For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Anders Bardal.

Anders Bardal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Anders Bardal
Ilustracja

Anders Bardal
Data i miejsce urodzenia

24 sierpnia 1982
Steinkjer, Norwegia

Klub

Steinkjer Skiklubb

Wzrost

184 cm

Debiut w PŚ

3 lutego 2001 w Willingen (28. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

3 lutego 2001 w Willingen (28. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

17 marca 2007 w Oslo (3. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

27 stycznia 2008 w Zakopanem

Rekord życiowy

227,0 m na Letalnicy w Planicy (17 marca 2011)[a]

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
brąz Vancouver 2010 duża druż.
brąz Soczi 2014 normalna
Mistrzostwa świata
złoto Val di Fiemme 2013 normalna
złoto Falun 2015 duża druż.
srebro Sapporo 2007 duża druż.
srebro Liberec 2009 duża druż.
srebro Oslo 2011 normalna druż.
srebro Oslo 2011 duża druż.
srebro Falun 2015 norm. druż. miesz.
Mistrzostwa świata w lotach
srebro Planica 2010 drużynowo
srebro Harrachov 2014 indywidualnie
brąz Oberstdorf 2008 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Štrbské Pleso 2000 drużynowo
Puchar Świata w skokach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg
Kryształowa kula
2011/2012
FIS Crystal Globe.svg
2. miejsce
2012/2013
Letnie Grand Prix
Bronze medal with cup.svg
3. miejsce
2013
Puchar Kontynentalny
Gold medal with cup.svg
1. miejsce
2004/2005
Gold medal with cup.svg
1. miejsce
2005/2006
Letni Puchar Kontynentalny
Bronze medal with cup.svg
3. miejsce
2005
Inne
Gold medal with cup.svg
Medal Holmenkollen
2015
Strona internetowa

Anders Bardal (wym. [ɑneʂ bɑːrdɑːl]; ur. 24 sierpnia 1982 w Steinkjer) – norweski skoczek narciarski, reprezentant Steinkjer Skiklubb, zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2011/2012, drugi zawodnik sezonu 2012/2013, mistrz świata w skokach narciarskich z 2013, czterokrotny wicemistrz świata w skokach narciarskich, brązowy medalista igrzysk olimpijskich, srebrny i brązowy medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich, dwukrotny zwycięzca klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego.

Przebieg kariery

Pierwszy skok oddał w 1989 w wieku 7 lat. W Pucharze Świata zadebiutował w 2001 podczas konkursu w Willingen. Wówczas również zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata. W sezonie 2001/2002 został włączony do norweskiej kadry A. Startował cały sezon, ale ani razu nie znalazł się w pierwszej dziesiątce pucharowych zawodów (choć i tak zakończył sezon jako drugi najlepszy Norweg po Roarze Ljøkelsøyu). Kiedy reprezentację Norwegii objął Mika Kojonkoski do kadry A włączeni zostali Sigurd Pettersen, Bjørn Einar Romøren i Lars Bystøl. Bardal przez kilka następnych sezonów sukcesy odnosił głównie w Pucharze Kontynentalnym, wygrywając ten cykl w sezonach 2004/2005 i 2005/2006. W Pucharze Świata nie miał pewnego miejsca w kadrze. 14 grudnia 2003 w Titisee-Neustadt zajął czwarte miejsce. Regularnie zaczął startować w sezonie 2005/2006, ale wówczas dobre występy zaliczył jedynie podczas słabo obsadzonych konkursów na skoczni Ōkurayama w Sapporo, gdzie dwukrotnie zajął szóste miejsce.

Przełomowy był dla niego sezon 2006/2007, w którym 17 marca 2007 na skoczni Holmenkollbakken w Oslo pierwszy raz stanął na podium zawodów Pucharu Świata, a w pierwszej dziesiątce był w sumie sześć razy. Sezon ten ukończył na 16. miejscu. W kolejnym sezonie osiągnął jeszcze lepsze wyniki – 27 stycznia 2008 w Zakopanem odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w zawodach PŚ oraz jeszcze czterokrotnie stawał na podium, w efekcie czego zajął piąte miejsce w klasyfikacji końcowej PŚ. 15 marca 2008 w Planicy ustanowił swój rekord życiowy w długości skoku, wynoszący 225,5 m, a w konkursie skoczył 232,5 m, jednak podparł skok.

W sezonie 2008/2009 ani razu nie stanął na podium (dwukrotnie zajmował 4. miejsce), ale ukończył go po raz drugi w karierze w czołowej dziesiątce – na miejscu dziesiątym. W sezonie 2009/2010 przeżywał kryzys formy, przez co przez pół sezonu nie występował w zawodach Pucharu Świata. Zwyżkę formę zanotował dopiero w lutym, dzięki czemu znalazł się w kadrze Norwegii na igrzyska olimpijskie w Vancouver. W konkursach indywidualnych był 18. na skoczni normalnej i 22. na dużej, natomiast w konkursie drużynowym wywalczył brązowy medal. Zima skończyła się dla niego najwyższym w sezonie, jedenastym miejscem na zakończenie cyklu Pucharu Świata 2009/2010 (w klasyfikacji końcowej zajął 36. miejsce) oraz srebrnym medalem konkursu drużynowego mistrzostw świata w lotach narciarskich w Planicy.

W sezonie 2010/2011 prezentował nierówną formę. Rozpoczął od pozycji na przełomie pierwszej i drugiej dziesiątki, jednak później zanotował regres, nie kwalifikując się kilkukrotnie do drugich serii konkursów. Po przerwie w startach, powrócił do rywalizacji na mistrzostwach świata w Oslo i zajął dwa miejsca w czołowej „10” - 9. na skoczni K-95 i 7. na K-120. W trzech ostatnich konkursach sezonu, najpierw Lahti, a następnie dwukrotnie w Planicy, Bardal był kolejno - 4., 5. i 5. W sezonie 2011/2012 wielokrotnie plasował się w czołówce konkursów Pucharu Świata, a w trzech z nich – w Engelbergu, Tauplitz i Willingen – zwyciężył, co pozwoliło mu zdobyć w tym sezonie Kryształową Kulę z dorobkiem 1325 punktów. Tym samym stał się trzecim Norwegiem, który zwyciężył w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, po Espenie Bredesenie i Vegardzie Opaasie.

