For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Stefan Kraft.

Stefan Kraft

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Stefan Kraft
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

13 maja 1993
Schwarzach im Pongau

Klub

SV Schwarzach

Wzrost

166 cm[1] lub 170 cm[2][3]

Debiut w PŚ

6 stycznia 2012 w Bischofshofen (54. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

4 stycznia 2013 w Innsbrucku (23. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

6 stycznia 2013 w Bischofshofen (3. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

29 grudnia 2014 w Oberstdorfie

Rekord życiowy

253,5 m na Vikersundbakken w Vikersund
(18 marca 2017)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
złoto Pekin 2022 duża druż.
Mistrzostwa świata
złoto Lahti 2017 normalna
złoto Lahti 2017 duża
złoto Oberstdorf 2021 duża
srebro Falun 2015 duża druż.
srebro Lahti 2017 norm. druż. miesz.
srebro Seefeld 2019 duża druż.
srebro Seefeld 2019 norm. druż. miesz.
srebro Oberstdorf 2021 duża druż.
brąz Falun 2015 normalna
brąz Lahti 2017 duża druż.
brąz Seefeld 2019 normalna
brąz Oberstdorf 2021 norm. druż. miesz.
Mistrzostwa świata w lotach
brąz Tauplitz 2016 indywidualnie
brąz Tauplitz 2016 drużynowo
brąz Vikersund 2022 indywidualnie
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Otepää 2011 drużynowo
srebro Otepää 2011 indywidualnie
brąz Erzurum 2012 drużynowo
brąz Liberec 2013 indywidualnie
Puchar Świata w skokach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg
Kryształowa kula
2016/2017
FIS Crystal Globe.svg
Kryształowa kula
2019/2020
FIS Crystal Globe.svg
2. miejsce
2018/2019
FIS Crystal Globe.svg
3. miejsce
2014/2015
Puchar Świata w lotach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg
Mała kryształowa kula
2016/2017
FIS Crystal Globe.svg
Mała kryształowa kula
2019/2020
FIS Crystal Globe.svg
3. miejsce
2021/2022
Turniej Czterech Skoczni
Gold medal with cup.svg
1. miejsce
2014/2015
Raw Air
Gold medal with cup.svg
1. miejsce
2017
Gold medal with cup.svg
1. miejsce
2022
Silver medal with cup.svg
2. miejsce
2019
Willingen Five
Silver medal with cup.svg
2. miejsce
2020
Alpen Cup
Silver medal with cup.svg
2. miejsce
2010/2011
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski II Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi
Strona internetowa

Stefan Kraft (ur. 13 maja 1993 w Schwarzach im Pongau) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant klubu SV Schwarzach. Drużynowy złoty medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2022. Indywidualny mistrz świata z normalnej i dużej skoczni z 2017 oraz z dużej skoczni z 2021, a także brązowy medalista na skoczni normalnej z 2015 i 2019, pięciokrotny srebrny oraz dwukrotny brązowy medalista w konkursach drużynowych MŚ w latach 2015–2021. Indywidualny (2016, 2022) i drużynowy (2022) brązowy medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich. Czterokrotny medalista mistrzostw świata juniorów. Triumfator Pucharu Świata w sezonach 2016/2017 i 2019/2020, drugi zawodnik klasyfikacji generalnej PŚ w sezonie 2018/2019 oraz trzeci w sezonie 2014/2015. Zwycięzca 63. Turnieju Czterech Skoczni, Raw Air 2017 i 2022 oraz Pucharu Świata w lotach 2016/2017 i 2019/2020. Medalista mistrzostw kraju. Od 18 marca 2017 rekordzista świata w długości skoku narciarskiego (253,5 m).

Przebieg kariery

Początki

W styczniu 2009 zadebiutował w zawodach FIS Cup. W konkursach w Eisenerz nie udało mu się znaleźć wśród 30 najlepszych zawodników[4]. W kolejnym sezonie zdobył pierwsze punkty FIS Cup, trzykrotnie zajmując w nich miejsca w czołowej dziesiątce – kolejno 10. w sierpniu 2009 w Oberwiesenthal, 9. w styczniu 2010 w Lauscha i 10. w lutym w Villach[5].

Lata 2010–2012

W sezonie 2010/2011 po dobrych występach w zawodach Alpen Cup znalazł się w kadrze austriackiej na Mistrzostwa Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2011 w Otepää. W zawodach indywidualnych zdobył srebrny medal, przegrywając jedynie z Władimirem Zografskim, a w konkursie drużynowym zwyciężył. Po zakończeniu MŚJ po raz pierwszy w karierze wystartował w konkursie Pucharu Kontynentalnego. W debiucie w Brotterode odniósł zwycięstwo. W dalszej części sezonu jeszcze dwukrotnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce Pucharu Kontynentalnego[6].

W sezonie 2011/2012 Kraft startował głównie w Pucharze Kontynentalnym. Czterokrotnie (w tym raz latem) zajmował miejsca na podium[7]. W klasyfikacji generalnej zimowej części cyklu zajął 13. pozycję[8]. W październiku 2011 zadebiutował w zawodach Letniego Grand Prix, zajmując 29. miejsce w Hinzenbach. W styczniu 2012 został zgłoszony do zawodów Pucharu Świata rozgrywanych w Austrii. W Innsbrucku odpadł w kwalifikacjach, a w Bischofshofen, gdzie kwalifikacje się nie odbyły, zajął 54. pozycję. Wystąpił w Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2012. Indywidualnie zajął 7. miejsce, a w drużynie zdobył brązowy medal[7].

Sezon 2012/2013

W sezonie 2012/2013 znalazł się w kadrze A reprezentacji Austrii w skokach narciarskich[9]. Zwyciężył w trzech pierwszych konkursach zimowej części Pucharu Kontynentalnego: w Ałmaty i Engelbergu[10]. Po raz drugi z rzędu został zgłoszony do startu w Pucharze Świata w austriackiej części Turnieju Czterech Skoczni. 4 stycznia 2013 w zawodach w Innsbrucku po raz pierwszy zdobył punkty Pucharu Świata, zajmując 23. miejsce[11]. Dwa dni później stanął na trzecim stopniu podium w kończących 61. Turniej Czterech Skoczni zawodach w Bischofshofen[12]. 8 stycznia podczas kwalifikacji do zawodów w Wiśle skoczył 139 metrów, tym samym bijąc poprzedni rekord skoczni im. Adama Małysza o 1,5 metra[13].

Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2013 w Libercu zdobył brązowy medal w konkursie indywidualnym[14], a w drużynie zajął 4. miejsce. W lutym wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013, zajmując indywidualnie miejsca 33. (skocznia normalna) i 23. (skocznia duża). W marcowych zawodach Pucharu Świata najwyżej sklasyfikowany był na 6. pozycji w Kuopio[10]. Cały sezon zakończył na 31. miejscu z 202 punktami[15].

Sezon 2013/2014

Przez cały sezon zimowy 2013/2014 Kraft startował w Pucharze Świata, początkowo zajmując głównie miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. Najwyższą pozycją, na jakiej ukończył zawody do końca stycznia była 12., zajęta dwukrotnie: w Engelbergu i Innsbrucku. W drugiej połowie sezonu zaczął osiągać lepsze wyniki. 2 lutego w Willingen zajął 7. miejsce, w 4 kolejnych konkursach cyklu również zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce. 28 lutego 2014 zajął 2. pozycję w zawodach w Lahti, po raz drugi w karierze stając na podium konkursu indywidualnego Pucharu Świata. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2014, zajmując 11. miejsce[16]. W klasyfikacji generalnej sezonu 2013/2014 Pucharu Świata Kraft znalazł się na 10. miejscu z 539 punktami[15].

Sezon 2014/2015

W Letnim Grand Prix 2014 dwukrotnie zajmował 7. miejsce[17]. Na Mistrzostwach Austrii 2014 zdobył złoty medal na skoczni dużej i srebrny na normalnej[18].

Sezon 2014/2015 Pucharu Świata rozpoczął od 2. miejsca w Klingenthal. W kilku grudniowych zawodach cyklu zajmował pozycje w pierwszej dziesiątce, w połowie miesiąca w Niżnym Tagile po raz kolejny stając na podium[17]. 29 grudnia 2014 w Oberstdorfie w zawodach otwierających 63. Turniej Czterech Skoczni odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w Pucharze Świata[19]. W Garmisch-Partenkirchen był 6., a w Innsbrucku 2.[17], w trakcie zawodów ustanawiając nowy rekord skoczni Bergisel (137 metrów)[20]. 6 stycznia 2015 podczas zawodów w Bischofshofen uplasował się na 3. miejscu i został zwycięzcą 63. Turnieju Czterech Skoczni, wyprzedzając Michaela Hayböcka i Petera Prevca[21].

