Tadeusz Świcarz - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Tadeusz Świcarz.

Tadeusz Świcarz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Tadeusz Świcarz
Data i miejsce urodzenia 5 czerwca 1920
Warszawa
Wzrost 174 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1930–1937 Skra Warszawa
1937–1939 Ursus Warszawa
1945–1949 Polonia Warszawa 6+39 (7+18)
1950–1951 Legia Warszawa 7 (1)
1951 Śląsk Wrocław
1951–1952 Lotnik Warszawa
1953 Legia Warszawa
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1947–1949  Polska 5 (0)

Tadeusz Świcarz (ur. 5 czerwca 1920 w Warszawie, zm. 6 czerwca 2002 w Warszawie) - polski piłkarz (napastnik) oraz hokeista. Reprezentant Polski w obu dyscyplinach.

Przez większość kariery był związany z klubami warszawskimi. Przed II wojną światową był zawodnikiem Skry i Ursusa. Brał udział w powstaniu warszawskim. Po wojnie został piłkarzem Polonii i w 1946 wywalczył tytuł mistrza Polski. Grał także w Legii (1950-1951 i 1953), Śląsku Wrocław (1951 - wypożyczenie z Legii[1]) oraz Lotniku Warszawa (1951-1952, którego także był trenerem[2]). W reprezentacji debiutował 11 czerwca 1947 w meczu - pierwszym powojennym Polaków - z Norwegią, ostatni raz zagrał w 1949. Łącznie w biało-czerwonych barwach rozegrał 5 oficjalnych spotkań.

Jako hokeista trzykrotnie zdobywał tytuł mistrza kraju (z Legią). Grał w reprezentacji. Brał z nią udział w igrzyskach w Oslo.

Znany był pod pseudonimem Kostek. W niektórych publikacjach błędnie występuje pod imieniem Konstanty Został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu bródnowskim[3].

Przypisy

  1. W Śląsku Wrocław i w warszawskiej Polonii, slaskwroclaw.pl [dostęp 2019-11-26] (pol.).
  2. Z życia klubów i związków sportowych, „Życie Warszawy”, 11 kwietnia 1952.
  3. PAMIĘTAJMY O TYCH, KTÓRZY JUŻ ODESZLI - GROBY POLONISTÓW. kspolonia.pl. [dostęp 2020-05-22].
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Tadeusz Świcarz
Listen to this article