W kolejnych dwóch sezonach odniósł 3 zwycięstwa (jedno w sezonie 2012/2013 i dwa w sezonie 2013/2014). W klasyfikacji końcowej Pucharu Świata był, kolejno, 2. (2013) i 4. (2014). Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013. Zdobył złoty medal w indywidualnym konkursie skoków narciarskich na skoczni normalnej. Na skoczni dużej był 11. W zawodach drużynowych (mieszanych i męskich) zajął dwukrotnie 4. miejsce[1]. Z kolei z Igrzysk Olimpijskich w Soczi w 2014 wrócił z brązowym medalem wywalczonym w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej. Również w 2014 został w Harrachovie wicemistrzem świata w lotach narciarskich, ustępując jedynie Severinovi Freundowi.

W sezonie 2014/2015 doznał kontuzji i wahań formy, zdobył jednak dwa medale mistrzostw świata w Falun – złoty w konkursie drużynowym na dużej skoczni oraz srebrny w konkursie drużyn mieszanych. Indywidualnie Bardal był szósty zarówno na skoczni normalnej, jak i dużej.

19 marca 2015 ogłosił zakończenie kariery sportowej[2][3].

Jest nieoficjalnym rekordzistą skoczni Granåsen w Trondheim, gdzie skoczył 146 metrów[4].

Bardal skakał na nartach firmy Fischer i używał wiązań Win Air.

Miejsca w klasyfikacji poszczególnych turniejów

Turniej 2015 2014 2013 2012 2011 2010 2009 2008 2007 2006 2005 2004 2003 2002 2001
Puchar Świata 18 4 2 1 14 36 10 5 16 27 54 32 42 36 53
Puchar Świata w lotach 19 5 24 33 10 7 12 20 32 23 X 48
Turniej Czterech Skoczni 20 6 5 4 16 29 7 23 38 33 34 35
Turniej Nordycki X X X X X 16 16 5 15 36 41 16 44 21 22
Letnie Grand Prix 32 3 14 59 47 27 51 8 38 46 50
Turniej Czterech Narodów X X X X X 47 44 38 58 29 X X X X X
Lotos Poland Tour X X X X 29 X X X X X X X X X X

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City/Park City 27. miejsce (K-90), 25. miejsce (K-120)
2010 Kanada Vancouver/Whistler 18. miejsce (K-95), 22. miejsce (K-125)
2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana brązowy medal (K-95), 16. miejsce (K-125)

Drużynowo

2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City/Park City 9. miejsce[b]
2010 Kanada Vancouver/Whistler brązowy medal[c]
2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana 6. miejsce[d]

Starty A. Bardala na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
27. 10 lutego 2002 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 indywid. 91,0 m 89,0 m 227,0 pkt 42,0 pkt Simon Ammann
25. 13 lutego 2002 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-120 indywid. 118,5 m 114,5 m 212,9 pkt 68,5 pkt Simon Ammann
9. 18 lutego 2002 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-120 druż.[b] 121,0 m 117,5 m 790,8 pkt (224,8 pkt) 126,0 pkt Niemcy
18. 13 lutego 2010 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-106 indywid. 98,0 m 100,0 m 242,5 pkt 34,0 pkt Simon Ammann
22. 20 lutego 2010 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-125 HS-140 indywid. 119,0 m 124,0 m 211,4 pkt 72,2 pkt Simon Ammann
3.
Bronze medal.svg
22 lutego 2010 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-125 HS-140 druż.[c] 128,0 m 127,0 m 1030,3 pkt (235,5 pkt) 77,6 pkt Austria
3.
Bronze medal.svg
9 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 101,5 m 98,5 m 264,1 pkt 13,9 pkt Kamil Stoch
16. 15 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 indywid. 127,5 m 127,5 m 246,5 pkt 32,2 pkt Kamil Stoch
6. 17 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 druż.[d] 137,5 m 133,0 m 990,7 pkt (272,5 pkt) 50,4 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2007 Japonia Sapporo 16. miejsce (K-90)
2009 Czechy Liberec 12. miejsce (K-90), 5. miejsce (K-120)
2011 Norwegia Oslo 9. miejsce (K-95), 7. miejsce (K-120)
2013 Włochy Val di Fiemme/Predazzo złoty medal (K-95), 11. miejsce (K-120)
2015 Szwecja Falun 6. miejsce (K-90), 6. miejsce (K-120)

Drużynowo

2007 Japonia Sapporo srebrny medal[e]
2009 Czechy Liberec srebrny medal[c]
2011 Norwegia Oslo srebrny medal (K-95)[f],srebrny medal (K-120)[c]
2013 Włochy Val di Fiemme/Predazzo 4. miejsce (drużyna mieszana/K-95)[g], 4. miejsce (K-120)[h]
2015 Szwecja Falun srebrny medal (drużyna mieszana/K-90)[i], złoty medal (K-120)[j]

Starty A. Bardala na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2.
FIS silver medal.png
25 lutego 2007 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 druż.[e] 119,0 m 114,5 m 953,3 pkt (212,3 pkt) 56,9 pkt Austria
16. 3 marca 2007 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-98 indywid. 91,5 m 92,0 m 235,0 pkt 42,0 pkt Adam Małysz
12. 21 lutego 2009 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 97,5 m 94,5 m 252,5 pkt 29,5 pkt Wolfgang Loitzl
5. 27 lutego 2009 Czechy Liberec Ještěd K-120 HS-134 indywid. 131,0 m [k] 135,8 pkt 5,5 pkt Andreas Küttel
2.
FIS silver medal.png
28 lutego 2009 Czechy Liberec Ještěd K-120 HS-134 druż.[c] 128,0 m 133,0 m 1000,8 pkt (269,3 pkt) 33,5 pkt Austria
9. 26 lutego 2011 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 indywid. 97,0 m 98,5 m 232,6 pkt 36,6 pkt Thomas Morgenstern
2.
FIS silver medal.png
27 lutego 2011 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 druż.[f] 105,5 m 101,0 m 1000,5 pkt (255,9 pkt) 25,0 pkt Austria
7. 3 marca 2011 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 indywid. 133,5 m 125,0 m 263,8 pkt 13,7 pkt Gregor Schlierenzauer
2.
FIS silver medal.png
5 marca 2011 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 druż.[c] 127,5 m [k] 456,4 pkt (119,9 pkt) 43,6 pkt Austria
1.
FIS gold medal.png
23 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 103,5 m 100,0 m 252,6 pkt
4. 24 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. mix[g] 100,5 m 101,0 m 969,3 pkt (264,3 pkt) 41,7 pkt Japonia
11. 28 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 127,5 m 129,0 m 276,4 pkt 19,4 pkt Kamil Stoch
4. 2 marca 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 druż.[g] 128,5 m 129,0 m 1117,3 pkt (291,6 pkt) 18,6 pkt Austria
6. 21 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 93,0 m 91,5 m 238,2 pkt 14,5 pkt Rune Velta
2.
FIS silver medal.png
22 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 druż. mix.[i] 92,5 m 89,5 m 915,6 pkt (222,4 pkt) 2,3 pkt Niemcy
6. 26 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 131,5 m 122,0 m 236,5 pkt 32,2 pkt Severin Freund
1.
FIS gold medal.png
28 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 druż.[j] 125,0 m 125,5 m 872,6 pkt (228,5 pkt)

