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 143,0 m 135,5 m 291,2 pkt 1.
42. 5 stycznia 2022 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 137,0 m 137,5 m 291,3 pkt 1.
43. 29 stycznia 2022 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 145,0 m 115,6 pkt 1.
44. 27 lutego 2022 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 125,0 m 130,5 m 278,0 pkt 1.
45. 3 marca 2022 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 136,0 m 134,5 m 289,0 pkt 2. 5,1 pkt Stefan Kraft

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2021/2022

Sezon 2015/2016
Klingenthal HS140
Lillehammer HS100
Lillehammer HS100
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Engelberg HS137
Engelberg HS137
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS140
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS140
Willingen HS145
Zakopane HS134
Sapporo HS134
Sapporo HS134
Trondheim HS140
Vikersund HS225
Vikersund HS225
Vikersund HS225
Lahti HS130
Lahti HS100
Kuopio HS127
Ałmaty HS140
Ałmaty HS140
Wisła HS134
Titisee-Neustadt HS142
Planica HS225
Planica HS225
Planica HS225
punkty
- - - - - - - - - - - - 7 20 36 - - - - - - - - - - 44 - 23 - 55
Sezon 2016/2017
Ruka HS142
Ruka HS142
Klingenthal HS140
Lillehammer HS138
Lillehammer HS138
Engelberg HS140
Engelberg HS140
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS140
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS140
Wisła HS134
Wisła HS134
Zakopane HS134
Willingen HS145
Oberstdorf HS225
Oberstdorf HS225
Sapporo HS137
Sapporo HS137
Pjongczang HS140
Pjongczang HS109
Oslo HS134
Trondheim HS140
Vikersund HS225
Planica HS225
Planica HS225
punkty
33 36 q q 41 q q 46 45 q 42 34 q 34 44 37 38 46 q 48 43 39 44 q 34 - 0
Sezon 2017/2018
Wisła HS134
Ruka HS142
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Titisee-Neustadt HS142
Engelberg HS140
Engelberg HS140
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS140
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS140
Tauplitz HS235
Zakopane HS140
Willingen HS145
Willingen HS145
Lahti HS130
Oslo HS134
Lillehammer HS140
Trondheim HS140
Vikersund HS240
Planica HS240
Planica HS240
punkty
26 q - - 49 q dq 12 29 31 20 28 16 - - 6 19 19 13 22 13 15 187
Sezon 2018/2019
Wisła HS134
Ruka HS142
Ruka HS142
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Engelberg HS140
Engelberg HS140
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS142
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS142
Predazzo HS135
Predazzo HS135
Zakopane HS140
Sapporo HS137
Sapporo HS137
Oberstdorf HS235
Oberstdorf HS235
Oberstdorf HS235
Lahti HS130
Willingen HS145
Willingen HS145
Oslo HS134
Lillehammer HS140
Trondheim HS140
Vikersund HS240
Planica HS240
Planica HS240
punkty
3 1 1 3 1 7 1 1 1 1 1 1 7 7 5 3 14 1 9 2 3 1 5 3 1 2 2 1 2085
Sezon 2019/2020
Wisła HS134
Ruka HS142
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Klingenthal HS140
Engelberg HS140
Engelberg HS140
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS142
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS142
Predazzo HS104
Predazzo HS104
Titisee-Neustadt HS142
Titisee-Neustadt HS142
Zakopane HS140
Sapporo HS137
Sapporo HS137
Willingen HS145
Bad Mitterndorf HS235
Bad Mitterndorf HS235
Râșnov HS97
Râșnov HS97
Lahti HS130
Lahti HS130
Lillehammer HS140
Lillehammer HS140
punkty
4 6 6 3 1 4 1 1 4 14 7 26 25 3 2 7 15 3 9 9 2 - - 14 7 9 4 1178
Sezon 2020/2021
Wisła HS134
Ruka HS142
Ruka HS142
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Engelberg HS140
Engelberg HS140
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS142
Innsbruck HS128
Bischofshofen HS142
Titisee-Neustadt HS142
Titisee-Neustadt HS142
Zakopane HS140
Lahti HS130
Willingen HS147
Willingen HS147
Klingenthal HS140
Klingenthal HS140
Zakopane HS140
Zakopane HS140
Râșnov HS97
Planica HS240
Planica HS240
Planica HS240
punkty
27 38 15 12 15 13 16 14 7 7 14 10 7 6 9 7 14 11 13 1 9 1 1 2 2 919
Sezon 2021/2022
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Ruka HS142
Ruka HS142
Wisła HS134
Klingenthal HS140
Klingenthal HS140
Engelberg HS140
Engelberg HS140
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS142
Bischofshofen HS142
Bischofshofen HS142
Bischofshofen HS142
Zakopane HS140
Titisee-Neustadt HS142
Titisee-Neustadt HS142
Willingen HS147
Willingen HS147
Lahti HS130
Lahti HS130
Lillehammer HS140
Oslo HS134
Oslo HS134
Oberstdorf HS235
Oberstdorf HS235
Planica HS240
Planica HS240
punkty
2 q 1 - - 7 1 2 1 1 1 1 5 4 4 5 4 1 4 7 1 2 6 7 10 6 5 8 1621
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2016/2017 43.
2017/2018 22.
2018/2019 1.
2019/2020 4.
2020/2021 6.
2021/2022 1.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017 39.
2018 11.
2019 1.
2020 2.
2022 3.

