For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Eurovisiesongfestival 2019.

Eurovisiesongfestival 2019

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Eurovisiesongfestival 2019
Dare to Dream
Gastland
Vlag van Israël
Israël
Locatie Expo Tel Aviv, Tel Aviv
Omroep Kan
Halve finale 1 14 mei 2019
Halve finale 2 16 mei 2019
Finale 18 mei 2019
Presentatoren Bar Refaeli
Erez Tal
Assi Azar
Lucy Ayoub
Winnaar
Land
Vlag van Nederland
 Nederland
Lied Arcade
Artiest Duncan Laurence
Tekst Duncan Laurence
Componist Duncan Laurence, Joel Sjöö, Wouter Hardy, Will Knox
Andere gegevens
Stemgegevens Elk land verdeelde twee sets van 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10 en 12 punten; één via televoting en één via een vakjury
Aantal landen 41 (26 in finale)
Terugtrekkend
Vlag van Bulgarije
 Bulgarije
Vlag van Oekraïne
 Oekraïne
Openingsact
Halve finale 1 Netta - Toy
Finale Dana International - Diva
Ilanit - Ey sham
Nadav Guedj - Golden Boy
Vlaggenparade met de 26 finalisten
Intervalact
Halve finale 1 Dana International
Kutiman
Halve finale 2 Shalva Band
Kutiman
Izhar Cohen
Finale Conchita Wurst - Heroes
Måns Zelmerlöw - Fuego
Eleni Foureira - Dancing lasha tumbai
Vjerka Serdjoetsjka - Toy
Gali Atari - Hallelujah
The Idan Raichel Project - Bo'ee
Netta - Nana banana
Madonna met Quavo - Like a prayer en Future
Chronologie
◄ 2018 – 2020 ►
Winnaar Duncan Laurence
Winnaar Duncan Laurence

Het Eurovisiesongfestival 2019 was de 64ste editie van het Eurovisiesongfestival en werd gehouden op 14, 16 en 18 mei 2019. Israël was aangewezen als gastland nadat het land de overwinning binnenhaalde op het Eurovisiesongfestival 2018. Winnaar werd Duncan Laurence uit Nederland. Het was de vijfde Nederlandse songfestivalzege en de eerste sinds 1975.

Formule

Naar jaarlijkse traditie werden in mei twee halve finales en één finale gehouden. Op dinsdag 14 mei en donderdag 16 mei waren de halve finales, waaruit telkens tien landen zich kwalificeerden voor de finale op zaterdag 18 mei. De Grote Vijf (de landen die de grootste financiële bijdrage leveren aan de organisatie van het Eurovisiesongfestival, zijnde Duitsland, Frankrijk, Italië, Spanje en het Verenigd Koninkrijk) en gastland Israël, plaatsten zich rechtstreeks voor de finale.

Deelnemers moesten op de dag van de finale minimaal zestien jaar oud zijn. Elk optreden mocht uit niet meer dan zes deelnemers bestaan. De liedjes mochten niet langer zijn dan drie minuten.

De stemmen waren afkomstig van een vakjury en publiek. Elk deelnemend land mocht een vakjury van vijf personen samenstellen. De vakjury stemde op 17 mei na afloop van de op die dag gehouden dress rehearsal. Deze generale repetitie was niet voor publiek toegankelijk en werd niet in het openbaar uitgezonden via tv, radio of internet, maar was wel toegankelijk voor de juryleden via een interne verbinding van Eurovisie. De vakjury's waren verplicht om hun stem te baseren op vier kernpunten: de vocale capaciteiten van de zanger(s), de act zelf, compositie en originaliteit van het te zingen lied en ten slotte op de algemene indruk van het optreden.[1] Elke vakjury gaf punten aan tien landen. Het was de vakjury niet toegestaan te stemmen op het eigen land.

Alle inwoners uit de participerende landen mochten tijdens de tv-uitzending een stem uitbrengen via telefoon, sms of esc-app. Het was ze niet toegestaan te stemmen op een optreden van eigen land.

De stemmen van de vakjury maakten 50% uit van het eindresultaat. De andere helft was afkomstig van de televoting.