Mistrzostwa świata w lotach

Indywidualnie

2002 Czechy Harrachov 15. miejsce
2008 Niemcy Oberstdorf 18. miejsce
2012 Norwegia Vikersund 7. miejsce
2014 Czechy Harrachov srebrny medal

Drużynowo

2008 Niemcy Oberstdorf brązowy medal[f]
2010 Słowenia Planica srebrny medal[l]
2012 Norwegia Vikersund 4. miejsce[m]

Starty A. Bardala na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
15. 9-10 marca 2002 Czechy Harrachov Čerťák K-185 indywid. 183,0 m 157,0 m [k] [k] 307,3 pkt 89,0 pkt Sven Hannawald
18. 22-23 lutego 2008 Niemcy Oberstdorf Im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 indywid. 178,5 m 194,0 m 193,5 m 192,5 m 717,7 pkt 117,7 pkt Gregor Schlierenzauer
3.
FIS bronze medal.png
24 lutego 2008 Niemcy Oberstdorf Im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 druż.[f] 177,0 m 183,5 m 1453,2 pkt (335,6 pkt) 100,1 pkt Austria
2.
FIS silver medal.png
21 marca 2010 Słowenia Planica Letalnica K-185 HS-215 druż.[l] 179,5 m 189,5 m 1542,3 pkt (344,8 pkt) 99,1 pkt Austria
7. 24-25 lutego 2012 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 indywid. 212,0 m 203,5 m [k] [k] 360,3 pkt 48,4 pkt Robert Kranjec
4. 26 lutego 2012 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 druż.[m] 194,5 m 211,0 m 1542,2 pkt (381,9 pkt) 106,2 pkt Austria
2.
FIS silver medal.png
14-15 marca 2014 Czechy Harrachov Čertak K-185 HS-205 indywid. 203,5 m 188,0 m [k] [k] 379,9 pkt 11,1 pkt Severin Freund

Mistrzostwa świata juniorów

Drużynowo

1999 Austria Saalfelden am Steinernen Meer 6. miejsce[n]
2000 Słowacja Szczyrbskie Jezioro srebrny medal[o]

Starty A. Bardala na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
8. 5 lutego 1999 Austria Saalfelden am Steinernen Meer Bibergschanze K-85 druż.[n] 79,5 m 83,5 m 886,0 pkt (211,0 pkt) 76,0 pkt Austria
2.
Silver medal with cup.svg
27 stycznia 2000 Słowacja Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 druż.[o] 86,0 m 91,0 m 904,0 pkt (225,0 pkt) 13,0 pkt Austria

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy

Indywidualnie

1999 Słowacja Poprad/Szczyrbskie Jezioro 19. miejsce

Drużynowo

1999 Słowacja Poprad/Szczyrbskie Jezioro 7. miejsce[p]

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2000/2001 53.
2001/2002 36.
2002/2003 42.
2003/2004 32.
2004/2005 54.
2005/2006 27.
2006/2007 16.
2007/2008 5.
2008/2009 10.
2009/2010 36.
2010/2011 14.
2011/2012 1.
2012/2013 2.
2013/2014 4.
2014/2015 18.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 27 stycznia 2008 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 137,0 m [k] 149,1 pkt
2. 17 grudnia 2011 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 130,5 m 133,0 m 266,2 pkt
3. 15 stycznia 2012 Austria Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-185 HS-200 197,5 m 183,5 m 364,9 pkt * Loty 2011/2012
4. 12 lutego 2012 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 145,5 m 148,0 m 277,0 pkt * FTT 2012
5. 9 stycznia 2013 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 130,0 m 128,0 m 264,4 pkt
6. 19 stycznia 2014 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 131,5 m [k] 127,0 pkt
7. 7 marca 2014 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-140 136,5 m 131,0 m 269,3 pkt

Miejsca na podium

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2006/2007 - - 1 1
2007/2008 1 2 2 5
2008/2009 - - - -
2009/2010 - - - -
2010/2011 - - - -
2011/2012 3 4 5 12
2012/2013 1 2 3 6
2013/2014 2 4 3 9
2014/2015 - 1 - 1
Suma 7 13 14 34

