Letnie Igrzyska Olimpijskie 2012 - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Letnie Igrzyska Olimpijskie 2012.

Letnie Igrzyska Olimpijskie 2012

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

XXX Letnie Igrzyska Olimpijskie
IO 2008 IO 2016
Stolica igrzysk  Wielka Brytania
Londyn
Liczba ekip 204
Liczba sportowców 10 820
Liczba konkurencji 302 w 26 dyscyplinach
Otwarcie 27 lipca 2012
Oficjalne otwarcie Elżbieta II (królowa Wielkiej Brytanii)
Zamknięcie 12 sierpnia 2012
Przysięga olimpijska Sarah Stevenson (sportowcy)
Mik Basi (sędziowie)
Eric Farrell (trenerzy)
Znicz olimpijski Callum Airlie
Jordan Duckitt
Desiree Henry
Katie Kirk
Cameron MacRitchie
Aidan Reynolds
Adelle Tracey
Stadion Stadion Olimpijski
Zegar odliczający czas na placu Trafalgar Square
Zegar odliczający czas na placu Trafalgar Square
Pociąg oklejony reklamami Londynu jako organizatora IO 2012
Pociąg oklejony reklamami Londynu jako organizatora IO 2012
Nowa generacja Routemastera, specjalnie zakupiona na igrzyska olimpijskie
Nowa generacja Routemastera, specjalnie zakupiona na igrzyska olimpijskie
Most Tower Bridge z symbolem igrzysk
Most Tower Bridge z symbolem igrzysk
The Olympic Javelin specjalny pociąg przygotowany na Igrzyska na trasie St. Pancras do Ebbsfleet
The Olympic Javelin specjalny pociąg przygotowany na Igrzyska na trasie St. Pancras do Ebbsfleet
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews pt. wyboru Londynu na miejsce igrzysk

XXX Letnie Igrzyska Olimpijskie (oficjalnie Igrzyska XXX Olimpiady) – multidyscyplinarne zawody sportowe, które odbyły się w Londynie między 27 lipca a 12 sierpnia 2012. Miasto to po raz trzeci gościło igrzyska olimpijskie. Wcześniej odbyły się tu w roku 1908 i 1948. Z powodu II wojny światowej w 1944 roku IO, których gospodarzem miał być Londyn, zostały odwołane. Trzy kraje nie wysłały do Londynu żadnej zawodniczki. Były to: Nauru, Saint Kitts i Nevis i Barbados. Reprezentacje Bhutanu i Czadu miały w składach same kobiety[1].

Olympic Park, obejmujący m.in. wioskę olimpijską i szereg obiektów sportowych, znajduje się na terenie czterech londyńskich gmin: Newham, Hackney, Waltham Forest i Tower Hamlets i zajmuje powierzchnię 2,5 km². Poza parkiem olimpijskim zawody na terenie Londynu odbywały się w gminach: Newham (ExCeL London), Greenwich (Greenwich Park, Royal Artillery Barracks i The O2 Arena/North Greenwich Arena), Westminster (Horse Guards Parade, Hyde Park, Lord’s Cricket Ground i The Mall), Kensington and Chelsea (Earls Court Exhibition Centre), Brent (Stadion Wembley i Wembley Arena), Merton (All England Lawn Tennis and Croquet Club), Richmond upon Thames (Pałac Hampton Court) a takie dyscypliny jak m.in. maraton czy też kolarstwo szosowe także ulicami wielu innych gmin. Poza Londynem zawody odbywały się w Cardiff (Millennium Stadium), Coventry (Ricoh Arena), Glasgow (stadion Hampden Park), Manchesterze (stadion Old Trafford), Newcastle upon Tyne (stadion St James’ Park) oraz w pobliżu Dorney (Eton Dorney Rowing Centre) i Hadleigh (Hadleigh Farm), między miastami Waltham Cross i Waltham Abbey (Lee Valley White Water Centre), a także na wodach Weymouth Bay i Portland Harbour wokół dystryktu Weymouth and Portland[2].

Symbolem Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich 2012 jest stalowa rzeźba projektu Anish Kapoor oraz Cecila Balmonda. Rzeźba o wysokości 115 metrów nazwana została ArcelorMittal Orbit.

Wybór

Kandydat amerykański

Pierwszy swoją kandydaturę do zorganizowania igrzysk zgłosił Nowy Jork, który dokonał tego 2 listopada 2002. Proponowany budżet wynosił 3,1 miliarda dolarów. Nowy Jork został wybrany spośród ośmiu ubiegających się o to amerykańskich miast.