Rozpoczętą w Innsbrucku serię miejsc na podium kontynuował w styczniu, zajmując 2. miejsce w Tauplitz, 1. w Wiśle i ponownie 2. w Zakopanem i Sapporo. Lutowe zawody Pucharu Świata kończył w pierwszej dziesiątce, w tym na 2. miejscu w Titisee-Neustadt. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015. Indywidualnie zdobył brązowy medal na skoczni normalnej, a na dużej zajął 5. pozycję, zdobył też srebro w drużynie męskiej, a w mieszanej był 4. Po zakończeniu mistrzostw zwyciężył w zawodach Pucharu Świata w Lahti. Stawał też na trzecim stopniu podium konkursów cyklu w Kuopio i Planicy[17]. Sezon zakończył na 3. miejscu w klasyfikacji generalnej z 1578 punktami[15].

Sezon 2015/2016

We wrześniu 2015 zwyciężył oraz zajął 2. miejsce w zawodach Letniego Grand Prix w Ałmaty[22]. Na Mistrzostwach Austrii 2015 indywidualnie zdobył złoty medal na skoczni normalnej i srebrny na dużej. W konkursie drużynowym, reprezentując Salzburg, zajął 3. miejsce[18].

W Pucharze Świata 2015/2016 w pierwszych tygodniach zajmował głównie miejsca w najlepszej dziesiątce, nie stając jednak na podium. Do połowy stycznia najlepszym indywidualnym wynikiem Krafta była 4. pozycja, zajęta trzykrotnie. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016, zdobywając brązowy medal zarówno w zawodach indywidualnych, jak i drużynowych. Po ich zakończeniu w Zakopanem odniósł jedyne w sezonie zwycięstwo w konkursie Pucharu Świata[22].

W lutym 2016 trzykrotnie stawał na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata. W Trondheim był drugi, w Vikersund również zajął 2. pozycję, zaś w Kuopio ukończył zawody na 3. miejscu. W pozostałych konkursach plasował się głównie w pierwszej dziesiątce. Gorsze wyniki osiągał w zawodach marcowych, najwyżej sklasyfikowanym będąc na 10. pozycji[22]. Sezon ukończył na 6. miejscu w Pucharze Świata z 1006 punktami[15].

Sezon 2016/2017

Stefan Kraft w styczniu 2017
Stefan Kraft w styczniu 2017

Dwukrotnie stał na podium zawodów Letniego Grand Prix 2016: był 3. w Courchevel i 2. w Hinterzarten. W pozostałych konkursach, w których wystąpił, zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce[23]. W klasyfikacji generalnej cyklu zajął 4. pozycję[24]. Na Mistrzostwach Austrii 2016 zdobył 3 srebrne medale: indywidualnie na skoczniach normalnej i dużej oraz w konkursie drużynowym[18].

Od początku sezonu 2016/2017 Pucharu Świata Kraft zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce. W pierwszych tygodniach stawał na trzecim stopniu podium w Klingenthal, Lillehammer i Engelbergu. Zwyciężył w rozpoczynających 65. Turniej Czterech Skoczni zawodach w Oberstdorfie, a w Garmisch-Partenkirchen zajął 3. miejsce[23]. Przed austriackimi konkursami turnieju zajmował w nim drugą pozycję w klasyfikacji generalnej z niewielką stratą do prowadzącego Kamila Stocha[25]. Uzyskał w nich jednak najgorsze w sezonie wyniki (18. i 25. miejsce)[23] i ostatecznie w turnieju znalazł się na 6. miejscu[15]. W kolejnych styczniowych zawodach zajmował między innymi drugie miejsca w Wiśle i Willingen. W lutym dwukrotnie zwyciężył w zawodach lotów narciarskich w Oberstdorfie, dwa razy był trzeci w Sapporo, a także zajął 1. miejsce na skoczni dużej i 2. na normalnej w próbie przedolimpijskiej w Pjongczangu[23].

W indywidualnych zawodach na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017 zdobył złoty medal zarówno na skoczni normalnej, jak i na dużej. Również konkursy drużynowe ukończył na medalowych pozycjach: w mieszanym zajął drugie, a w męskim trzecie miejsce[23]. 12 marca 2017 odniósł zwycięstwo w konkursie Pucharu Świata w Oslo i zmienił Kamila Stocha na pozycji lidera cyklu PŚ[26]. W kolejnych zawodach, w Trondheim, również zajął 1. miejsce[23]. 18 marca 2017 podczas konkursu drużynowego na Vikersundbakken ustanowił nowy rekord świata w długości skoku narciarskiego (253,5 metra)[27]. Indywidualnie dzień później zajął 5. miejsce, przerywając tym samym serię 9 pozycji na podium w PŚ[23]. Wynik ten wystarczył jednak Kraftowi do zwycięstwa w 1. edycji Raw Air[28]. Wygrał również dwa ostatnie w sezonie konkursy indywidualne Pucharu Świata rozgrywane w Planicy[23]. Ostatecznie odniósł zwycięstwo w całym cyklu, zdobywając 1665 punktów, o 141 więcej od drugiego Stocha, i o 464 więcej niż trzeci Daniel-André Tande[15].

Sezon 2017/2018

W Letnim Grand Prix 2017 trzykrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce[29]. Na Mistrzostwach Austrii 2017 zdobył srebrny medal na skoczni normalnej i brązowy na skoczni dużej[18].

Sezon 2017/2018 Pucharu Świata rozpoczął od 3. miejsca w Wiśle. W rozgrywanych w grudniu 2017 i styczniu 2018 zawodach cyklu zajmował głównie miejsca w pierwszej i drugiej dziesiątce. Dwukrotnie w tym okresie stawał na podium w zawodach indywidualnych: zajął 3. pozycję 3 grudnia w Niżnym Tagile oraz 17 grudnia w Engelbergu. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018, zajmując 4. miejsce indywidualnie i 5. w drużynie[29].

Wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018. Indywidualnie zajął 13. miejsce na skoczni normalnej i 18. na dużej, a konkurs drużynowy ukończył na 4. pozycji. W marcowych zawodach Pucharu Świata osiągnął lepsze wyniki niż we wcześniejszym okresie, w siedmiu startach pięciokrotnie stając na podium. Zajął 3. miejsce w Lahti, a następnie 2. w zaliczanych do Raw Air 2018 konkursach w Oslo i Trondheim. Na zakończenie sezonu zajął 3. i 2. miejsce w Planicy[29]. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 4. lokacie z 881 punktami[15].

Sezon 2018/2019

W Letnim Grand Prix 2018 dwukrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce. Sezon 2018/2019 Pucharu Świata rozpoczął od 21. lokaty w Wiśle. Po raz pierwszy na podium stanął w otwierających 67. Turniej Czterech Skoczni zawodach w Oberstdorfie, zajmując 3. pozycję. W kolejnych dniach był 2. w Innsbrucku i 3. w Bischofshofen, jednak z powodu 49. miejsca w Garmisch-Partenkirchen[29] cały turniej ukończył dopiero na 17. pozycji[15]. W styczniowych zawodach Pucharu Świata zajął 2. miejsce w Val di Fiemme, a następnie trzy razy z rzędu zwyciężył w zawodach w Zakopanem i Sapporo. W lutym 2019 na podium zawodów indywidualnych stawał raz – był 3. w drugim konkursie lotów w Oberstdorfie[30].

Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019. Indywidualnie zdobył brązowy medal na skoczni normalnej, a na dużej zajął 6. miejsce. W drużynie, zarówno w zespole męskim, jak i mieszanym, zdobył srebrny medal. Stawał na podium wszystkich konkursów Raw Air 2019: był 2. w Oslo, 1. w Lillehammer oraz 3. w Trondheim i Vikersund[30]. Cały turniej ukończył na 2. pozycji. W klasyfikacji generalnej sezon 2018/2019 Pucharu Świata Kraft ukończył na 2. miejscu z 1349 punktami[15].

Sezon 2019/2020

W Letnim Grand Prix 2019 najwyżej klasyfikowany był na 6. miejscu, we wrześniu w Hinzenbach. Występy w Pucharze Świata 2019/2020 rozpoczął od najgorszego w sezonie, 21. miejsca w Wiśle. W kolejnych zawodach regularnie zajmował lokaty w pierwszej dziesiątce. W grudniu 2019 trzykrotnie stawał na podium cyklu: zwyciężył w drugim konkursie w Niżnym Tagile, a następnie zajął 2. pozycję w Klingenthal[31]. Drugi był również w pierwszym konkursie w Engelbergu. Objął dzięki temu prowadzenie w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[32]. W zawodach rozgrywanych dzień później upadł w drugiej serii, w wyniku czego zajął 18. miejsce i utracił pozycję lidera cyklu na rzecz Ryōyū Kobayashiego[33]. W ramach 68. Turnieju Czterech Skoczni był trzykrotnie 4., a w Garmisch-Partenkirchen zajął 13. lokatę[31].