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 17 marca 2007 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-115 HS-128 125,5 m 117,0 m 254,0 pkt 3. 18,9 pkt Adam Małysz
2. 6 stycznia 2008 Austria Bischofshofen im. P.Ausserleitnera K-125 HS-140 132,5 m 124,5 m 243,6 pkt 2. 8,0 pkt Janne Ahonen
3. 27 stycznia 2008 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 137,0 m 149,1 pkt 1.
4. 3 lutego 2008 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 127,0 m 131,5 m 264,3 pkt 3. 24,4 pkt Thomas Morgenstern
5. 17 lutego 2008 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 142,0 m 143,5 m 279,9 pkt 3. 6,7 pkt Bjørn Einar Romøren
6. 4 marca 2008 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 117,5 m 128,0 m 240,4 pkt 2. 7,9 pkt Janne Ahonen
7. 4 grudnia 2011 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 125,0 m 140,5 m 249,2 pkt 2. 1,8 pkt Andreas Kofler
8. 9 grudnia 2011 Czechy Harrachov Čerťák K-125 HS-142 131,0 m 135,5 m 245,0 pkt 3. 1,8 pkt Gregor Schlierenzauer
9. 17 grudnia 2011 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 130,5 m 133,0 m 266,2 pkt 1.
10. 18 grudnia 2011 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 131,5 m 135,0 m 260,5 pkt 3. 4,2 pkt Andreas Kofler
11. 6 stycznia 2012 Austria Bischofshofen im. P.Ausserleitnera K-125 HS-140 135,0 m [k] 136,5 pkt 2. 2,2 pkt Thomas Morgenstern
12. 15 stycznia 2012 Austria Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-185 HS-200 205,5 m [k] 201,6 pkt 3. 10,9 pkt Robert Kranjec
13. 15 stycznia 2012 Austria Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-185 HS-200 197,5 m 183,5 m 364,9 pkt 1.
14. 21 stycznia 2012 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 132,0 m 126,0 m 293,1 pkt 3. 7,2 pkt Gregor Schlierenzauer
15. 28 stycznia 2012 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 134,0 m 135,0 m 252,5 pkt 2. 0,1 pkt Daiki Itō
16. 5 lutego 2012 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 123,5 m 128,0 m 248,6 pkt 3. 9,9 pkt Kamil Stoch
17. 12 lutego 2012 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 145,5 m 148,0 m 277,0 pkt 1.
18. 4 marca 2012 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-97 90,5 m 96,0 m 239,2 pkt 2. 6,3 pkt Daiki Itō
19. 24 listopada 2012 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 98,0 m 101,0 m 267,0 pkt 3. 1,5 pkt Severin Freund
20. 1 stycznia 2013 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 136,5 m 135,5 m 267,2 pkt 3. 10,5 pkt Anders Jacobsen
21. 4 stycznia 2013 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 125,0 m 120,0 m 235,4 pkt 3. 18,3 pkt Gregor Schlierenzauer
22. 9 stycznia 2013 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 130,0 m 128,0 m 264,4 pkt 1.
23. 12 stycznia 2013 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 132,5 m 132,0 m 271,6 pkt 2. 1,7 pkt Anders Jacobsen
24. 10 marca 2013 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 121,5 m 126,0 m 266,9 pkt 2. 7,3 pkt Richard Freitag
25. 8 grudnia 2013 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 131,0 m 138,0 m 277,0 pkt 2. 2,0 pkt Severin Freund
26. 21 grudnia 2013 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 131,0 m 140,0 m 268,3 pkt 3. 7,1 pkt Jan Ziobro
27. 29 grudnia 2013 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 133,0 m 133,5 m 297,9 pkt 2. 4,0 pkt Simon Ammann
28. 19 stycznia 2014 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 131,5 m 127,0 pkt 1.
29. 4 marca 2014 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 123,0 m 127,5 m 257,6 pkt 3. 5,1 pkt Kamil Stoch
30. 7 marca 2014 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-140 136,5 m 131,0 m 269,3 pkt 1.
31. 9 marca 2014 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 128,0 m 127,0 m 252,1 pkt 2. 13,3 pkt Severin Freund
32. 21 marca 2014 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 136,5 m 134,5 m 288,8 pkt 2. 0,3 pkt Severin Freund
33. 23 marca 2014 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 138,5 m 136,5 m 278,5 pkt 3. 5,2 pkt Peter Prevc
34. 10 marca 2015 Finlandia Kuopio Puijo K-92 HS-100 102,5 m 135,9 pkt 2. 3,4 pkt Severin Freund