26 października 2001 Amerykański Komitet Olimpijski odrzucił połowę kandydatów:

  • Tampa, ze względu na spore odległości pomiędzy obiektami sportowymi, dużą temperaturę w lecie i niewielką popularność miasta.
  • Los Angeles, choć igrzyska miały być finansowane bezpośrednio przez organizatora i niepotrzebna byłaby duża rozbudowa infrastruktury i obiektów sportowych (jedynie strzelnicę należałoby zbudować od podstaw). Miasto było jednak już gospodarzem LIO 1984.
  • Dallas, które wymagałoby dużego nakładu finansowego w celu budowy nowych obiektów sportowych, a igrzyska kolidowałyby z rozgrywkami NBA, NHL i baseballu
  • Cincinnati, które zostało odrzucone ze względu na niedawne zamieszki, brak szybkiej kolei i małą liczbę miejsc noclegowych.

27 sierpnia 2002 odrzucono kolejne dwa miasta:

  • Waszyngton, w którym panuje wilgoć, a odległości między obiektami sportowymi są duże.
  • Houston, ze względu na dużą temperaturę w lecie i słabą rozpoznawalność międzynarodową.

W rywalizacji o oficjalną kandydaturę pozostał Nowy Jork i San Francisco. Stwierdzono jednak, że w tym drugim mieście mogą wystąpić problemy z komunikacją i wybrano to pierwsze.

Potencjalnymi problemami związanymi z organizacją igrzysk w Nowym Jorku były: zagrożenie atakami terrorystycznymi, konieczność dużych inwestycji i problemy z ruchem drogowym[3].

Kandydatura niemiecka

Niemcy wyłoniły swojego kandydata do zorganizowania igrzysk olimpijskich w drodze głosowania, które odbyło się 12 kwietnia 2003 w hotelu Hilton w Monachium. Swoje kandydatury zgłosiły następujące miasta: Hamburg, Frankfurt, Stuttgart, Düsseldorf i Lipsk.

Wyniki głosowania:

Miasto Runda 1 Runda 2 Runda 3 Runda 4
Lipsk 55 57 58 81
Hamburg 27 30 42 51
Düsseldorf 17 31 35
Frankfurt 21 16
Stuttgart 15

Oficjalnym kandydatem został Lipsk, a do rozegrania konkurencji żeglarskich wybrano Rostock[4].

Pozostali kandydaci

21 stycznia 2003 kandydaturę Madrytu zgłosiła Hiszpania[5]. Miasto to ubiegło się już o organizację igrzysk w 1972[6]. 27 lutego 2003 złożono kandydaturę dwukrotnego gospodarza tej imprezy, Paryża. W maju 2003 Międzynarodowy Komitet Olimpijski wysłał pisma do krajowych komitetów prosząc ich o złożenie nazw miast-kandydatów.

7 lipca Brazylia wyraziła chęć wyboru swojego kandydata spośród Rio de Janeiro i São Paulo. Ostatecznie wybrano to pierwsze[5]. W sierpniu 2003 kandydaci złożyli opłatę 150 000 USD, a w dniach 7-10 października odbyło się seminarium. W listopadzie zaś przedstawiciele odwiedzili Ateny, w celu obserwacji przygotowań tego miasta do Letnich Igrzysk Olimpijskich 2004. W maju 2004 do MKOl przyszły listy potwierdzające oficjalną kandydaturę miast. Ogółem o organizację igrzysk ubiegały się następujące miasta: Londyn, Paryż, Madryt, Nowy Jork, Moskwa, Lipsk, Rio de Janeiro, Stambuł i Hawana[5].

Eliminacje

18 maja 2004 w Singapurze odbyły się eliminacje mające wyłonić finalistów wyścigu o organizację igrzysk. Kampanie reklamowe zostały ocenione. Oto wyniki:

Finał

Decyzja o tym, kto będzie organizatorem igrzysk olimpijskich w 2012 zapadła 6 lipca 2005 na 117. spotkaniu Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego w Singapurze. Członkowie MKOl-u wybrali spośród 5 kandydujących miast:

Letnie Igrzyska Olimpijskie 2012
Miasto Państwo Runda 1 Runda 2 Runda 3 Runda 4
Londyn  Wielka Brytania 22 27 39 54
Paryż  Francja 21 25 33 50
Madryt  Hiszpania 20 32 31
Nowy Jork  Stany Zjednoczone 19 16
Moskwa  Rosja 15

Według raportu MKOl-u najlepiej przygotowany do organizacji IO był Paryż. Duże szanse miały też Madryt i zwycięski Londyn. Najmniejsze szanse na organizację igrzysk w 2012 miały Nowy Jork ze względu na odległość od Europy i Moskwa przez słabe przygotowanie do organizacji igrzysk.

