For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Droge naald.

Droge naald

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Droge-naaldprent van Lesser Ury (1861-1931)
Droge-naaldprent van Lesser Ury (1861-1931)

Een droge naald is een diepdruktechniek uit de prentkunst waarbij men, doorgaans door middel van fijne, staalharde etsnaalden, een tekening krast in een plaat. Vroeger was die plaat meestal van koper; tegenwoordig wordt ook zink of kunststof gebruikt. Wanneer men in een etsplaat krast, ontstaat er een braam, waaronder zich ook inkt hecht. Hierdoor ontstaat bij het afdrukken een ietwat fluweelachtige lijn, die typerend is voor de drogenaaldtechniek.

Na het tekenen wrijft men de plaat in met drukinkt. Daarna wordt de plaat afgeslagen: de inkt wordt voorzichtig verwijderd met gaas of met de handpalm, tot er uitsluitend in de groeven inkt blijft zitten. Vervolgens ⟨worden de krassen die door de droge naald in de plaat zijn gemaakt en met inkt zijn gevuld⟩ door middel van een etspers afgedrukt op bevochtigd papier. Het papier is flexibel geworden door het invochten – denk aan papier-maché – en nu wordt onder de hoge druk van de etspers het vilt tegen het papier gedrukt, dat weer in de groef wordt geperst. In de groef zit (vette) inkt en door de hoge druk gaat die een synthese aan met het papier.

Een drogenaald-etsplaat kan, in tegenstelling tot een ets, slechts in beperkte oplage gedrukt worden, ongeveer vijftien exemplaren, doordat bij iedere drukgang de kenmerkende braam steeds meer platgedrukt wordt. Om die reden is de droge naald niet geschikt voor hoge oplages. Wel is het goed mogelijk om met een verstaalde koperplaat[1] dit slijtageproces aanzienlijk te rekken. Een oplage van honderd of meer is dan mogelijk.

De beroemde etsers van de zeventiende eeuw hebben al met de droge naald bepaalde delen in hun koperplaten opgewerkt en gecorrigeerd. Als afzonderlijke artistieke werkwijze werd de droge naald vaker beoefend tegen het einde van de negentiende eeuw, bijvoorbeeld door James McNeill Whistler en Auguste Rodin.

In Engeland noemt men de techniek drypoint, in Frankrijk pointe sèche en in Duitsland Kaltnadelradierung.

Afbeeldingen

  • Kleermaakster, Jan Chalon, 1792
    Kleermaakster, Jan Chalon, 1792
  • Oude man, Jan Chalon, 1789
    Oude man, Jan Chalon, 1789

Zie ook

Zie de categorie Drypoint prints van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Droge naald
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.