In tegenstelling tot eerdere jaren werden de punten van de televoting bekendgemaakt in de volgorde van het aantal punten dat ze van de vakjury hebben gekregen en niet langer in de volgorde van het aantal punten afkomstig van de televoting.

Gaststad (rood) en
kandidaat-gaststeden (blauw)

Gaststad

Het was voor de derde maal dat Israël het Eurovisiesongfestival organiseerde: eerder gebeurde dat in 1979 en 1999. Na de overwinning van Israël in 2018 verklaarden zowel winnares Netta Barzilai als de Israëlische premier Benjamin Netanyahu dat het festival in Jeruzalem plaats zou vinden. Dit werd niet officieel bevestigd door de Israëlische publieke omroep (Kan) en de European Broadcasting Union (EBU). Ook de Israëlische minister van Financiën, Moshe Kahlon, verklaarde in een interview dat het evenement in Jeruzalem zou worden gehouden, en schatte de kosten op 120 miljoen Israëlische sjekel (ongeveer 24 miljoen euro). De burgemeester van Jeruzalem, Nir Barkat, noemde de Pais Arena en het Teddystadion als mogelijke locaties om het evenement te organiseren. Internationaal werd kritiek geuit op Jeruzalem als gaststad, omdat de stad een grote rol speelt in het Israëlisch-Palestijns conflict. Daarnaast stelde de noordelijke havenstad Haifa zich ook kandidaat en wilde het evenement in het Sammy Oferstadion organiseren.

De gemeente Jeruzalem gaf vervolgens aan dat het festival niet plaats zou vinden in het International Convention Centre (ICC), waar het Eurovisiesongfestival 1999 plaatsvond, vanwege onvoldoende capaciteit.

Uiteindelijk stelden Jeruzalem, Tel Aviv en Eilat zich officieel kandidaat als gaststad.[2] Nadat Eilat en Haifa afvielen vanwege het niet voldoen aan bepaalde criteria, zoals genoeg hotelkamers hebben en een dak boven de plaats van organisatie, maakte de EBU op 13 september 2018 bekend dat het Tel Aviv Convention Center aangewezen werd als locatie.[3][4]

Controverse

Er werd door de EBU gevreesd dat het Eurovisiesongfestival in 2019 door diverse landen zou worden geboycot.[5] In IJsland werd een petitie ingediend die de openbare omroep aanmaande om niet deel te nemen wegens schendingen van de mensenrechten door Israël.[6] Burgemeester Mícheál Mac Donncha van de Ierse hoofdstad Dublin,[7] de linkse politieke partij Vänsterpartiet in Zweden[8] en diverse politici in het Verenigd Koninkrijk[9] gaven aan deelname aan een Eurovisiesongfestival in Israël niet te steunen.[8] Uiteindelijk meldde geen enkele van deze landen zich af van deelname.

Ook werd Israël ervan beschuldigd het evenement te gebruiken voor pinkwashing, dat wil zeggen een liberaal, modern en tolerant gezicht aan de wereld te tonen om misstanden in de bezette gebieden en met name in Gaza te verhullen.[10]

Tijdens de finaleshow op 18 mei toonden de IJslandse deelnemers Palestijnse banners op het moment dat hun televotingpunten bekend werden gemaakt. Hoewel vlaggen van soevereine staten getoond mogen worden tijdens het festival, werd dit gezien als politiek statement en zou dus tegen de regels zijn.[11] De EBU legde in september 2019 aan de verantwoordelijke IJslandse omroep RÚVeen boete van 5000 euro op vanwege de actie van hun deelnemers.[12][13] Tijdens de intervalact van superster Madonna toonden twee van haar dansers een Israëlische en een Palestijnse vlag.[14] De EBU gaf na de show aan dat deze actie vooraf niet besproken was met de EBU en organiserende omroep KAN en ook niet tijdens de repetities was uitgevoerd. Ook hier gaf de EBU aan de actie af te keuren, vanwege de politiek neutrale aard van het festival.[15]

Samenstelling halve finales

Op 26 januari werd de indeling in potten bekendgemaakt, als basis voor de loting voor de halve finales. Landen die gewoonlijk op elkaar stemmen, werden in dezelfde pot geplaatst. Uit elke pot gingen drie landen naar de eerste halve finale; de overige landen traden aan in de tweede halve finale. De loting vond op 28 januari plaats. De definitieve startvolgorde van de drie shows werd niet geloot, maar door de producent bepaald. Wel werd bepaald of een land in de eerste of tweede helft van de halve finale zou aantreden. Op speciaal verzoek van de Zwitserse omroep SRF trad Zwitserland in de tweede halve finale op.