Dzień po ogłoszeniu decyzji, 7 lipca 2005, w Londynie doszło do serii zamachów w komunikacji miejskiej. Mimo tych wydarzeń MKOl podtrzymał swoją wcześniejszą decyzję.

Symbole igrzysk

Maskotki igrzysk, Wenlock i Mandeville
Maskotki igrzysk, Wenlock i Mandeville

Maskotkami igrzysk zostały wybrane Wenlock i Mandeville, które zostały oficjalnie zaprezentowane w dniu 19 maja 2010 roku. Wenlock i Mandeville powstali z kropli stali pochodzącej z budowy Stadionu Olimpijskiego. Wenlock został nazwany na cześć wioski Much Wenlock w Shropshire, która była organizatorem prekursora igrzysk olimpijskich w XIX wieku. Z kolei imię Mandeville pochodzi od nazwy szpitala Stoke Mandeville w Buckinghamshire, gdzie narodziła się idea paraolimpiady. Oficjalną piosenką igrzysk olimpijskich w 2012 jest piosenka Survival, nagrana przez zespół Muse[7][8].

Przebieg zawodów

Kalendarz

W poniższym kalendarzu zaprezentowano dni, w których rozdane zostały medale w danej konkurencji (żółty kolor), rozegrane zostały eliminacje (niebieski kolor), ceremonia otwarcia (zielony) i zamknięcia igrzysk (czerwony)[9].

Lipiec / Sierpień 2012 25
Śro
26
Czw
27
Pią
28
Sob
29
Nie
30
Pon
31
Wto
1
Śro
2
Czw
3
Pią
4
Sob
5
Nie
6
Pon
7
Wto
8
Śro
9
Czw
10
Pią
11
Sob
12
Nie
Konkurencje
Ceremonie
Badminton 1 2 2
5
Boks 3 5 5
13
Gimnastyka 1 1 1 1 1 1 3 3 4 1 1
18
Hokej na trawie 1 1
2
Jeździectwo 2 1 1 2
6
Judo 2 2 2 2 2 2 2
14
Kajakarstwo 1 1 2 4 4 4
16
Kolarstwo 1 1 2 2 2 1 1 1 3 2 1 1
18
Koszykówka 1 1
2
Lekkoatletyka 2 5 7 5 4 4 5 6 8 1
47
Łucznictwo 1 1 1 1
4
Pięciobój nowoczesny 1 1
2
Piłka nożna 1 1
2
Piłka ręczna 1 1
2
Piłka wodna 1 1
2
Pływanie 4 4 4 4 4 4 4 4 1 1
34
Pływanie synchroniczne 1 1
2
Podnoszenie ciężarów 1 2 2 2 2 2 1 1 1 1
15
Siatkówka 1 1 1 1
4
Skoki do wody 1 1 1 1 1 1 1 1
8
Strzelectwo 2 2 1 1 1 1 2 2 1 2
15
Szermierka 1 1 1 1 2 1 1 1 1
10
Taekwondo 2 2 2 2
8
Tenis stołowy 1 1 1 1
4
Tenis ziemny 2 3
5
Triathlon 1 1
2
Wioślarstwo 3 3 4 4
14
Zapasy 2 3 2 2 2 2 3 2
18
Żeglarstwo 2 2 2 1 1 1 1
10
Suma finałów 0 0 0 12 14 12 15 20 18 22 24 24 18 21 17 22 16 32 15 302

Rozgrywane dyscypliny

W porównaniu do programu igrzysk olimpijskich w Pekinie w programie igrzysk w Londynie nie odbyły się rozgrywki w baseballu i softballu, gdyż Międzynarodowy Komitet Olimpijski na 117. spotkaniu w Singapurze podjął decyzję o skreśleniu tych obydwu dyscyplin z programu igrzysk. Decyzję o usunięciu z programu olimpijskiego baseballu i softballu MKOl podtrzymał na kolejnym 118. spotkaniu MKOl w Turynie w lutym 2006. Do włączenia do programu Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012 ubiegało się pięć dyscyplin: karate, rugby, sporty wrotkarskie, golf i squash, jednak żadna z tych pięciu dyscyplin nie uzyskała poparcia co najmniej 2/3 członków Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, przez co liczba dyscyplin została zredukowana z 28 do 26. MKOl na spotkaniu zarządu w dniu 13 sierpnia 2009 roku dołączył do programu igrzysk olimpijskich trzy konkurencje w boksie kobiet i przywrócił do programu imprezy grę mieszaną w tenisie ziemnym.