Począwszy od zawodów w Predazzo, gdzie dwukrotnie zajął 2. miejsce, stawał na podium niemal we wszystkich konkursach Pucharu Świata. W styczniu 2020 zajął jeszcze 2. pozycję w pierwszych zawodach w Titisee-Neustadt oraz w Zakopanem[31]. 1 lutego zajął 2. miejsce w Sapporo i objął prowadzenie w cyklu, wyprzedzając Karla Geigera[34]. Dzień później w drugim konkursie w Sapporo zwyciężył. W kolejnych zawodach był 4. w Willingen, 3. i 1. w Bad Mitterndorf, 3. i 1. w Râșnovie oraz 1. i 2. w Lahti. W rozgrywanych w Lillehammer zawodach w ramach Raw Air 2020 zajął 8. i 17. miejsce[31]. Ostatecznie odniósł zwycięstwo w Pucharze Świata 2019/2020; z 1659 punktami o 140 wyprzedził Geigera oraz o 481 Kobayashiego. Wygrał również w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w lotach narciarskich 2019/2020[15].

Sezon 2020/2021

Po otwierającym sezon 2020/2021 Pucharu Świata weekendzie w Wiśle, gdzie zwyciężył w konkursie drużynowym i zajął 32. miejsce indywidualnie[35], u Krafta zdiagnozowano zakażenie wirusem SARS-CoV-2. W efekcie nie wystąpił w kilku kolejnych konkursach cyklu[36]. Miał wystartować na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2020, lecz po pierwszym skoku treningowym doznał kontuzji pleców i nie wystąpił w zawodach[37]. Do startów w Pucharze Świata ostatecznie powrócił 29 grudnia 2020, zajmując 6. pozycję w otwierającym 69. Turniej Czterech Skoczni konkursie w Oberstdorfie. W dalszej części sezonu najczęściej zajmował w cyklu miejsca w pierwszej dziesiątce. Raz stanął na podium zawodów indywidualnych – 10 stycznia 2021 był 3. w konkursie w Titisee-Neustadt[35].

Na przełomie lutego i marca wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021. Indywidualnie na skoczni normalnej zajął 10. miejsce, zaś na dużej zdobył trzeci w swojej karierze tytuł mistrzowski. Pozycje medalowe zajął również w zawodach drużynowych: w konkursie mieszanym, startując wraz z Maritą Kramer, Michaelem Hayböckiem i Danielą Iraschko-Stolz zdobył brąz, a w zespole męskim, wraz z Philippem Aschenwaldem, Janem Hörlem i Danielem Huberem – srebro[35]. Sezon Pucharu Świata zakończył na 17. miejscu w klasyfikacji generalnej z 429 punktami[15].

Sezon 2021/2022

Zwyciężył w konkursie Letniego Grand Prix 2021 rozgrywanym w sierpniu w Courchevel[38]. Na Mistrzostwach Austrii 2021 zdobył brązowy medal na skoczni dużej[39].

Sezon 2021/2022 Pucharu Świata rozpoczął, odpadając w kwalifikacjach do pierwszego konkursu w Niżnym Tagile, ale drugie zawody ukończył na 3. pozycji. W grudniu 2021 dwukrotnie stanął na podium zawodów indywidualnych cyklu: w Wiśle zajął 3. miejsce, a w pierwszym konkursie w Klingenthal zwyciężył. W styczniu 2022 najwyżej w Pucharze Świata klasyfikowany był na 6. pozycji. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022. Indywidualnie był 10. na skoczni normalnej i 13. na dużej, w drużynie mieszanej zajął 5. miejsce, a w zespole męskim, wraz z Danielem Huberem, Janem Hörlem i Manuelem Fettnerem, zdobył złoty medal[38].

W kolejnych tygodniach regularnie stawał na podium zawodów Pucharu Świata. W lutym 2022 był 1. oraz 3. w Lahti. W marcu w ramach Raw Air 2022 wygrał konkurs w Lillehammer, a w Oslo zajął 8. i 3. lokatę[38] i odniósł zwycięstwo w całym turnieju[15]. Następnie wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2022, na których zdobył brązowy medal w zawodach indywidualnych, a w drużynowych zajął 4. miejsce. W konkursach Pucharu Świata na skoczni mamuciej w Oberstdorfie zwyciężył oraz zajął 3. miejsce[38]. Sezon zakończył na 5. pozycji w klasyfikacji generalnej cyklu z 1069 punktami. Zajął też 3. miejsce w Pucharze Świata w lotach narciarskich 2021/2022[15].

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2018 Korea Południowa Pjongczang 13. miejsce (K-98), 18. miejsce (K-125)
2022 Pekin/Zhangjiakou 10. miejsce (K-95), 13. miejsce (K-125)

Drużynowo

2018 Korea Południowa Pjongczang 4. miejsce[a]
2022 Pekin/Zhangjiakou 5. miejsce (drużyna mieszana/K-95)[b], złoty medal[c]

Starty S. Krafta na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
13. 10 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 103,5 m 103,0 m 233,6 pkt 25,7 pkt Andreas Wellinger
18. 17 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 131,5 m 125,5 m 247,4 pkt 38,3 pkt Kamil Stoch
4. 19 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[a] 133,5 m 126,5 m 978,4 pkt (248,5 pkt) 120,1 pkt Norwegia
10. 6 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 indywid. 98,0 m 99,5 m 258,1 pkt 16,9 pkt Ryōyū Kobayashi
5. 7 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 druż. mix.[b] 102,0 m 102,0 m 818,0 pkt (261,4 pkt) 183,5 pkt Słowenia
13. 12 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 indywid. 131,0 m 136,5 m 264,1 pkt 32,0 pkt Marius Lindvik
1.
Gold medal.svg
14 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 druż.[c] 127,5 m 121,5 m 942,7 pkt (231,3 pkt)

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2013 Włochy Val di Fiemme/Predazzo 33. miejsce (K-95), 23. miejsce (K-120)
2015 Szwecja Falun brązowy medal (K-90), 5. miejsce (K-120)
2017 Finlandia Lahti złoty medal (K-90), złoty medal (K-116)
2019 Austria Seefeld/Innsbruck 6. miejsce (K-120), brązowy medal (K-99)
2021 Niemcy Oberstdorf 10. miejsce (K-95), złoty medal (K-120)

Drużynowo

2015 Szwecja Falun 4. miejsce (drużyna mieszana/K-90)[d], srebrny medal (K-120)[e]
2017 Finlandia Lahti srebrny medal (drużyna mieszana/K-90)[d], brązowy medal (K-116)[f]
2019 Austria Seefeld/Innsbruck srebrny medal (K-120)[g], srebrny medal (drużyna mieszana/K-99)[h]
2021 Niemcy Oberstdorf brązowy medal (drużyna mieszana/K-95)[i], srebrny medal (K-120)[j]

Starty S. Krafta na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
33. 23 lutego 2013 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 92,5 m 101,6 pkt 151,0 pkt Anders Bardal
23. 28 lutego 2013 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 124,5 m 124,5 m 262,3 pkt 33,5 pkt Kamil Stoch
3.
FIS bronze medal.png
21 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 95,0 m 95,0 m 248,3 pkt 4,4 pkt Rune Velta
4. 22 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 druż. mix.[d] 91,0 m 95,0 m 869,5 pkt (231,3 pkt) 48,4 pkt Niemcy
5. 26 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 125,0 m 125,5 m 237,7 pkt 31,0 pkt Severin Freund
2.
FIS silver medal.png
28 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 druż.[e] 131,5 m 126,5 m 853,1 pkt (234,4 pkt) 19,4 pkt Norwegia
1.
FIS gold medal.png
25 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 99,5 m 98,0 m 270,8 pkt
2.
FIS silver medal.png
26 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. mix.[d] 96,5 m 97,0 m 999,3 pkt (273,0 pkt) 36,2 pkt Niemcy
1.
FIS gold medal.png
2 marca 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 127,5 m 127,5 m 279,3 pkt
3.
FIS bronze medal.png
4 marca 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[f] 134,0 m 126,0 m 1068,9 pkt (303,3 pkt) 35,3 pkt Polska
6. 23 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 130,0 m 126,5 m 256,1 pkt 23,3 pkt Markus Eisenbichler
2.
FIS silver medal.png
24 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[g] 125,0 m 123,5 m 930,9 pkt (247,0 pkt) 56,6 pkt Niemcy
3.
FIS bronze medal.png
1 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 93,5 m 101,0 m 214,8 pkt 3,5 pkt Dawid Kubacki
2.
FIS silver medal.png
2 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż. mix.[h] 96,5 m 104,5 m 989,9 pkt (246,0 pkt) 22,3 pkt Niemcy
10. 27 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 indywid. 100,5 m 97,5 m 251,2 pkt 17,6 pkt Piotr Żyła
3.
FIS bronze medal.png
28 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż. mix.[i] 91,5 m 101,5 m 986,5 pkt (244,4 pkt) 14,3 pkt Niemcy
1.
FIS gold medal.png
5 marca 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. 132,5 m 134,0 m 276,5 pkt
2.
FIS silver medal.png
6 marca 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 druż.[j] 130,0 m 133,0 m 1035,5 pkt (265,0 pkt) 11,1 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

Indywidualnie

2014 Czechy Harrachov 11. miejsce
2016 Austria Tauplitz brązowy medal
2018 Niemcy Oberstdorf 4. miejsce
2022 Norwegia Vikersund brązowy medal

