Formule 1 in 1989 - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Formule 1 in 1989.

Formule 1 in 1989

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

40e Formule 1-seizoen (1989)
Volgende: 1990
Vorige: 1988
Voor de derde maal werd Alain Prost kampioen
Algemene informatie
Races 16
Coureurs 46
Constructeurs 19
Verdedigend
kampioen
Ayrton Senna (coureurs)
McLaren (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats
Alain Prost 76 (3e titel)
2e plaats
Ayrton Senna 60
3e plaats
Riccardo Patrese 40
Eindstand constructeurs
1e plaats
McLaren 141 (5e titel)
2e plaats
Williams 77
3e plaats
Ferrari 59
Portaal 
 
Autosport

Het Formule 1 seizoen 1989 was het 40e FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 26 maart 1989 en eindigde op 5 november na zestien races.

  • Alain Prost pakte zijn derde, erg omstreden wereldtitel.
  • 1989 betekende het eind van het turbo-tijdperk. Ferrari reed voor het eerst opnieuw met een motor met 12-cilinder.

Kalender

datum land circuit winnaar team verslag
1 26 maart Brazilië Jacarepagua Nigel Mansell Ferrari verslag
2 23 april San Marino Imola Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
3 7 mei Monaco Monte Carlo Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
4 28 mei Mexico Autódromo Hermanos Rodríguez Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
5 4 juni Verenigde Staten Phoenix Alain Prost McLaren-Honda verslag
6 18 juni Canada Circuit Gilles Villeneuve Thierry Boutsen Williams-Renault verslag
7 9 juli Frankrijk Paul Ricard Alain Prost McLaren-Honda verslag
8 16 juli Groot-Brittannië Silverstone Alain Prost McLaren-Honda verslag
9 30 juli Duitsland Hockenheimring Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
10 13 augustus Hongarije Hungaroring Nigel Mansell Ferrari verslag
11 27 augustus België Spa-Francorchamps Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
12 10 september Italië Monza Alain Prost McLaren-Honda verslag
13 24 september Portugal Estoril Gerhard Berger Ferrari verslag
14 1 oktober Spanje Jerez Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
15 22 oktober Japan Suzuka Alessandro Nannini Benetton-Ford verslag
16 5 november Australië Adelaide Thierry Boutsen Williams-Renault verslag

Puntentelling

De eerste zes geklasseerden kregen punten, te weten:

Plaats 1 2 3 4 5 6
Punten 9 6 4 3 2 1

Uitslagen coureurs

(legenda: "--" = niet deelgenomen , "nf" uitgevallen en niet geklasseerd, "ns" niet gestart, "dq" gediskwalificeerd, "nq" niet gekwalificeerd, "pq" niet geprekwalificeerd)