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

Sezon 2000/2001
Kuopio
Kuopio
Kuopio
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Harrachov
Harrachov
Park City
Hakuba
Sapporo
Sapporo
Willingen
Willingen
Oberstdorf
Oberstdorf
Falun
Trondheim
Oslo
Planica
punkty
- - - - - - - - - - - - - 28 39 42 29 14 13 dq 27 47
Sezon 2001/2002
Kuopio
Kuopio
Titisee-Neustadt
Titisee-Neustadt
Villach
Engelberg
Engelberg
Val di Fiemme
Val di Fiemme
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Willingen
Zakopane
Zakopane
Hakuba
Sapporo
Lahti
Falun
Trondheim
Oslo
punkty
q 19 29 26 - 27 13 - - 26 43 47 42 - 20 23 - - 24 13 22 21 109
Sezon 2002/2003
Ruka
Ruka
Trondheim
Trondheim
Titisee-Neustadt
Titisee-Neustadt
Engelberg
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Liberec
Zakopane
Zakopane
Hakuba
Sapporo
Sapporo
Tauplitz
Tauplitz
Willingen
Willingen
Oslo
Lahti
Lahti
Planica
Planica
punkty
35 34 46 q - - - - 35 46 q 25 33 38 35 17 23 18 q 8 35 32 43 48 47 27 - 77
Sezon 2003/2004
Ruka
Ruka
Trondheim
Titisee-Neustadt
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Liberec
Liberec
Zakopane
Zakopane
Hakuba
Sapporo
Sapporo
Oberstdorf
Willingen
Park City
Lahti
Kuopio
Lillehammer
Oslo
punkty
39 50 18 4 30 47 q 23 26 26 26 19 16 27 41 44 q 46 30 25 22 23 13 162
Sezon 2004/2005
Ruka
Ruka
Trondheim
Trondheim
Harrachov
Harrachov
Engelberg
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Willingen
Tauplitz
Tauplitz
Titisee-Neustadt
Titisee-Neustadt
Zakopane
Zakopane
Sapporo
Sapporo
Pragelato
Lahti
Kuopio
Lillehammer
Oslo
Planica
Planica
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - 41 19 43 42 - - 34 - - 36 27 19 - 28
Sezon 2005/2006
Ruka
Ruka
Lillehammer
Lillehammer
Harrachov
Harrachov
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Sapporo
Sapporo
Zakopane
Zakopane
Willingen
Lahti
Kuopio
Lillehammer
Oslo
Planica
Planica
punkty
19 13 27 23 34 42 - - - 25 29 6 6 45 41 - 41 q 41 23 19 22 161
Sezon 2006/2007
Ruka
Lillehammer
Lillehammer
Engelberg
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Vikersund
Zakopane
Oberstdorf
Oberstdorf
Titisee-Neustadt
Titisee-Neustadt
Klingenthal
Willingen
Lahti
Kuopio
Oslo
Oslo
Planica
Planica
Planica
punkty
38 46 11 29 20 9 20 25 36 24 12 13 20 29 14 17 10 39 16 3 4 8 6 14 418
Sezon 2007/2008
Ruka
Trondheim
Trondheim
Villach
Villach
Engelberg
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Bischofshofen
Bischofshofen
Predazzo
Predazzo
Harrachov
Zakopane
Zakopane
Sapporo
Sapporo
Liberec
Liberec
Willingen
Kuopio
Kuopio
Lillehammer
Oslo
Planica
Planica
punkty
20 10 12 23 12 15 20 18 11 19 2 9 7 16 7 1 10 3 5 15 3 6 2 6 9 5 6 942
Sezon 2008/2009
Ruka
Trondheim
Trondheim
Pragelato
Pragelato
Engelberg
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Tauplitz
Tauplitz
Zakopane
Zakopane
Whistler
Whistler
Sapporo
Willingen
Klingenthal
Oberstdorf
Lahti
Kuopio
Lillehammer
Vikersund
Planica
Planica
punkty
5 4 14 17 18 12 9 49 19 31 17 10 20 16 8 14 10 - 12 11 7 5 11 8 35 4 13 598
Sezon 2009/2010
Ruka
Lillehammer
Lillehammer
Engelberg
Engelberg
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Tauplitz
Tauplitz
Sapporo
Sapporo
Zakopane
Zakopane
Oberstdorf
Klingenthal
Willingen
Lahti
Kuopio
Lillehammer
Oslo
punkty
- 41 - - - - - - - - - - 40 19 38 27 24 19 12 23 23 29 11 99
Sezon 2010/2011
Ruka
Kuopio
Lillehammer
Lillehammer
Engelberg
Engelberg
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Harrachov
Harrachov
Sapporo
Sapporo
Zakopane
Zakopane
Zakopane
Willingen
Klingenthal
Oberstdorf
Vikersund
Vikersund
Lahti
Planica
Planica
punkty
13 10 10 7 19 11 10 20 25 17 17 24 35 - - 22 12 10 39 37 33 - - 4 5 5 419
Sezon 2011/2012
Ruka
Lillehammer
Lillehammer
Harrachov
Harrachov
Engelberg
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Tauplitz
Tauplitz
Zakopane
Zakopane
Sapporo
Sapporo
Predazzo
Predazzo
Willingen
Oberstdorf
Lahti
Trondheim
Oslo
Planica
Planica
punkty
11 15 2 3 4 1 3 6 9 4 2 3 1 40 3 2 14 4 3 1 12 2 4 10 12 23 1325
Sezon 2012/2013
Lillehammer
Lillehammer
Ruka
Krasnaja Polana
Krasnaja Polana
Engelberg
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Wisła
Zakopane
Sapporo
Sapporo
Vikersund
Vikersund
Harrachov
Harrachov
Klingenthal
Oberstdorf
Lahti
Kuopio
Trondheim
Oslo
Planica
Planica
punkty
3 5 10 5 4 7 11 11 3 3 5 1 2 4 15 12 17 - - 21 16 2 4 13 7 15 16 999
Sezon 2013/2014
Klingenthal
Ruka
Lillehammer
Lillehammer
Titisee-Neustadt
Titisee-Neustadt
Engelberg
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Tauplitz
Tauplitz
Wisła
Zakopane
Sapporo
Sapporo
Willingen
Willingen
Falun
Lahti
Lahti
Kuopio
Trondheim
Oslo
Planica
Planica
punkty
- - 4 2 10 4 3 5 2 13 14 6 - - 9 1 - - - - 6 9 11 3 1 2 2 3 1071
Sezon 2014/2015
Klingenthal
Ruka
Ruka
Lillehammer
Lillehammer
Niżny Tagił
Niżny Tagił
Engelberg
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Tauplitz
Wisła
Zakopane
Sapporo
Sapporo
Willingen
Willingen
Titisee-Neustadt
Titisee-Neustadt
Vikersund
Vikersund
Lahti
Kuopio
Trondheim
Oslo
Oslo
Planica
Planica
punkty
11 19 8 7 7 6 19 15 13 21 21 32 22 - - - - - - - - - - - 6 2 5 16 6 - - 477
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2001/2002 35.
2002/2003 34.
2003/2004 33.
2005/2006 38.
2006/2007 23.
2007/2008 7.
2008/2009 29.
2010/2011 16.
2011/2012 4.
2012/2013 5.
2013/2014 6.
2014/2015 20.

Turniej Nordycki (Skandynawski)

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2001 22.
2002 21.
2003 44.
2004 16.
2005 41.
2006 36.
2007 15.
2008 5.
2009 16.
2010 16.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2000/2001 48.
2002/2003[q] 23.
2004/2005 32.
2005/2006 20.
2006/2007 12.
2007/2008 7.
2008/2009 10.
2009/2010 33.
2010/2011 24.
2011/2012 5.
2012/2013 19.

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej LGP

Sezon Miejsce
2002 50.
2003 46.
2004 niesklasyfikowany
2005 38.
2006 8.
2007 51.
2008 27.
2009 niesklasyfikowany
2010 47.
2011 59.
2012 14.
2013 3.
2014 32.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 14 września 2013 Rosja Niżny Tagił Aist K-90 HS-100 92,5 m 96,5 m 248,1 pkt
2. 21 września 2013 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 131,0 m 135,5 m 263,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 26 sierpnia 2006 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 126,5 m 126,0 m 252,0 pkt 3. 5,0 pkt Adam Małysz
2. 3 października 2006 Niemcy Oberhof Hans-Renner-Schanze K-120 HS-140 133,0 m 130,5 m 277,8 pkt 2. 8,1 pkt Adam Małysz
3. 23 września 2012 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 131,5 m [k] 112,8 pkt 3. 4,6 pkt Taku Takeuchi
4. 14 września 2013 Rosja Niżny Tagił Aist K-90 HS-100 92,5 m 96,5 m 248,1 pkt 1.
5. 15 września 2013 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 127,0 m 125,0 m 259,9 pkt 3. 8,4 pkt Jakub Janda
6. 21 września 2013 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 131,0 m 135,5 m 263,0 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

