For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Schumanplan.

Schumanplan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Frans ministerie van buitenlandse zaken, Quai d'Orsay, Parijs. In 1950 gaf Robert Schuman hier een speech en lanceerde het plan om de Europese kolen- en staalproductie onder gemeenschappelijk beheer te brengen.
Frans ministerie van buitenlandse zaken, Quai d'Orsay, Parijs. In 1950 gaf Robert Schuman hier een speech en lanceerde het plan om de Europese kolen- en staalproductie onder gemeenschappelijk beheer te brengen.
Salon de l'Horloge, waar Schuman op 9 mei zijn plan bekendmaakte
Salon de l'Horloge, waar Schuman op 9 mei zijn plan bekendmaakte

Het Schumanplan, vervat in de Schumanverklaring van 9 mei 1950 en genoemd naar haar geestelijk vader, de toenmalige minister van buitenlandse zaken en voormalig premier van Frankrijk, Robert Schuman, was de eerste aanzet tot de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS), die op 25 juli 1952 met zes landen van start ging (Nederland, België, Luxemburg, de Bondsrepubliek Duitsland, Frankrijk en Italië). Het Schumanplan betekende het begin van de revolutie in de Europese betrekkingen en zou later groeien tot de Europese Unie. Het plan, ook wel de spill-overmethodiek (dit is slechts een van de theorieën over het Schumanplan) genoemd, bestond eruit te beginnen met een klein deel van de nationale economieën te integreren, en zo tot sociale, culturele en politieke integratie te komen. Het oorspronkelijke plan hield een voorstel in om de gehele Franse en Duitse kolenindustrie onder gezag te stellen van een gezamenlijke Hoge Autoriteit (H.A.), in een organisatie die ook openstond voor andere Europese landen. Het voorstel werd na weken van onderhandelingen met het Verenigd Koninkrijk, op 3 juni 1950 onderschreven door de regeringsleiders van België, Frankrijk, Luxemburg, Italië, Nederland en de Bondsrepubliek Duitsland.[1]

Men wilde een supranationale organisatie in plaats van een intergouvernementele, zoals het vroeger was.

Intergouvernementalisme berust op drie principes:

  1. Besluiten worden genomen door organen die bestaan uit afgevaardigden van de regering.
  2. Deelnemende staten worden rechtens niet gebonden aan besluiten, die tegen hun wil zijn genomen.
  3. Het is aan de lidstaten of men ook werkelijk overgaat tot implementatie van de besluiten.

Stappen van integratie:

  • Eerste stap: integreren van de sector kolen en staal. Eerste poging om tot een verzoening te komen tussen Frankrijk en Duitsland.
  • Tweede stap: integreren sector kolen en staal van de andere landen.
  • Derde stap: integreren van de andere economische sectoren.
  • Vierde stap: integreren van de sociale, culturele en politieke sectoren.
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Schumanplan
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.