Pot 1 Pot 2 Pot 3 Pot 4 Pot 5 Pot 6
Vlag van Albanië
 Albanië
Vlag van Kroatië
 Kroatië
Vlag van Montenegro
 Montenegro
Vlag van Noord-Macedonië
 Noord-Macedonië
Vlag van Servië
 Servië
Vlag van Slovenië
 Slovenië
Vlag van Denemarken
 Denemarken
Vlag van Estland
Estland
Vlag van Finland
 Finland
Vlag van IJsland
IJsland
Vlag van Noorwegen
Noorwegen
Vlag van Zweden
 Zweden
Vlag van Armenië
 Armenië
Vlag van Azerbeidzjan
 Azerbeidzjan
Vlag van Georgië
 Georgië
Vlag van Oekraïne
Oekraïne
Vlag van Rusland
 Rusland
Vlag van Wit-Rusland
 Wit-Rusland
Vlag van Australië
 Australië
Vlag van Ierland
 Ierland
Vlag van Letland
 Letland
Vlag van Litouwen
 Litouwen
Vlag van Polen
 Polen
Vlag van Portugal
Portugal
Vlag van België
 België
Vlag van Hongarije
 Hongarije
Vlag van Nederland
 Nederland
Vlag van Oostenrijk
Oostenrijk
Vlag van Tsjechië
 Tsjechië
Vlag van Zwitserland
 Zwitserland
Vlag van Cyprus
 Cyprus
Vlag van Griekenland
 Griekenland
Vlag van Malta
 Malta
Vlag van Moldavië
 Moldavië
Vlag van Roemenië
 Roemenië
Vlag van San Marino
 San Marino

Uitslagen

■ Deelnemende landen ■ Landen die zich niet kwalificeerden voor de finale ■ Landen die in het verleden deelgenomen hebben, maar in 2019 afwezig waren
 Deelnemende landen
 Landen die zich niet kwalificeerden voor de finale
 Landen die in het verleden deelgenomen hebben, maar in 2019 afwezig waren

Finale

Nederland wist voor het eerst in 44 jaar de finale te winnen. Italië werd tweede en Sergey Lazarev deed voor de tweede keer mee en eindigde wederom op de derde plaats voor Rusland, net als in 2016. Het Verenigd Koninkrijk eindigde als laatste met slechts 11 punten. Duitsland kreeg nul punten bij de televoting.

Winnaar bij de vakjury werd Noord-Macedonië, gevolgd door Zweden en Nederland. Noorwegen won bij de televoting, met Nederland op de tweede plek en Italië op de derde. Israël kreeg nul punten bij de vakjury.

Noord-Macedonië en San Marino behaalden met respectievelijk een 7de en 19ste plek hun beste positie ooit.

Wit-Rusland maakte bij de halve finales de resultaten te vroeg bekend. Daarom werden de stemmen van de vakjury van Wit-Rusland bij de finale ongeldig verklaard en werden ze berekend volgens een systeem dat kijkt naar de uitslagen van vergelijkbaar stemgedrag van de andere landen. Bij die berekening is een fout gemaakt, waardoor het slechtst scorende land 12 punten kreeg, het op een na slechtst scorende land 10 punten enz. De landen die de punten hadden moeten krijgen, kregen allemaal 0 punten. Enkele dagen na de finale is de fout hersteld. Hierdoor kregen in totaal 20 landen in de totale einduitslag een andere rangschikking.[16]