Drużynowo

2016 Austria Tauplitz brązowy medal[k]
2018 Niemcy Oberstdorf 5. miejsce[l]
2022 Norwegia Vikersund 4. miejsce[m]

Starty S. Krafta na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
11. 14–15 marca 2014 Czechy Harrachov Čertak K-185 HS-205 indywid. 184,0 m 182,5 m [n] [n] 343,6 pkt 47,4 pkt Severin Freund
3.
FIS bronze medal.png
15–16 stycznia 2016 Austria Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 226,5 m 220,0 m 226,5 m [n] 629,2 pkt 10,9 pkt Peter Prevc
3.
FIS bronze medal.png
17 stycznia 2016 Austria Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż.[k] 225,5 m 230,0 m 1310,4 pkt (396,9 pkt) 157,3 pkt Norwegia
4. 19–20 stycznia 2018 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 218,0 m 208,5 m 206,0 m [n] 608,4 pkt 43,5 pkt Daniel-André Tande
5. 21 stycznia 2018 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[l] 200,0 m 202,0 m 1488,8 pkt (392,5 pkt) 173,4 pkt Norwegia
3.
FIS bronze medal.png
11–12 marca 2022 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 indywid. 225,5 m 230,0 m 227,0 m 213,0 m 837,5 pkt 16,7 pkt Marius Lindvik
4. 13 marca 2022 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 druż.[m] 224,0 m 220,0 m 1552,7 pkt (415,0 pkt) 158,8 pkt Słowenia

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2011 Estonia Otepää srebrny medal
2012 Turcja Erzurum 7. miejsce
2013 Czechy Liberec brązowy medal

Drużynowo

2011 Estonia Otepää złoty medal[o]
2012 Turcja Erzurum brązowy medal[p]
2013 Czechy Liberec 4. miejsce[q]

Starty S. Krafta na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2.
Silver medal with cup.svg
28 stycznia 2011 Estonia Otepää Tehvandi K-90 HS-100 indywid. 91,5 m 100,0 m 251,0 pkt 4,0 pkt Władimir Zografski
1.
Gold medal with cup.svg
30 stycznia 2011 Estonia Otepää Tehvandi K-90 HS-100 druż.[o] 93,5 m 94,5 m 920,5 pkt
7. 23 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 indywid. 100,0 m 105,0 m 259,5 pkt 27,0 pkt Nejc Dežman
3.
Bronze medal with cup.svg
25 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 druż.[p] 102,0 m 97,0 m 960,0 pkt 28,5 pkt Norwegia
3.
Bronze medal with cup.svg
24 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-95 HS-100 indywid. 99,0 m 95,5 m 258,0 pkt 25,0 pkt Jaka Hvala
4. 26 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-95 HS-100 druż.[q] 100,0 m 101,0 m 1034,0 pkt 52,5 pkt Słowenia

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011/2012 niesklasyfikowany
2012/2013 31.
2013/2014 10.
2014/2015 3.
2015/2016 6.
2016/2017 1.
2017/2018 4.
2018/2019 2.
2019/2020 1.
2020/2021 17.
2021/2022 5.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 29 grudnia 2014 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 136,5 m 129,0 m 291,9 pkt * TCS 2014/2015
2. 15 stycznia 2015 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 129,5 m 136,7 pkt
3. 8 marca 2015 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 127,0 m 133,5 m 284,5 pkt
4. 24 stycznia 2016 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 133,0 m 133,0 m 307,3 pkt
5. 30 grudnia 2016 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 139,0 m 134,5 m 308,0 pkt * TCS 2016/2017
6. 4 lutego 2017 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-225 227,5 m 218,0 m 439,9 pkt * Loty 2016/2017
7. 5 lutego 2017 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-225 235,5 m 232,6 pkt * Loty 2016/2017
8. 15 lutego 2017 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-140 138,0 m 137,5 m 293,5 pkt
9. 12 marca 2017 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 130,0 m 132,0 m 267,5 pkt * RA 2017
10. 16 marca 2017 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-140 138,0 m 142,5 m 302,0 pkt * RA 2017
11. 24 marca 2017 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-225 243,0 m 240,5 m 490,2 pkt * Loty 2016/2017
12. 26 marca 2017 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-225 250,0 m 244,3 pkt * Loty 2016/2017
13. 20 stycznia 2019 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 133,5 m 132,5 m 278,3 pkt
14. 26 stycznia 2019 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 132,0 m 137,0 m 270,1 pkt
15. 27 stycznia 2019 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 135,0 m 128,5 m 248,2 pkt
16. 12 marca 2019 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 139,0 m 141,0 m 285,7 pkt * RA 2019
17. 8 grudnia 2019 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 140,0 m 134,5 m 277,6 pkt
18. 2 lutego 2020 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 139,0 m 139,0 m 268,5 pkt
19. 16 lutego 2020 Austria Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-200 HS-235 230,0 m 232,6 pkt * Loty 2019/2020
20. 22 lutego 2020 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 103,0 m 97,5 m 270,3 pkt
21. 28 lutego 2020 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 129,5 m 129,5 m 284,1 pkt
22. 11 grudnia 2021 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 138,0 m 130,0 m 267,0 pkt
23. 25 lutego 2022 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 124,5 m 131,0 m 283,1 pkt
24. 3 marca 2022 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 135,0 m 137,0 m 294,1 pkt * RA 2022
25. 19 marca 2022 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 232,0 m 207,0 m 413,0 pkt * Loty 2021/2022

Miejsca na podium

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2011/2012
2012/2013 1 1
2013/2014 1 1
2014/2015 3 6 4 13
2015/2016 1 2 1 4
2016/2017 8 3 6 17
2017/2018 3 5 8
2018/2019 4 3 5 12
2019/2020 5 8 2 15
2020/2021 1 1
2021/2022 4 5 9
Suma 25 26 30 81

