Beat Feuz - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Beat Feuz.

Beat Feuz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Beat Feuz
Data i miejsce urodzenia 11 lutego 1987
Schangnau
Klub SC Schangnau
Debiut w PŚ 10.12 2006, Reiteralm
(33. miejsce – superkb.)
Pierwsze punkty w PŚ 14.03 2007, Lenzerheide (14. miejsce – zjazd)
Pierwsze podium w PŚ 11.03 2011, Kvitfjell
(1. miejsce – zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Igrzyska olimpijskie
srebro Pjongczang 2018 Supergigant
brąz Pjongczang 2018 Zjazd
Mistrzostwa świata
złoto Sankt Moritz 2017 Zjazd
brąz Vail/Beaver Creek 2015 Zjazd
brąz Cortina d’Ampezzo 2021 Zjazd
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Altenmarkt 2007 Zjazd
złoto Altenmarkt 2007 Kombinacja
złoto Altenmarkt 2007 Supergigant
brąz Bardonecchia 2005 Slalom
brąz Altenmarkt 2007 Slalom
Puchar Świata
2. miejsce
2011/2012
Puchar Świata (Zjazd)
Mała Kryształowa Kula
2017/2018
Mała Kryształowa Kula
2018/2019
Mała Kryształowa Kula
2019/2020
2. miejsce
2011/2012
Puchar Świata (Supergigant)
2. miejsce
2011/2012
Puchar Świata (Superkombinacja)
2. miejsce
2011/2012
Strona internetowa

Beat Feuz (ur. 11 lutego 1987 w Schangnau) – szwajcarski narciarz alpejski, dwukrotny medalista igrzysk olimpijskich, trzykrotny medalista mistrzostw świata oraz wielokrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera

Pierwszy raz na arenie międzynarodowej Beat Feuz pojawił się 18 grudnia 2002 roku w Grimentz, gdzie w zawodach FIS Race w slalomie zajął 28. miejsce. W lutym 2005 roku brał udział w mistrzostwach świata juniorów w Bardonecchii, gdzie zdobył między innymi brązowy medal w slalomie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Quebecu jego najlepszymi wynikami były czwarte miejsca w biegu zjazdowym i supergigancie. Największe sukcesy w tej kategorii wiekowej osiągnął jednak podczas mistrzostw świata juniorów w Altenmarkt w 2007 roku, gdzie zwyciężył w zjeździe, supergigancie i kombinacji, a w slalomie zdobył brązowy medal.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 10 grudnia 2006 roku w Reiteralm, gdzie zajął 33. miejsce w superkombinacji. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 14 marca 2007 roku w Lenzerheide, zajmując czternaste miejsce w zjeździe. Blisko rok później, 11 marca 2011 roku w Kvitfjell, pierwszy raz stanął na podium, zwyciężając w zjeździe. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2011/2012, kiedy trzynaście razy stawał na podium, odnosząc przy tym cztery zwycięstwa: 16 grudnia 2011 roku w Val Gardena wygrał supergiganta, 14 stycznia 2012 roku w Wengen i 11 lutego 2012 roku w Soczi był najlepszy w zjeździe, a 2 marca 2012 roku w Kvitfjell ponownie zwyciężył w supergigancie. W klasyfikacji generalnej był drugi, ulegając tylko Austriakowi Marcelowi Hirscherowi. W tym samym sezonie był też drugi w klasyfikacjach zjazdu i kombinacji, a w klasyfikacji supergiganta zajął trzecie miejsce. Z powodu kontuzji lewego kolana nie startował w sezonie 2012/2013[1]. W sezonie 2017/2018 wywalczył Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji zjazdu. Wynik ten powtórzył w sezonach 2018/2019 i 2019/2020.