Plaats Land Taal Artiest Lied Televoting Vakjury Punten
1
Vlag van Nederland
 Nederland
Engels Duncan Laurence Arcade 261 237 498
2
Vlag van Italië
 Italië
Italiaans Mahmood Soldi 253 219 472
3
Vlag van Rusland
 Rusland
Engels Sergej Lazarev Scream 244 126 370
4
Vlag van Zwitserland
 Zwitserland
Engels Luca Hänni She got me 212 152 364
5
Vlag van Zweden
 Zweden
Engels John Lundvik Too late for love 93 241 334
6
Vlag van Noorwegen
Noorwegen
Engels en Samisch KEiiNO Spirit in the sky 291 40 331
7
Vlag van Noord-Macedonië
 Noord-Macedonië
Engels Tamara Todevska Proud 58 247 305
8
Vlag van Azerbeidzjan
 Azerbeidzjan
Engels Chingiz Truth 100 202 302
9
Vlag van Australië
 Australië
Engels Kate Miller-Heidke Zero gravity 131 153 284
10
Vlag van IJsland
IJsland
IJslands Hatari Hatrið mun sigra 186 46 232
11
Vlag van Tsjechië
 Tsjechië
Engels Lake Malawi Friend of a friend 7 150 157
12
Vlag van Denemarken
 Denemarken
Engels, Frans en Deens Leonora Love is forever 51 69 120
13
Vlag van Cyprus
 Cyprus
Engels Tamta Replay 32 77 109
14
Vlag van Malta
 Malta
Engels Michela Chameleon 20 87 107
15
Vlag van Slovenië
 Slovenië
Sloveens Zala Kralj & Gašper Šantl Sebi 59 46 105
16
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
Engels en Frans Bilal Hassani Roi 38 67 105
17
Vlag van Albanië
 Albanië
Albanees Jonida Maliqi Ktheju tokës 47 43 90
18
Vlag van Servië
 Servië
Servisch Nevena Božović Kruna 54 35 89
19
Vlag van San Marino
 San Marino
Engels Serhat Say na na na 65 12 77
20
Vlag van Estland
Estland
Engels Victor Crone Storm 48 28 76
21
Vlag van Griekenland
 Griekenland
Engels Katerine Duska Better love 24 50 74
22
Vlag van Spanje
 Spanje
Spaans Miki La venda 53 1 54
23
Vlag van Israël
Israël
Engels Kobi Marimi Home 35 0 35
24
Vlag van Wit-Rusland
 Wit-Rusland
Engels ZENA Like it 13 18 31
25
Vlag van Duitsland
 Duitsland
Engels S!sters Sister 0 24 24
26
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
 Verenigd Koninkrijk
Engels Michael Rice Bigger than us 3 8 11

Eerste halve finale

  • Frankrijk, Israël en Spanje stemden in deze halve finale mee. IJsland wist zich de afgelopen vier edities niet voor de finale te kwalificeren, maar kon dit jaar weer een plek bemachtigen. Zanger Serhat wist zich namens San Marino te plaatsen voor de finale. Dit lukte het land voorheen slechts een enkele keer. Hongarije slaagde er voor de eerste keer sinds 2011 niet in om de finale te bereiken.
Plaats Land Taal Artiest Lied Punten
1
Vlag van Australië
 Australië
Engels Kate Miller-Heidke Zero gravity 261
2
Vlag van Tsjechië
 Tsjechië
Engels Lake Malawi Friend of a friend 242
3
Vlag van IJsland
IJsland
IJslands Hatari Hatrið mun sigra 221
4
Vlag van Estland
Estland
Engels Victor Crone Storm 198
5
Vlag van Griekenland
 Griekenland
Engels Katerine Duska Better love 185
6
Vlag van Slovenië
 Slovenië
Sloveens Zala Kralj & Gašper Šantl Sebi 167
7
Vlag van Servië
 Servië
Servisch Nevena Božović Kruna 156
8
Vlag van San Marino
 San Marino
Engels Serhat Say na na na 150
9
Vlag van Cyprus
 Cyprus
Engels Tamta Replay 149
10
Vlag van Wit-Rusland
 Wit-Rusland
Engels ZENA Like it 122
11
Vlag van Polen
 Polen
Engels en Pools Tulia Fire of love (pali się) 120
12
Vlag van Hongarije
 Hongarije
Hongaars Joci Pápai Az én apám 97
13
Vlag van België
 België
Engels Eliot Wake up 70
14
Vlag van Georgië
 Georgië
Georgisch Oto Nemsadze Keep on going 62
15
Vlag van Portugal
Portugal
Portugees Conan Osíris Telemóveis 51
16
Vlag van Montenegro
 Montenegro
Engels D mol Heaven 46
17
Vlag van Finland
 Finland
Engels Darude feat. Sebastian Rejman Look away 23