Na Igrzyskach Olimpijskich w Londynie w programie zostało umieszczonych 26 konkurencji sportowych w jakich były rozgrywane zawody. W ramach konkurencji występuje 39 dyscyplin. W nawiasach podano liczbę konkurencji w danej dyscyplinie.

Obiekty olimpijskie

Widok z powietrza na Park Olimpijski w Londynie
  • Stadion Olimpijski
    Stadion Olimpijski
  • Basketball Arena
    Basketball Arena
  • Dorney Lake
    Dorney Lake
  • London Aquatics Centre
    London Aquatics Centre
  • Wembley Arena
    Wembley Arena
  • Weymouth and Portland National Sailing Academy
    Weymouth and Portland National Sailing Academy

Państwa biorące udział w XXX Letnich Igrzyskach Olimpijskich

Liczba zawodników z poszczególnych krajów        300+       100+       30+       10+       4+       1+
Liczba zawodników z poszczególnych krajów

     300+

     100+

     30+

     10+

     4+

     1+

W igrzyskach występowały reprezentacje 204 państw świata, a także Niezależni Sportowcy Olimpijscy, w skład których wchodzili zawodnicy z krajów, które nie posiadają własnego oficjalnego narodowego komitetu olimpijskiego.

Klasyfikacja medalowa

Klasyfikacja medalowa
Lp. Państwo złoto srebro brąz razem
1.  Stany Zjednoczone 46 29 29 104
2.  Chiny 38 27 23 88
3.  Wielka Brytania 29 17 19 65
4.  Rosja 24 26 32 82
5.  Korea Południowa 13 8 7 28
6.  Niemcy 11 19 14 44
7.  Francja 11 11 12 34
8.  Włochy 8 9 11 28
9.  Węgry 8 4 5 17
10.  Australia 7 16 12 35
- - - -
24.  Polska 3 2 6 11


Sztafeta olimpijska

Pochodnia z ogniem olimpijskim na wystawie w Cardiff, Walia
Pochodnia z ogniem olimpijskim na wystawie w Cardiff, Walia
 Osobny artykuł: Sztafeta olimpijska w 2012 roku.

Sztafeta olimpijska rozpoczęła się 19 maja i trwała do 27 lipca 2012 r., poprzedzając letnie igrzyska olimpijskie w Londynie. Trasa biegu z pochodnią olimpijską została przedstawiona 18 maja 2011, rok przed zapaleniem ognia olimpijskiego. Swoją podróż ogień rozpoczął tradycyjnie w greckiej Olimpii, gdzie następnie został przetransportowany do Land’s End, by tam rozpocząć swą podróż po Wielkiej Brytanii, która zakończyła się w dniu rozpoczęcia igrzysk na Stadionie Olimpijskim[10].

Pochodnię Igrzysk XXX Olimpiady oficjalnie zaprezentowano 8 czerwca 2011[11][12].

Ceremonia otwarcia

Oficjalna ceremonia otwarcia igrzysk na stadionie olimpijskim
Oficjalna ceremonia otwarcia igrzysk na stadionie olimpijskim

Uroczyste otwarcie Olimpiady odbyło się wieczorem w piątek 27 lipca, na stadionie olimpijskim w Londynie. Igrzyska zostały otwarte przez królową Elżbietę II. Spektakl zatytułowany „Isles of Wonder” (pol. Wyspy cudów) został zaprojektowany i koordynowany przez reżysera Danny’ego Boyle’a, z kierownictwem muzycznym, drogą elektroniczną grupy muzycznej Underworld. Wszystko zaczęło się o 22:00, a zakończyło o 01:46 czasu środkowoeuropejskiego. Prawie czterogodzinny spektakl obejrzało około 62 000 widzów na stadionie, szczyt telewidzów wynosił 26,9 mln, a ponad 1 milion osób oglądało ceremonię na internetowych stronach. W USA na stacji NBC ceremonia była najbardziej oglądaną olimpijską ceremonią otwarcia w historii - obejrzało ją 42 miliony widzów. Szacuje się, że na całym świecie ceremonię widziało ponad miliard ludzi. Przedstawienie było chwalone przez liczne publikacje i widzów jako „arcydzieło” i „list miłosny do Wielkiej Brytanii”.

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.