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 6 stycznia 2013 Austria Bischofshofen im Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 131,0 m 131,0 m 261,3 pkt. 3. 11,4 pkt Gregor Schlierenzauer
2. 28 lutego 2014 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 125,0 m 134,0 m 265,6 pkt 2. 11,0 pkt Severin Freund
3. 23 listopada 2014 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 142,0 m 136,0 m 274,1 pkt 2. 2,3 pkt Roman Koudelka
4. 14 grudnia 2014 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 138,0 m 141,1 pkt 3. 4,6 pkt Severin Freund
5. 29 grudnia 2014 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 136,5 m 129,0 m 291,9 pkt 1.
6. 4 stycznia 2015 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 137,0 m 127,0 m 273,5 pkt 2. 5,0 pkt Richard Freitag
7. 6 stycznia 2015 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 133,5 m 132,0 m 271,3 pkt 3. 17,1 pkt Michael Hayböck
8. 10 stycznia 2015 Austria Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-200 HS-225 224,0 m 197,5 m 394,4 pkt 2. 26,1 pkt Severin Freund
9. 15 stycznia 2015 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 129,5 m 136,7 pkt 1.
10. 18 stycznia 2015 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 133,0 m 133,5 m 273,9 pkt 2. 2,3 pkt Kamil Stoch
11. 24 stycznia 2015 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 127,5 m 131,0 m 271,3 pkt 2. 5,1 pkt Peter Prevc
12. 7 lutego 2015 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 134,0 m 139,0 m 288,0 pkt 2. 11,4 pkt Severin Freund
13. 8 marca 2015 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 127,0 m 133,5 m 284,5 pkt 1.
14. 10 marca 2015 Finlandia Kuopio Puijo K-92 HS-100 99,0 m 132,5 pkt 3. 6,8 pkt Severin Freund
15. 20 marca 2015 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-225 240,0 m 238,5 m 461,8 pkt 3. 16,7 pkt Peter Prevc
16. 24 stycznia 2016 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 133,0 m 133,0 m 307,3 pkt 1.
17. 10 lutego 2016 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-140 135,0 m 131,5 m 273,2 pkt 2. 12,3 pkt Peter Prevc
18. 14 lutego 2016 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 238,0 m 231,0 m 461,6 pkt 2. 7,4 pkt Peter Prevc
19. 23 lutego 2016 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 122,0 m 128,0 m 245,2 pkt 3. 19,3 pkt Michael Hayböck
20. 4 grudnia 2016 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 138,0 m 140,0 m 284,8 pkt 3. 2,1 pkt Domen Prevc
21. 10 grudnia 2016 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 137,0 m 135,5 m 286,5 pkt 3. 14,7 pkt Domen Prevc
22. 18 grudnia 2016 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 138,5 m 138,0 m 283,1 pkt 3. 22,8 pkt Domen Prevc
23. 30 grudnia 2016 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 139,0 m 134,5 m 308,0 pkt 1.
24. 1 stycznia 2017 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 137,0 m 140,0 m 282,4 pkt 3. 6,8 pkt Daniel-André Tande
25. 14 stycznia 2017 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 133,0 m 117,0 m 251,7 pkt 2. 16,3 pkt Kamil Stoch
26. 29 stycznia 2017 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 148,5 m 135,5 m 242,0 pkt 2. 0,3 pkt Andreas Wellinger
27. 4 lutego 2017 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-225 227,5 m 218,0 m 439,9 pkt 1.
28. 5 lutego 2017 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-225 235,5 m 232,6 pkt 1.
29. 11 lutego 2017 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 137,0 m 139,0 m 257,5 pkt 3. 2,7 pkt Maciej Kot i Peter Prevc
30. 12 lutego 2017 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 132,0 m 144,0 m 249,6 pkt 3. 13,1 pkt Kamil Stoch
31. 15 lutego 2017 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-140 138,0 m 137,5 m 293,5 pkt 1.
32. 16 lutego 2017 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 106,0 m 107,0 m 252,2 pkt 2. 4,0 pkt Maciej Kot
33. 12 marca 2017 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 130,0 m 132,0 m 267,5 pkt 1.
34. 16 marca 2017 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-140 138,0 m 142,5 m 302,0 pkt 1.
35. 24 marca 2017 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-225 243,0 m 240,5 m 490,2 pkt 1.
36. 26 marca 2017 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-225 250,0 m 244,3 pkt 1.
37. 19 listopada 2017 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 126,5 m 124,5 m 257,7 pkt 3. 2,8 pkt Junshirō Kobayashi
38. 3 grudnia 2017 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 128,0 m 133,5 m 263,5 pkt 3. 12,5 pkt Andreas Wellinger
39. 17 grudnia 2017 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 137,0 m 134,5 m 274,7 pkt 3. 11,7 pkt Richard Freitag
40. 4 marca 2018 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 124,0 m 128,5 m 285,9 pkt 3. 28,3 pkt Kamil Stoch
41. 11 marca 2018 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 129,5 m 124,5 m 256,7 pkt 2. 1,4 pkt Daniel-André Tande
42. 15 marca 2018 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-140 141,5 m 138,0 m 268,4 pkt 2. 17,0 pkt Kamil Stoch
43. 23 marca 2018 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 238,0 m 234,5 m 443,0 pkt 3. 12,9 pkt Kamil Stoch
44. 25 marca 2018 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 243,0 m 236,0 m 440,1 pkt 2. 15,5 pkt Kamil Stoch
45. 30 grudnia 2018 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 131,0 m 134,5 m 280,5 pkt 3. 1,8 pkt Ryōyū Kobayashi
46. 4 stycznia 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 129,5 m 130,5 m 254,2 pkt 2. 12,8 pkt Ryōyū Kobayashi
47. 6 stycznia 2019 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 134,0 m 131,5 m 267,5 pkt 3. 14,6 pkt Ryōyū Kobayashi
48. 13 stycznia 2019 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-135 124,5 m 122,5 m 257,2 pkt 2. 13,9 pkt Dawid Kubacki
49. 20 stycznia 2019 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 133,5 m 132,5 m 278,3 pkt 1.
50. 26 stycznia 2019 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 132,0 m 137,0 m 270,1 pkt 1.
51. 27 stycznia 2019 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 135,0 m 128,5 m 248,2 pkt 1.
52. 2 lutego 2019 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 213,0 m 230,0 m 421,7 pkt 3. 5,3 pkt Ryōyū Kobayashi
53. 10 marca 2019 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 134,0 m 126,0 m 258,3 pkt 2. 3,7 pkt Robert Johansson
54. 12 marca 2019 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 139,0 m 141,0 m 285,7 pkt 1.
55. 14 marca 2019 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 136,5 m 135,0 m 280,5 pkt 3. 17,9 pkt Ryōyū Kobayashi
56. 17 marca 2019 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 236,5 m 229,5 m 443,2 pkt 3. 11,5 pkt Domen Prevc
57. 8 grudnia 2019 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 140,0 m 134,5 m 277,6 pkt 1.
58. 15 grudnia 2019 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 134,0 m 134,5 m 274,0 pkt 2. 3,0 pkt Ryōyū Kobayashi
59. 21 grudnia 2019 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 134,5 m 137,5 m 287,0 pkt 2. 1,7 pkt Kamil Stoch
60. 11 stycznia 2020 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-104 102,0 m 103,0 m 286,9 pkt 2. 7,7 pkt Karl Geiger
61. 12 stycznia 2020 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-104 103,5 m 101,0 m 280,5 pkt 2. 4,7 pkt Karl Geiger
62. 18 stycznia 2020 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 135,5 m 140,5 m 283,7 pkt 2. 6,4 pkt Dawid Kubacki
63. 26 stycznia 2020 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 136,0 m 138,0 m 290,6 pkt 2. 5,1 pkt Kamil Stoch
64. 1 lutego 2020 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 138,0 m 125,0 m 234,1 pkt 2. 10,2 pkt Yukiya Satō
65. 2 lutego 2020 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 139,0 m 139,0 m 268,5 pkt 1.
66. 15 lutego 2020 Austria Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-200 HS-235 224,5 m 214,5 m 414,6 pkt 3. 3,9 pkt Piotr Żyła
67. 16 lutego 2020 Austria Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-200 HS-235 230,0 m 232,6 pkt 1.
68. 21 lutego 2020 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 98,0 m 97,5 m 264,5 pkt 3. 5,8 pkt Karl Geiger
69. 22 lutego 2020 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 103,0 m 97,5 m 270,3 pkt 1.
70. 28 lutego 2020 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 129,5 m 129,5 m 284,1 pkt 1.
71. 1 marca 2020 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 119,5 m 126,0 m 260,5 pkt 2. 5,9 pkt Karl Geiger
72. 10 stycznia 2021 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 138,0 m 136,0 m 291,3 pkt 3. 8,1 pkt Halvor Egner Granerud
73. 21 listopada 2021 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 121,5 m 127,0 m 223,8 pkt 3. 11,5 pkt Halvor Egner Granerud
74. 5 grudnia 2021 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 120,0 m 123,0 m 253,6 pkt 3. 8,3 pkt Jan Hörl
75. 11 grudnia 2021 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 138,0 m 130,0 m 267,0 pkt 1.
76. 25 lutego 2022 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 124,5 m 131,0 m 283,1 pkt 1.
77. 27 lutego 2022 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 124,0 m 128,0 m 271,3 pkt 3. 6,7 pkt Halvor Egner Granerud i Ryōyū Kobayashi
78. 3 marca 2022 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 135,0 m 137,0 m 294,1 pkt 1.
79. 6 marca 2022 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 131,5 m 128,5 m 266,9 pkt 3. 4,3 pkt Daniel-André Tande
80. 19 marca 2022 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 232,0 m 207,0 m 413,0 pkt 1.
81. 20 marca 2022 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 212,0 m 222,5 m 399,8 pkt 3. 8,1 pkt Timi Zajc