Tweede halve finale

  • Duitsland, Italië en het Verenigd Koninkrijk stemden in deze halve finale mee.
Plaats Land Taal Artiest Lied Punten
1
Vlag van Nederland
 Nederland
Engels Duncan Laurence Arcade 280
2
Vlag van Noord-Macedonië
 Noord-Macedonië
Engels Tamara Todevska Proud 239
3
Vlag van Zweden
 Zweden
Engels John Lundvik Too late for love 238
4
Vlag van Zwitserland
 Zwitserland
Engels Luca Hänni She got me 232
5
Vlag van Azerbeidzjan
 Azerbeidzjan
Engels Chingiz Truth 224
6
Vlag van Rusland
 Rusland
Engels Sergej Lazarev Scream 217
7
Vlag van Noorwegen
Noorwegen
Engels en Samisch KEiiNO Spirit in the sky 210
8
Vlag van Malta
 Malta
Engels Michela Chameleon 157
9
Vlag van Albanië
 Albanië
Albanees Jonida Maliqi Ktheju tokës 96
10
Vlag van Denemarken
 Denemarken
Engels, Frans en Deens Leonora Love is forever 94
11
Vlag van Litouwen
 Litouwen
Engels Jurijus Veklenko Run with the lions 93
12
Vlag van Moldavië
 Moldavië
Engels Anna Odobescu Stay 85
13
Vlag van Roemenië
 Roemenië
Engels Ester Peony On a Sunday 71
14
Vlag van Kroatië
 Kroatië
Engels en Kroatisch Roko The dream 64
15
Vlag van Letland
 Letland
Engels Carousel That night 50
16
Vlag van Armenië
 Armenië
Engels Srbuk Walking out 49
17
Vlag van Oostenrijk
Oostenrijk
Engels PÆNDA Limits 21
18
Vlag van Ierland
 Ierland
Engels Sarah McTernan 22 16

Wijzigingen

Terugtrekkende landen

  • Vlag van Bulgarije
     Bulgarije: de Bulgaarse omroep BNT trok zich na drie succesvolle jaren terug vanwege financiële redenen. Ook in 2014 was dit de oorzaak voor de Bulgaarse terugtrekking.[17]
  • Vlag van Oekraïne
     Oekraïne: op 27 februari 2019 besloot de Oekraïense omroep UA:PBC zich terug te trekken. Reden was de controverse die na de eigen nationale finale ontstaan was. In voorgaande jaren was de winnaar van de nationale finale de afgevaardigde van het land. Toen halverwege de show bleek dat zangeres MARUV, die ook een zangcarrière en de daarbij behorende roem in Rusland geniet, op koers lag om te winnen, werd er aangekondigd dat de winnaar binnen 24 uur een contract moest tekenen. Toen MARUV daadwerkelijk won werd haar een contract gepresenteerd waarin onder meer stond dat zij haar aankomende concerten in Rusland moest afzeggen. Nadat MARUV weigerde dit contract te tekenen werd de nummers twee en drie, respectievelijk Freedom Jazz en KAZKA, hetzelfde aanbod gedaan. Nadat ook zij bedankten, uit solidariteit met MARUV, besloot de Oekraïense omroep niet mee te doen.

Terugkerende artiesten

Land Artiest Plaats Eerdere deelname Plaats toen
Vlag van Hongarije
 Hongarije
Joci Pápai 12 HF
Vlag van Hongarije
 Hongarije 2017
8
Vlag van Noord-Macedonië
 Noord-Macedonië
Tamara Todevska 7
Vlag van Noord-Macedonië
Macedonië 2008
10 HF
Vlag van Rusland
 Rusland
Sergej Lazarev 3
Vlag van Rusland
 Rusland 2016
3
Vlag van San Marino
 San Marino
Serhat 19
Vlag van San Marino
 San Marino 2016
12 HF
Vlag van Servië
 Servië
Nevena Božović 18
Vlag van Servië
 Servië 2013 (deel van Moje 3)
11 HF

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Eurovisiesongfestival 2019
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.

X

Wikiwand 2.0 is here 🎉! We've made some exciting updates - No worries, you can always revert later on