Rekordy olimpijskie i świata

Data Dyscyplina Runda Rekordzista Państwo Rezultat Rekord Status
27 lipca
Łucznictwo mężczyzn - indywidualnie
Runda rankingowa Im Dong-hyun  Korea Południowa 699
nieaktualny
Łucznictwo mężczyzn - drużynowo
Runda rankingowa Im Dong-hyun, Kim Bub-Min, Oh Jin-Hyek  Korea Południowa 2087
aktualny
28 lipca
400 m st. dowolnym mężczyzn
Finał Sun Yang  Chiny 3:40.14
aktualny
100 m st. klasycznym mężczyzn
Półfinał Cameron van der Burgh  Południowa Afryka 58.83
nieaktualny
4x100 m st. dowolnym kobiet
Finał Alicia Coutts, Cate Campbell, Brittany Elmslie, Melanie Schlanger  Australia 3:33.15
aktualny
400 m st. zmiennym kobiet
Finał Ye Shiwen  Chiny 4:28.33
aktualny
dwójka bez sternika mężczyzn
Eliminacje Eric Murray, Hamish Bond  Nowa Zelandia 6:08.50
aktualny
dwójka bez sternika kobiet
Eliminacje Helen Glover, Heather Stanning  Wielka Brytania 6:57.29
aktualny
jedynka mężczyzn
Eliminacje Tim Maeyens  Belgia 6:42.52
aktualny
dwójka podwójna mężczyzn
Eliminacje Nathan Cohen, Joseph Sullivan  Nowa Zelandia 6:11.30
aktualny
29 lipca
100 m st. klasycznym mężczyzn
Finał Cameron van der Burgh  Południowa Afryka 58.46
aktualny
100 m st. motylkowym kobiet
Finał Dana Vollmer  Stany Zjednoczone 55.98
aktualny
400 m st. dowolnym kobiet
Finał Camille Muffat  Francja 4:01.45
aktualny
4x100 m st. dowolnym kobiet
Finał Alicia Coutts, Cate Campbell, Brittany Elmslie, Melanie Schlanger  Australia 3:33.15
aktualny
53 kg kobiet
Finał Zülfija Czinszanło  Kazachstan 131 kg (podrzut)
aktualny
53 kg kobiet
Finał Zülfija Czinszanło  Kazachstan 226 kg (dwubój)
aktualny
skeet kobiet
Kwalifikacje Kim Rhode  Stany Zjednoczone 74
aktualny
skeet kobiet
Finał Kim Rhode  Stany Zjednoczone 99 (74+25)
aktualny
30 lipca
100 m st. grzbietowym mężczyzn
Finał Matt Grevers  Stany Zjednoczone 52.16
aktualny
62 kg mężczyzn
Finał Kim Un-Guk  Korea Północna 153 kg (rwanie)
aktualny
62 kg mężczyzn
Finał Óscar Figueroa  Kolumbia 177 kg (podrzut)
aktualny
62 kg mężczyzn
Finał Kim Un-Guk  Korea Północna 327 kg (dwubój)
aktualny
58 kg kobiet
Finał Li Xueying  Chiny 108 kg (rwanie)
aktualny
58 kg kobiet
Finał Li Xueying  Chiny 246 kg (dwubój)
aktualny
czwórka ze sternikiem mężczyzn
Eliminacje William Lockwood, James Chapman, Drew Ginn, Joshua Dunkley-Smith  Australia 5:47.06
aktualny
dwójka podwójna kobiet
Eliminacje Anna Watkins, Katherine Grainger  Wielka Brytania 6:44.33
aktualny
31 lipca
63 kg kobiet
Finał Majia Maneza  Kazachstan 245 kg (dwubój)
aktualny
200 m st. dowolnym kobiet
Finał Ye Shiwen  Chiny 2:07.57
aktualny
200 m st. dowolnym kobiet
Finał Allison Schmitt  Stany Zjednoczone 1:53.61
aktualny
skeet mężczyzn
Kwalifikacje Vincent Hancock  Stany Zjednoczone 123
aktualny
skeet mężczyzn
Finał Vincent Hancock  Stany Zjednoczone 148 (123+25)
aktualny
1 sierpnia
200 m st. klasycznym mężczyzn
Finał Dániel Gyurta  Węgry 2:07.28
aktualny
200 m st. klasycznym kobiet
Półfinał Rebecca Soni  Stany Zjednoczone 2:20.00
nieaktualny
200 m st. motylkowym kobiet
Finał Jiao Liuyang  Chiny 55.98
aktualny
4x200 m st. dowolnym kobiet
Finał Missy Franklin, Dana Vollmer, Shannon Vreeland, Allison Schmitt  Stany Zjednoczone 4:42.92
aktualny
77 kg mężczyzn
Finał Lü Xiaojun  Chiny 175 kg (rwanie)
aktualny
77 kg mężczyzn