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2021/2022

Sezon 2011/2012
Ruka HS142
Lillehammer HS100
Lillehammer HS138
Harrachov HS142
Harrachov HS142
Engelberg HS137
Engelberg HS137
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS140
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS140
Tauplitz HS200
Tauplitz HS200
Zakopane HS134
Zakopane HS134
Sapporo HS134
Sapporo HS134
Predazzo HS134
Predazzo HS134
Willingen HS145
Oberstdorf HS213
Lahti HS97
Trondheim HS140
Oslo HS134
Planica HS215
Planica HS215
punkty
- - - - - - - - - q 54 - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2012/2013
Lillehammer HS100
Lillehammer HS138
Ruka HS142
Krasnaja Polana HS106
Krasnaja Polana HS106
Engelberg HS137
Engelberg HS137
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS140
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS140
Wisła HS134
Zakopane HS134
Sapporo HS134
Sapporo HS134
Vikersund HS225
Vikersund HS225
Harrachov HS205
Harrachov HS205
Klingenthal HS140
Oberstdorf HS213
Lahti HS130
Kuopio HS127
Trondheim HS140
Oslo HS134
Planica HS215
Planica HS215
punkty
- - - - - - - - - 23 3 28 11 - - - - - - 19 11 38 6 14 42 27 22 202
Sezon 2013/2014
Klingenthal HS140
Ruka HS142
Lillehammer HS100
Lillehammer HS138
Titisee-Neustadt HS142
Titisee-Neustadt HS142
Engelberg HS137
Engelberg HS137
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS140
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS140
Tauplitz HS200
Tauplitz HS200
Wisła HS134
Zakopane HS134
Sapporo HS134
Sapporo HS134
Willingen HS145
Willingen HS145
Falun HS134
Lahti HS130
Lahti HS130
Kuopio HS127
Trondheim HS140
Oslo HS134
Planica HS139
Planica HS139
punkty
14 q 22 25 25 19 12 13 50 30 12 20 33 21 21 22 24 16 15 7 5 2 4 9 11 8 13 9 539
Sezon 2014/2015
Klingenthal HS140
Ruka HS142
Ruka HS142
Lillehammer HS138
Lillehammer HS138
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Engelberg HS137
Engelberg HS137
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS140
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS140
Tauplitz HS225
Wisła HS134
Zakopane HS134
Sapporo HS134
Sapporo HS134
Willingen HS145
Willingen HS145
Titisee-Neustadt HS142
Titisee-Neustadt HS142
Vikersund HS225
Vikersund HS225
Lahti HS130
Kuopio HS100
Trondheim HS140
Oslo HS134
Oslo HS134
Planica HS225
Planica HS225
punkty
2 13 13 17 11 4 3 6 9 1 6 2 3 2 1 2 2 4 7 6 2 5 - - 1 3 9 10 5 3 4 1578
Sezon 2015/2016
Klingenthal HS140
Lillehammer HS100
Lillehammer HS100
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Engelberg HS137
Engelberg HS137
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS140
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS140
Willingen HS145
Zakopane HS134
Sapporo HS134
Sapporo HS134
Trondheim HS140
Vikersund HS225
Vikersund HS225
Vikersund HS225
Lahti HS130
Lahti HS100
Kuopio HS127
Ałmaty HS140
Ałmaty HS140
Wisła HS134
Titisee-Neustadt HS142
Planica HS225
Planica HS225
Planica HS225
punkty
6 4 14 22 27 7 8 7 9 11 4 4 1 - - 2 5 6 2 11 8 3 11 4 21 22 10 12 10 1006
Sezon 2016/2017
Ruka HS142
Ruka HS142
Klingenthal HS140
Lillehammer HS138
Lillehammer HS138
Engelberg HS140
Engelberg HS140
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS140
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS140
Wisła HS134
Wisła HS134
Zakopane HS134
Willingen HS145
Oberstdorf HS225
Oberstdorf HS225
Sapporo HS137
Sapporo HS137
Pjongczang HS140
Pjongczang HS109
Oslo HS134
Trondheim HS140
Vikersund HS225
Planica HS225
Planica HS225
punkty
9 4 3 3 8 6 3 1 3 18 25 2 4 - 2 1 1 3 3 1 2 1 1 5 1 1 1665
Sezon 2017/2018
Wisła HS134
Ruka HS142
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Titisee-Neustadt HS142
Engelberg HS140
Engelberg HS140
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS140
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS140
Tauplitz HS235
Zakopane HS140
Willingen HS145
Willingen HS145
Lahti HS130
Oslo HS134
Lillehammer HS140
Trondheim HS140
Vikersund HS240
Planica HS240
Planica HS240
punkty
3 13 4 3 12 13 3 4 31 24 4 9 15 - - 3 2 8 2 5 3 2 881
Sezon 2018/2019
Wisła HS134
Ruka HS142
Ruka HS142
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Engelberg HS140
Engelberg HS140
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS142
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS142
Predazzo HS135
Predazzo HS135
Zakopane HS140
Sapporo HS137
Sapporo HS137
Oberstdorf HS235
Oberstdorf HS235
Oberstdorf HS235
Lahti HS130
Willingen HS145
Willingen HS145
Oslo HS134
Lillehammer HS140
Trondheim HS138
Vikersund HS240
Planica HS240
Planica HS240
punkty
21 26 10 5 20 8 12 3 49 2 3 4 2 1 1 1 6 3 7 4 11 10 2 1 3 3 14 17 1349
Sezon 2019/2020
Wisła HS134
Ruka HS142
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Klingenthal HS140
Engelberg HS140
Engelberg HS140
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS142
Innsbruck HS130
Bischofshofen HS142
Predazzo HS104
Predazzo HS104
Titisee-Neustadt HS142
Titisee-Neustadt HS142
Zakopane HS140
Sapporo HS137
Sapporo HS137
Willingen HS145
Bad Mitterndorf HS235
Bad Mitterndorf HS235
Râșnov HS97
Râșnov HS97
Lahti HS130
Lahti HS130
Lillehammer HS140
Lillehammer HS140
punkty
21 4 7 1 2 2 18 4 13 4 4 2 2 2 11 2 2 1 4 3 1 3 1 1 2 8 17 1659
Sezon 2020/2021
Wisła HS134
Ruka HS142
Ruka HS142
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Engelberg HS140
Engelberg HS140
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS142
Innsbruck HS128
Bischofshofen HS142
Titisee-Neustadt HS142
Titisee-Neustadt HS142
Zakopane HS140
Lahti HS130
Willingen HS147
Willingen HS147
Klingenthal HS140
Klingenthal HS140
Zakopane HS140
Zakopane HS140
Râșnov HS97
Planica HS240
Planica HS240
Planica HS240
punkty
32 - - - - - - 6 28 8 4 9 3 - 5 23 6 19 16 10 5 - 23 29 17 429
Sezon 2021/2022
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Ruka HS142
Ruka HS142
Wisła HS134
Klingenthal HS140
Klingenthal HS140
Engelberg HS140
Engelberg HS140
Oberstdorf HS137
Garmisch-Partenkirchen HS142
Bischofshofen HS142
Bischofshofen HS142
Bischofshofen HS142
Zakopane HS140
Titisee-Neustadt HS142
Titisee-Neustadt HS142
Willingen HS147
Willingen HS147
Lahti HS130
Lahti HS130
Lillehammer HS140
Oslo HS134
Oslo HS134
Oberstdorf HS235
Oberstdorf HS235
Planica HS240
Planica HS240
punkty
q 3 4 7 3 1 26 9 14 12 q 23 24 17 - 22 9 25 6 1 3 1 8 3 1 3 6 11 1069
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011/2012 67.
2012/2013 40.
2013/2014 27.
2014/2015 1.
2015/2016 5.
2016/2017 6.
2017/2018 20.
2018/2019 17.
2019/2020 5.
2020/2021 8.
2021/2022 26.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017 1.
2018 4.
2019 2.
2020 8.
2022 1.

Willingen Six

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2019 7.
2020 2.
2021 15.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 4.
2019 12.
2021 17.
2022 6.

Titisee-Neustadt Five

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2020 4.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2012/2013 32.
2013/2014 29.
2014/2015 7.
2015/2016 7.
2016/2017 1.
2017/2018 4.
2018/2019 8.
2019/2020 1.
2020/2021 22.
2021/2022 3.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011 84.
2012 61.
2013 75.
2014 26.
2015 7.
2016 4.
2017 24.
2018 21.
2019 30.
2021 19.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 12 września 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 125,0 m 130,0 m 307,6 pkt
2. 7 sierpnia 2021 Francja Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-135 129,0 m 129,0 m 234,2 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 12 września 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 125,0 m 130,0 m 307,6 pkt 1.
2. 13 września 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 133,0 m 130,5 m 261,8 pkt 2. 4,1 pkt Junshirō Kobayashi
3. 16 lipca 2016 Francja Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 129,0 m 130,0 m 267,9 pkt 3. 7,2 pkt Maciej Kot
4. 30 lipca 2016 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 99,0 m 104,5 m 269,0 pkt 2. 0,4 pkt Andreas Wellinger
5. 7 sierpnia 2021 Francja Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-135 129,0 m 129,0 m 234,2 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan po zakończeniu LGP 2021