pos. naam land team BRA SMA MON MEX USA CAN FRA GBR DUI HON BEL ITA POR SPA JAP AUS tot.[1]
1 Alain Prost
McLaren 2 2 2 5 1 nf 1 1 2 4 2 1 2 3 nf nf 76 (81)
2 Ayrton Senna
McLaren 11 1 1 1 nf 7 nf nf 1 2 1 nf nf 1 dq nf 60
3 Riccardo Patrese
Williams 15 nf 15 2 2 2 3 nf 4 nf nf 4 nf 5 2 3 40
4 Nigel Mansell
Ferrari 1 nf nf nf nf dq 2 2 3 1 3 nf dq -- nf nf 38
5 Thierry Boutsen
Williams nf 4 10 nf 6 1 nf 10 nf 3 4 3 nf nf 3 1 37
6 Alessandro Nannini
Benetton 6 3 8 4 nf dq nf 3 nf nf 5 nf 4 nf 1 2 32
7 Gerhard Berger
Ferrari nf nf -- nf nf nf nf nf nf nf nf 2 1 2 nf nf 21
8 Nelson Piquet
Lotus nf nf nf 11 nf 4 8 4 5 6 nq nf nf 8 4 nf 12
9 Jean Alesi
Tyrrell -- -- -- -- -- -- 4 nf 10 9 -- 5 -- 4 nf nf 8
10 Derek Warwick
Arrows 5 5 nf nf nf nf -- 9 6 10 6 nf nf 9 6 nf 7
11 Eddie Cheever
Arrows nf 9 7 7 3 nf 7 nq 12 5 nf nq nf nf 8 nf 6
12 Stefan Johansson
Onyx pq pq pq nf nf dq 5 pq nf nf 8 pq 3 pq pq pq 6
13 Michele Alboreto
Tyrrell/Larrousse 10 nq 5 3 nf nf -- -- nf nf nf nf 11 pq pq pq 6
14 Johnny Herbert
Tyrrell/Benetton 4 11 14 15 5 nq -- -- -- -- nf -- nq -- -- -- 5
15 Pierluigi Martini
Minardi nf nf nf nf nf nf nf 5 9 nf 9 7 5 nf -- 6 5
16 Mauricio Gugelmin
March 3 nf nf nq nf nf nc nf nf nf 7 nf 10 nf 7 7 4
17 Andrea de Cesaris
Scuderia Italia 13 10 13 nf 8 3 nq nf 7 nf 11 nf nf 7 10 nf 4
18 Stefano Modena
Brabham nf nf 3 10 nf nf nf nf nf 11 nf nq 14 nf nf 8 4
19 Alex Caffi
Scuderia Italia pq 7 4 13 nf 6 nf nq nf 7 nf 11 nf nf 9 nf 4
20 Martin Brundle
Brabham nf nf 6 9 nf pq pq nf 8 12 nf 6 8 nf 5 nf 4
21 Satoru Nakajima
Lotus 8 nc nq nf nf nq nf 8 nf nf nq 10 7 nf nf 4 3
22 Christian Danner
Rial 14 nq nq 12 4 8 nq nq nq nq nq 29 nq -- -- -- 3
23 Emanuele Pirro
Benetton -- -- -- -- -- -- 9 11 nf 8 10 nf nf nf nf 5 2
24 René Arnoux
Ligier nq nq 12 14 nq 5 nf nq 11 nq nf 9 13 nq nq nf 2
25 Jonathan Palmer
Tyrrell 7 6 9 -- 9 nf 10 nf nf 13 14 nf 6 10 nf nq 2
26 Olivier Grouillard
Ligier 9 dq nf 8 nq nq 6 7 nf nq 13 nf nq nf nf nf 1
27 Gabriele Tarquini
AGS -- 8 nf 6 7 nf nf pq pq pq pq pq pq pq pq pq 1
28 Luis Perez-Sala
Minardi nf nf nf nq nf nf nq 6 nq nf 15 8 12 nf nf nq 1
29 Philippe Alliot
Larrousse 12 nf nf nc nf nf nf nf nf pq 16 nf 9 6 nf nf 1
Ivan Capelli
March nf nf 11 nf nf nf nf nf nf nf 12 nf nf nf nf nf 0
Éric Bernard
Larrousse -- -- -- -- -- -- 11 nf -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Bertrand Gachot
Onyx/Rial -- pq pq pq -- pq 13 12 nq nf nf nf -- -- nq nq 0
Nicola Larini
Osella dq 12 pq pq pq nf pq nf pq pq pq nf pq nf nf nf 0
Martin Donnelly
Arrows -- -- -- -- -- -- 12 -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Piercarlo Ghinzani
Osella pq pq pq pq pq pq pq pq pq nf pq pq pq nf pq nf 0
Bernd Schneider
Zakspeed nf pq pq pq pq pq pq pq -- pq pq pq pq pq nf pq 0
JJ Lehto
Onyx -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- pq nf pq nf 0
Yannick Dalmas
AGS nq nf nq nq nq nq -- pq pq pq pq pq pq pq pq pq 0
Pierre-Henri Raphanel
Coloni/Rial pq pq nf -- pq -- pq pq pq -- nq nq nq nq nq nq 0
Paolo Barilla
Minardi -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf -- 0
Gregor Foitek
Eurobrun/Rial nq pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq -- -- nq -- -- 0
Volker Weidler
Rial pq -- pq pq pq pq pq -- dq nq -- -- -- -- -- -- 0
Aguri Suzuki
Zakspeed pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq 0
Joachim Winkelhock
AGS pq pq -- pq pq pq -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Oscar Larrauri
Eurobrun -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- pq pq pq pq pq 0
Enrico Bertaggia
Coloni -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- pq 0

Constructeurskampioenschap

pos. team + motor tot.
1 McLaren-Honda 141
2 Williams-Renault 77
3 Ferrari 59
4 Benetton-Ford 39
5 Tyrrell-Ford 16
6 Lotus-Judd 15
7 Arrows-Ford 13
8 Scuderia Italia-Ford 8
9 Brabham-Judd 8
10 Minardi-Ford 6
11 Onyx-Ford 6
12 March-Judd 4
13 Ligier-Ford 3
14 Rial-Ford 3
15 AGS-Ford 1
15 Lotus-Lamborghini 1

De overige teams (Eurobrun, Osella, Zakspeed en Coloni) behaalden geen punten in het wereldkampioenschap.

Zie de categorie 1989 in Formula One van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Formule 1 in 1989
Listen to this article