Finał Lü Xiaojun  Chiny 379 kg (dwubój)
aktualny
pistolet sportowy 25m kobiet
kwalifikacje Kim Jang-Mi  Korea Południowa 591
aktualny
2 sierpnia
200 m st. grzbietowym mężczyzn
Finał Tyler Clary  Stany Zjednoczone 1:53.41
aktualny
200 m st. klasycznym kobiet
Finał Rebecca Soni  Stany Zjednoczone 2:19.59
aktualny
100 m st. dowolnym kobiet
Finał Ranomi Kromowidjojo  Holandia 53.00
aktualny
sprint drużynowy kobiet
Kwalifikacje Victoria Pendleton, Jessica Varnish  Wielka Brytania 32.526
nieaktualny
sprint drużynowy kobiet
Kwalifikacje Gong Jinjie, Guo Shuang  Chiny 32.447
nieaktualny
sprint drużynowy kobiet
1 runda Gong Jinjie, Guo Shuang  Chiny 32.422
aktualny
sprint drużynowy mężczyzn
1 runda Philip Hindes, Chris Hoy, Jason Kenny  Wielka Brytania 42.747
nieaktualny
sprint drużynowy mężczyzn
Finał Philip Hindes, Chris Hoy, Jason Kenny  Wielka Brytania 42.600
aktualny
wyścig na dochodzenie mężczyzn
Kwalifikacje Ed Clancy, Geraint Thomas, Steven Burke, Peter Kennaugh  Wielka Brytania 3:52.499
nieaktualny
wyścig na dochodzenie mężczyzn
Finał Ed Clancy, Geraint Thomas, Steven Burke, Peter Kennaugh  Wielka Brytania 3:51.659
aktualny
pistolet szybkostrzelny 25 m mężczyzn
Kwalifikacje Aleksiej Klimow  Rosja 592
aktualny
3 sierpnia
200 m st. grzbietowym kobiet
Finał Missy Franklin  Stany Zjednoczone 2:04.06
aktualny
wyścig na dochodzenie kobiet
Kwalifikacje Danielle King, Laura Trott, Joanna Rowsell  Wielka Brytania 3:15.669
nieaktualny
karabin małokalibrowy leżąc 50 m
Finał Siarhiej Martynau  Białoruś 705.5
aktualny
pistolet szybkostrzelny 25 m mężczyzn
Finał Leuris Pupo  Kuba 34
aktualny
75 kg kobiet
Finał Natalia Zabołotnaja  Rosja 131 kg (rwanie)
aktualny
75 kg kobiet
Finał Swietłana Podobiedowa  Kazachstan 161 kg (podrzut)
aktualny
75 kg kobiet
Finał Natalia Zabołotnaja  Rosja 291 kg (dwubój)
aktualny
siedmiobój kobiet
100 m Jessica Ennis  Wielka Brytania 12.54
aktualny
siedmiobój kobiet
pchnięcie kulą Austra Skujyte  Litwa 17,31 m
aktualny
4 sierpnia
1500 m st. dowolnym mężczyzn
Finał Sun Yang  Chiny 14:31.02
aktualny
50 m st. dowolnym kobiet
Finał Ranomi Kromowidjojo  Holandia 24.05
aktualny
4x100 m st. zmiennym kobiet
Finał Missy Franklin, Rebecca Soni, Dana Vollmer, Allison Schmitt  Stany Zjednoczone 3:52.05
aktualny
wyścig na dochodzenie kobiet
1 runda Danielle King, Laura Trott, Joanna Rowsell  Wielka Brytania 3:14.682
nieaktualny
wyścig na dochodzenie kobiet
Finał Danielle King, Laura Trott, Joanna Rowsell  Wielka Brytania 3:14.051
aktualny
sprint mężczyzn
Eliminacje Jason Kenny  Wielka Brytania 9.713
aktualny
94 kg mężczyzn
Finał Ilja Iljin  Kazachstan 233 kg (podrzut)
aktualny
94 kg mężczyzn
Finał Ilja Iljin  Kazachstan 418 kg (dwubój)
aktualny
trap kobiet
Kwalifikacje Jessica Rossi  Włochy 75
aktualny
trap kobiet
Finał Jessica Rossi  Włochy 99 (75+24)
aktualny
karabin małokalibrowy trzy postawy 50 m kobiet
Kwalifikacje Jamie Lynn Gray  Stany Zjednoczone 592
aktualny
karabin małokalibrowy trzy postawy 50 m kobiet
Finał Jamie Lynn Gray  Stany Zjednoczone 691.9 (592+99,9)
aktualny
chód na 20 km mężczyzn
Finał Chen Ding  Chiny 1:18:46
aktualny
siedmiobój kobiet
rzut oszczepem Sofia Ifadidou  Grecja 56,96 m
aktualny
5 sierpnia
maraton kobiet
Finał Tiki Gelana  Etiopia 2:23:07