2001
Hinterzarten
Hinterzarten
Courchevel
Stams
Sapporo
Hakuba
Hakuba
punkty
q 36 q q - - - 0
2002
Hinterzarten
Hinterzarten
Courchevel
Lahti
Lahti
Innsbruck
punkty
40 32 26 - - - 4
2003
Hinterzarten
Courchevel
Predazzo
Innsbruck
punkty
q 22 35 q 9
2004
Hinterzarten
Courchevel
Zakopane
Predazzo
Innsbruck
Hakuba
Hakuba
punkty
44 42 - - - q 32 0
2005
Hinterzarten
Einsiedeln
Courchevel
Zakopane
Predazzo
Bischofshofen
Hakuba
Hakuba
punkty
- - - - - - 16 15 31
2006
Hinterzarten
Predazzo
Einsiedeln
Courchevel
Zakopane
Kranj
Hakuba
Hakuba
Klingenthal
Oberhof
punkty
37 - 6 16 3 - - - 10 2 221
2007
Hinterzarten
Courchevel
Pragelato
Einsiedeln
Zakopane
Zakopane
Hakuba
Hakuba
Oberhof
Klingenthal
punkty
- 41 32 - - - - - 13 21 30
2008
Hinterzarten
Einsiedeln
Courchevel
Pragelato
Zakopane
Zakopane
Hakuba
Hakuba
Klingenthal
Liberec
punkty
34 - 21 39 4 12 - - 42 49 82
2009
Hinterzarten
Pragelato
Courchevel
Einsiedeln
Zakopane
Zakopane
Hakuba
Hakuba
Klingenthal
punkty
48 49 40 44 - - - - - 0
2010
Hinterzarten
Courchevel
Einsiedeln
Wisła
Wisła
Hakuba
Hakuba
Liberec
Klingenthal
punkty
- 42 32 33 50 - - 39 12 22
2011
Wisła
Szczyrk
Zakopane
Hinterzarten
Courchevel
Einsiedeln
Hakuba
Hakuba
Ałmaty
Hinzenbach
Klingenthal
punkty
17 36 29 - - - - - - 27 33 20
2012
Wisła
Courchevel
Hinterzarten
Hakuba
Hakuba
Ałmaty
Ałmaty
Hinzenbach
Klingenthal
punkty
25 - 13 - - 8 3 - 16 133
2013
Hinterzarten
Wisła
Courchevel
Einsiedeln
Hakuba
Hakuba
Niżny Tagił
Niżny Tagił
Ałmaty
Ałmaty
Klingenthal
punkty
18 - - - - - 1 3 1 4 - 323
2014
Wisła
Einsiedeln
Courchevel
Hakuba
Hakuba
Ałmaty
Ałmaty
Hinzenbach
Klingenthal
punkty
- - - - - - - 8 5 77
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Narodów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2006 29.
2007 58.
2008 38.
2009 44.
2010 47.

Lotos Poland Tour

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011 29[5].

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1998/1999 260.
1999/2000 109.
2000/2001 50.
2002/2003 32.
2004/2005 1.
2005/2006 1.
2009/2010 15.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 20 stycznia 2001 Niemcy Brotterode Inselbergschanze K-98 107,5 m 108,5 m 275,0 pkt 2. 6,0 pkt Tami Kiuru
2. 14 grudnia 2002 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 121,5 m 122,0 m 251,2 pkt 3. 25,9 pkt Mathias Hafele
3. 22 grudnia 2002 Czechy Liberec Ještěd K-120 120,0 m 129,0 m 249,2 pkt 3. 11,5 pkt Thomas Morgenstern
4. 8 stycznia 2005 Słowenia Planica Srednija Velikanka K-90 HS-100 101,0 m 101,5 m 272,0 pkt 1.
5. 9 stycznia 2005 Słowenia Planica Srednija Velikanka K-90 HS-100 102,0 m 102,5 m 275,5 pkt 1.
6. 15 stycznia 2005 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 132,0 m 129,5 m 273,2 pkt 3. 6,3 pkt Tsuyoshi Ichinohe
7. 16 stycznia 2005 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 125,0 m 126,5 m 251,2 pkt 3. 7,5 pkt Kimmo Yliriesto
8. 19 lutego 2005 Stany Zjednoczone Westby Snowflake K-106 HS-117 114,5 m 122,0 m 273,6 pkt 1.
9. 20 lutego 2005 Stany Zjednoczone Westby Snowflake K-106 HS-117 109,0 m 119,0 m 255,8 pkt 1.
10. 26 lutego 2005 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain K-120 HS-133 134,0 m 130,0 m 272,7 pkt 1.
11. 27 lutego 2005 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain K-120 HS-133 108,5 m 117,5 m 200,3 pkt 1.
12. 5 marca 2005 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-90 HS-100 94,5 m 93,5 m 247,0 pkt 3. 15,0 pkt Janne Happonen
13. 6 marca 2005 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-90 HS-100 98,0 m 98,0 m 261,5 pkt 2. 5,0 pkt Janne Happonen
14. 17 grudnia 2005 Czechy Harrachov Čerťák K-125 HS-142 137,5 m 128,5 m 259,3 pkt 1.
15. 27 grudnia 2005 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 130,5 m 125,0 m 238,9 pkt 3. 11,1 pkt Reinhard Schwarzenberger
16. 28 grudnia 2005 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 129,5 m 131,5 m 249,8 pkt 3. 10,2 pkt Reinhard Schwarzenberger
17. 8 stycznia 2006 Słowenia Planica Srednija Velikanka K-90 HS-100 103,0 m 101,0 m 282,0 pkt 1.
18. 13 stycznia 2006 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-98 93,0 m 102,5 m 263,5 pkt 1.
19. 14 stycznia 2006 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 128,5 m 119,5 m 245,4 pkt 1.
20. 11 lutego 2006 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 126,5 m 131,5 m 265,4 pkt 3. 10,0 pkt Daniel Lackner
21. 12 lutego 2006 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 126,0 m 129,5 m 259,9 pkt 1.
22. 18 lutego 2006 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain K-120 HS-133 133,0 m 129,0 m 268,1 pkt 3. 8,7 pkt Kimmo Yliriesto
23. 19 lutego 2006 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain K-120 HS-133 131,0 m 137,0 m 273,9 pkt 2. 6,0 pkt Daniel Lackner
24. 26 lutego 2006 Niemcy Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 106,5 m 111,0 m 243,5 pkt 2. 2,5 pkt Harri Olli
25. 27 grudnia 2009 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 126,0 m 132,5 m 241,8 pkt 3. 10,9 pkt Maximilian Mechler
26. 8 stycznia 2010 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-98 92,0 m 94,0 m 241,5 pkt 1.
27. 9 stycznia 2010 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 128,5 m 118,0 m 238,2 pkt 2. 2,6 pkt Diego Dellasega
28. 10 stycznia 2010 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 119,5 m 129,5 m 242,2 pkt 3. 8,8 pkt Akira Higashi

