Abd al-Malik al-Muzaffar - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Abd al-Malik al-Muzaffar.

Abd al-Malik al-Muzaffar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Szkatuła z Pampeluny należąca do Abd al-Malika al-Muzaffara. Kość słoniowa, rok 1004/1005. Museo de Navarra[1]
Szkatuła z Pampeluny należąca do Abd al-Malika al-Muzaffara. Kość słoniowa, rok 1004/1005. Museo de Navarra[1]

Abd al-Malik al-Muzaffar – pierwotnie zwany Sajf ad-Daula, później al-Muzaffar (zmarł 20 października 1008) - syn Almanzora i faktyczny władca Kalifatu Kordoby od 1002 do swojej śmierci.

Podobnie jak jego ojciec i poprzednik, Almanzor, był faktyczną siłą stojącą za Kalifem Kordoby. Siedmioletnie rządy Al-Muzaffara były okresem pokoju i dobrobytu. Późniejsi historycy porównywali je do satibu al-arusa, pierwszych siedmiu dni małżeństwa, i wspominali je jako złoty wiek, zanim fitna andaluzyjska (wojny domowe) rozpoczęła się w 1009 r. Głównymi źródłami wiedzy o rządach al-Muzaffara są dzieła Zachira Ibn Bassama, Bajana Ibn Izariego i Ibn al-Chajba. 10 sierpnia 1002 r., zaledwie kilka dni po śmierci ojca, Abd al-Malik został mianowany przez kalifa Hiszama II na urząd hadżiba (kogoś w rodzaju wezyra lub pierwszego ministra). Obniżył podatki nałożone na obywateli Kordoby o jedną szóstą. Usunął także etnicznych arabskich arystokratów z administracji. Był w stanie łatwo poradzić sobie z kilkoma konspiracjami przeciwko niemu[2].

Z wojskowego punktu widzenia Abd al-Malik dokładnie przestrzegał polityki ojca. Kierował kampanią letnią (sa'ifa) lub zimową (szatija) przeciwko jednej z chrześcijańskich potęg leżących poza marszami (tughur) w każdym roku swojego rządu. W 1003 roku zaatakował południową Francję (dziś Katalonia), niszcząc okolicę wokół Barcelony i burząc 35 fortec. W 1005 roku zaatakował Kastylię. W 1006 roku zaatakował Nawarrę, prawdopodobnie zamierzając zająć Pampelunę, do której się zbliżył, ale nie zdobył. W 1007 roku ponownie zaatakował Kastylię w kampanii zwanej „zwycięskim nalotem” (Ghazat an-Nasr). Siłą zabrał Clunię i wyniósł ogromny łup. To osiągnięcie przyniosło mu zaszczytny tytuł, dzięki któremu znany jest jako „zwycięzca” (al-Muzaffar), zastępujący „miecz dynastii” (sajf ad-daula). Zimą 1007–1008 przechwycił zamek San Martin. Zmarł na dusznicę bolesną, przygotowując swoją następną kampanię przeciwko Kastylii. Jego następcą został jego brat Abd ar-Rahman Sanchuelo.

Przypisy

  1. Dodds 1992 ↓, s. 198.
  2. al-MUẒAFFAR, Encyclopaedia of Islam, Second Edition, DOI10.1163/1573-3912_islam_sim_5683 [dostęp 2020-01-09].

Bibliografia

  • Jerrilynn Dodds (ed.): Al-Andalus. The Art of Islamic Spain. New York: Metropolitan Museum of Art, 1992. ISBN 0-87099-636-3.
  • Lévi-Provençal, Évariste (1993). "al-Muẓaffar". In Bosworth, C. E.; van Donzel, E.; Heinrichs, W. P. & Pellat, Ch. (eds.). The Encyclopaedia of Islam, New Edition, Volume VII: Mif–Naz. Leiden: E. J. Brill. pp. 815–816
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Abd al-Malik al-Muzaffar
Listen to this article