W 2011 roku wystartował na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen, zajmując dziewiąte miejsce w zjeździe. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Schladming nie wystąpił z powodu kontuzji. W 2014 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi, zajmując między innymi trzynaste miejsce w zjeździe i piętnaste w superkombinacji. Pierwszy medal wśród seniorów wywalczył podczas mistrzostw świata w Beaver Creek w 2015 roku, gdzie zajął trzecie miejsce w zjeździe. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie jego rodak Patrick Küng oraz Travis Ganong z USA. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Sankt Moritz w tej samej konkurencji był najlepszy, wyprzedzając Erika Guaya z Kanady i Austriaka Maxa Franza. Ponadto na igrzyskach olimpijskich w Pjongczang w 2018 roku zdobył srebrny medal w supergigancie, rozdzielając na podium Matthiasa Mayera z Austrii i Kjetila Jansruda z Norwegii. Parę dni wcześniej zdobył też brązowy medal w zjeździe, plasując się za dwoma Norwegami: Akselen Lundem Svindalem i Kjetilem Jansrudem.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
13. 9 lutego 2014 Rosja Soczi Zjazd 2:06,23 +1,26 Austria Matthias Mayer
17. 14 lutego 2014 Rosja Soczi Superkombinacja 2:45,20 +2,55 Szwajcaria Sandro Viletta
12. 16 lutego 2014 Rosja Soczi Supergigant 1:18,14 +2,51 Norwegia Kjetil Jansrud
3.
15 lutego 2018 Korea Południowa Jeongseon Zjazd 1:40,25 +0,18 Norwegia Aksel Lund Svindal
2.
16 lutego 2018 Korea Południowa Jeongseon Supergigant 1:24,44 +0,13 Austria Matthias Mayer

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas zawodów Strata Zwycięzca
9. 12 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Zjazd 1:58,41 - Kanada Erik Guay
DNF2 14 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Superkombinacja 2:00,47 +2,06 Norwegia Aksel Lund Svindal
3.
7 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Zjazd 1:43,18 +0,31 Szwajcaria Patrick Küng
14. 8 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Superkombinacja 2:36,10 +1,17 Austria Marcel Hirscher
12. 9 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Supergigant 1:25,38 +1,13 Kanada Erik Guay
1.
12 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 1:38,91 - -
18. 6 lutego 2019 Szwecja Åre Supergigant 1:24,20 +1,00 Włochy Dominik Paris
4. 9 lutego 2019 Szwecja Åre Zjazd 1:19,98 +0,44 Norwegia Kjetil Jansrud
10. 11 lutego 2021 Włochy Cortina d’Ampezzo Supergigant 1:19,41 +0,93 Austria Vincent Kriechmayr
3.
14 lutego 2021 Włochy Cortina d’Ampezzo Zjazd 1:37,79 +0,18 Austria Vincent Kriechmayr

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
35. 23 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Zjazd 1:25,58 +3,08 Słowenia Rok Perko
3.
24 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Slalom 1:24,10 +0,92 Czechy Filip Trejbal
10. 25 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Supergigant 1:25,20 +0,79 Austria Michael Gmeiner
11. 27 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Gigant 2:10,28 +1,48 Austria Michael Gmeiner
4. 2 marca 2006 Kanada Québec Zjazd 1:27,26 +0,55 Stany Zjednoczone Christopher Beckmann
4. 4 marca 2006 Kanada Québec Supergigant 1:11,81 +0,21 Austria Michael Sablatnik
DSQ2 5 marca 2006 Kanada Québec Slalom 1:32,98 - Norwegia Mikkel Bjørge
17. 6 marca 2006 Kanada Québec Gigant 2:20,50 +3,06 Kanada Stefan Guay
1.
6 marca 2007 Austria Altenmarkt Zjazd 1:38,41 - -
1.
8 marca 2007 Austria Altenmarkt Supergigant 1:07,77 - -
11. 9 marca 2007 Austria Altenmarkt Gigant 2:14,01 +2,32 Austria Marcel Hirscher
3.
10 marca 2007 Austria Altenmarkt Slalom 1:49,45 +1,28 Słowenia Matic Skube
1.
10 marca 2007 Austria Altenmarkt Kombinacja 22,36 pkt - -

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Zwycięstwa w zawodach

  1. Norwegia Kvitfjell11 marca 2011 (zjazd)
  2. Włochy Val Gardena16 grudnia 2011 (supergigant)
  3. Szwajcaria Wengen14 stycznia 2012 (zjazd)
  4. Rosja Soczi11 lutego 2012 (zjazd)
  5. Norwegia Kvitfjell2 marca 2012 (supergigant)[2]
  6. Szwajcaria St. Moritz16 marca 2016 (zjazd)
  7. Szwajcaria St. Moritz17 marca 2016 (supergigant)
  8. Kanada Lake Louise25 listopada 2017 (zjazd)
  9. Szwajcaria Wengen13 stycznia 2018 (zjazd)
  10. Niemcy Ga-Pa27 stycznia 2018 (zjazd)
  11. Stany Zjednoczone Beaver Creek30 listopada 2018 (zjazd)
  12. Stany Zjednoczone Beaver Creek7 grudnia 2019 (zjazd)
  13. Szwajcaria Wengen18 stycznia 2020 (zjazd)
  14. Austria Kitzbühel22 stycznia 2021 (zjazd)
  15. Austria Kitzbühel24 stycznia 2021 (zjazd)