Willingen Six

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2019 1.
2020 6.
2021 7.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 9.
2019 1.
2021 2.
2022 9.

Titisee-Neustadt Five

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2020 1.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2015/2016 38.
2016/2017 niesklasyfikowany
2017/2018 17.
2018/2019 1.
2019/2020 4.
2020/2021 2.
2021/2022 9.

Letnie Grand Prix

Ryōyū Kobayashi podczas Letniego Grand Prix w Wiśle (2016)
Ryōyū Kobayashi podczas Letniego Grand Prix w Wiśle (2016)

Miejsca w klasyfikacji generalnej LGP

Sezon Miejsce
2016 14.
2017 15.
2018 7.
2019 4.
2021 8.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 24 sierpnia 2018 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 131,5 m 128,0 m 279,8 pkt
2. 25 sierpnia 2018 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 134,5 m 131,5 m 287,9 pkt
3. 23 sierpnia 2019 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 129,0 m 132,5 m 294,9 pkt
4. 24 sierpnia 2019 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 136,0 m 129,5 m 315,5 pkt
5. 2 października 2021 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 138,0 m 140,0 m 283,8 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 27 sierpnia 2017 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 134,5 m 120,0 m 241,5 pkt 2. 3,3 pkt Junshirō Kobayashi
2. 24 sierpnia 2018 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 131,5 m 128,0 m 279,8 pkt 1.
3. 25 sierpnia 2018 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 134,5 m 131,5 m 287,9 pkt 1.
4. 23 sierpnia 2019 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 129,0 m 132,5 m 294,9 pkt 1.
5. 24 sierpnia 2019 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 136,0 m 129,5 m 315,5 pkt 1.
6. 25 września 2021 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 90,5 m 87,0 m 245,1 pkt 2. 1,6 pkt Yukiya Satō
7. 2 października 2021 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 138,0 m 140,0 m 283,8 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan po zakończeniu LGP 2021

2016
Courchevel HS132
Wisła HS134
Hinterzarten HS108
Einsiedeln HS117
Hakuba HS131
Hakuba HS131
Czajkowskij HS140
Czajkowskij HS140
Hinzenbach HS94
Klingenthal HS140
punkty
5 41 11 20 6 5 - - - - 165
2017
Wisła HS134
Hinterzarten HS108
Courchevel HS132
Hakuba HS131
Hakuba HS131
Czajkowskij HS140
Czajkowskij HS140
Hinzenbach HS94
Klingenthal HS140
punkty
- - - 11 2 9 15 - - 149
2018
Wisła HS134
Hinterzarten HS108
Einsiedeln HS117
Courchevel HS135
Hakuba HS131
Hakuba HS131
Râșnov HS97
Râșnov HS97
Hinzenbach HS94
punkty
- - - - 1 1 6 7 14 294
2019
Wisła HS134
Hinterzarten HS108
Courchevel HS135
Zakopane HS140
Hakuba HS131
Hakuba HS131
Hinzenbach HS94
Klingenthal HS140
punkty
- - - - 1 1 20 4 261
2021
Wisła HS134
Wisła HS134
Courchevel HS135
Szczuczyńsk HS99
Szczuczyńsk HS99
Czajkowskij HS140
Hinzenbach HS94
Klingenthal HS140
punkty
- - - - - - 2 1 180
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2014/2015 105.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2021/2022

Sezon 2014/2015
Rena HS111
Rena HS139
Rena HS139
Engelberg HS137
Engelberg HS137
Wisła HS134
Wisła HS134
Sapporo HS100
Sapporo HS134
Sapporo HS134
Planica HS139
Planica HS139
Zakopane HS134
Zakopane HS134
Brotterode HS117
Lahti HS130
Lahti HS130
Iron Mountain HS133
Iron Mountain HS133
Titisee-Neustadt HS142
Titisee-Neustadt HS142
Titisee-Neustadt HS142
Seefeld HS109
Seefeld HS109
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
punkty
- - - - - - - 26 22 - 34 39 - - - - - - - - - - - - - - 14
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2015 niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2021