aktualny
+75 kg kobiet
Finał Zhou Lulu  Chiny 142 kg (rwanie)
nieaktualny
+75 kg kobiet
Finał Tatjana Kaszyrina  Rosja 144 kg (rwanie)
nieaktualny
+75 kg kobiet
Finał Zhou Lulu  Chiny 146 kg (rwanie)
nieaktualny
+75 kg kobiet
Finał Tatjana Kaszyrina  Rosja 149 kg (rwanie)
nieaktualny
+75 kg kobiet
Finał Tatjana Kaszyrina  Rosja 151 kg (rwanie)
aktualny
+75 kg kobiet
Finał Zhou Lulu  Chiny 187 kg (podrzut)
aktualny
+75 kg kobiet
Finał Tatjana Kaszyrina  Rosja 332 kg (dwubój)
nieaktualny
+75 kg kobiet
Finał Zhou Lulu  Chiny 333 kg (dwubój)
aktualny
100 m mężczyzn
Finał Usain Bolt  Jamajka 9.63
aktualny
sprint kobiet
Eliminacje Victoria Pendleton  Wielka Brytania 10.724
aktualny
6 sierpnia
K-4 500 m kobiet
Półfinał Aneta Konieczna, Beata Mikołajczyk, Karolina Naja, Marta Walczykiewicz  Polska 1:30.338
aktualny
karabin małokalibrowy trzy postawy 50 m mężczyzn
Kwalifikacje Niccolo Campriani  Włochy 1180
aktualny
karabin małokalibrowy trzy postawy 50 m mężczyzn
Finał Niccolo Campriani  Włochy 98,5
aktualny
trap mężczyzn
Eliminacje Michael Diamond  Australia 125
aktualny
7 sierpnia
100 m przez płotki kobiet
Finał Sally Pearson  Australia 12.35
aktualny
8 sierpnia
dziesięciobój mężczyzn
100 m Ashton Eaton  Stany Zjednoczone 10.35
aktualny
9 sierpnia
800m mężczyzn
Finał David Lekuta Rudisha  Kenia 1:40.91
aktualny
dziesięciobój mężczyzn
rzut oszczepem Leonel Suarez  Kuba 76.94
aktualny
10 sierpnia
K-1 200 m mężczyzn
Eliminacje Mark de Jonge  Kanada 35.396
nieaktualny
K-1 200 m mężczyzn
Eliminacje Ed McKeever  Wielka Brytania 35.087
aktualny
C-1 200 m mężczyzn
Eliminacje Mathieu Goubel  Francja 41.248
nieaktualny
C-1 200 m mężczyzn
Eliminacje Alfonso Benavidez Lopes de Ayala  Hiszpania 40.993
nieaktualny
C-1 200 m mężczyzn
Półfinał Iwan Sztyl  Rosja 40.346
aktualny
K-1 200 m kobiet
Eliminacje Natasa Douchev-Janics  Węgry 41.221
nieaktualny
K-1 200 m kobiet
Półfinał Lisa Carrington  Nowa Zelandia 40.528
aktualny
K-2 200 m mężczyzn
Eliminacje Jurij Postrigaj, Aleksandr Djaczenko  Rosja 32.321
nieaktualny
K-2 200 m mężczyzn
Półfinał Jurij Postrigaj, Aleksandr Djaczenko  Rosja 32.051
aktualny
4x100m kobiet
Finał Tianna Madison, Allyson Felix, Bianca Knight, Carmelita Jeter  Stany Zjednoczone 40.82
aktualny
rzut młotem kobiet
Finał Tatjana Łysienko  Rosja 77,56 m
nieaktualny
rzut młotem kobiet
Finał Tatjana Łysienko  Rosja 78,18 m
nieaktualny
skok o tyczce mężczyzn
Finał Renaud Lavillenie  Francja 5,97 m
aktualny
11 sierpnia
pięciobój nowoczesny mężczyzn
Szermierka David Svoboda  Czechy 1024 (26-9) =
aktualny
chód na 50 km mężczyzn
Finał Siergiej Kirdiapkin  Rosja 3:35:59
aktualny
pięciobój nowoczesny mężczyzn
Pływanie Amro El Geziry  Egipt 1412 (1:55.70)
aktualny
chód na 20 km kobiet
Finał Jelena Łaszmanowa  Rosja 1:25:02
aktualny
4x100m mężczyzn
Finał Nesta Carter, Yohan Blake, Michael Frater, Usain Bolt  Jamajka 36.84
aktualny
pięciobój nowoczesny mężczyzn
Kombinacja Nicola Benedetti  Włochy 2536 (10:16.92)
aktualny
pięciobój nowoczesny mężczyzn
Finał David Svoboda  Czechy 5928
aktualny
12 sierpnia
pięciobój nowoczesny kobiet
Kombinacja Anastazja Prokopenko  Białoruś 2336 (11:06.00)
aktualny
pięciobój nowoczesny kobiet
Finał Laura Asadauskaitė  Litwa 5408
aktualny