Pozostałe miejsca na podium

  1. Norwegia Kvitfjell12 marca 2011 (zjazd) - 3. miejsce
  2. Kanada Lake Louise26 listopada 2011 (zjazd) - 2. miejsce
  3. Stany Zjednoczone Beaver Creek2 grudnia 2011 (zjazd) - 2. miejsce
  4. Stany Zjednoczone Beaver Creek3 grudnia 2011 (supergigant) - 3. miejsce
  5. Szwajcaria Wengen13 stycznia 2012 (superkombinacja) - 2. miejsce
  6. Austria Kitzbühel22 stycznia 2012 (kombinacja) - 2. miejsce
  7. Francja Chamonix5 lutego 2012 (superkombinacja) - 3. miejsce
  8. Rosja Soczi12 lutego 2012 (superkombinacja) - 2. miejsce
  9. Norwegia Kvitfjell4 marca 2012 (supergigant) - 3. miejsce
  10. Austria Schladming14 marca 2012 (zjazd) - 2. miejsce
  11. Stany Zjednoczone Beaver Creek5 grudnia 2014 (zjazd) - 2. miejsce
  12. Szwajcaria Wengen18 stycznia 2015 (zjazd) - 2. miejsce
  13. Austria Kitzbühel23 stycznia 2016 (zjazd) - 2. miejsce
  14. Niemcy Ga-Pa30 stycznia 2016 (zjazd) - 3. miejsce
  15. Francja Chamonix20 lutego 2016 (zjazd) - 3.miejsce
  16. Austria Kitzbühel20 stycznia 2017 (supergigant) - 3. miejsce
  17. Niemcy Ga-Pa28 stycznia 2017 (zjazd) - 3. miejsce
  18. Norwegia Kvitfjell25 lutego 2017 (zjazd) - 3. miejsce
  19. Stany Zjednoczone Beaver Creek2 grudnia 2017 (zjazd) - 2. miejsce
  20. Austria Kitzbühel20 stycznia 2018 (zjazd) - 2. miejsce
  21. Norwegia Kvitfjell10 marca 2018 (zjazd) - 2. miejsce
  22. Norwegia Kvitfjell11 marca 2018 (supergigant) - 2. miejsce
  23. Szwecja Åre14 marca 2018 (zjazd) - 3. miejsce
  24. Włochy Val Gardena15 grudnia 2018 (zjazd) - 3. miejsce
  25. Włochy Bormio28 grudnia 2018 (zjazd) - 3. miejsce
  26. Szwajcaria Wengen19 stycznia 2019 (zjazd) - 2. miejsce
  27. Austria Kitzbühel25 stycznia 2019 (zjazd) - 2. miejsce
  28. Norwegia Kvitfjell2 marca 2019 (zjazd) - 2. miejsce
  29. Norwegia Kvitfjell3 marca 2019 (supergigant) - 3. miejsce
  30. Kanada Lake Louise30 listopada 2019 (zjazd) - 3. miejsce
  31. Włochy Bormio27 grudnia 2019 (zjazd) - 2. miejsce
  32. Włochy Bormio28 grudnia 2019 (zjazd) - 3. miejsce
  33. Austria Kitzbühel25 stycznia 2020 (zjazd) - 2. miejsce
  34. Austria Saalbach-Hinterglemm13 lutego 2020 (zjazd) - 2. miejsce
  35. Włochy Val Gardena19 grudnia 2020 (zjazd) - 3. miejsce
  36. Niemcy Ga-Pa5 lutego 2021 (zjazd) - 2. miejsce
  • W sumie (15 zwycięstw, 20 drugich i 16 trzecich miejsc).

Bibliografia

Przypisy

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Beat Feuz
Listen to this article