2011
Wisła HS134
Szczyrk HS106
Zakopane HS134
Hinterzarten HS108
Courchevel HS132
Einsiedeln HS117
Hakuba HS131
Hakuba HS131
Ałmaty HS140
Hinzenbach HS94
Klingenthal HS140
punkty
- - - - - - - - - 29 - 2
2012
Wisła HS134
Courchevel HS132
Hinterzarten HS108
Hakuba HS131
Hakuba HS131
Ałmaty HS140
Ałmaty HS140
Hinzenbach HS94
Klingenthal HS140
punkty
- - - - - - - 18 - 13
2013
Hinterzarten HS108
Wisła HS134
Courchevel HS132
Einsiedeln HS117
Hakuba HS131
Hakuba HS131
Niżny Tagił HS134
Niżny Tagił HS134
Ałmaty HS140
Ałmaty HS140
Klingenthal HS140
punkty
28 23 - - - - - - - - 34 11
2014
Wisła HS134
Einsiedeln HS117
Courchevel HS132
Hakuba HS131
Hakuba HS131
Ałmaty HS140
Ałmaty HS140
Hinzenbach HS94
Klingenthal HS140
punkty
27 20 7 - - - - 7 39 87
2015
Wisła HS134
Hinterzarten HS108
Courchevel HS132
Einsiedeln HS117
Hakuba HS131
Hakuba HS131
Czajkowskij HS106
Czajkowskij HS140
Ałmaty HS140
Ałmaty HS140
Hinzenbach HS94
punkty
4 - - - - - - - 1 2 21 240
2016
Courchevel HS132
Wisła HS134
Hinterzarten HS108
Einsiedeln HS117
Hakuba HS131
Hakuba HS131
Czajkowskij HS140
Czajkowskij HS140
Hinzenbach HS94
Klingenthal HS140
punkty
3 6 2 9 - - - - 5 4 304
2017
Wisła HS134
Hinterzarten HS108
Courchevel HS132
Hakuba HS131
Hakuba HS131
Czajkowskij HS140
Czajkowskij HS140
Hinzenbach HS94
Klingenthal HS140
punkty
- 14 10 - - - - 9 8 105
2018
Wisła HS134
Hinterzarten HS108
Einsiedeln HS117
Courchevel HS135
Hakuba HS131
Hakuba HS131
Râșnov HS97
Râșnov HS97
Hinzenbach HS94
punkty
10 16 7 28 - - - - 17 94
2019
Wisła HS134
Hinterzarten HS108
Courchevel HS135
Zakopane HS140
Hakuba HS131
Hakuba HS131
Hinzenbach HS94
Klingenthal HS140
punkty
37 - 11 19 - - 6 - 76
2021
Wisła HS134
Wisła HS134
Courchevel HS135
Szczuczyńsk HS99
Szczuczyńsk HS140
Czajkowskij HS140
Hinzenbach HS94
Klingenthal HS140
punkty
- - 1 - - - 11 q 124
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2010/2011 27.
2011/2012 13.
2012/2013 10.
2013/2014 52.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 5 lutego 2011 Niemcy Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 118,0 m 108,0 m 259,3 pkt
2. 28 stycznia 2012 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze K-125 HS-140 131,5 m 132,5 m 254,7 pkt
3. 8 grudnia 2012 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 136,5 m 133,5 m 261,5 pkt
4. 9 grudnia 2012 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 131,5 m 132,0 m 255,8 pkt
5. 27 grudnia 2012 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 119,0 m 121,5 m 211,4 pkt
6. 3 lutego 2013 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 129,0 m 126,5 m 238,9 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 5 lutego 2011 Niemcy Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 118,0 m 108,0 m 259,3 pkt 1.
2. 28 stycznia 2012 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze K-125 HS-140 131,5 m 132,5 m 254,7 pkt 1.
3. 3 marca 2012 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 129,5 m 123,0 m 253,0 pkt 2. 6,4 pkt Wolfgang Loitzl
4. 11 marca 2012 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 125,5 m 115,5 m 231,3 pkt 3. 5,6 pkt Robert Johansson
5. 8 grudnia 2012 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 136,5 m 133,5 m 261,5 pkt 1.
6. 9 grudnia 2012 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 131,5 m 132,0 m 255,8 pkt 1.
7. 27 grudnia 2012 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 119,0 m 121,5 m 211,4 pkt 1.
8. 3 lutego 2013 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 129,0 m 126,5 m 238,9 pkt 1.
9. 3 lutego 2013 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 125,0 m 131,0 m 240,3 pkt 2. 5,4 pkt Stefan Hula
10. 14 lutego 2014 Niemcy Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 114,5 m 113,5 m 257,3 pkt 3. 14,9 pkt Karl Geiger

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2017/2018

Sezon 2010/2011
Rovaniemi
Rovaniemi
Vikersund
Vikersund
Erzurum
Erzurum
Engelberg
Engelberg
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Pjongczang
Pjongczang
Titisee-Neustadt
Titisee-Neustadt
Bischofshofen
Bischofshofen
Brotterode
Brotterode
Iron Mountain
Iron Mountain
Kranj
Kranj
Zakopane
Zakopane
Kuopio
Kuopio
Wisła
Wisła
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - 1 8 13 12 25 7 14 24 - - - - 241
Sezon 2011/2012
Rovaniemi
Rovaniemi
Ałmaty
Ałmaty
Erzurum
Erzurum
Engelberg
Engelberg
Titisee-Neustadt
Titisee-Neustadt
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Bischofshofen
Bischofshofen
Brotterode
Brotterode
Iron Mountain
Oslo
Oslo
Oslo
Wisła
Wisła
Predazzo
Predazzo
Kuopio
Kuopio
punkty
9 12 - - - - 17 22 32 23 - - - 1 7 4 9 - - - - - - 2 25 6 3 483
Sezon 2012/2013
Ałmaty
Ałmaty
Engelberg
Engelberg
Zakopane
Zakopane
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Bischofshofen
Bischofshofen
Titisee-Neustadt
Titisee-Neustadt
Planica
Planica
Iron Mountain
Iron Mountain
Iron Mountain
Brotterode
Brotterode
Wisła
Wisła
Liberec
Liberec
Vikersund
Vikersund
Niżny Tagił
Niżny Tagił
punkty
1 1 1 5 - - - - - - - - - 1 2 - - - - - - - - - - - - - 525
Sezon 2013/2014
Rena
Rena
Lahti
Lahti
Engelberg
Engelberg
Courchevel
Courchevel
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Iron Mountain
Iron Mountain
Brotterode
Brotterode
Brotterode
Seefeld
Seefeld
Falun
Falun
Zakopane
Zakopane
Niżny Tagił
punkty
- - - - - - - - - - - - - - 3 24 9 - - - - - - - 96
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011 4.
2012 47.
2016 29.
2017 14.
2018 37.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 9 września 2017 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 115,0 m 115,5 m 263,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 30 lipca 2011 Francja Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 129,5 m 122,0 m 250,2 pkt 2. 8,0 pkt Andreas Wank
2. 18 września 2016 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 111,0 m 112,5 m 247,3 pkt 2. 6,5 pkt Markus Eisenbichler
3. 9 września 2017 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 115,0 m 115,5 m 263,0 pkt 1.
4. 10 września 2017 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 114,5 m 113,5 m 258,5 pkt 2. 1,2 pkt Daniel Huber
5. 8 września 2018 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 114,0 m 111,0 m 264,1 pkt 2. 7,4 pkt Philipp Aschenwald

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2018

2011
Kranj
Kranj
Stams
Stams
Courchevel
Courchevel
Trondheim
Trondheim
Klingenthal
Klingenthal
punkty
12 6 16 10 2 10 5 13 10 5 345
2012
Stams
Stams
Kranj
Kranj
Krasnaja Polana
Krasnaja Polana
Kuopio
Kuopio
Lillehammer
Lillehammer
Czajkowski
Czajkowski
Klingenthal
Klingenthal
punkty
dq 15 - - - - - - 24 23 11 20 - - 66
2016
Kranj HS109
Kranj HS109
Kuopio HS127
Kuopio HS127
Frenštát pod Radhoštěm HS106
Frenštát pod Radhoštěm HS106
Lillehammer HS138
Lillehammer HS138
Stams HS115
Stams HS115
Wisła HS134
Wisła HS134
Klingenthal HS140
Klingenthal HS140
punkty
- - - - - - - - 6 2 - - - - 120
2017
Kranj HS109
Kranj HS109
Szczyrk HS106
Wisła HS134
Frenštát pod Radhoštěm HS106
Stams HS115
Stams HS115
Trondheim HS138
Trondheim HS138
Râșnov HS100
Râșnov HS100
Klingenthal HS140
Klingenthal HS140
punkty
- - - - - 1 2 - - - - - - 180
2018
Kranj HS109
Kranj HS109
Szczyrk HS106
Wisła HS134
Frenštát pod Radhoštěm HS106
Stams HS115
Stams HS115
Oslo HS106
Oslo HS106
Zakopane HS140
Zakopane HS140
Klingenthal HS140
Klingenthal HS140
punkty
- - - - - 2 - - - - - - - 80
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował  dq  – dyskwalifikacja

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2008/2009 niesklasyfikowany
2009/2010 50.
2011/2012 17.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 16 lipca 2011 Austria Villach Alpenarena K-90 HS-98 96,0 m 95,0 m 255,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 16 lipca 2011 Austria Villach Alpenarena K-90 HS-98 96,0 m 95,0 m 255,5 pkt 1.
2. 17 lipca 2011 Austria Villach Alpenarena K-90 HS-98 95,5 m 90,5 m 244,5 pkt 2. 2,0 pkt Reruhi Shimizu

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup

Sezon 2008/2009
Oberwiesenthal
Oberwiesenthal
Szczyrbskie Jezioro
Szczyrbskie Jezioro
Predazzo
Predazzo
Einsiedeln
Einsiedeln
Szczyrbskie Jezioro
Harrachov
Harrachov
Yabuli
Lauscha
Eisenerz
Eisenerz
Notodden
Notodden
Ljubno
Ljubno
Zaō
Zaō
Sapporo
punkty
- - - - - - - - - - - - - 32 48 - - - - - - - 0
Sezon 2009/2010
Villach
Predazzo
Predazzo
Oberwiesenthal
Oberwiesenthal
Szczyrbskie Jezioro
Szczyrbskie Jezioro
Falun
Falun
Einsiedeln
Einsiedeln
Notodden
Notodden
Harrachov
Harrachov
Szczyrk
Szczyrk
Lauscha
Lauscha
Villach
Kranj
Kranj
Zaō
Zaō
Courchevel
Courchevel
punkty
37 64 52 10 72 - - - - - - - - - - - - 22 9 10 - - - - - - 90
Sezon 2011/2012
Villach
Villach
Gérardmer
Gérardmer
Szczyrk
Szczyrk
Einsiedeln
Einsiedeln
Notodden
Notodden
Predazzo
Predazzo
Szczyrk
Szczyrk
Kranj
Kranj
Liberec
Brattleboro
Brattleboro
Baiersbronn
Baiersbronn
Garmisch-Partenkirchen
Garmisch-Partenkirchen
punkty
1 2 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 180
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował

Rekordy skoczni

Podano aktualne oraz nieaktualne rekordy.