2015
Kranj HS109
Kranj HS109
Wisła HS134
Wisła HS134
Kuopio HS127
Kuopio HS127
Frenštát pod Radhoštěm HS106
Frenštát pod Radhoštěm HS106
Stams HS115
Stams HS115
Oslo HS106
Oslo HS106
Klingenthal HS140
Klingenthal HS140
punkty
51 56 - - - - - - 39 37 42 48 - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  dq  – dyskwalifikacja

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2013/2014 41.
2015/2016 niesklasyfikowany

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 29 września 2013 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 97,5 m 98,0 m 258,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 29 września 2013 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 97,5 m 98,0 m 258,5 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup

stan po zakończeniu sezonu 2021/2022

Sezon 2013/2014
Villach
Villach
Szczyrk
Szczyrk
Kuopio
Kuopio
Kranj
Kranj
Zakopane
Zakopane
Frenstat
Frenstat
Einsiedeln
Einsiedeln
Râșnov
Râșnov
Notodden
Notodden
Brattleboro
Brattleboro
Râșnov
Râșnov
Zakopane
Zakopane
punkty
- - - - - - - - - - - - - - 7 1 - - - - - - - - 136
Sezon 2015/2016
Villach
Villach
Kuopio
Kuopio
Szczyrk
Szczyrk
Einsiedeln
Einsiedeln
Râșnov
Râșnov
Notodden
Notodden
Zakopane
Zakopane
Pjongczang
Pjongczang
Whistler
Whistler
Eau Claire
Eau Claire
Planica
Planica
Harrachov
Harrachov
punkty
41 62 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  − zawodnik nie wystartował  dq  – dyskwalifikacja

Uwagi

  1. a b Skład zespołu: Taku Takeuchi, Daiki Itō, Noriaki Kasai, Ryōyū Kobayashi
  2. a b Skład zespołu: Sara Takanashi, Yukiya Satō, Yūki Itō i Ryōyū Kobayashi
  3. a b Skład zespołu: Yukiya Satō, Naoki Nakamura, Junshirō Kobayashi, Ryōyū Kobayashi
  4. a b Skład zespołu: Taku Takeuchi, Ryōyū Kobayashi, Noriaki Kasai, Daiki Itō
  5. a b Skład zespołu: Yukiya Satō, Daiki Itō, Junshirō Kobayashi, Ryōyū Kobayashi
  6. a b c d Skład zespołu: Yūki Itō, Yukiya Satō, Sara Takanashi, Ryōyū Kobayashi
  7. a b Skład zespołu: Yukiya Satō, Naoki Nakamura, Keiichi Satō, Ryōyū Kobayashi
  8. Nie ustał tego skoku.
  9. a b Skład zespołu: Keiichi Satō, Naoki Nakamura, Ryōyū Kobayashi, Yukiya Satō
  10. a b Skład zespołu: Yukiya Satō, Naoki Nakamura, Junshirō Kobayashi, Ryōyū Kobayashi
  11. Seria konkursowa została odwołana.
  12. a b Skład zespołu: Ryōyū Kobayashi, Takumi Nara, Shingo Nishikata i Masamitsu Itō
  13. a b Skład zespołu: Yukiya Satō, Ryōyū Kobayashi, Rikuta Watanabe i Masamitsu Itō
  14. a b Skład zespołu: Masamitsu Itō, Yūken Iwasa, Naoki Nakamura, Ryōyū Kobayashi
  15. a b Skład zespołu: Minami Watanabe, Masamitsu Itō, Yūka Setō, Ryōyū Kobayashi
  16. Skok podparty.