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Sezon 1998/1999
Velenje
Velenje
Berchtesgaden
Villach
Oberstdorf
Oberstdorf
Zakopane
Zakopane
Rælingen
Kuopio
Lahti
Lahti
Sankt Moritz
Engelberg
Bad Goisern
Bad Goisern
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Lauscha
Lauscha
Gallio
Gallio
Reit im Winkl
Saalfelden am Steinernen Meer
Ruhpolding
Braunlage
Braunlage
Planica
Planica
Westby
Westby
Iron Mountain
Titisee-Neustadt
Schönwald
Ishpeming
Ishpeming
Ishpeming
Sapporo
Zaō
Zaō
Courchevel
Courchevel
Vikersund
Vikersund
Hede
Hede
Kuopio
Rovaniemi
Ruka
Ruka
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 92 32 24 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 7
Sezon 1999/2000
Velenje
Velenje
Villach
Villach
Oberstdorf
Zakopane
Zakopane
Rælingen
Hakuba
Hakuba
Trondheim
Trondheim
Kuopio
Lahti
Lahti
Innsbruck
Engelberg
Gallio
Gallio
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Brotterode
Lauscha
Braunlage
Braunlage
Courchevel
Courchevel
Hakuba
Hakuba
Berchtesgaden
Saalfelden am Steinernen Meer
Mislinja
Planica
Planica
Westby
Westby
Ishpeming
Ishpeming
Schönwald
Titisee-Neustadt
Eisenerz
Eisenerz
Zaō
Zaō
Våler
Våler
Harrachov
Harrachov
Rovaniemi
Ruka
punkty
- - - - - - - - - - 12 39 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ? 26 - - - - - - - - - - 6 5 - - - - 112
Sezon 2000/2001
Velenje
Velenje
Villach
Oberstdorf
Rælingen
Rælingen
Winterberg
Sankt Moritz
Innsbruck
Bischofshofen
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Brotterode
Brotterode
Lauscha
Lauscha
Ramsau
Schönwald
Titisee-Neustadt
Westby
Westby
Iron Mountain
Iron Mountain
Planica
Ishpeming
Chamonix
Chamonix
Zakopane
Zakopane
Vikersund
Vikersund
Harrachov
Harrachov
Våler
Zaō
Zaō
Örnsköldsvik
Örnsköldsvik
Hede
punkty
31 24 45 - - 43 - 36 18 19 - - - 2 7 36 q - - - - - - - 11 - - - - - - - - - - - - - - - 172
Sezon 2002/2003
Lahti
Lahti
Liberec
Liberec
Sankt Moritz
Engelberg
Seefeld
Bischofshofen
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Planica
Planica
Titisee-Neustadt
Titisee-Neustadt
Braunlage
Braunlage
Willingen
Zakopane
Zakopane
Eisenerz
Eisenerz
Westby
Brotterode
Brotterode
Lauscha
Ishpeming
Ishpeming
Ishpeming
Ruhpolding
Ruhpolding
Zaō
Zaō
Stryn
Stryn
punkty
3 5 8 3 - - - 10 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 223
Sezon 2004/2005
Rovaniemi
Rovaniemi
Lahti
Lahti
Harrachov
Harrachov
Sankt Moritz
Engelberg
Engelberg
Seefeld
Planica
Planica
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Bischofshofen
Bischofshofen
Lauscha
Lauscha
Braunlage
Braunlage
Brotterode
Brotterode
Westby
Westby
Iron Mountain
Iron Mountain
Vikersund
Vikersund
Zakopane
punkty
7 15 30 14 5 13 - 4 58 dq 1 1 7 3 3 - - - - - - - - 1 1 1 1 3 2 - 1082
Sezon 2005/2006
Rovaniemi
Rovaniemi
Harrachov
Sankt Moritz
Engelberg
Engelberg
Planica
Planica
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Titisee-Neustadt
Titisee-Neustadt
Braunlage
Braunlage
Villach
Villach
Zakopane
Zakopane
Iron Mountain
Iron Mountain
Brotterode
Vikersund
Vikersund
Bischofshofen
Bischofshofen
punkty
- - 1 - 3 3 5 1 1 1 4 - - - - 7 6 3 1 3 2 2 - - - - 1071
Sezon 2009/2010
Rovaniemi
Rovaniemi
Vikersund
Vikersund
Otepää
Otepää
Engelberg
Engelberg
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Titisee-Neustadt
Titisee-Neustadt
Bischofshofen
Bischofshofen
Iron Mountain
Iron Mountain
Zakopane
Zakopane
Kranj
Kranj
Brotterode
Brotterode
Wisła
Oslo
Oslo
Ruka
Ruka
punkty
- - - - - - 3 4 1 2 3 - - - - - - - - - - - - - - - - - 350
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował  dq  – dyskwalifikacja

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2004 44.
2005 3.
2010 79.
2011 26.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 20 sierpnia 2005 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 100,0 m 100,0 m 272,5 pkt 1.
2. 2 października 2005 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-120 HS-134 124,0 m 116,2 pkt 3. 24,3 pkt Marcin Bachleda
3. 8 października 2005 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 HS-100 96,0 m 94,5 m 253,0 pkt 3. 4,0 pkt Wojciech Skupień
4. 9 października 2005 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 HS-100 94,5 m 95,5 m 251,0 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