Data Miejsce Skocznia Punkt K HS Rekord Uwagi
28 stycznia 2011[40] Estonia Otepää Tehvandi K-90 HS-100 100 m MŚJ
23 października 2011[41] Austria Bischofshofen Laideregg-Schanze K-65 HS-78 77 m
8 stycznia 2013[42] Polska Wisła Malinka K-120 HS-134 139 m , kwalifikacje
14 grudnia 2014 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 138 m , nieaktualny
4 stycznia 2015 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 137 m , nieaktualny
18 marca 2017 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 253,5 m ,
World record icon.svg

Odznaczenia

Uwagi

  1. a b Skład zespołu: Stefan Kraft, Manuel Fettner, Gregor Schlierenzauer, Michael Hayböck
  2. a b Skład zespołu: Daniela Iraschko-Stolz, Stefan Kraft, Lisa Eder i Manuel Fettner
  3. a b Skład zespołu: Stefan Kraft, Daniel Huber, Jan Hörl, Manuel Fettner
  4. a b c d Skład zespołu: Daniela Iraschko-Stolz, Michael Hayböck, Jacqueline Seifriedsberger, Stefan Kraft
  5. a b Skład zespołu: Stefan Kraft, Michael Hayböck, Manuel Poppinger, Gregor Schlierenzauer
  6. a b Skład zespołu: Michael Hayböck, Manuel Fettner, Gregor Schlierenzauer, Stefan Kraft
  7. a b Skład zespołu: Philipp Aschenwald, Michael Hayböck, Daniel Huber, Stefan Kraft
  8. a b Skład zespołu: Eva Pinkelnig, Philipp Aschenwald, Daniela Iraschko-Stolz, Stefan Kraft
  9. a b Skład zespołu: Marita Kramer, Michael Hayböck, Daniela Iraschko-Stolz, Stefan Kraft
  10. a b Skład zespołu: Philipp Aschenwald, Jan Hörl, Daniel Huber, Stefan Kraft
  11. a b Skład zespołu: Stefan Kraft, Manuel Poppinger, Manuel Fettner, Michael Hayböck
  12. a b Skład zespołu: Clemens Aigner, Manuel Poppinger, Michael Hayböck, Stefan Kraft
  13. a b Skład zespołu: Michael Hayböck, Ulrich Wohlgenannt, Manuel Fettner, Stefan Kraft
  14. a b c d Seria konkursowa została odwołana.
  15. a b Skład zespołu: Markus Schiffner, Michael Hayböck, Stefan Kraft, Thomas Lackner
  16. a b Skład zespołu: Christoph Stauder, Ulrich Wohlgenannt, Stefan Kraft, Lukas Müller
  17. a b Skład zespołu: Thomas Lackner, Florian Altenburger, Philipp Aschenwald, Stefan Kraft

Przypisy

  1. Stefan Kraft – Sport. sport.onet.pl. [dostęp 2020-09-25].
  2. Stefan KRAFT - sylwetka (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2020-09-25].
  3. Statystyki personalne - Kraft, Stefan. berkutschi.com. [dostęp 2020-09-25].
  4. KRAFT Stefan - Athlete Information; Season 2009 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-08-02].
  5. KRAFT Stefan - Athlete Information; Season 2010 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-08-02].
  6. KRAFT Stefan - Athlete Information; Season 2011 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-08-02].
  7. a b KRAFT Stefan - Athlete Information; Season 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-08-02].
  8. Puchar Kontynentalny 2011/2012. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-01-17].
  9. Anna Onuszczuk: Austriacy rozpoczęli już treningi i ogłosili kadry na nowy sezon. skokinarciarskie.pl, 2012-05-19. [dostęp 2012-05-20].
  10. a b KRAFT Stefan - Athlete Information; Season 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-08-02].
  11. Paweł Stawowczyk: Schlierenzauer z 44. zwycięstwem, zostaje liderem TCS, Stoch drugi. skokinarciarskie.pl, 2013-01-04. [dostęp 2013-01-06].
  12. Paweł Stawowczyk: TCS: Schlierenzauer wygrywa konkurs i Turniej, Kamil czwarty i... czwarty. skokinarciarskie.pl, 2013-01-06. [dostęp 2013-01-06].
  13. Paweł Guzik: PŚ w Wiśle: Maciej Kot pokazał lwi pazur i wygrał kwalifikacje!. skijumping.pl, 2013-01-08. [dostęp 2013-01-17].
  14. Paweł Stawowczyk: MŚJ: Złoty Hvala, srebrny Murańka, Kłusek tuż za podium. skokinarciarskie.pl, 2013-01-24. [dostęp 2013-01-24].
  15. a b c d e f g h i j k l m KRAFT Stefan - Athlete Information; World Cup Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2022-04-30].
  16. KRAFT Stefan - Athlete Information; Season 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-08-02].
  17. a b c d KRAFT Stefan - Athlete Information; Season 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-08-02].
  18. a b c d ÖSV-Siegertafel: alle Medaillengewinner des ÖSV seit 1931 (niem.). oesv.at. [dostęp 2018-06-22].
  19. Dominik Formela: TCS w Oberstdorfie: Życiowy sukces Krafta, Stoch tuż za podium!. skijumping.pl, 2014-12-29. [dostęp 2014-12-30].
  20. Paweł Guzik: TCS w Innsbrucku: Freitag wygrywa, padł trzynastoletni rekord Bergisel!. skijumping.pl, 2015-01-04. [dostęp 2015-01-04].
  21. Dominik Formela: TCS w Bischofshofen: Pierwsze zwycięstwo Hayboecka, Kraft pieczętuje sukces!. skijumping.pl, 2015-01-06. [dostęp 2015-01-06].
  22. a b c KRAFT Stefan - Athlete Information; Season 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-08-02].
  23. a b c d e f g h KRAFT Stefan - Athlete Information; Season 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-08-02].
  24. KRAFT Stefan - Athlete Information; Grand Prix Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-08-02].
  25. Adam Bucholz: TCS w Ga-Pa: Tande wygrywa, Stoch drugi i zostaje liderem turnieju!. skijumping.pl, 2017-01-01. [dostęp 2019-08-03].
  26. Andrzej Mysiak: PŚ Oslo: Kraft wygrywa konkurs i obejmuje prowadzenie w PŚ!. skokinarciarskie.pl, 2017-03-12. [dostęp 2017-05-27].
  27. Adam Bucholz: Raw Air w Vikersund: Norwegia wygrywa przed Polską! Rekord świata Krafta! Rekord Polski Żyły!. skijumping.pl, 2017-03-18. [dostęp 2019-08-03].
  28. Adam Bucholz: Raw Air w Vikersund: Kamil Stoch wygrywa na Vikersundbakken! Stefan Kraft zwycięzcą turnieju. skijumping.pl, 2017-03-19. [dostęp 2019-08-03].
  29. a b c d KRAFT Stefan - Athlete Information; Season 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-08-02].
  30. a b KRAFT Stefan - Athlete Information; Season 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-08-03].
  31. a b c d KRAFT Stefan - Athlete Information; Season 2020 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2020-06-14].
  32. Adam Bucholz: PŚ w Engelbergu: Reaktywacja Kamila Stocha!. skijumping.pl, 2019-12-21. [dostęp 2020-06-14].
  33. Adam Bucholz: PŚ w Engelbergu: Piętnasta wygrana R. Kobayashiego, Stoch dziewiąty. skijumping.pl, 2019-12-22. [dostęp 2020-06-14].
  34. Adam Bucholz: PŚ w Sapporo: Triumf Y. Sato, Kubacki trzeci!. skijumping.pl, 2020-02-01. [dostęp 2020-06-14].
  35. a b c KRAFT Stefan - Athlete Information; Season 2021 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2021-06-09].
  36. Adam Bucholz: Kraft i Hayboeck z pozytywnymi wynikami testu, start w Niżnym Tagile wykluczony. skijumping.pl, 2020-11-28. [dostęp 2021-06-09].
  37. Adam Bucholz: MŚwL w Planicy: Stefan Kraft z odnowioną kontuzją pleców (lista startowa kwalifikacji). skijumping.pl, 2020-12-10. [dostęp 2021-06-09].
  38. a b c d KRAFT Stefan - Athlete Information; Season 2022 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2022-04-30].
  39. Dominik Formela: D. Huber i Pinkelnig górą na Bergisel. skijumping.pl, 2021-10-17. [dostęp 2022-04-30].
  40. Tehvandi, Otepää (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-01-09].
  41. Sepp Bradl-Skistadion, Bischofshofen (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-01-09].
  42. Malinka, Wisła (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-01-09].
  43. Aufstellung aller seit ca. 1954 verliehenen staatlichen Auszeichnungen im Bereich des Sports (Staatliche Auszeichnungen inkl. Dezember 2016) (niem.). sportministerium.at. s. 31. [dostęp 2018-01-22].

Bibliografia