Przypisy

  1. Dominik Formela: Ryoyu KOBAYASHI - sylwetka. skijumping.pl, 2020-02-21. [dostęp 2020-06-23].
  2. Dominik Formela: Tochimoto wraca do Pucharu Świata, trzeci brat Kobayashi zadebiutuje na MŚJ. skijumping.pl, 2019-01-08. [dostęp 2019-01-11].
  3. KOBAYASHI Ryoyu - Athlete Information; Season 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-03].
  4. KOBAYASHI Ryoyu - Athlete Information; Season 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-03].
  5. KOBAYASHI Ryoyu - Athlete Information; Season 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-03].
  6. KOBAYASHI Ryoyu - Athlete Information; Season 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-03].
  7. a b c KOBAYASHI Ryoyu - Athlete Information; Season 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-03].
  8. Dominik Formela: J. Kobayashi oraz Takanashi górą w Japonii, Althaus mistrzynią Niemiec. skijumping.pl, 2017-11-04. [dostęp 2018-04-24].
  9. Dominik Formela: Kasai nokautuje na Okurayamie!. skijumping.pl, 2017-11-05. [dostęp 2018-04-24].
  10. a b c d e f g h KOBAYASHI Ryoyu - Athlete Information; World Cup Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2022-04-10].
  11. Adam Bucholz: ZIO w Pjongczangu: Johansson zwycięzcą kwalifikacji, R. Kobayashi z rekordem skoczni. skijumping.pl, 2018-02-16. [dostęp 2018-04-22].
  12. a b c d e f KOBAYASHI Ryoyu - Athlete Information; Season 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-03].
  13. Adam Bucholz: TCS w Bischofshofen: Ryoyu Kobayashi zgarnia Wielkiego Szlema! Dawid Kubacki drugi w konkursie i czwarty w turnieju!. skijumping.pl, 2019-01-06. [dostęp 2019-01-07].
  14. Adam Bucholz: PŚ w Willingen: R. Kobayashi wygrywa konkurs i Willingen Five, Żyła trzeci!. skijumping.pl, 2019-02-17. [dostęp 2019-04-03].
  15. Adam Bucholz: Raw Air w Vikersund: D. Prevc wygrywa konkurs, R. Kobayashi turniej! Jakub Wolny czwarty!. skijumping.pl, 2019-03-17. [dostęp 2019-04-03].
  16. Adam Bucholz: PŚ w Planicy: R. Kobayashi zwycięża w konkursie, lotach i Planica 7. Piotr Żyła tuż za podium. skijumping.pl, 2019-03-24. [dostęp 2019-04-03].
  17. a b c d e f KOBAYASHI Ryoyu - Athlete Information; Season 2020 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2020-04-21].
  18. Adam Bucholz: Ryoyu Kobayashi mistrzem Japonii na Okurayamie. skijumping.pl, 2019-10-27. [dostęp 2020-04-21].
  19. Dominik Formela: Takanashi i J. Kobayashi najlepsi na Miyanomori. skijumping.pl, 2019-10-26. [dostęp 2020-04-21].
  20. Adam Bucholz: PŚ w Predazzo: Geiger wygrywa i zostaje liderem cyklu, Kubacki trzeci!. skijumping.pl, 2020-01-11. [dostęp 2020-04-21].
  21. Adam Bucholz: PŚ w Titisee-Neustadt: Dawid Kubacki wygrywa konkurs, Ryoyu Kobayashi cały turniej!. skijumping.pl, 2020-01-19. [dostęp 2020-04-21].
  22. a b c KOBAYASHI Ryoyu - Athlete Information; Season 2021 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2021-05-13].
  23. Adam Bucholz: MŚ w Oberstdorfie: Kraft mistrzem świata na dużej skoczni, Żyła tuż za podium. skijumping.pl, 2021-03-05. [dostęp 2021-05-13].
  24. a b c d e f g h i KOBAYASHI Ryoyu - Athlete Information; Season 2022 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2022-04-10].
  25. Adam Bucholz: R. Kobayashi i Takanashi mistrzami Japonii na normalnej skoczni. skijumping.pl, 2021-10-22. [dostęp 2022-04-10].
  26. Dominik Formela: Ryoyu Kobayashi podwójnym mistrzem Japonii. skijumping.pl, 2021-10-24. [dostęp 2022-04-10].
  27. KOBAYASHI Ryoyu 1996.11.08 JPN. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2022-04-10].
  28. Adam Bucholz: Ryoyu Kobayashi z pozytywnym wynikiem testu na koronawirusa. skijumping.pl, 2021-11-28. [dostęp 2022-04-10].
  29. Adam Bucholz: TCS w Ga-Pa: R. Kobayashi ponownie najlepszy, Żyła jedenasty. skijumping.pl, 2022-01-01. [dostęp 2022-04-10].
  30. Adam Bucholz: PŚ w Titisee-Neustadt: Geiger wygrywa i odzyskuje plastron lidera, Wolny z dwoma punktami. skijumping.pl, 2022-01-22. [dostęp 2022-04-10].
  31. Andrzej Mysiak: PŚ Willingen: Kobayashi wygrywa jednoseryjny konkurs i powraca na prowadzenie. Żyła i Hula zdyskwalifikowani, Stoch 21.. skokinarciarskie.pl, 2022-01-29. [dostęp 2022-04-10].
  32. Adam Bucholz: PŚ w Willingen: Lindvik najlepszy, Kubacki czternasty. skijumping.pl, 2022-01-30. [dostęp 2022-04-10].
  33. Adam Bucholz: PŚ w Lahti: Wspólny triumf Graneruda i R. Kobayashiego, Kubacki siódmy. skijumping.pl, 2022-02-27. [dostęp 2022-04-10].

Bibliografia

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Ryōyū Kobayashi
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.