Ciekawostki

  • Z powodu przedłużenia się części artystycznej, oficjalne otwarcie igrzysk przez królową brytyjską Elżbietę II nastąpiło dopiero 28 lipca o godzinie 0:18 czasu londyńskiego (01:18 czasu środkowoeuropejskiego).
  • Podczas zawodów gry pojedynczej mężczyzn w tenisie ziemnym ustanowiono rekord w długości seta rozgrywanego na igrzyskach olimpijskich w singlu mężczyzn. W meczu drugiej rundy Jo-Wilfried Tsonga pokonał Milosa Raonicia 6:3, 3:6, 25:23 w czasie trzech godzin i pięćdziesięciu sześciu minut. Nowy rekord był większy od poprzedniego o osiemnaście gemów[13]. Był to także najdłuższy set w historii tenisa ziemnego na zawodach olimpijskich. Poprzedni rekord został ustanowiony w zawodach gry podwójnej kobiet w 1988 roku, kiedy to spotkanie zakończyło się wynikiem 20:18 w ostatnim secie[14].
  • Podczas zawodów gry pojedynczej mężczyzn w tenisie ziemnym ustanowiono rekord w długości meczu rozgrywanego na igrzyskach olimpijskich w singlu mężczyzn. W meczu półfinałowym Roger Federer pokonał Juana Martína del Potro 3:6, 7:6(5), 19:17 w czasie czterech godzin i dwudziestu sześciu minut.
  • Według opublikowanego raportu (autorem rząd brytyjski), igrzyska kosztowały mniej niż zakładano - 8,921 mld funtów, przy planowanych w budżecie 9,298 mld[15].

Przypisy

  1. London 2012 Olympics diary: three countries have failed to send any female athletes (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 2012-08-23].
  2. „london2012.com – Venues”
  3. New York City 2012 Summer Olympic Games Bid (ang.). GamesBids.com. [dostęp 2012-02-04].
  4. Leipzig 2012 Summer Olympic Games Bid (ang.). GamesBids.com. [dostęp 2012-02-04].
  5. a b c Bid Archives (ang.). GamesBids.com. [dostęp 2012-02-04].
  6. Madrid 2012 Summer Olympic Games Bid (ang.). GamesBids.com. [dostęp 2012-02-04].
  7. Muse song Survival unveiled as the official London 2012 Olympic theme tune (ang.). www.telegraph.co.uk, 2012-06-28. [dostęp 2012-07-07].
  8. Muse unveil official Olympic song (ang.). BBC, 2012-06-28. [dostęp 2012-07-07].
  9. Olympic Schedule, Results and Events : London 2012 Summer Olympics. www.olympic.org.
  10. The Olympic Torch Relay, london2012.com, 2011-05-18 [dostęp 18 maja 2011] (ang.)
  11. London 2012 unveils Olympic Torch design, london2012.com, 2011-06-08 [dostęp 8 czerwca 2011] (ang.)
  12. Golden glow for London 2012 torch, BBC News Online, 2011-06-08 [dostęp 8 czerwca 2011] (ang.)
  13. Polska Agencja Prasowa: Londyn 2012: rekordowo długi set w meczu Tsongi z Raonicem (pol.). W: Londyn 2012 [on-line]. sport.onet.pl, 2012-07-31. [dostęp 2012-07-31].
  14. Dominika Pawlik: IO: Tsonga awansował z rekordami, zwycięstwa Hewitta i Ferrera (pol.). W: Londyn 2012 [on-line]. sportowe fakty.pl, 2012-07-31. [dostęp 2012-08-01].
  15. Londyn 2012 (pol.). tvp.pl. [dostęp 2013-03-27].

Zobacz też

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Letnie Igrzyska Olimpijskie 2012
Listen to this article