Urs Kälin - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Urs Kälin.

Urs Kälin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Urs Kälin
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1966
Bennau, Szwajcaria
Klub SC Einsiedeln
Pierwsze punkty w PŚ 17.01 1989, Adelboden
(11. miejsce – gigant)
Pierwsze podium w PŚ 30.11 1989, Waterville Valley (1. miejsce – gigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Igrzyska olimpijskie
srebro Lillehammer 1994 Gigant
Mistrzostwa świata
srebro Sälbach 1991 Gigant
srebro Sierra Nevada 1996 Gigant
Puchar Świata (Gigant)
2. miejsce
1995/1996

Urs Kälin (ur. 26 lutego 1966 w Bennau) – szwajcarski narciarz alpejski, wicemistrz olimpijski i dwukrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera

W zawodach Pucharu Świata Urs Kälin zadebiutował w drugiej połowie lat 80. Pierwsze punkty wywalczył 17 stycznia 1989 roku w Adelboden, zajmując jedenaste miejsce w gigancie. W sezonie 1988/1989 punktował jeszcze pięciokrotnie, zajmując między innymi dziesiąte miejsce w supergigancie 26 lutego 1989 roku w Whistler. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie 46. miejsce, a w klasyfikacji giganta był czternasty. Wystąpił wtedy też na mistrzostwach świata w Vail, gdzie zajął 27. miejsce w supergigancie i czternaste w gigancie, a rywalizacji w slalomie nie ukończył.

Pierwszy raz na podium zawodów tego cyklu stanął 30 listopada 1989 roku w Waterville Valley, zwyciężając w gigancie. W zawodach tych wyprzedził bezpośrednio Szweda Larsa-Börje Erikssona i Austriaka Günthera Madera. Było to jednak jego jedyne podium w sezonie 1989/1990, który zakończył na 36. pozycji. W kolejnym sezonie na podium stawał dwukrotnie, w obu przypadkach zajmując drugie miejsce w gigancie: 16 grudnia 1990 roku w Alta Badia oraz pięć dni później w Kranjskiej Gorze. W klasyfikacji generalnej był tym razem piętnasty, a w klasyfikacji giganta zajął czwarte miejsce. W lutym 1991 roku zdobył swój pierwszy medal na międzynarodowej arenie, zajmując drugie miejsce w gigancie podczas mistrzostw świata w Saalbach-Hinterglemm. Rozdzielił tam na podium Austriaka Rudolfa Nierlicha oraz Johana Wallnera ze Szwecji. Na tej samej imprezie zajął także ósme miejsce w supergigancie.

Na podium Pucharu Świata stawał ponownie w sezonie 1991/1992. Najpierw był trzeci w supergigancie 8 grudnia 1991 roku w Val d'Isère, a następnie zajął drugie miejsce w tej samej konkurencji 1 marca 1992 roku w Morioce. W klasyfikacji generalnej zajął 32. miejsce, jednak w klasyfikacji supergiganta uplasował się na szóstej pozycji. Z igrzysk olimpijskich w Albertville wrócił bez medalu. Wystąpił tylko w supergigancie, kończąc rywalizację na czternastym miejscu. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Morioce również wystąpił tylko jednej konkurencji. Tym razem był czwarty w gigancie, walkę o podium przegrywając z Johanem Wallnerem o 0,36 sekundy.

Kolejny medal wywalczył na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku, gdzie był drugi w gigancie. Już po pierwszym przejeździe Szwajcar zajmował drugie miejsce, tracąc do prowadzącego Austriaka Rainera Salzgebera 0,37 sekundy. W drugim przejeździe uzyskał czwarty czas, jednak łączny czas dał mu srebrny medal. Do zwycięzcy, Niemca Markusa Wasmeiera, stracił zaledwie 0,02 sekundy, a trzecie miejsce ze stratą 0,10 sekundy do Kälina zajął Christian Mayer z Austrii. W zawodach pucharowych nie stawał na podium, jego najlepszym wynikiem było piąte miejsce w gigancie w Aspen. Sezon 1993/1994 zakończył na 57. pozycji w klasyfikacji generalnej. Na podium zawodów tego cyklu wrócił 21 grudnia 1994 roku w Alta Badia, gdzie był drugi w gigancie. Kilkukrotnie plasował się w najlepszej dziesiątce, jednak nie stawał już na podium. W klasyfikacji generalnej sezonu 1994/1995 zajął 26. miejsce, a w gigancie był szósty.

Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnął w sezonie 1995/1996, kiedy to zajął dziewiąte miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji giganta był drugi za swym rodakiem, Michaelem von Grünigenem. Na podium plasował się sześć razy, w tym dwukrotnie zwyciężał: 6 stycznia we Flachau i 9 marca 1996 roku w Kvitfjell był najlepszy w gigancie. Triumf w Kvitfjell był jego ostatnim pucharowym zwycięstwem. W lutym 1996 roku wystartował na mistrzostwach świata w Sierra Nevada, gdzie zdobył kolejny srebrny medal w swej koronnej konkurencji. W zawodach tych najlepszy był Włoch Alberto Tomba, a trzecie miejsce zajął Michael von Grünigen.

Ostatnie podium w karierze wywalczył 30 listopada 1996 roku w Breckenridge, zajmując drugie miejsce w gigancie. Kälin startował jeszcze przez cztery kolejne lata, jednak bez większych sukcesów. Jego najlepszym wynikiem w zawodach Pucharu Świata w tym czasie był czwarte miejsce w gigancie wywalczone 14 grudnia 1997 roku w Val d'Isère. Był też między innymi dwunasty w gigancie na igrzyskach w Nagano w 1998 roku i czternasty podczas rozgrywanych trzy lata później mistrzostw świata w St. Anton. Trzykrotnie zdobywał mistrzostwo Szwajcarii, zwyciężając w gigancie w latach 1991, 1995 i 1996. W grudniu 2001 roku zakończył karierę.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
14. 16 lutego 1992 Francja Albertville Supergigant 1:13,04 min +2,18 s Norwegia Kjetil André Aamodt
2.
23 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Gigant 2:52,46 min +0,02 s Niemcy Markus Wasmeier
12. 19 lutego 1998 Japonia Nagano Gigant 2:38,51 min +2,66 s Austria Hermann Maier

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
27. 8 lutego 1989 Stany Zjednoczone Vail Supergigant 1:38,81 min +2,45 s Szwajcaria Martin Hangl
14. 9 lutego 1989 Stany Zjednoczone Vail Gigant 2:37,66 min +3,71 s Austria Rudolf Nierlich
DNF 12 lutego 1989 Stany Zjednoczone Vail Slalom 2:02,85 min - Austria Rudolf Nierlich
2. 23 stycznia 1991 Austria Saalbach Supergigant 1:26,73 min +2,59 s Austria Stephan Eberharter
2.
3 lutego 1991 Austria Saalbach Gigant 2:29,94 min +0,35 s Austria Rudolf Nierlich
4. 10 lutego 1993 Japonia Morioka Gigant 2:15,36 min +2,27 s Norwegia Kjetil André Aamodt
2.
23 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Gigant 1:58,63 min +0,44 s Włochy Alberto Tomba
12. 25 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Slalom 1:42,26 min +3,52 s Włochy Alberto Tomba
DNF1 12 lutego 1997 Włochy Sestriere Gigant 2:48,23 min - Szwajcaria Michael von Grünigen
14. 8 lutego 2001 Austria Sankt Anton Gigant 2:23,80 min +2,62 s Szwajcaria Michael von Grünigen

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Zwycięstwa w zawodach

  1. Stany Zjednoczone Waterville Valley30 listopada 1989 (gigant)
  2. Austria Flachau6 stycznia 1996 (gigant)
  3. Norwegia Kvitfjell9 marca 1996 (gigant)

Pozostałe miejsca na podium

  1. Włochy Alta Badia16 grudnia 1990 (gigant) – 2. miejsce
  2. Kranjska Gora21 grudnia 1990 (gigant) – 2. miejsce
  3. Francja Val d'Isère8 grudnia 1991 (supergigant) – 3. miejsce
  4. Japonia Morioka1 marca 1992 (supergigant) – 2. miejsce
  5. Włochy Alta Badia22 grudnia 1994 (gigant) – 2. miejsce
  6. Francja Tignes12 listopada 1995 (gigant) – 3. miejsce
  7. Stany Zjednoczone Vail17 listopada 1995 (gigant) – 3. miejsce
  8. Szwajcaria Adelboden16 stycznia 1996 (gigant) – 2. miejsce
  9. Austria Hinterstoder10 lutego 1996 (gigant) – 2. miejsce
  10. Stany Zjednoczone Breckenridge30 listopada 1996 (gigant) – 2. miejsce

Bibliografia

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Urs Kälin
Listen to this article