Sezon 2004
Velenje
Velenje
Oberstdorf
Oberstdorf
Ramsau
Ramsau
Lillehammer
Lillehammer
punkty
- - - - - - 31 8 32
Sezon 2005
Velenje
Velenje
Kranj
Einsiedeln
Einsiedeln
Oberstdorf
Oberstdorf
Lillehammer
Lillehammer
Park City
Park City
Lake Placid
Lake Placid
punkty
- - - 40 10 15 15 1 6 4 3 3 1 468
Sezon 2010
Kranj
Kranj
Velenje
Garmisch-Partenkirchen
Garmisch-Partenkirchen
Courchevel
Courchevel
Lillehammer
Lillehammer
Oslo
Oslo
Ałmaty
Ałmaty
Wisła
Wisła
punkty
- - - - - - - - - 20 18 - - - - 24
Sezon 2011
Kranj
Kranj
Stams
Stams
Courchevel
Courchevel
Trondheim
Trondheim
Klingenthal
Klingenthal
punkty
- - - - - - 4 5 - - 95
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował  dq  – dyskwalifikacja

Rekordy skoczni

Data Miejsce Skocznia Punkt K HS Rekord Uwagi Źr.
1 lutego 2002 Norwegia Høydalsmo Huka Hoppanlegg K-85
98 m mistrzostwa Norwegii [6]
9 marca 2002 Czechy Harrachov Čerťák K-185 212,5 m wyrównanie rekordu, seria próbna przed
mistrzostwami świata w lotach
[7]
13 stycznia 2006 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 102,5 m Puchar Kontynentalny [8]
3 października 2006 Niemcy Oberhof Hans-Renner-Schanze K-120 HS-140 133 m rekord letni, Letnie Grand Prix [9]
6 grudnia 2008 Norwegia Trondheim Granåsen K-123 HS-140 139,5 m Puchar Świata [10]
4 marca 2009 Norwegia Stjørdal Bjørkbakken K-82 HS-88 96 m [11]
27 marca 2011 Norwegia Sprova Steinfjellbakken K-90 HS-100 111,5 m mistrzostwa Norwegii, z upadkiem [12]
7 lutego 2012 Norwegia Trondheim Granåsen K-123 HS-140 146 m mistrzostwa Norwegii [10]
17 listopada 2012 Norwegia Rena Renabakkene K-99 HS-111 109 m / 116 m mistrzostwa Norwegii [13]

Uwagi

  1. 15 marca 2008 Bardal oddał skok na odległość 232,5 metra, lecz zakończył go podpórką, jednakże FIS uznaje również podparty skok Norwega (230 m, Planica, 23.03.2013) za jego rekord życiowy.
  2. a b Skład zespołu: Tommy Ingebrigtsen, Lars Bystøl, Anders Bardal, Roar Ljøkelsøy
  3. a b c d e f Anders Jacobsen, Johan Remen Evensen, Anders Bardal, Tom Hilde
  4. a b Skład zespołu: Anders Bardal, Anders Fannemel, Anders Jacobsen, Rune Velta
  5. a b Skład zespołu: Tom Hilde, Anders Bardal, Anders Jacobsen, Roar Ljøkelsøy
  6. a b c d Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Tom Hilde, Anders Jacobsen
  7. a b c Skład zespołu: Maren Lundby, Tom Hilde, Anette Sagen, Anders Bardal
  8. Skład zespołu: Andreas Stjernen, Tom Hilde, Anders Bardal, Anders Jacobsen
  9. a b Skład zespołu: Line Jahr, Anders Bardal, Maren Lundby, Rune Velta
  10. a b Skład zespołu: Anders Bardal, Anders Jacobsen, Anders Fannemel, Rune Velta
  11. a b c d e f g h i j k l m Seria została odwołana.
  12. a b Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Johan Remen Evensen, Anders Jacobsen
  13. a b Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Fannemel, Rune Velta, Anders Bardal
  14. a b Skład zespołu: Thor Magne Johansen, Anders Bardal, Tommy Egeberg i Bjørn Einar Romøren
  15. a b Skład zespołu: Thomas Lobben, Erik Leine Wangen, David Andersen i Anders Bardal
  16. Skład zespołu: Anders Bardal, Ole Christen Enger, Thor-Magne Johansen
  17. Międzynarodowa Federacja Narciarska oficjalnie przyznaje tzw. „Małą Kryształową Kulę” od sezonu 1990/1991 do sezonu 2000/2001 oraz ponownie od sezonu 2008/2009 zawodnikowi, który zbierze największą liczbę punktów we wszystkich konkursach lotów narciarskich w sezonie. Od sezonu 1979/1980 do sezonu 1989/1990 oraz od sezonu 2001/2002 do sezonu 2007/2008 Puchar Świata w lotach narciarskich nie był przyznawany, więc przedstawiane klasyfikacje są nieoficjalne.

Przypisy

  1. FIS-Ski – biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2015-02-16].
  2. Dominik Formela: Anders Bardal kończy karierę! (pol.). Skijumping.pl, 2015-03-19. [dostęp 2015-03-19].
  3. Martyna Szydłowska: Bardal kończy karierę: To była długa i pełna wrażeń kariera ze wzlotami i upadkami (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2015-03-19. [dostęp 2015-03-19].
  4. Mikołaj Szuszkiewicz: Skoki Narciarskie: Bardal mistrzem Norwegii, powrót Jacobsena. skijumping.pl, 2012-02-07. [dostęp 2012-02-13].
  5. Marcin Hetnał: Skoki Narciarskie: Lotos Poland Tour - pierwsza edycja za nami. skijumping.pl, 2011-07-27. [dostęp 2012-04-16].
  6. Høydalsmo (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-06].
  7. Adidas Arena - Čerťák, Harrachov (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-06].
  8. Miyanomori, Sapporo (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-06].
  9. Kanzlersgrund, Oberhof (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-06].
  10. a b Granåsen, Trondheim (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-06].
  11. Bjørkbakken, Stjørdal (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-06].
  12. Sprova (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-06].
  13. Rena (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-06].

Bibliografia